Μια υπέροχη διαφήμιση από την Ταϊλάνδη / Beautiful Commercial From Thai...

God Doesn't Make Mistakes

Αντιγράφω απ'το φιλικό blog χαμομηλάκι:
Το βιντεο που θα δείτε έχει τον τίτλο: «Ο Θεός δεν κάνει ποτέ λάθος».Δείτε την τρυφερότητα, την επιμονή, την αγάπη που δείχνει το σκυλάκι της φωτογραφίας σε ένα παιδί με σύνδρομο down

πηγή:http://aoratigonia.blogspot.gr/

Video that will change your life. I have no words left.

Silence of love

Η Σιωπή της Αγάπης 

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο Όλοι άνθρωποι είμαστε ατελείς και σε πολλές πλευρές κατώτεροι των περιστάσεων. Είθε να έχουμε τη διαύγεια να διακρίνουμε την ειλικρίνεια, την καλή πρόθεση και την προσπάθεια των ανθρώπων γύρω μας να μας δείξουν το ενδιαφέρον τους. Εξαιρετική διαφήμιση από την Ταϊλάνδη.

ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ............... ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.

ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ............... ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.

Πόσο όμορφα λόγια...

Από το παράθυρο ενός νοσοκομείου

Βίντεο-αφιέρωμα στον βίο του Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Γέρων Πορφύριος (video)
Το βίντεο- αφιέρωμα στον βίο του Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, ενός από τους πιο δημοφιλείς συγχρόνους Οσίους της εποχής μας, είναι όντως πολύ συγκινητικό αφού μας μεταφέρει πολύ κοντά στον Όσιο Πατέρα μέσω των πολλών ηχητικών ντοκουμέντων. Η έκδοση του παρόντος έγινε από την Ι. Μ. Βεροίας και συγκεκριμένα από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμ. Παλαμά Κυριλλίδη, Καθηγούμενο Ι. Μ. Θεοτόκου Καλλίπετρας.Ας έχουμε την ευχή του Οσίου Γέροντος Πορφυρίου!
Πηγή : www.impantokratoros.gr

www.agiazoni.gr

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Για τις 5 αυτές αιτίες αγαπώνται οι άνθρωποι αναμεταξύ τους, είτε είναι αυτές αξιέπαινες, είτε αξιοκατάκριτες.

Ή δηλαδή αγαπώνται εξαιτίας του θεού, όπως ο ενάρετος που αγαπά όλους, και όπως εκείνος που αγαπά
τον ενάρετο και αν ακόμα δεν είναι ενάρετος ή εξαιτίας της φύσεως,
όπως οι γονείς τα τέκνα και αντίστροφα ή απο
ματαιοδοξία, όπως αγαπά εκείνος που τιμάται εκείνον που τον τιμά.
Ή απο φιλαργυρία, όπως εκείνος που αγαπά
τον πλούσιο με σκοπό να λάβει χρήματα απ’αυτόν ή απο φιληδονία, όπως εκείνος που υπηρετεί δουλικά τη γαστέρα
και όλα τα σχετικά με την ακολασία.
Η πρωτη αιτία ειναι επαινετή, η δεύτερη βρίσκεται στη μεσαία κατάσταση, ενω
οι υπόλοιπες είναι εκδηλώσεις πάθους.
Εάν κάποιους τους μισείς, αλλούς ούτε τους αγαπάς ούτε τους μισείς, αλλούς πάλι τους αγαπάς αλλά περιορισμένα,
και αλλους τους αγαπάς υπερβολικά, εξαιτίας αυτής της ανισότητας γνώριζε οτι βρίσκεσαι μακριά απο την τέλεια
αγάπη, η οποία προυποθέτει ν’αγαπά κανείς εξ ίσου τον κάθε άνθρωπο.
Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Οπωσδήποτε, εκείνος που δεν φθονεί, ούτε οργίζεται και ούτε τρέφει μνησικακία εναντίον εκείνου που τον λύπησε, δεν σημαίνει
και οτι αγαπά αυτόν.
Διότι μπορεί, και χωρίς ν’αγαπά, να μη ανταποδίδει κακό αντί κακού, εξαιτίας της εντολής, οπωσδήποτε
όμως δεν είναι δυνατό ακόμα και να ανταποδώσει αβίαστα καλό αντί κακού, καθόσον το να ευεργετεί κανείς με όλη τη διάθεση
της καρδιάς του εκείνους που τον μισούν, αυτό είναι γνώρισμα μόνο της τέλειας πνευματικής αγάπης

