Τι είναι η αγάπη, αδερφοί μου;

    <<Τι είναι η αγάπη, αδερφοί μου; μας έλεγε κι ανοιγοκλειούσε τα χέρια του σα να θελε να μας αγκαλιάσει· τι είναι η αγάπη, αδερφοί μου; δεν είναι μονάχα συμπόνια μήτε καλοσύνη· στη συμπόνια είναι δυο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει· στην καλοσύνη είναι δυο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται· μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δυο και γίνουνται ένα, δεν ξεχωρίζουν· το εγώ κι εσύ αφανίζουνται · αγαπώ θα πει χάνουμαι>> 

                                                                                                 Καζαντζάκης Ν. Ο Φτωχούλης του Θεού

 Θα πλησίαζε Πάσχα σε λίγες μέρες κι εμείς αδημονούσαμε  να προαναγγείλουμε τη χαρά της Αναστάσεως. Ποιος μπορεί να συγκρατήσει τις καρδιές, όταν αυτές έχουν ήδη αποφασίσει; 

18 Απρίλη 2019, 25 μαθητές του Γ2, του 11ου Γυμνασίου Πατρών, 25 ταχυδρομικά περιστέρια της Αγάπης του Χριστού και δυο συνοδοί, πετάξαμε για το Άσυλο Ανιάτων Πατρών, να δώσουμε αυτό που έχει ο καθένας στην καρδιά του, λίγο από το περίσσσευμα της αγάπης του. 

 Προσφέραμε τα δώρα μας, ευχηθήκαμε Καλό Πάσχα, 

περιηγηθήκαμε στους θαλάμους, 

 γνωριστήκαμε, 

τραγουδήσαμε με όλη τη δύναμή μας για να δηλώσουμε την παρουσία μας ακόμη και σ αυτούς που ζουν βυθισμένοι στην άνοια, μόνοι...

Ήταν η πρώτη φορά. 

Πάντα υπάρχει αυτή η πρώτη φορά, που θα τη θυμάσαι, γιατί είσαι μόλις 15 χρονών και τον πόνο δεν τον είχες νιώσει, ούτε την αρρώστια, ούτε τη μοναξιά της ζωής που δεν έζησες. 

<<Συμπόνια · στη συμπόνια είναι δυο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει·στην καλοσύνη είναι δυο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται· μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δυο και γίνουνται ένα, δεν ξεχωρίζουν· το εγώ κι εσύ αφανίζουνται · αγαπώ θα πει χάνουμαι>> 

Τα λόγια του Καζαντζάκη ηχούσαν ξανά και ξανά, όταν έβλεπα μάτια δακρυσμένα και χέρια να γίνονται μια μεγάλη αγκαλιά, έτοιμα να αγκαλιάσουν όλον τον κόσμο. 

μα στην αγάπη είναι ένας, σμίγουν οι δυο και γίνουνται ένα, δεν ξεχωρίζουν· το εγώ κι εσύ αφανίζουνται · αγαπώ θα πει χάνουμαι>> 

Ευχαριστώ από καρδιάς τους μαθητές μου γιατί μου έδωσαν την ευκαιρία, να ελπίζω σε έναν καλύτερο κόσμο!

Χριστός Ανέστη!

  

  

Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. Απ. Παύλος

Επίσκεψη αγάπης στο Άσυλο Ανιάτων Πατρών

29 Μαρτίου 2018,  γι άλλη μια φορά, 23 έφηβοι,  μαθητές του 6^ου Γυμνασίου Πατρών,  με συνοδούς τους εκπαιδευτικούς,  κ. Ανδρικοπούλου Άννα και κ. Ζευγαρά Σταυρούλα, πραγματοποίησαν επίσκεψη αγάπης και αλληλεγγύης  στο φιλανθρωπικό σωματείο,  Άσυλο Ανιάτων Πατρών <<Η Αγία Ευφροσύνη>>.  Έτσι καταφέραμε και πάλι να εκπληρώσουμε μια υπόσχεση που είχαμε δώσει κατά την επίσκεψή μας, τα Χριστούγεννα.

Προσφέραμε  είδη πρώτης ανάγκης, ξεναγηθήκαμε στους χώρους του ιδρύματος, είχαμε τη χαρά και την τιμή να γνωρίσουμε και να συνομιλήσουμε με  ανθρώπους που ζουν εκεί. Εμπειρία πρωτόγνωρη για κάποια από τα παιδιά μας, συνάντηση και πάλι με αγαπημένα πρόσωπα  για κάποια άλλα.

Μαρία, Γιώργος, Μάρθα, Χρήστος, Ειρήνη, Σωτηρία, ο κ Δημήτρης με τη σύζυγό του, κ. Χαρίκλεια…και δεκάδες άλλοι συνάνθρωποι που  πάσχουν από διάφορες ασθένειες όπως τετραπληγία, παραπληγία, μυασθένεια, σκλήρυνση κατά πλάκας, άνοια , δέχτηκαν με χαρά τα χαμόγελα και τις πασχαλινές ευχές των μαθητών μας.

<< Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή>>…
«Αγάπα όλους»

('Αγιος Πορφύριος)

Η πραγματική αγάπη για τον συνάνθρωπο οικοδομείται, καλλιεργείται βιωματικά και πλουτίζει την ψυχή των ανθρώπων.  Ανοίγεται στον άλλον και δίνεται άνευ όρων και ορίων.

Τα παιδιά μας έχουν την πιο δεκτική καρδιά στο άκουσμα και στα έργα της αγάπης. Κάθε φορά που τους μιλώ καρδιακά, νιώθω ότι  ξεπερνάμε  το χώρο και το χρόνο της τάξης, κινούμενοι σε απόλυτη ελευθερία.

Σε μια κοινωνία υλιστική, εγωκεντρική που απαξιώνει τον ίδιο τον άνθρωπο, αγωνιζόμαστε να εμφυσήσουμε στις ψυχές των παιδιών μας αξίες, όπως η αλληλεγγύη, ο εθελοντισμός, η συμπόνια και η προσφορά.  Η  αρετή όμως της αγάπης είναι πράγματι η μέγιστη όλων των αρετών.

<< Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή>>…

«Αγάπα όλους»

 Πόσες φορές έχω αναλογιστεί τα λόγια του Αγ. Πορφυρίου που με τόση σοφία και απλότητα απάλυνε  την αγωνία των ψυχών που ακουμπούσαν στο πετραχήλι του.

Ας αγαπήσουμε λοιπόν με απλότητα καρδίας, χωρίς να κομπάζουμε και  χωρίς να αδημονούμε για το αντίκρισμα της αγάπης μας. 

Καλή κι ευλογημένη Ανάσταση!