Για τον γέροντα Ντόμπρη
Για τον γέροντα Ντόμπρη‘Αγιος, ασκητής, αγωνιστής, άγγελος, μαχητής, απεσταλμένος του Θεού, οδοιπόρος, ταξιδευτής από το παρελθόν, ζητιάνος… Ελάχιστοι είναι οι Βούλγαροι, που δεν έχουν ακούσει για τον Γέροντα, πολλοί είναι όμως εκείνοι, που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για την αγιότητα των πράξεών του.
Ο Γέροντας Ντόμπρη συμπληρώνει τα 99 του χρόνια φέτος και συνεχίζει μεγαλόψυχα να μοιράζει στους ανθρώπους γύρω του την μοναδική του περιουσία, την καλωσύνη και την ανθρωπιά. Ακόμη και στην προχωρημένη αυτή ηλικία, ισως τον συναντήσετε στους δρόμους της πρωτεύουσας να αναζητά γενναιόδωρους ανθρώπους να τον βοηθήσουν στο θεάρεστό του έργο.
Ο Γέροντας Ντόμπρη εδώ και δεκαετίες συγκεντρώνει χρήματα για την αναπαλαίωση χριστιανικών ναών σε ολόκληρη την Βουλγαρία. Απτόητος από το κρύο και τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, αδιαφορώντας αν θα μείνει νηστικός… Ακτινοβολεί καλωσύνη, έτοιμος να φιλήσει το παιδικό χεράκι, που θα ρίξει στον ‘κουμπαρά’ του ένα κέρμα, έτοιμος να συζητήσει για την Θεία Χάρη με τούς περαστικούς.
Ο Γέροντας Ντόμπρη ωστόσο δεν είναι ζητιάνος! Δεν ζητάει από του περαστικούς να τον βοηθήσουν να επιβιώσει, αποζητά, αντιθέτως, να σώσει τις ψυχές τους. Δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ζητιάνο, άνθρωπο, που έχει απαρνηθεί τις υλικές του ανάγκες και συγκεντρώνει χρήματα για το θεάρεστό του σκοπό.
Να δωρήσεις χρήματα για έναν Ναό σημαίνει να δωρήσεις ελπίδα, πίστη, αξίες στις επόμενες γενιές, να τους προετοιμάσεις να γίνουν καλύτεροι Άνθρωποι! Σε αυτό το μέλλον ελπίζει ο Γέροντας, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τους δημοσιογράφους!
Αντιλαμβάνεται πόσο εγωιστικά σκέφτεται η σημερινή κοινωνία, σέβεται του συνανθρώπους του, δεν το βάζει κάτω και ευελπιστεί να αποτελέσει παράδειγμα για τους ανθρώπους, που θα ακολουθήσουν τον δρόμο του!
Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ
Για το παρελθόν του γνωρίζουμε ελάχιστα. Ο καλόκαρδος γεράκος δεν επιθυμεί την δημοσιότητα και δεν αφηγείται λεπτομέρειες απο το παρελθόν του. Για τον ίδιο είναι αρκετο να γνωρίζουν, πως συγκεντρώνει χρήματα για εκκλησίες και μοναστήρια σε ολόκληρη την χώρα. Η ιδωτική του ζωή δεν είναι πιο σημαντική απο τον αγώνα του. Ο άνθρωπος με την χρυσή καρδιά γεννήθηκε το 1914 στο Μπάηλοβο, τόπος γνωστός και ως γεννέτηρα ενός ακόμη σπουδαίου Βούλγαρου του Ελίν Πελίν.
Πατέρας τεσσάρων παιδιών, με την μια κόρη του να τον φροντίζει, παρόλο που κατοικει στην Σόφια. Δεν κρύβει την δυσαρέσκειά του για τις φήμες, πως ξεπούλησε τα πάντα, δώρησε τα χρήματα στην Εκκλησία, αφήνωντας την οικογένειά του χωρίς καμία απολύτως κληρονομιά. Για το παρελθόν του είνα γνωστό μόνο, πως έχασε την ακοή του στον πόλεμο, από έκρηξη βλήματος δίπλα του. Τι τον οδήγησε στην σταυροφορία του, δεν είναι γνωστό, ίσως η καταγωγή του, το Μπάηλοβο ήταν πάντα φτωχός τόπος και όπως είχε πει και ο Ελίν Πελίν, ‘ το χωριό μου είναι υπέροχο, μοναδικό, πολυ φτωχό όμως’. Η δραστηριότητα του Γέροντα όμως το κάνει πνευματικά πλούσιο!
