285 χιλιόμετρα για το μοίρασμα της καρδιάς

  

    Την Κυριακή 4 Μαρτίου 2018, 34 μαθητές του 6^ου Γυμνάσιο Πατρών, με συνοδούς την κ. Γιολδάση Βασιλική, Δωρή Κατερίνα, Κούσουλα Κατερίνα και Ζευγαρά Σταυρούλα, πραγματοποίησαν τριήμερη εκπαιδευτική εκδρομή στο Κ.Π.Ε Κόνιτσας και στον Ξενώνα της Κιβωτού του Κόσμου, στην Πωγωνιανή .

     Πρώτος σταθμός άφιξης, η δομή φιλοξενίας της Κιβωτού του Κόσμου, στην ακριτική Πωγωνιανή, μόλις 900  μέτρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα  που αποτελεί και το τέταρτο κατά σειρά κέντρο παιδικής προστασίας.

     Η Κιβωτός  του Κόσμου  ιδρύθηκε το 1998 από τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου, στην προσπάθεια να προσφέρει φροντίδα και μια ανοιχτή αγκαλιά, σε παιδιά παραμελημένα, κακοποιημένα και εγκαταλελειμμένα. Εκεί μας υποδέχτηκε ο κ.Πασχάλης, ένα από τα πρώτα παιδιά που μεγάλωσαν κάτω από την προστασία του πατρός Αντωνίου, σήμερα Θεολόγος και σημαντικό στέλεχος της Κιβωτού.  Οι  μαθητές μας, πρόσφεραν τρόφιμα και χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για τα παιδιά της Κιβωτού  και  έπειτα ξεναγηθήκαμε στους χώρους του κτιρίου.

Στο Ισόγειο υπάρχει η τραπεζαρία, οδοντιατρείο, κοινωνικό ιατρείο, αίθουσες υπολογιστών, ψυχαγωγίας  και μελέτης.  

Παράλληλα λειτουργούν  

•  τυροκομείο, όπου εκεί τα παιδιά εκπαιδεύονται στην παραγωγή τυριών (φέτας, κασεριού κ.α.)
•  μελισσοκομείο με παραγωγή  μελιού, βασιλικού πολτού , κηραλοιφών
•  εργαστήριο παρασκευής γλυκών κουταλιού, τραχανά, μαρμελάδας και άλλων παραδοσιακών προϊόντων.

  Επισκεφθήκαμε τη φάρμα  με  τα άλογα, πήραμε στην αγκαλιά μας  αρνάκια, κατσικάκια, και κουνελάκια (τη φροντίδα των οποίων έχουν τα παιδιά της Κιβωτού), είδαμε από κοντά πώς λειτουργεί  ο μικρόκοσμος των μελισσών , μετρήσαμε και αναγνωρίσαμε δεκάδες  αρωματικά φυτά, θαυμάσαμε το θερμοκήπιο, αποτέλεσμα του κόπου των παιδιών του Ξενώνα.

   Όμως,  όλη αυτή την ώρα τα μάτια μας αναζητούσαν τα παιδιά της Κιβωτού…

34 μαθητές και 4 εκπαιδευτικοί είχαμε διασχίσει 285 χιλιόμετρα, με απώτερο σκοπό να τα συναντήσουμε, να παίξουμε μαζί τους, να τους προσφέρουμε  τη χαρά και την αγάπη μας.

    Κατευθυνθήκαμε προς το γήπεδο του μπάσκετ, εκεί που οι φωνές των παιδιών, μας καλούσαν. Παιδιά από 6 έως 17χρονών, αγόρια και κορίτσια μ ένα μυστικό τρόπο, χωρίς λόγια, μόνο με το βλέμμα της καλοσύνης και της αποδοχής, έγιναν ένα και έπαιζαν σαν να ήταν από χρόνια φίλοι. Δε θα ξεχάσουμε τον Αντώνη, το μικρό Βαγγέλη με το σεμνό βλέμμα και τους άλλους μικρούς αγγέλους της Πωγωνιανής.

