Απόστολος Παύλος

Το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας της Ελλάδος εργασία σε ppt

Μια καταπληκτική δουλειά από τη μαθήτρια του Γ2 του 11ου Γυμνασίου Πατρών, Παντελή Αντωνία, με θέμα <<Το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας της Ελλάδος>>

To filanthropiko ergo ths ekklhsias tis Ellados from stz1167

Το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας

Δραστηριότητα 9, σελίδα 85, του Φακέλου Μαθήματος της Γ Γυμνασίου

 <<Σε ρόλο δημοσιογράφου, ομαδοσυνεργατικά ή ατομικά, ετοιμάστε ένα σύντομο άρθρο γύρω από το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας,με αποκλειστικό στόχο την ενημέρωση ανθρώπων που έχουν ανάγκη, όπως παρουσιάζεται (κλικάρετε επάνω στους συνδέσμους)

1. στηνιστοσελίδα «ecclesia.gr»,
2. στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών 
3. Μπορείτε εναλλακτικά να επισκεφθείτε και να συζητήσετε με τον ιερέα της ενορίας σας>>

Καταθέστε την εργασία σας στα σχόλια

Τι είναι η αγάπη, αδερφοί μου;

    <<Τι είναι η αγάπη, αδερφοί μου; μας έλεγε κι ανοιγοκλειούσε τα χέρια του σα να θελε να μας αγκαλιάσει· τι είναι η αγάπη, αδερφοί μου; δεν είναι μονάχα συμπόνια μήτε καλοσύνη· στη συμπόνια είναι δυο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει· στην καλοσύνη είναι δυο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται· μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δυο και γίνουνται ένα, δεν ξεχωρίζουν· το εγώ κι εσύ αφανίζουνται · αγαπώ θα πει χάνουμαι>> 

                                                                                                 Καζαντζάκης Ν. Ο Φτωχούλης του Θεού

 Θα πλησίαζε Πάσχα σε λίγες μέρες κι εμείς αδημονούσαμε  να προαναγγείλουμε τη χαρά της Αναστάσεως. Ποιος μπορεί να συγκρατήσει τις καρδιές, όταν αυτές έχουν ήδη αποφασίσει; 

18 Απρίλη 2019, 25 μαθητές του Γ2, του 11ου Γυμνασίου Πατρών, 25 ταχυδρομικά περιστέρια της Αγάπης του Χριστού και δυο συνοδοί, πετάξαμε για το Άσυλο Ανιάτων Πατρών, να δώσουμε αυτό που έχει ο καθένας στην καρδιά του, λίγο από το περίσσσευμα της αγάπης του. 

 Προσφέραμε τα δώρα μας, ευχηθήκαμε Καλό Πάσχα, 

περιηγηθήκαμε στους θαλάμους, 

 γνωριστήκαμε, 

τραγουδήσαμε με όλη τη δύναμή μας για να δηλώσουμε την παρουσία μας ακόμη και σ αυτούς που ζουν βυθισμένοι στην άνοια, μόνοι...

Ήταν η πρώτη φορά. 

Πάντα υπάρχει αυτή η πρώτη φορά, που θα τη θυμάσαι, γιατί είσαι μόλις 15 χρονών και τον πόνο δεν τον είχες νιώσει, ούτε την αρρώστια, ούτε τη μοναξιά της ζωής που δεν έζησες. 

<<Συμπόνια · στη συμπόνια είναι δυο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει·στην καλοσύνη είναι δυο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται· μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δυο και γίνουνται ένα, δεν ξεχωρίζουν· το εγώ κι εσύ αφανίζουνται · αγαπώ θα πει χάνουμαι>> 

Τα λόγια του Καζαντζάκη ηχούσαν ξανά και ξανά, όταν έβλεπα μάτια δακρυσμένα και χέρια να γίνονται μια μεγάλη αγκαλιά, έτοιμα να αγκαλιάσουν όλον τον κόσμο. 

μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δυο και γίνουνται ένα, δεν ξεχωρίζουν· το εγώ κι εσύ αφανίζουνται · αγαπώ θα πει χάνουμαι>> 

Ευχαριστώ από καρδιάς τους μαθητές μου γιατί μου έδωσαν την ευκαιρία, να ελπίζω σε έναν καλύτερο κόσμο!