Εκείνοι που στη ζωή αυτή ασκούνται απο τη θεία πρόνοια στην ευσέβεια , δοκιμάζονται με τα τρία αυτά είδη των πειρασμών.
Πρώτο με τη χορήγηση ευχάριστων πραγμάτων, όπως είναι η υγεία, το κάλλος, τα πολλά και καλά τέκνα, τα χρήματα, η δόξα
και τα παρόμοια. Δεύτερο με την αποστολή δυσάρεστων πραγμάτων, όπως είναι η στέρηση τέκνων, χρημάτων, και δόξας. Τρίτο
με τα μέσα εκείνα που προκαλούν υπερβολικούς πόνους στο σώμα, όπως είναι οι ασθένειες, τα βασανιστήρια και τα παρόμοια.
Προς τους πρώτους λέγειο Κύριος, «Εαν κάποιος δεν απαρνείται όλα τα υπάρχοντα του, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου», ενώ
προς τους δεύτερους και τρίτους λέγει » με την υπομονή σας θα κερδίσετε τη ζωή σας».
Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Αθέατα περάσματα, π Ανδρέας Κονάνος

Τις τελευταίες ημέρες προβληματίζομαι πολύ... Αναρωτιέμαι. Σε λίγο τα σχολεία θα κλείσουν,τα παιδιά της Γ Γυμνασίου, ίσως να μην τα ξαναδώ, μπορεί και τα υπόλοιπα, αν βρεθώ σε άλλο σχολείο του χρόνου... Πώς μπορώ να δώσω σε αυτά τα παιδιά, ερεθίσματα να μη χάσουν τς αξίες τους, άραγε; Σκέφτηκα λοιπόν να προσθεσω, μια νέα ενότητα, με ομιλίες του π. Ανδρέα Κονάνου, ομιλίες άμεσες και βαθύτατα ανθρώπινες, στήριγμα μεγάλο... Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τη ιστοσελίδα του www.atheatapersmata.com
Τα μηνύματα και γράμματά σου με συγκινούν και με ξυπνούν, γιατί βλέπω πόσο αγώνα κάνεις να πλησιάσεις το Θεό, μέσα στην τόσο δύσκολη εποχή μας, με τους πειρασμούς σου, τα αδιέξοδά σου, τα μαθήματα που χρωστάς, τις ποικίλες δυσκολίες σου... Ο Χριστός να σε δυναμώνει σε όσα σε απασχολούν και να λύνει όλα τα προβλήματά σου... Το εύχομαι μ' όλη μου την ψυχή στη φτωχή μου προσευχή. Προσεύχομαι για σένα με τις φτωχές μου δυνάμεις. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω για την ψυχή σου, κι αυτό λειψό. Μάθε με να προσεύχομαι. Όχι με λόγια, μα με τον τρόπο σου, με τη στάση σου. Θέλω να μάθω να προσεύχομαι για σένα, όχι να σου μιλώ πολύ, ούτε να λέω πολλά. Η προσευχή βοηθά πιο πολύ απ' τα λόγια, πίστεψέ το. 'Αλλωστε, εδώ που τα λέμε, δεν λέω και λίγα!.. Έλεγε ένας γέροντας σε κάποιον που παραπονιόταν ότι δεν μιλάνε πολύ: αν η προσευχή μου δεν σε βοηθά, ούτε τα λόγια μου θα σε βοηθήσουν. Η εποχή μας γέμισε ομιλίες, λόγια, βιβλία, εξυπνάδες... Λείπουν όμως τα βιώματα, η πράξη, η σιωπή που φέρνει το θαύμα και κινεί το Θεό σε επέμβαση. Ας γίνουμε μια παρέα που θα μιλά πιο πολύ στο Θεό, για να είναι και οι μεταξύ μας κουβέντες λίγες και καλές. Σύντομες, μα καρδιακές, απλές μα θαυματουργές. Χαίρομαι πολύ όταν ξέρω ότι λες συνέχεια το όνομα του Χριστού, το, Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησέ με... Την ώρα που το λες εσύ, να το λέω κι εγώ, να το λένε κι οι άλλοι της παρέας μας, να το λέμε όλοι. Κι όπως αναπνέουμε την ίδια ώρα όλοι ταυτόχρονα, έτσι να νιώθουμε ότι χαράζουμε στην καρδιά μας ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΟΜΑ ΟΛΟΙ : ΚΥΡΙΕ, ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ...