   Τα συναισθήματα όλων μας έντονα. Τα παιδιά μας δεν απέκτησαν μόνο γνώσεις, μα το κυριότερο κοινωνικές δεξιότητες και στάσεις ζωής. Οι έννοιες του σεβασμού, της ισοτιμίας, του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης  έβρισκαν τον ορισμό τους  στο παιχνίδι και τη συνεργασία.

Φεύγοντας  τα μάτια μας στράφηκαν προς τον ουρανό  ευχαριστώντας σιωπηλά ο καθένας μας, με το δικό του τρόπο, γι αυτό το ανθρώπινο θαύμα…

Η ψυχή μας είχε γεμίσει..

Κιβωτός του Κόσμου - Πωγωνιανή Ιωαννίνων

Κιβωτός Ηπείρου (Πωγωνιανή)

Η Κιβωτός του Κόσμου Ηπείρου βρίσκεται ορεινή και ακριτική  Πωγωνιανή Ιωαννίνων μόλις εννιακόσια πενήντα μέτρα από τα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο πατέρας Αντώνιος με αφορμή τη εγκατάλειψη και την ερήμωση που έχει δεχθεί ο τόπος, σε συνδυασμό με την ανάγκη για δημιουργία ενός Κέντρου Παιδικής Προστασίας στην Ήπειρο, έλαβε το ρίσκο να δημιουργήσει το πρώτο παράρτημα της Κιβωτού του Κόσμου, στο τελευταίο άκρο της Ελλάδος, στην Πωγωνιανή της Ηπείρου.

Βασικός στόχος της Κιβωτού του Κόσμου στην Πωγωνιανή είναι να πατήσουν τα παιδιά γερά στα πόδια τους, έχοντας τη βοήθεια που χρειάζονται ώστε να ενταχθούν με τα κατάλληλα εφόδια στο κοινωνικό σύνολο. Το Σπίτι της Κιβωτού του Κόσμου στην Ήπειρο σχεδιάστηκε με πολλά όνειρα και φιλοδοξίες και αποσκοπεί αφενός στη δημιουργία ενός σύγχρονου Κέντρου Παιδικής Προστασίας με προγράμματα και υπηρεσίες που έχουν σχεδιαστεί προσεκτικά και εξασφαλίζουν ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωση για το κάθε παιδί. Αφετέρου στη λειτουργία του Γεωργικού σχολείου που διασφαλίζει στα παιδιά την κατάλληλη εκπαίδευση σε τομείς του πρωτογενούς τομέα και τους προσφέρει αξιόλογες μελλοντικές επαγγελματικές διεξόδους, αλλά ταυτόχρονα συμβάλει και στην ανάπτυξη της περιοχής της Ηπείρου που σιγά σιγά ερημώνει.

Έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει έως και 120 παιδιά που έχουν έρθει κοντά μας κατόπιν εισαγγελικής εντολής. Κύριο μέλημα μας είναι η παροχή προστασίας, εκπαίδευσης και αγάπης σε παιδιά που έχουν βιώσει την εγκατάλειψη, την κακοποίηση, την εκμετάλευση και την παραμέληση. Το Σπίτι μας είναι άρτια στελεχωμένο με ειδικούς παιδαγωγούς, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, ανθρώπους με υπομονή, αγάπη και ενδιαφέρον για το παιδί. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε ένα κατάλληλο και ασφαλές Σπίτι για τα παιδιά και να τα βοηθήσουμε να αναπτυχθούν μέσα από φροντίδα και αγάπη. Ο αγώνας μας είναι καθημερινός ώστε να μπορέσουμε να καλύψουμε τις πολυεπίπεδες ανάγκες των παιδιών μας, που αφορούν στη σίτιση τους, την ένδυση και υπόδηση τους, στη  μόρφωση τους, στην ιατρική τους μέριμνα και οπουδήποτε παραστεί ανάγκη στην καθημερινότητα τους.

