Αφιέρωμα στον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς, με σπάνιο φωτογραφικό υλικό.

Η δοξασμένη και ολοφώτεινη ζωή του Ρώσου Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς, Αρχιεπισκόπου Σαγκάης και Σαν Φρανσίσκο συγκλονίζει όποιον θα ήθελε να την πλησιάσει και να την μελετήσει. Υπήρξε γενναίος αθλητής της πίστεως και της υπομονής. Επίσκοπος αληθινός, με βαθειά συναίσθηση της αποστολής του. Πατέρας και προστάτης των ορφανών παιδιών. Υπογραμμός της πνευματικής ζωής. Στήριγμα δυνατό στους πιστούς της εποχής Του, αλλά και εμπνευστής ηρωικών πράξεων για τους σημερινούς κληρικούς και λαϊκούς. Κατέκτησε με την αγάπη Του και τη θυσία Του την αγάπη των πιστών. Ο Άγιος Ιωάννης είναι ένα δώρο Θεού σ’ όλους τους ανθρώπους – ένας «οικουμενικός, παγκόσμιος άνθρωπος», στον οποίο αποδίδεται τιμή παγκοσμίως. Στην διάρκεια της επίγειας ζωής του η πρόνοια του Θεού τον οδήγησε από τη Ρωσία στη Σερβία, στην Κίνα, στην Δυτική Ευρώπη και τελικά στην Αμερική επιτελώντας εναργώς την ακρίβεια στην πίστη και την πράξη, την εναρμόνιση λόγου και έργου Του.
Οι σπάνιες  φωτογραφίες που δημοσιεύονται είναι από το αρχείο του ιστολογίου καθώς και απο την σελιδα
SAINT JOHN MAXIMOVIT στο facebook που είναι αφιερωμένη στον Άγιο.

 πηγήhttp://fdathanasiou.wordpress.com/2013/07/01/%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CE%B9%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7-%CE%BC%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%BC%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82-2/

Ενημερωτική Επίσκεψη από τον Σύλλογο Αγέννητου Παιδιού

  |Στις 22 Φεβρουαρίου 2013, με πρωτοβουλία της καθηγήτριας Ζευγαρά Σταυρούλας, θεολόγου, ήρθαν στο σχολείο μας από το Σύλλογο του Αγέννητου Παιδιού ο κ. Δετοράκης Ιωάννης, καθηγητής Υγιεινής του Α ΤΕΙ Πάτρας, η κ. Τζόλα Έλλη, πρόεδρος του Συλλόγου Αγέννητου Παιδιού, η κ. Αποστολοπούλου Όλγα, κοινωνική λειτουργός και ο κ. Χαλκιόπουλος Πέτρος, νοσηλευτής, προκειμένου να ενημερώσουν τους μαθητές για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και για τις προφυλάξεις που πρέπει να λαμβάνονται για την αποφυγή τους, για την αντισύλληψη και για τις αμβλώσεις. Οι μαθητές παρακολούθησαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εισηγήσεις των ομιλητών, οι οποίες ήταν πλαισιωμένες με σχετικό οπτικοακουστικό υλικό, και έλαβαν απαντήσεις στις ερωτήσεις που τους υπέβαλαν.  

H ιστοσελίδα του Συλλόγου του Αγέννητου Παιδιού είναι η εξής:
http://www.helping.gr/6CDF58A4.el.aspx

πηγή: http://2gym-esp-patras.ach.sch.gr/autosch/joomla15/

ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ ! ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚ. ΚΡΙΜΑΙΑΣ

Φωτογραφικό οδοιπορικό στα Ιεροσόλυμα

Το Όρος των Μακαρισμών "βλέπει" προς τη Θάλασσα της Γαλιλαίας (στο βάθος τα υψήπεδα του Γκολάν). Στο όρος αυτό πιστεύεται πως έγινε η "Επί του Όρους Ομιλία", ίσως η πιο σημαντική της χριστιανικής διδασκαλίας. Είναι καταγραμμένη στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (ε' 3 - ζ' 27), το πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, παραδίδει οδηγίες για την ευσεβή ζωή των πιστών, επανερμηνεύει τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης υπό το φως της νέας διδασκαλίας και κληροδοτεί τα δύο, σημαντικότερα ίσως, επιγράμματα της χριστιανικής Ηθικής: τους Μακαρισμούς ("Μακάριοι οι πτωχοί...") και την Κυριακή Προσευχή ("Πάτερ ημών...") - φωτογραφία