Χριστός Ανέστη!

  

  

«Τι σοι προσενέγκωμεν Χριστέ» ; Τι να σου προσφέρουμε Χριστέ μου; Υιέ μου, δός μοι σήν καρδίαν...

Εισαγωγικά στον ύμνο

Ένα από τα υπεροχότερα τροπάρια της Υμνογραφίας μας είναι ο ύμνος, που αναλύεται εδώ. Κάθε ύμνος ονομάζεται τροπάριο, διότι ψάλλεται με ορισμένο «τρόπο» (ήχο).

Ποιητής του ύμνου είναι ο Ανατόλιος, μοναχός της ιεράς μονής Σταδίου Κωνσταντινουπόλεως.

β) Ο ύμνος

Τι να σου προσφέρουμε, Χριστέ, που φανερώθηκες στη γη σαν άνθρωπος για χάρη μας; Διότι καθένα από τα δημιουργήματα, που εσύ έπλασες, σου εκφράζει (με το δικό του τρόπο) την ευχαριστία και ευγνωμοσύνη του: οι Άγγελοι σε υμνολογούν οι ουρανοί δίνουν τον αστέρα (που οδηγεί τους μάγους) οι Μάγοι σου προσφέρουν τα δώρα τους οι βοσκοί δείχνουν το θαυμασμό τους• η γη (προσφέρει) το σπήλαιο• η έρημος τη φάτνη• εμείς δε οι άνθρωποι (σου δίνουμε) μια Μητέρα Παρθένο. Εσύ που είσαι ο προαιώνιος Θεός, ελέησέ μας.

Ακούστε τον ύμνο εδώ

Με συγκίνηση παρακολούθησα το βίντεο που είχαμε ετοιμάσει ακριβώς δέκα χρόνια πριν τέτοιες μέρες, πλησίασμα Χριστουγέννων, με τα παιδιά του 22ου Γυμνασίου Πατρών.


Οι επισκέψεις αγάπης και Αλληλεγγύης επαναλαμβάνονται και πληθαίνουν στο πέρασμα του χρόνου, μα πιο πολύ πληθαίνει ο αναγεννημένος Χριστός στις καρδιές των παιδιών μας. Φέτος για άλλη μια φορά, έχουμε προγραμματίσει με τους μαθητές του 11ου Γυμνασίου Πατρών, φιλανθρωπική επίσκεψη στο άσυλο Ανιάτων και αν τα καταφέρουμε και με τους μαθητές του 17ου Γυμνασίου.
Ο Χριστός μας που θα γεννηθεί σε λίγες ημέρες, δε ζητά ανταλλάγματα υλικά. Δεν αναγκάζει σε τίποτα τον άνθρωπο. Το μόνο που ζητά είναι η καρδιά μας «Υιέ μου, δός μοι σήν καρδίαν» (Παρ. κγ’ 26).
Μια καρδιά γεμάτη αγάπη και ελεημοσύνη, καθαρή από εγωισμούς, με ανιδιοτελή προσφορά και αλληλεγγύη στο συνάνθρωπό μας.
Ο Αυξέντιος Καλανγκός, Ο Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος η Μητέρα Τερέζα η Γερόντισσα Γαβριηλία είναι μερικά φωτεινά παραδείγματα αγάπης προς το συνάνθρωπο. 

Πρόσκληση για τις γιορτές
Αξιοποιώντας τις πηγές που σας δόθηκαν αλλά και συζητώντας με την οικογένειά σας, είτε ατομικά είτε δημιουργώντας ομάδες, καταγράψτε στο σχολιασμό με συντομία προσωπικές εμπειρίες, η και γεγονότα ή πρόσωπα που γνωρίζετε που πρόσφεραν την καρδιά τους ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Κυρίου μας «Υιέ μου, δός μοι σήν καρδίαν».
Ποια συναισθήματα γεννήθηκαν μέσα σας και κατά πόσο αυτές οι εμπειρίες σας βοήθησαν να αλλάξετε στάση ζωής;

Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους!
η καθηγήτριά σας
Σταυρούλα Ζευγαρά

Τα καλύτερα αιτήματα προσευχής έρχονται από καρδιές ερημικές

Βλέπεις καρδιές ερημικές που όμως μέσα τους ανθίζουν τριαντάφυλλα. Παιδιά νέα, αγόρια και κορίτσια να ψάχνουν τον παπά να του μιλήσουν να βρουν την αλήθεια που αναζητάει η ψυχή τους. Υπάρχουν και αυτοί οι νέοι..