Βασικός μας σκοπός είναι να δημιουργήσουμε μια ζεστή οικογένεια που θα αγκαλιάζει τα παιδιά με στοργή και αγάπη, θα τα αναθρέψει με αξίες και ιδανικά ώστε να πορεύονται με αξιοπρέπεια κατά την ενηλικίωση τους.




πηγή http://www.kivotostoukosmou.org/el/kivotos-hpeirou

Όταν κάτι σας απογοητεύει, αναζητήστε αυτό που θα σας δώσει ελπίδα.

Κοιτάζω τις φωτογραφίες, διαβάζω το άρθρο και τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα. Για τους μαθητές του Γ3 που σήμερα είχαμε μια παρόμοια συζήτηση. Μιχάλη, Γιάννη, Χαρά, παιδιά μου, σας το αφιερώνω. Αυτή είναι η εκκλησία του Χριστού μας και από αυτή να εμπνέεστε. Όταν κάτι σας απογοητεύει, αναζητήστε αυτό που θα σας δώσει ελπίδα.



Πάτερ Αντώνιος


Πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου

Γεννήθηκε στη Χίο, ζει στον Κολωνό. Από το 1998, με την Κιβωτό του Κόσμου βοηθάει παιδιά, πρόσφυγες και μετανάστες. Πρόσφατα βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.

Κάθισα να ακούσω τα παιδιά, τα αποδέχτηκα έτσι ακριβώς όπως είναι. Όταν κάποιος είναι τόσο απελπισμένος, όπως αυτά, τι να του πεις; Ότι ο Χριστός σώζει; Τα ακούει βερεσέ. Γεννήθηκα στη Χίο το ‘71, από πολύτεκνη οικογένεια. Εκεί πέρασα και τα παιδικά μου χρόνια. Ο πατέρας μου δεν είχε σχέση με την εκκλησία, ήταν έμπορος. Η μητέρα μου στο σπίτι. Μεγάλωσα στη Δραπετσώνα. Φτώχια πολύ. Από μικρός είχα την τάση να βοηθώ, να συμμετέχω και να συμπονώ καταστάσεις, πίστεψα ότι μπορώ να βοηθήσω περισσότερο μέσα από το σχήμα. Τελείωσα το Παιδαγωγικό και τη Θεολογική Σχολή και ταξίδεψα αρκετά στο εξωτερικό, σε ιεραποστολές.

Μετά τις σπουδές μου χειροτονήθηκα σε μια περιοχή πολύ δύσκολη, στην Ακαδημία Πλάτωνος, στον Άγιο Γεώργιο. Έπεσα σαν αλεξιπτωτιστής στη συγκεκριμένη ενορία, δεν είχα ιδέα πού πήγαινα. Τα προβλήματα τεράστια. Ο Κολωνός έρχεται πρώτος σε ποσοστά νεανικής εγκληματικότητας, διακίνησης ναρκωτικών, σε παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο. Αυτό που είδα γύρω μου ήταν εγκατάλειψη, παιδιά 16-17 χρόνων που δεν είχαν τελειώσει καν το δημοτικό, παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών που υπήρχε μόνο η μητέρα. Και οι δύο να υπήρχαν, τα προβλήματα άλυτα. Κάποιος απ' τους δύο θα ήταν σε χρήση ή με βαριά ψυχολογικά προβλήματα. Αναγκάστηκα να βγω προς τα έξω στην ενορία, να πλησιάσω αυτά τα παιδιά, γιατί δεν έρχονταν στην εκκλησία. Γινόταν χαμός.