Το αστέρι συμβολίζει το μέρος που γεννήθηκε ο Ιησούς στο Σπήλαιο της Γεννήσεως - φωτογραφία

Το δωμάτιο του Μυστικού Δείπνου στο όρος όρος Σιών - φωτογραφία

Ο Θόλος της Ναού του Παναγίου Τάφου, χτισμένος πάνω από το σημείο όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς - φωτογραφία

Ο Κήπος της Γεσθημανής, όπου ο Ιησούς αποσύρθηκε για να προσευχηθεί κατ' ιδίαν, παίρνοντας μαζί του τρεις από τους έντεκα μαθητές του, τον Ιωάννη, τον Πέτρο και τον Ιάκωβο - φωτογραφία

Η είσοδος του τάφου που προτάθηκε ως αυτός του Ιησού. Πρώτη αναφορά για το σημείο έγινε τον 19ο αιώνα, αλλά, πρώτον δεν υπάρχει καμία ιστορική αναφορά για το σημείο και δεύτερον δεν είναι εκείνης της εποχής (αρχικά ήταν αρχαίος ισραηλιτικός τάφος και μάλλον δεν χρησιμοποιούνταν την εποχή του Ιησού) - φωτογραφία

Το εσωτερικό του τάφου - φωτογραφία

Ο Τάφος της Παρθένου Μαρίας - φωτογραφία

Ο Τάφος της Παρθένου Μαρίας - φωτογραφία

Το σημείο στον Ιορδάνη ποταμό όπου πιστεύεται πως έγινε η Βάπτιση από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο - φωτογραφία

Ακόμα ένα σημείο στον Ιορδάνη ποταμό, όπου και εδώ πιστεύεται πως έγινε η Βάπτιση - φωτογραφία

Το Σαραντάριο Όρος, όπου πιστεύεται ότι ο Ιησούς έμεινε 40 μέρες και νύχτες και νήστεψε και πειράχτηκε από τον Σατανά - φωτογραφία

Το μέρος όπου πιστεύεται πως ο Ιησούς τάισε 5.000 ανθρώπους με πέντε ψωμιά και δυο ψάρια - φωτογραφία

Ο τάφος του Λαζάρου - φωτογραφία

Πανοραμική άποψη του Όρους των Ελαίων - φωτογραφία

Το Παρεκκλήσι της Αναλύψεως -αριστερά, εξωτερικά (φωτογραφία) και δεξιά, εσωτερικά (φωτογραφία)- στο Όρος των Ελαιών

Περισσότερα Ξωτικό: Φωτογραφικό οδοιπορικό στα Ιεροσόλυμα http://3otiko.blogspot.com/2013/04/blog-post_28.html#ixzz2SoqKVhFy

ΜΩΡΟ ΤΡΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΣΕΚΤΑΣ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

 Ο Castillo Gaete θεωρούσε τον εαυτό του Θεό και πίστευε ότι ο κόσμος ήταν έτοιμος να τελειώσει στις 21 Δεκεμβρίου 2012.

ΜΩΡΟ ΤΡΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ

ΕΠΕΙΔΗ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΣΕΚΤΑΣ

ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ

 Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΙΧΕ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑ

ΓΙΑΤΙ ΠΕΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ …ΚΑΡΜΑ ΤΗΣ

   Ένα τριήμερο μωρό θανατώθηκε στη φωτιά σε μια φρικιαστική τελετουργία επειδή ο ηγέτης της σέκτας είχε αποφασίσει ότι ήταν ο αντίχριστος και ότι το τέλος του κόσμου ήταν κοντά.

Το έγκλημα έγινε σε ένα σπίτι σε λόφο της πόλης Colliguay κοντά στο λιμάνι της Χιλής Valparaiso στις 21 Νοεμβρίου, όπου αφού έκλεισαν με …ταινία το στόμα του βρέφους για να μην ακούγονται οι φωνές του, επικαλέστηκαν τα πνεύματα και το πέταξαν στη φωτιά. Η Αστυνομία έχει συλλάβει τέσσερα άτομα  για τη συμμετοχή τους στην τελετουργία.