Αυξέντιος Καλανγκός, ο άγιος των φτωχών παιδιών

Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.
Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα. Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών». Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.
Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Ελληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.
«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».
Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του: «Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά. Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση. Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».
Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».
Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».
Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Αλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».
Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη. Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της. Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς.
Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή. Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο. Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι “υπεράνω των δυνάμεών μου”, όμως ποτέ δεν λυγίζω. Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».
Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».
Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους. Ομως, ο Αυξέντιος Καλανγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο. Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.
Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν, κι είναι όλοι οι γιατροί που αποτελούν την ομάδα του: «Είναι όλοι αυτοί που έχουν δεσμευτεί με την ευτυχία της προσφοράς και βρίσκονται στην ομάδα μου. Από εκεί και πέρα σε ό,τι αφορά το επιστημονικό έργο, είναι χρέος και καθήκον μου να το μεταλαμπαδεύσω στις επόμενες γενιές. Σε αυτούς που θα ακολουθήσουν μετά από μένα».
Ο ίδιος πάντως αν δεν ήταν γιατρός, θα ήθελε να γίνει καπετάνιος - όσο κι αν αυτό ακούγεται περίεργο. Ετσι γίνεται όταν έχεις για πατρίδα σου ολόκληρο τον κόσμο κι όταν ο ανθρωπισμός είναι ο «φάρος» που σου δείχνει τη ρότα για να πορευτείς πρόσω ολοταχώς...
Πηγή: espressonews.gr

Γερόντισσα Γαβριηλία 2

Για την Αγάπη, από το Γέροντα Πορφύριο

Δεν πρέπει να ζητάμε την αγάπη των άλλων.Πρέπει εμείς να τους αγαπάμε πρώτα και να μην αγωνιούμε για την αγάπη τους.Τότε, κάποτε, θα μας την ανταποδώσουν.Για να σε αγαπούν οι άλλοι, πρέπει πρώτα εσύ να τους αγαπάς."
"Μόνο η αληθινή αγάπη μας, που θυσιάζεται μυστικά για τους άλλους μπορεί να σώσει και τους άλλους και εμάς"
"Ο,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας, ποτέ να μην σκεφτόμαστε κακό γι'αυτόν.Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά.Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό."
Γέρων Πορφύριος

Έκπληξη από την Καλλιρόη!

Καλλιρόη,Γιάννη και Δήμητρα, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου! Θα σας θυμάμαι πάντα με αγάπη!!!

Άγγιγμα Αγάπης των Παιδιών μας

21 κουτιά γάλα εβαπορέ, 43 πακέτα μακαρόνια, 24 πακέτα ρύζι, 11 πακέτα όσπρια, ζάχαρη, τόνοι, τοματοχυμοί, σνακς, φρουτοχυμοί.
Για άλλη μια φορά τα παιδιά του 22ου Γυμνασίου Πατρών συγκέντρωσαν τρόφιμα και τα πρόσφεραν σε οικογένεις που τα έχουν ανάγκη. Επισκεφτήκαμε με το Νίκο το Μόραγλη, την οικογένεια της Μαρίας, χήρας μόλις ενός μήνα με 8 παιδιά, τα τρία από αυτά με ειδικές ανάγκες.
Παράλληλα συγκεντρώθηκαν και 1050 ευρώ, που μέρος από αυτά διατέθηκε και τα υπόλοιπα θα διατεθούν σύντομα.
Ευχαριστώ πολύ, όλους εσάς που ανταποκριθήκατε άμεσα για την ανακούφιση των συνανθρώπων μας.
Ο Θεός να ευλογεί εσάς και τις οικογένειές σας.