Σιγά- σιγά με εμπιστεύτηκαν. Αποφασίσαμε να κάνουμε κάποιες ομάδες υποστηρικτικές να βοηθήσουμε τα μεγαλύτερα παιδιά να ξαναπάνε στο σχολείο. Τουλάχιστον να βγάλουν το γυμνάσιο. Τους βρήκαμε επιδοτούμενα προγράμματα για να αποκτήσουν μια ειδικότητα, να μπορούν να δουλέψουν. Αυτή ήταν η πρώτη μου μέριμνα. Μπορέσαμε και νοικιάσαμε το πρώτο κέντρο που ήταν στην οδό Πύλου, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Ένα πρώην καφενείο, άθλιο. Ήταν δραματική η κατάσταση, υπήρχαν πάρα πολλά παιδιά, αναγκαστήκαμε και νοικιάσαμε και στη Λένορμαν άλλους χώρους για τα μεγαλύτερα παιδιά. Στην αρχή ήμασταν όλοι μαζί, από τα παιδιά του νηπιαγωγείου μέχρι του λυκείου, και προσπαθούσαμε να καλύψουμε τις βασικές ανάγκες χωρίς βοήθεια από πουθενά.

Το ρίσκο τεράστιο. Θέλει να έχεις αποφασίσει να πέσεις στο κενό. Λέει σε κάποιο σημείο στο Ευαγγέλιο ο Χριστός: «Δεν χρειάζεται να μιλάς ωραία για να μιλήσεις για μένα, εγώ θα σου βάλω τα λόγια. Μην ψάχνεις τα μέσα, εγώ θα σου τα δώσω τα μέσα» που σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς απ' τη δική σου τη μεριά, κι από κει και πέρα οι δρόμοι ανοίγουν. Αφού είχαμε καταθέσει τα πάντα, τότε πραγματικά να γινόταν το θαύμα, βρισκόταν κάποιος απ' το πουθενά και μας στήριζε. Οι εθελοντές δεκάδες. Κι έτσι πάνε έντεκα χρόνια τώρα.

Δεν είχαμε καμία οικονομική βοήθεια από την εκκλησία. Δεν πήραμε ποτέ λεφτά, παρόλο που χτυπάμε συνέχεια πόρτες. Εκκλησία όμως δεν είναι μόνο η διοικούσα, εκκλησία είναι ο απλός ο λαός. Και κάθε φορά που έχανε την εμπιστοσύνη του εμείς είχαμε πολύ περισσότερη βοήθεια, γιατί ο κόσμος έψαχνε να βρει αποκούμπι. Να βρει κάτι καθαρό που να αξίζει, να μην απελπιστεί. Να μη φύγει η ελπίδα.

Το κακό πουλάει περισσότερο, γι' αυτό και προβάλλεται πιο πολύ. Δύο μόνο καλοί άνθρωποι όμως αρκούν να φτιάξουν μία εκκλησία. Δεν μπορείς να μιλάς για όλους και να το γενικεύεις.

Υπάρχει και μια πλευρά των βραβείων που θα έλεγα είναι χρήσιμη. Λειτουργούν ως πιστοποίηση, γιατί είναι δύσκολοι οι καιροί. Υπάρχουν διάφορα άσχημα που έχουν γίνει και ο κόσμος είναι δύσπιστος και δύσκολα αποφασίζει να βοηθήσει. Όμως τα βραβεία βοηθούν. Και δεν είναι μόνο της UNESCO, είναι και των δύο Πρόεδρων της Δημοκρατίας, μας βράβευσε και η Ακαδημία Αθηνών στις 30 Δεκέμβρη, μας κάλεσαν να μιλήσουμε στη Βουλή. Αναγνωρίζεται η προσφορά μας, που όμως προέρχεται κυρίως από τον απλό τον κόσμο, τον φτωχό, και κάποιους λιγοστούς ανθρώπους που έκαναν μια γενναιόδωρη κίνηση και μας βοήθησαν. Από τις προσφορές τους καταφέραμε και ήρθαμε τον περασμένο Σεπτέμβριο στο νέο μας κτίριο στη Ζηνοδώρου.