Η 25χρονη μητέρα Natalia Guerra, φέρεται να ήταν σύμφωνη με την θυσία της κόρης της. Στην αστυνομία όμως λέγεται ότι είπε: Αξιωματούχος της αστυνομίας είπε ότι κανένας από τους υπόπτους - συμπεριλαμβανομένης και της μητέρας – δεν έχουν δείξει καμία μεταμέλεια για ό, τι συνέβη, πιστεύοντας ότι η θυσία «έσωσε τον κόσμο».

Η σέκτα αυτή ιδρύθηκε το 2005 από τον Ramon Gustavo Castillo Gaete, 36ετών , ο οποίος παραμένει ασύλληπτος. Ο Castillo Gaete, ο οποίος ήταν γνωστός ως «Antares from the Light», θεωρούσε τον εαυτό του Θεό και πίστευε ότι ο κόσμος ήταν έτοιμος να τελειώσει στις 21 Δεκεμβρίου 2012. Πιστεύεται ότι είναι ο πατέρας του μωρού καθώς είχε σεξουαλικές σχέσεις με όλες τις γυναίκες της σέκτας.

Τα μέλη της ήταν ευυπόληπτα πρόσωπα της Χιλιανής κοινωνίας, και ανωτάτου μορφωτικού επιπέδου. Ο ηγέτης είχε εντοπιστεί παλιότερα στο Περού όπου αγόρασε ayahuasca, ένα παραισθησιογόνο φυτό που θα χρησιμοποιούσε για τον έλεγχο των μελών της ιεροτελεστίας.

Μετάφραση – επιμέλεια ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΕΓΚΟΛΠΙΟΝ  www.egolpion.com

Ευχαριστίες στον κ. Δ.Μάστορη για την αποστολή του υλικού.

ΠΗΓΕΣ:
http://www.dailymail.co.uk/news/article-2314866/Baby-burned-death-bonfire-Chile-cult-leader-decided-antichrist.html
http://localuknews.co.uk/article/baby-burned-to-death-on-bonfire-in-chile-after-cult-leader-decided-she-was-the-antichrist
http://www.dailymail.co.uk/news/article-2315754/Cult-leader-run-babys-ritual-bonfire-killing-Chile-appear-court-including-childs-mother.html?ITO=1490&ns_mchannel=rss&ns_campaign=1490
http://www.bbc.co.uk/news/world-latin-america-22304694
αναδημοσίευση : http://www.egolpion.com/antares_.el.aspx#ixzz2RnOv9

Κυριακή των Βαϊων

«Εκ βαϊων και κλάδων ως εκ θείας εορτής εις θείαν μεταβάντες εορτήν, προς σεβασμίαν του Χριστού Παθημάτων , πιστοί συνδράμωμεν, τελετήν σωτήριον και τούτον υπέρ ημών πάθος υφιστάμενον, κατοπτεύχωμεν εκούσιον…» (απόστιχον Λυχνικού Κυριακής Βαϊων).

Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε την πανηγυρική είσοδο του Κυρίου Ιησού Χριστού στην Ιερουσαλήμ. Τότε, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλαε δύο από τους Μαθητές του και του έφεραν ένα γαϊδουράκι. Και κάθισε πάνω του για να μπει στην πόλη.

Ο δε λαός, ακούγοντας ότι ο Ιησούς έρχεται, πήραν αμέσως στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και βγήκαν να τον υποδεχτούν. Και άλλοι μεν με τα ρούχα τους, άλλοι δε κόβοντας κλαδιά από τα δέντρα, έστρωναν το δρόμο απ’ όπου ο Ιησούς θα περνούσε. Και όλοι μαζί, ακόμα και τα μικρά παιδιά, φώναζαν: «Ωσανα, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου

Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «επί πώλον όνου». Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου. Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.

Περιμένουμε και εμείς το Χριστό να περάσει…

Φοράμε καινούρια ρούχα, ανάβουμε κεριά, κάνουμε γιορτές, συγκινούμαστε, ενθουσιαζόμαστε. Αλλά δεν τον ακολουθούμε. Παραμένουμε στις εξωτερικές εκδηλώσεις. Μένουμε στην Κυριακή των Βαΐων. Δεν τον ακολουθούμε στο μαρτύριο, στη θυσία, στο σταυρό.