Αυτά είναι θαύματα. Να σε σταματάει ένα νέο παιδί και να σου λέει «Θέλω να μιλήσουμε πατερ κάτι βαραίνει την συνείδηση μου και θέλω να στο πω». Ναι αυτό το παιδί ! της καφετέριας, με το σκουλαρίκι στο αυτί ή το φρύδι. Με το ταττού μια ξεχασμένης αγάπης και τα ακουστικά με τους Iron Maiden στο τέρμα. Μιλάς με μια παρέα με νέους σε καφετέρια και νιώθεις το τραπέζι με τους φραπέδες να γίνεται ένα μικρό εκκλησάκι παρουσίας του Χριστού , διότι μην ξεχνάμε «ὅπου εἰσί δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» ( Ματθ 18, 20. Ματθ . 18, 19-20). Και να μπαίνεις μέσα στην Εκκλησία και να μην προλαβαίνεις να βγάλεις τις μαχαιριές ιδιαίτερα από ανθρώπους που είναι «κοντά στον Παπά» και από «ανθρώπους της Εκκλησίας».

Να κάνεις συζήτηση θεολογική με τον ροκά νέο που δεν το φανταζόσουνα ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα. Και όμως μέσα σε αυτό τον βούρκο μιλάει εσωτερικά το βάπτισμα. Μια προσευχή ίσως μιας γιαγιάς, μιας μάνας γονατισμένης στα εικονίσματα να παρακαλάει όχι για νύφες, γαμπρούς , δουλειές και φράγκα, αλλά για μετάνοια και Βασιλεία των ουρανών. Υποψήφιος Άγιος σε αναζήτηση πνευματικής στέγης! Αυτά είναι θαύματα ...

Αυτό το καντήλι μέσα στην καρδιά που δεν έχει σβήσει ακόμα και το ανανεώνει κάποια προσευχή. Και τότε αρχίζει να φωτίσει την καρδιά του ανθρώπου , έτσι για να μυρίζει αλήθεια ο κόσμος. Και αρχίζει αυτό το «κακό παιδί» για τον κόσμο να βλέπει τον ξεχασμένο θησαυρό μέσα του και να πηγαίνει στον εξομολόγο να τον γυαλίσει και να λάμψει και πάλι. Αυτές είναι μετάνοιες! Από τους τελειωμένους για τον κόσμο, αλλά από τους ανδρειωμένους για τον Θεό... Σε κάνει να βλέπεις την παρουσία του Θεού ως «φωνή αύρας λεπτής» σε ψυχές διψασμένες.

Και από την άλλη να βλέπεις την κυρία με το ταγέρ και την φανουρόπιτα ανά χείρας σε κάθε παράκληση να ζητάει από τον Χριστό λαγούς με πετραχείλια, έτσι για να μυρίσει εγωϊσμό ο κόσμος και μόλις δει το παιδί με το σκουλαρίκι θα πει «Το παλιόπαιδο, εμ τι περιμένεις από τον γιο της τάδε». Και όποτε σε βλέπει θα σου λέει με το χαμόγελο της πωλήτριας «Την ευχή σας πάτερ». Και 30 χρόνια στην Εκκλησία δεν κατάλαβε τίποτα, νιώθει ότι με κάποιες δωρεές, και κάποια στολίσματα επιταφίου έχει vip θέση στον παράδεισο. Καημένε άνθρωπε….

Τελικά ο Θεός υπάρχει εκεί που δεν φαίνεται. Κρύβεται και λάμπει μέσα στην μουγκαμάρα της σιωπής. Κάτι σαν τον ήλιο. Ο ήλιος όταν ανατέλλει δεν κάνει φασαρία, δεν μιλάει όπως το κύμα ή ο αέρας. Απλά παρουσιάζεται με την λάμψη και την θερμότητα του, αυτή η παντοδύναμη παρουσία του αρκεί.

Ετσι ενεργεί ο Χριστός….έρχεται όταν τον καλούν οι τελειωμένοι και διψασμένοι. Ενώ όταν τον προκαλούν οι εγωϊστές και οι φαρισαίοι απομακρύνεται διότι ο χώρος είναι κλειστός για ΕΚΕΙΝΟΝ.