Πώς λογίζεται η Αγάπη;

ο πρόλογος της ταινίας είναι εμπνευσμένος από το βιβλίο του Παπαθανασίου: ο Θεός μου, ο αλλοδαπός.

Πώς λογίζεται η Αγάπη;

Πώς λογίζεται η αγάπη, εν έτει 2008;

Πρωταγωνιστές, έφηβοι, παιδιά Γυμνασίου. Κάτοικοι Πατρών. Mιας μεγαλούπολης όπου οι ακρότητες και οι κοινωνικές ανισότητες, δεν περνούν απαρατήρητες. Έλληνες, Αλβανοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Γεωργιανοί, ενωθήκαμε αυτές τις άγιες μέρες, για να προσφέρουμε αλληλεγγύη και αγάπη στα αδέλφια μας που ζουν δίπλα μας...

Πώς λογίζεται η Αγάπη;

Η Αγάπη λογίζεται ως γενναιοδωρία, ως προσφορά των μαθητών μου και των γονιών τους, όταν από το πλεόνασμα μερικών, αλλά και από το υστέρημα των περισσότερων συγκεντρώσαμε τρόφιμα, ρούχα και παιχνίδια και τα προσφέραμε ως δώρο Αγάπης σε 7 οικογένειες καθώς και στο ίδρυμα Χρόνιων Παθήσεων <<Κιβωτός της Αγάπης>>.

Η Αγάπη λογίζεται σα δάκρυ, το δάκρυ που κάλυψε το βλέμμα μας, όταν η Αντιγόνη μου, χωρίς δεύτερη σκέψη, χάριζε το ρολόι της στη Θοδώρα, τρόφιμο 23 χρονών της <<Κιβωτού>>, όταν εκείνη μας ζήτησε ένα.

Η Αγάπη λογίζεται ως σιωπή, σιωπή και επικοινωνία του Γιάννη και του μικρού, όταν ο τελευταίος με περασμένο το χεράκι του μέσα από τα κάγκελα, έπαιζε με το μπουφάν του Γιάννη, σα να μην υπήρχε τίποτα πιο σπουδαίο, τίποτα πιο συναρπαστικό από αυτό το κομμάτι ύφασμα.

Έτσι λογίζεται η Αγάπη, παιδιά του 22ου Γυμνασίου Πατρών. Αγαπημένοι μου γονείς, να είστε περήφανοι για τα παιδιά σας!!! Ό,τι καταφέραμε φέτος, το καταφέραμε χάρη σε εσάς και σε εκείνα. Ο Θεός να σας έχει καλά όλους και να ευλογεί τις οικογένειές σας. ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. Η Θεολόγος του 22ου Γυμνασίου Πατρών Σταυρούλα Ζευγαρά

Ούτε ένας , ούτε δύο,αλλά...240 ανάδοχοι γονείς για το μικρό Joseph Apleh από την Γκάνα.