Η πορεία του ανθρώπου στο μαρτύριο είναι ήσυχη, μυστική. Βιώνει τη χαρά της προσμονής και της συνάντησης με το Χριστό, μα δεν έχει σχέση η χαρά αυτή με τις εξωτερικές εκδηλώσεις που συνηθίζουμε. Είναι και αυτές απαραίτητες αλλά δεν είναι μόνο αυτές.

Αν πράγματι θέλουμε να πλησιάσουμε τον Χριστό, πρέπει να έχουμε διάθεση να βρεθούμε κοντά Του τη στιγμή της δόξας Του, να Τον ακολουθήσουμε, να μην Τον χάσουμε ούτε στιγμή από τα μάτια μας. Γιατί τελικά η θέληση μας λείπει, για όλα τα άλλα φροντίζει Αυτός. Τότε μόνο θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε ότι ο σταυρός και η Ανάσταση είναι πραγματικότητα για όλους τους ανθρώπους.

πηγή
xfe.gr

Ρώσοι αλεξιπτωτιστές-ιερείς μεταφέρουν τον φορητό ναό τους στο μέτωπο (βίντεο)

Έναν μικρό φουσκωτό ναό με εικόνες, άμφια και ιερά σκεύη μπορούν να μεταφέρουν Ρώσοι αλεξιπτωτιστές-κομάντο στο μέτωπο, αποκαλύπτει ρεπορτάζ του Ria Novosti.

Το μεταγωγικό αεροσκάφος, όπως φαίνεται στο ρεπορτάζ, έριξε τους αλεξιπτωτιστές, νοτίως της Μόσχας, όπου διεξάγονταν στρατιωτικές ασκήσεις.

Μεταξύ των αλεξιπτωτιστών είναι ιερείς οι οποίοι έστησαν στη συνεχεία ένα πλήρη, φορητό ναό, για να τελεστεί λειτουργία.

Τα κιβώτια με το υλικό γράφουν αρκετά ευδιάκριτα «Πατριαρχείο Μόσχας»...
πηγήhttp://dexiextrem.blogspot.gr/2013/04/blog-post_1589.html

Οι φίλοι, ο Χρόνος και όσα σημαντικά ξεχνάμε

Πόσα τηλέφωνα που ποτέ δεν πήραμε.....

Πόσα "σ΄αγαπώ" που ποτέ δεν είπαμε....
Πόσα "συγγνώμη" που ποτέ δεν ζητήσαμε.....
Πόσα "ευχαριστώ" που ποτέ δεν ξεστομίσαμε......
Γιατί?????Γιατί κρυβόμαστε πίσω από το "αύριο" που ποτέ δε θα έρθει....
Σκεφτήκαμε ποτέ πώς μπορεί....απλά....να μην υπάρξει....αύριο???? 
Γιατί σας τα λέω τώρα αυτά, θα μου πείτε?Με αφορμή το παρακάτω:  


 «Around the corner I have a friend, In this great city that has no end»…
To «Around the corner»  είναι ένα ποίημα του Αμερικανού ποιητή και συγγραφέα Charles Hanson Towne (1877-1949) που μιλάει για την φιλία αλλά κυρίως για τον Χρόνο.
Μιλάει για την καθημερινότητα και την ρουτίνα που μας κρατάει μακριά από όσα πραγματικά αξίζουν στην ζωή, όπως το να συναντήσεις ένα φίλο, και για τις «μικρές» υποσχέσεις που δίνουμε στο εαυτό μας, τις οποίες σπάνια τηρούμε, καθώς ποτέ δεν φεύγει από μέσα μας η… ψευδαίσθηση ότι «υπάρχει και αύριο».
Το ποίημα αυτό εικονογράφησε ο Zen Pencils (κατά κόσμον Gavin Aung Than) και το ανέβασε στην ιστοσελίδα του. Εκεί το είδε ο Sahel Takel  και δημιούργησε αυτήν την μικρoύ μήκους ταινία.