Μην ξεχνάμε αγαπητοί μου ότι τον Παράδεισο τον άνοιξε ένας ληστής με ένα Μνήσθητι. Ένας τελειωμένος και μια διψασμένη κραυγή άνοιξαν τις ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ. Καλό αγώνα.

πηγή http://euxh.gr/paidagogika/neotita/prosefxes-apo-tous-teleiomenous

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. Απ. Παύλος

Επίσκεψη αγάπης στο Άσυλο Ανιάτων Πατρών

29 Μαρτίου 2018,  γι άλλη μια φορά, 23 έφηβοι,  μαθητές του 6^ου Γυμνασίου Πατρών,  με συνοδούς τους εκπαιδευτικούς,  κ. Ανδρικοπούλου Άννα και κ. Ζευγαρά Σταυρούλα, πραγματοποίησαν επίσκεψη αγάπης και αλληλεγγύης  στο φιλανθρωπικό σωματείο,  Άσυλο Ανιάτων Πατρών <<Η Αγία Ευφροσύνη>>.  Έτσι καταφέραμε και πάλι να εκπληρώσουμε μια υπόσχεση που είχαμε δώσει κατά την επίσκεψή μας, τα Χριστούγεννα.

Προσφέραμε  είδη πρώτης ανάγκης, ξεναγηθήκαμε στους χώρους του ιδρύματος, είχαμε τη χαρά και την τιμή να γνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε με  ανθρώπους που ζουν εκεί. Εμπειρία πρωτόγνωρη για κάποια από τα παιδιά μας, συνάντηση και πάλι με αγαπημένα πρόσωπα  για κάποια άλλα.

Μαρία, Γιώργος, Μάρθα, Χρήστος, Ειρήνη, Σωτηρία, ο κ Δημήτρης με τη σύζυγό του, κ. Χαρίκλεια…και δεκάδες άλλοι συνάνθρωποι που  πάσχουν από διάφορες ασθένειες όπως τετραπληγία, παραπληγία, μυασθένεια, σκλήρυνση κατά πλάκας, άνοια , δέχτηκαν με χαρά τα χαμόγελα και τις πασχαλινές ευχές των μαθητών μας.

<< Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή>>…
«Αγάπα όλους»

('Αγιος Πορφύριος)

Η πραγματική αγάπη για τον συνάνθρωπο οικοδομείται, καλλιεργείται βιωματικά και πλουτίζει την ψυχή των ανθρώπων.  Ανοίγεται στον άλλον και δίνεται άνευ όρων και ορίων.

Τα παιδιά μας έχουν την πιο δεκτική καρδιά στο άκουσμα και στα έργα της αγάπης. Κάθε φορά που τους μιλώ καρδιακά, νιώθω ότι  ξεπερνάμε  το χώρο και το χρόνο της τάξης, κινούμενοι σε απόλυτη ελευθερία.

Σε μια κοινωνία υλιστική, εγωκεντρική που απαξιώνει τον ίδιο τον άνθρωπο, αγωνιζόμαστε να εμφυσήσουμε στις ψυχές των παιδιών μας αξίες, όπως η αλληλεγγύη, ο εθελοντισμός, η συμπόνια και η προσφορά.  Η  αρετή όμως της αγάπης είναι πράγματι η μέγιστη όλων των αρετών.

<< Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή>>…

«Αγάπα όλους»

 Πόσες φορές έχω αναλογιστεί τα λόγια του Αγ. Πορφυρίου που με τόση σοφία και απλότητα απάλυνε  την αγωνία των ψυχών που ακουμπούσαν στο πετραχήλι του.

Ας αγαπήσουμε λοιπόν με απλότητα καρδίας, χωρίς να κομπάζουμε και  χωρίς να αδημονούμε για το αντίκρισμα της αγάπης μας. 

Καλή κι ευλογημένη Ανάσταση! 

285 χιλιόμετρα για το μοίρασμα της καρδιάς

  

    Την Κυριακή 4 Μαρτίου 2018, 34 μαθητές του 6^ου Γυμνάσιο Πατρών, με συνοδούς την κ. Γιολδάση Βασιλική, Δωρή Κατερίνα, Κούσουλα Κατερίνα και Ζευγαρά Σταυρούλα, πραγματοποίησαν τριήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στο Κ.Π.Ε Κόνιτσας και στον Ξενώνα της Κιβωτού του Κόσμου, στην Πωγωνιανή .