Ούτε ενα, ούτε δύο , αλλά 240 αγόρια και κορίτσια από το 22ο και 12ο Γυμνάσιο Πατρών,είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα Αναδοχής Παιδιού της Action Aid και να νιώσουν τη χαρά της αλληλεγγύης και της προσφοράς.
Ο μικρός μας Joseph Apleh ηλικίας μόλις 6 ετών,από την Γκάνα, δε θα αγωνίζεται πια μόνος. Υιοθετήθηκε πρίν ένα μήνα,ομόφωνα από όλους τους μαθητές του 22ου Γυμμνασίου Πατρών καθώς και από το Γ2 του 12ου.
Γεννήθηκε στην Γκάνα το 2002 και η οικογένειά του έχει συνολικά 12 παιδιά. Η πλησιέστερη πηγή νερού βρίσκεται σε απόσταση μεγάλύτερη των 500 μ. από το σπίτι της οικογένειας. Οι περισσότερες οικογένειες δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και συνήθως διανύουν καθημερινά αρκετά χιλιόμετρα για να βρουν νερό και να το μεταφέρουν στο χωριό. Το σπίτι του είναι φτιαγμένο από λάσπη και φοινικόδεντρα.
Ο μικρούλης μας πηγαίνει σχολείο όπου μαθαίνει να διαβάζει και να γράφει. Πολλά σχολεία είναι φτιαγμένα από πρόχειρα υλικά με αποτέλεσμα να καταρρέουν πολύ εύκολα και να τραυματίζουν τους μαθητές. Μια τάξη συνήθως αποτελείται από 50-70 μαθητές.
Η οικογένειά του μιλά τη διάλεκτο γκα. Είναι Χριστιανός. Το 86,7% των κατοίκων είναι Χρισιανοί, το 8,5% είναι μουσουλμάνοι και το 4,8% πιστεύει στο παραδοσιακό θρήσκευμα της φυλής του.
Τα παιδιά συγκέντρωσαν άμεσα και με μεγάλη προθυμία το ποσό των 264 ευρώ,που απαιτείται προκειμένου ο Joseph να έχει μια ευκαιρία στη ζωή και στην εκπαίδευση.

Τι είναι η Action Aid;

Η ActionAid είναι ένας διεθνής αναπτυξιακός οργανισμός που δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 40 χώρες και συνεργάζεται με τους κατοίκους των φτωχότερων χωρών του κόσμου για την εξάλειψη της φτώχειας και της ανισότητας.

Τι σημαίνει αναδοχή και τι κερδίζουμε από αυτό;

Αναδοχή Παιδιού δε σημαίνει υιοθεσία. Σημαίνει υποστήριξη ενός παιδιού, της οικογένειάς του και όλων των ανθρώπων της περιοχής που ζει, ώστε να επιτευχθούν μόνιμες βελτιώσεις στην ποιότητα της ζωής τους. Έτσι, δίνουμε στους ανθρώπους των αναπτυσσόμενων χωρών βάσιμη ελπίδα να ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο. Με τη συστηματική εισφορά σας βοηθάμε τους κατοίκους των κοινοτήτων να αξιοποιήσουν τις δικές τους ικανότητες και να βελτιώσουν τη ζωή τους, στηριζόμενοι στις δικές τους δυνάμεις. Πολύ περισσότερο όμως, τους βοηθάμε να αποκτήσουν αξιοπρέπεια και ελπίδα.

Μέσω της σχέσης αναδοχής μας δίνεται η ευκαιρία:

• Να συνδεθούμε άμεσα με ένα παιδί και να έχουμε συνεχή ενημέρωση για την πρόοδο και την εξέλιξη των έργων στην κοινότητά του.
• Να ανοίξουμε ένα «παράθυρο στον κόσμο» και να έρθουμε σε επαφή με τον τρόπο ζωής των ανθρώπων στις αναπτυσσόμενες χώρες, μαθαίνοντας τις προκλήσεις τις οποίες καλούνται να αντιμετωπίσουν. Μπορούμε να μοιραστείτε μαζί τους τις καθημερινές τους νίκες, γνωρίζοντας ότι και εμείς έχουμε συμβάλλει ουσιαστικά σε αυτές.
• Να εμβαθύνουμε τη γνώση σας για το παγκόσμιο περιβάλλον και τα βαθύτερα αίτια της φτώχειας, καθώς και πως αυτή είναι εφικτό να καταπολεμηθεί ριζικά μέσω της συντονισμένης δράσης.
• Να επισκεφτούμε το παιδί στη χώρα που ζει και να δούμε από κοντά τα έργα που πραγματοποιούνται.