Κοίταζα προχθές γύρω μου και ήταν όμορφα. Ήταν παιδιά από διάφορες χώρες, που ο καθένας ήξερε τον άλλον με το όνομά του, ήταν φιλαράκια, δεν ήξεραν από πού είναι, τα μίση ανάμεσα στις χώρες. Εδώ κάνουμε ένα μεγάλο πείραμα, γιατί, ξέρεις κάτι, μπορούμε να ζήσουμε όλοι μαζί ειρηνικά, κι ας είμαστε από άλλες χώρες, από άλλες θρησκείες, από άλλες παραδόσεις, όταν σεβόμαστε και αγαπάμε ο ένας τον άλλο για αυτό που είναι. Για την αρετή του. Τα παιδιά είναι καλοκάγαθα, δεν είναι μνησίκακα, δεν τα ενδιαφέρει να αγαπήσουν το φίλο τους επειδή είναι απ' την ίδια πατρίδα. Δεν υπάρχουν γκέτο εδώ. Τα ακούω να λένε τραγούδια της χώρας τους και σκέφτομαι αυτός είναι ο παράδεισος.

Υπάρχουν άνθρωποι που αναρωτιούνται τι δουλειά έχουν ο παπάς, η εκκλησία με τους μουσουλμάνους ή με τους ξένους. Είχαμε συνηθίσει την εκκλησία να είναι Έλληνες, ορθόδοξοι, όμως δεν είναι σωστό αυτό. Εμείς ανοίξαμε τις πόρτες σε όλους. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν το καταλαβαίνουν και μας απειλούν. Σ' αυτούς δεν κρατάμε κακία, τους μιλάμε και ας μη μας καταλαβαίνουν. Απλά λέω ότι αν δεν προσέξουμε όλο αυτόν τον κόσμο που είναι σε απελπισία, που είναι περιθωριοποιημένος, αύριο μεθαύριο θα τον βρούμε στην πόρτα μας.

Το πιο μεγάλο μου όφελος από την ασχολία μου με την Κιβωτό; Πολύ αγάπη. Αν κάποιος το αφουγκραστεί, θα δει ότι είναι μία εκκωφαντικά σιωπηλή αγάπη. Τη νιώθεις, τη βιώνεις. Αισθάνομαι πατέρας πάρα πολλών παιδιών που έχουν μεγαλώσει, που έχουν φύγει και επιστρέφουν να μου πουν «σε αισθάνομαι δικό μου άνθρωπο, από σένα έμαθα να ζω σωστά». Αυτό το κέρδος δεν μπορέι να να εκτιμηθεί.

Η λέξη «Θεός» σημαίνει αγάπη χωρίς μέτρο. Σημαίνει τη θυσιαστική αγάπη, σημαίνει πράξη και όχι λόγια. Θεός είναι η πράξη όλων αυτών που πιστεύουμε. Είναι τόσο κοντά μας που μπορούμε να απλώσουμε το χέρι μας και να τον πιάσουμε. Ποιος πάει σήμερα να επισκεφτεί έναν φυλακισμένο; Να του δώσουμε κουράγιο, να του δώσουμε ελπίδα - αυτό είναι ο Θεός. Στο πρόσωπο του άλλου μπορούμε να αντικρίσουμε το Θεό μας και ο δρόμος προς το Θεό είναι ο άνθρωπος. Η μεγαλύτερη καμπάνια υπέρ της πίστης και του Θεού είναι το να προσπαθείς εσύ να μου αποδείξεις ότι δεν υπάρχει που σημαίνει ότι διαμαρτύρεται ο εαυτός σου μέσα σου για χίλια δύο πράγματα...

Η Κιβωτός του Κόσμου προσφέρει καθημερινά συσσίτιο σε 800 ανθρώπους και φροντίζει πάνω από 200 παιδιά. Για βοήθεια μέσω ΟΤΕ: 901 11 170 170 από σταθερό (2,99+ΦΠΑ 19 %). http://www.kivotostoukosmou.org, 210 5141935Διεύθυνση: Ζηνοδώρου 3 & Καλλικλέους Κολωνός - Αθήνα 10442 Τηλέφωνο: 210 5141935, 210 5141953 FAX: 210 9623114 Email: info@kivotostoukosmou.org