     Πρώτος σταθμός άφιξης, η δομή φιλοξενίας της Κιβωτού του Κόσμου, στην ακριτική Πωγωνιανή, μόλις 900  μέτρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα  που αποτελεί και το τέταρτο κατά σειρά κέντρο παιδικής προστασίας.

     Η Κιβωτός  του Κόσμου  ιδρύθηκε το 1998 από τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου, στην προσπάθεια να προσφέρει φροντίδα και μια ανοιχτή αγκαλιά, σε παιδιά παραμελημένα, κακοποιημένα και εγκαταλελειμμένα. Εκεί μας υποδέχτηκε ο κ.Πασχάλης, ένα από τα πρώτα παιδιά που μεγάλωσαν κάτω από την προστασία του πατρός Αντωνίου, σήμερα Θεολόγος και σημαντικό στέλεχος της Κιβωτού.  Οι  μαθητές μας, πρόσφεραν τρόφιμα και χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για τα παιδιά της Κιβωτού  και  έπειτα ξεναγηθήκαμε στους χώρους του κτιρίου.

Στο Ισόγειο υπάρχει η τραπεζαρία, οδοντιατρείο, κοινωνικό ιατρείο, αίθουσες υπολογιστών, ψυχαγωγίας  και μελέτης.  

Παράλληλα λειτουργούν  

•  τυροκομείο, όπου εκεί τα παιδιά εκπαιδεύονται στην παραγωγή τυριών (φέτας, κασεριού κ.α.)
•  μελισσοκομείο με παραγωγή  μελιού, βασιλικού πολτού , κηραλοιφών
•  εργαστήριο παρασκευής γλυκών κουταλιού, τραχανά, μαρμελάδας και άλλων παραδοσιακών προϊόντων.

  Επισκεφθήκαμε τη φάρμα  με  τα άλογα, πήραμε στην αγκαλιά μας  αρνάκια, κατσικάκια, και κουνελάκια (τη φροντίδα των οποίων έχουν τα παιδιά της Κιβωτού), είδαμε από κοντά πώς λειτουργεί  ο μικρόκοσμος των μελισσών , μετρήσαμε και αναγνωρίσαμε δεκάδες  αρωματικά φυτά, θαυμάσαμε το θερμοκήπιο, αποτέλεσμα του κόπου των παιδιών του Ξενώνα.

   Όμως,  όλη αυτή την ώρα τα μάτια μας αναζητούσαν τα παιδιά της Κιβωτού…

34 μαθητές και 4 εκπαιδευτικοί είχαμε διασχίσει 285 χιλιόμετρα, με απώτερο σκοπό να τα συναντήσουμε, να παίξουμε μαζί τους, να τους προσφέρουμε  τη χαρά και την αγάπη μας.

    Κατευθυνθήκαμε προς το γήπεδο του μπάσκετ, εκεί που οι φωνές των παιδιών, μας καλούσαν. Παιδιά από 6 έως 17χρονών, αγόρια και κορίτσια μ ένα μυστικό τρόπο, χωρίς λόγια, μόνο με το βλέμμα της καλοσύνης και της αποδοχής, έγιναν ένα και έπαιζαν σαν να ήταν από χρόνια φίλοι. Δε θα ξεχάσουμε τον Αντώνη, το μικρό Βαγγέλη με το σεμνό βλέμμα και τους άλλους μικρούς αγγέλους της Πωγωνιανής.

   Τα συναισθήματα όλων μας έντονα. Τα παιδιά μας δεν απέκτησαν μόνο γνώσεις, μα το κυριότερο κοινωνικές δεξιότητες και στάσεις ζωής. Οι έννοιες του σεβασμού, της ισοτιμίας, του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης  έβρισκαν τον ορισμό τους  στο παιχνίδι και τη συνεργασία.

Φεύγοντας  τα μάτια μας στράφηκαν προς τον ουρανό  ευχαριστώντας σιωπηλά ο καθένας μας, με το δικό του τρόπο, γι αυτό το ανθρώπινο θαύμα…

Η ψυχή μας είχε γεμίσει..