Η μοναδική μας υποχρέωση στο πρόγραμμα αναδοχής είναι η μηνιαία οικονομική εισφορά που ανέρχεται στο ποσό των 22€ το μήνα ή αλλιώς 0.75€ την ημέρα, λιγότερο δηλαδή από όσο στοιχίζει ένα εισιτήριο του μετρό. Μια εισφορά που δεν στερεί τίποτα από την ποιότητα της δικής σας ζωής, σημαίνει όμως πάρα πολλά για τις ζωές των κατοίκων αυτών των περιοχών. Αρκεί να σκεφτούμε ότι 10€ αρκούν προκειμένου να αγοραστούν βιβλία για ένα ολόκληρο σχολείο στην Αιθιοπία.

Ένα μήνυμα για τον Joseph, από εμένα
Μικρούλη μου, καθώς θα κοιτάς τα βράδια τον έναστρο ουρανό , αφού τα φώτα της πόλης είναι πολύ μακριά για να στον στερήσουν, ένωσε την προσευχή σου με τις δικές μας για έναν καλύτερο κόσμο, δικαιότερο, ειρηνικό, χωρίς ανισότητες και πόνο.
Η αγάπη μας να σε ακολουθεί σε κάθε σου βήμα...

Οι ανάδοχοι γονείς σου
Α1, Α2, Α3, Β1, Β2, Β3, Γ1, Γ2, Γ3 (22ο Γυμνάσιο Πατρών), Γ2 12ου,Σταυρούλα

Ο ύμνος της Αγάπης

Aκόμα κι αν ήξερα να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων μα και των αγγέλων, χωρίς όμως να έχω αγάπη, θα είχα γίνει χαλκός που βγάζει σκέτους ήχους ή τύμπανο που δημιουργεί μόνο φασαρία. Kι αν είχα το χάρισμα της προφητείας και κατανοούσα όλα τα μυστήρια και κατείχα όλη τη γνώση, κι αν είχα όλη την πίστη, έτσι που να μετατοπίζω βουνά, χωρίς όμως να έχω αγάπη, θα ήμουν ένα τίποτε. Kι αν ακόμα διάνεμα όλα τα υπάρχοντά μου για να θρέψω τους πεινασμένους, κι αν παρέδιδα το σώμα μου να καεί στη φωτιά, χωρίς όμως να έχω αγάπη, δε θα με είχε ωφελήσει σε τίποτε.

H αγάπη μακροθυμεί, επιζητάει το καλό. H αγάπη δε φθονεί.

H αγάπη δεν καυχησιολογεί, δεν αλαζονεύεται, δε φέρεται άπρεπα, δεν κυνηγάει το δικό της συμφέρον, δεν κυριεύεται από θυμό, δεν κρατά λογαριασμό για το κακό που της κάνουν, δε χαίρεται για την αδικία, αλλά μετέχει στη χαρά για την επικράτηση της αλήθειας. Όλα τα καλύπτει, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.

H αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει. Eνώ τα άλλα, είτε προφητείες είναι αυτές, θα καταργηθούν, είτε γλώσσες είναι, θα πάψουν, είτε γνώση, θα καταργηθεί. Γιατί μόνο ως ένα βαθμό γνωρίζουμε και ως ένα βαθμό προφητεύουμε. Mα όταν έρθει το τέλειο, τότε το ατελές θα καταργηθεί.

Παιδάκι όταν ήμουνα, σαν παιδάκι μιλούσα, σαν παιδάκι σκεφτόμουν, σαν παιδάκι έβγαζα συμπεράσματα. Mα όταν έγινα άντρας, σταμάτησα να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν παιδάκι. Γιατί, πραγματικά, τώρα βλέπουμε απροσδιόριστα σαν σε θαμπό καθρέφτη. Tότε όμως θα δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Tώρα γνωρίζω μονάχα ως ένα βαθμό, τότε όμως θα γνωρίσω τέλεια, όπως ακριβώς μ’ έχει γνωρίσει ο Θεός.

Aυτά, λοιπόν, που μένουν τελικά, είναι η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Aυτά τα τρία, με κορυφαία τους, όμως, την αγάπη.