Από πάντα θυμούνται οι ντόπιοι τον Γέροντα να γυρνάει τα μοναστήρια και τις εκκλησίες και να τους βοηθάει με όποιον τροπο μπορεί. Οι συγχωριανοί του, που τον βλέπουν κάθε μέρα, είναι σίγουροι, πως δωρίζει μέχρι και το τελευταίο του στοτίνκι. Είναι πεπεισμένοι, πως δεν κραταει για τον ίδιο απολύτως τίποτα!
ΣΕΜΝΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΨΥΧΗ
Η τωρινή κατοικία του Γέροντα βρίσκεται δίπλα στο σπίτι-μουσείο του συντοπίτη του Ελίν Πελίν. Ο Άγιος από το Μπάηλοβο, εδώ και χρόνια είναι αληθινός ασκητής και και έχει παραχωρήσει τις ανέσεις του σπιτιού του στους συγγενείς και διαδόχους του. Ο ίδιος κατοίκει σε ένα δωματιάκι-παράπηγμα στην αυλή της εκκλησίας Άγιος Κύριλλος και Μεθόδιος. Παρόλο που διαθέτει κρεββάτι, προτιμά να κοιμάται στο πάτωμα, αρνούμενος πεισματικά τις ανέσεις της σύγχρονης κοινωνίας. Στο τραπέζι του σεμνού του δωματίου, ένα κομμάτι ψωμί και μια ντομάτα, του αρκούν για την ημέρα που έρχεται.
Το παγωμένο, χειμωνίατικο πρωινό μπορείτε να τον δείτε να φοράει τα γάντια του και να μεταφέρει υλικά και κουτιά στην αυλή της εκκλησίας, δίπλα σε εργαλεια και ξύλα. Η επισκευή της στέγης έχει ολοκληρωθεί, απομένει ωστόσο αρκετη δουλειά ακομη… Βοηθάει με τα χρήματα, που συγκεντρώνει καθημερινά, αλλά και με προσωπική εργασία, ως βοηθός πλέον, λογω της προχωρημένης του ηλικίας!
Η εκκλησία στο χωρίο του κατασκευάστηκε το 1884 από τον μάστορα Γκάντσο Τρήφονοφ από το χωριό Σμόλσκο, και θεωρείται μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς. Ο παπάς της ενορίας ‘κοιμήθηκε’ πρόσφατα και αναγκαστικά έρχεται νέος παπάς από γειτονική ενορια. Ο Γέροντας Ντόμπρη ανοίγει την εκκλησια το πρωί και την κλειδώνει το βράδυ.
ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ… Ή ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Με τα αυθεντικά του σκισμένα ρούχα και παπούτσια, τα μακριά του άσπρα μαλλιά και γένια, ο Γέροντας φαντάζει για πολλούς, οδοιπόρος από το παρελθόν. Περισσότερο θυμίζει τον Άγιο ασκητή Ιβάν Ρίλσκη, παρά κάποιον σημερινό εκπρόσωπο της διεφθαρμένης και άδικης κοινωνίας. Σαν να έρχεται να μας θυμίσει εποχές που η πίστη, η καλοσύνη, η αγάπη αποτελούσαν βασικές, αληθινές αξίες.
Ο Γέροντας Ντόμπρη είναι οδοιπόρος… κυριολεκτικά από το μέλλον, ακούραστος, γεμάτος ενέργεια, ταξιδεύει από την γενέτειρά του σε ολόκληρη την χώρα, εκπληρώνοντας την θεάρεστη αποστολή του, την διατήρηση της εκκλησιαστικής, πνευματικής κληρονομιάς. ‘Οντας νεότερος, ο Γέροντας ήταν σε θέση να διανύσει πεζός την απόσταση Μπάηλοβο – Σόφια , περισσότερα από 25 χιλιόμετρα. Τα γερασμένα, ταλαιπωρημένα του άκρα δεν τον κρατούν πλέον και χρησιμοποιεί λεωφορείο. Οι οδηγοί τον γνωρίζουν και δεν του ζητάνε χρηματα για το εισητήριο. Ο Γέροντας ελπίζει στην καλωσύνη των περαστικών για να εξασφαλίσει το γεύμα της ημέρας. Τους καλοκαιρινούς μήνες, καθόλου απίθανο, να τον συναντήσετε να απολαμβάνει ώριμο, ζουμερό καρπούζι.
ΑΓΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
Τα τελευταία χρόνια θα συναντήσετε τον Γέροντα Ντόμπρη στον Ναο ‘Αλεξάντερ Νεβσκι’ ή στην εκκλησία ‘Σβετί Σεντμοτσισλένιτσι’ στην Σόφια. Εκεί συγκεντρώνει χρήματα για την αναπαλαίωση της εκκλησίας ‘Αγ. Κύριλλος και Μεθόδιος’ στο Μπάηλοβο περίπου 10000 λέβα. Με δική του δωρεά χτίστηκαν επίσης εκκλησίες στο Καλόφερ και στο Ποήμπρενε. Συνολικά 25000 λέβα έχει δωρίσει ο Γέροντας για την αναπαλαίωση στο μοναστήρι στο Ελεσνίκ και στο Ναό στο Γκόρνο Καμάρτσι.
Η πιο εντυπωσιακή δωρέα όμως, που βοήθησε καθοριστικά και έκανε γνωστό το έργο του Άγιου από το Μπάηλοβο, ήταν αυτή για τον Ναο ‘Αλεξάντερ Νεφσκι’. Συγκεντρωνε χρόνια ολόκληρα το ποσό των 35000 λέβα για να τα δωρίσει στον μεγαλύτερο Ναό της χώρας. Συνέβη τον Μάη του 2009, όταν ο Γέροντας ανακοίνωσε στον επίτροπο του Ναού, Στέφαν Καλαιτζίεφ την πρόθεσή του να κάνει μια μεγάλη δωρεά. Τα χρήματα είχαν κατατέθει κερματακι κερματακι από συγγενικό πρόσωπο του σε υποκατάστημα τραπέζης στο Νοβ Ίζκαρ. Οι δυο τους γυρνάνε τα υποκαταστήματα της τράπεζας, ώστε να ανακαλύψουν πού ,ακριβώς, είχε ανοιχτεί ο λογαριασμός. Με μια υπογραφή, ο Ναός δέχεται την πιο γενναιόδωρη προσφορά στην ιστορία του.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Στέφαν Καλαητζίεβ οι δωρέες των πιστών ετησίως, αγγίζουν συνολικα τις 2000-2500 λέβα, κυρίως περιόδους γιορτών. Τα χρήματα της δωρεάς του Γέροντα δαπανήθηκαν για την αγορά και επιχρύσωση του Θρόνου, επιλέχτηκαν καινούριες κουρτίνες και καλλύματα, επισκευάστηκαν διαρροές. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης, εκπρόσωποι του Ναού με την συνοδεία του Πατέρα Τύχων, επισκέφτηκαν την φτωχική κατοικία του ασκητή Γέροντα στο Μπάηλοβο και του πρότειναν να του αγοράσουν έπιπλα πρώτης ανάγκης, τα οποια, όπως ήταν αναμενόμενο, αρνήθηκε.
Αυτός ο άνθρωπος συλλέγει αρετές και καλές πράξεις για την αιώνια ζωή, συνοψίζει ο γραμματέας -επίτροπος του Ναού ‘Αλεξάντερ Νέβσκι’.
Οι δωρεές που αναφέραμε, αποτελούν ελάχιστο δείγμα της προσφοράς του Γέροντα. Με τα δώρα και τα χρήματα, που τόσο απλόχερα χαρίζει, με εναν αγιο, έστω και φανταστικό, θα μπορουσε να παρομοιαστεί, τον Άγιο Βασίλη. Ο Γέροντας Ντόμπρη, δεν δωρίζει κούκλες και φορτηγά στα παιδιά, αλλά το παράδειγμά του, την ελπίδα του, τον αγώνα του να επιστρέψουμε σε μια κοινωνία αγάπης, τιμιότητας, ειλικρίνειας, πνευματικότητας. Ακόμη και αν δεν πιστεύετε στον Άγιο Βασίλη, πιστέψτε στον Γέροντα Ντόμπρη, πιστέψτε στην αγνότητα της ψυχής του, πιστέψτε στο Καλό.
http://saintdobry.com/