(Α' Κορινθίους κεφ. 13)

Όταν η αγάπη γίνεται λέξεις...

Έχω γνωρίσει πολλούς δασκάλους και δασκάλες. Πέρυσι μάλιστα που πήγαινα πρώτη Γυμνασίου, έλεγα ότι ο καλύτερος καθηγητής είναι ο κος... Πήγα στη δευτέρα Γυμνασίου και δε θα ήταν μαζί μας. Μας φέρανε μια άλλη καθηγήτρια. Την έλεγαν Σταυρούλα Ζευγρά. Μόλις ήρθε λέγαμε ότι δε θα είναι σαν τον κύριο....Από την πρώτη στιγμή μας προσέγγισε. Μας μίλαγε λες και ήμασταν παιδιά της, αληθινά παιδιά της όμως.Μας έκανε μάθημα με ένα τρόπο που μόνο αυτή ήξερε. Μας ανέλυε το μάθημα καλύτερα από όλους και μας βοηθούσε με αυτόν τον τρόπο.Μέχρι τότε δε λέω την αγαπούσα πολύ αλλά συνέχιζα να λέω ότι ο κος...είναι καλύτερος.
Ώσπου μια μέρα μάθαμε ότι η αγαπημένη μας κυρία θα φύγει για τρεις μήνες. Δε μάθαμε ακριβώς το λόγο που έγινε αυτό αλλά θα ήταν σημαντικό.
Εκείνη η ημέρα ήταν η χειρότερη της ζωής μου. Εκείνη την ημέρα κατάλαβα πόσο αγαπούσα την κυρία. Εκείνη την ημέρα που μας αποχαιρετούσε, αρχίσαμε να κλαίμε όλοι.Εκεί κατάλαβα πως όταν χάνεις κάτι καταλαβαίνεις την αξία του.
Μόλις πήγα σπίτι είχα φοβερό πονοκέφαλο καν ανέβασα πυρετό. Έκλαιγα επί τρεις μέρες.
Σιγά σιγά άρχισα να το ξεπερνάω. Βέβαια κάθε βράδυ προσευχόμουν για την κυρία μου. Δεν ήταν καθόλου εύκολο, ειδικά την πρώτη μέρα που κάναμε θρησκευτικά και άνοιξα το βιβλίο για πρώτη φορά μετά από τρεις βδομάδες, πήγα να κλάψω. Ακόμα δεν έχω καταφέρει να το ξεπεράσω. Για αυτό αποφάσισα να κάνω αυτήν την άσκηση για να εκφραστώ όπως θέλω. Γι αυτό γράφω και τα βασικά στοιχεία του κειμένου για να νιώθω πως η κυρία είναι εδώ, είναι δίπλα μας.Κλείνω τα μάτια και βλέπω την κυρία να μας κάνει το μάθημα και να μας μιλάει με αγάπη και τρυφερότητα.
Έχει ήδη περάσει ένας μήνας και κάτι μέρες και εμένα μου φαίνεται χρόνος από τότε που λείπει η κυρία. Αλλά μας είπε ότι θα γυρίσει... Αυτό περιμένω, να γυρίσει και αν γίνεται να μείνει για πάντα μαζί μας, να είναι σα δεύτερη μητέρα για μας. Σας ευχαριστώ για όλα!!!
Με πάρα πολλή αγάπη
η μαθήτριά σας
Α. Α.
Προς την πολυαγαπημένη μου
καθηγήτρια Σ.


...Αυτά είναι τα λόγια της αγαπημένης μου Α.,όπως ακριβώς καταγράφτηκαν στο τετράδιο Θρησκευτικών της, στα πλάισια μιας δραστηριότητας του μαθήματος. Η συγκεκριμένη εργασία δεν είχε ζητηθεί από το συνάδελφο που με αντικαθιστούσε και πραγματοποιήθηκε με απόλυτα δική της πρωτοβουλία.

Α. εγώ σε ευχαριστώ...
Σ.Ζ.