Around The Corner by Charles Hanson Towne

Around The Corner from Sahel Takal on Vimeo.
Around the corner is a short film based on a comic by Zen Pencils and the poem by Charles Hanson Towne.
It is about two best friends growing up together but separated by their daily lives and careers.
Around the corner I have a friend,
In this great city that has no end,
Yet the days go by and weeks rush on,
And before I know it, a year is gone.
And I never see my old friends face,
For life is a swift and terrible race,
He knows I like him just as well,
As in the days when I rang his bell.
And he rang mine but we were younger then,
And now we are busy, tired men.
Tired of playing a foolish game,
Tired of trying to make a name.
«Tomorrow» I say! «I will call on Jim
Just to show that I’m thinking of him»,
But tomorrow comes and tomorrow goes,
And distance between us grows and grows.
Around the corner, yet miles away,
«Here’s a telegram sir,» «Jim died today.»
And that’s what we get and deserve in the end.
Around the corner, a vanished friend.

Γύρω από τη γωνία Έχω ένα φίλο, 
Σε αυτή τη μεγάλη πόλη που δεν έχει τέλος, 
 όμως οι μέρες περνούν και οι  εβδομάδες  
και στη βιασύνη επάνω, 
και πριν το καταλάβω,
 ένας χρόνος έχει φύγει.  
Και δεν βλέπω τα πρόσωπα 
των παλιών  μου φίλων
Γιατί η ζωή είναι μια γρήγορη και τρομερή κούρσα, 
Ξέρει ότι μου αρέσει τόσο
 όσο τις ημέρες που  χτυπούσα το κουδούνι του.  
Και το  δικό  μου χτυπούσε,
 αλλά ήμασταν νεότεροι τότε,
 και τώρα είμαστε απασχολημένοι, 
 κουρασμένοι άνδρες.  
Κουρασμένοι από ένα  ανόητο παιχνίδι,  
Κουρασμένοι από την προσπάθεια να κάνουμε ένα όνομα. 
 «Αύριο» λέω! 
 «Θα τηλεφωνήσω στον  Jim  
Ακριβώς για να του δείξω πώς τον σκέφτομαι»,  
όμως,το  αύριο έρχεται και  συνεχίζεται, 
 και η απόσταση μεταξύ μας μεγαλώνει 
και μεγαλώνει. 
Γύρω από τη γωνία,  
αλλά μίλια μακριά, 
 «Εδώ έχετε  ένα τηλεγράφημα κύριε»,
 «Ο Jim πέθανε σήμερα.» 
 Και αυτό είναι ό, τι έχουμε και αξίζει στο τέλος. 
Γύρω από τη γωνία, ένας φίλος εξαφανίστηκε.

Αναδημοσίευση http://alliotikathriskeytika.blogspot.com/2013/04/blog-post_23.html#ixzz2RJTwkvlC

πηγή :http://www.examiner.gr/i-fili-o-chronos-ke-osa-simantika-xechname/

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΛΕΥΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ (Omraam Miklael Aivanhov)

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΛΕΥΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ

(Omraam Miklael Aivanhov)

Μία αποκρυφιστική συγκρητιστική κίνησις

 Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργόπουλου, Λέκτωρος Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ 

   Η Παγκόσμια Λευκή Αδελφότητα είναι μία αποκρυφιστική, συγκρητιστική οργάνωση με θεοσοφικές αποχρώσεις, που δημιουργήθηκε από τον Βούλγαρο Omraam Miklael Aivanhov (1900-1986) στο Fresis της Γαλλίας το 1947. Ο ιδρυτής της κίνησης είχε γεννηθεί στη Βουλγαρία, όπου και έζησε μέχρι το 1937. Από το 1937-1986 μετακόμισε και έζησε στην Γαλλία μέχρι το Δεκέμβριο του 1986. Στη Βουλγαρία είχε υπάρξει για πολλά χρόνια μαθητής του Βούλγαρου αποκρυφιστή Πέτερ Ντένωφ¹. Κατά τους ισχυρισμούς της οργάνωσης το επίγειο τμήμα της αποτελεί γέφυρα, που οδηγεί στην ουράνια αόρατη αδελφότητα. Στην Παγκόσμια Λευκή αδελφότητα τόσο στο ουράνιο όσο και στο επίγειο τμήμα της, αντιτίθεται, κατά τους ισχυρισμούς της, η Μαύρη αδελφότητα. 
Σύμφωνα με τον O. M. Aivanhov, στην οργάνωσή του προσφέρεται μία μυστική γνώση, που προέρχεται από ένα θιβετιανό σοφό και από άγνωστα βιβλία, που βρίσκονται φυλαγμένα σε τέσσερις βιβλιοθήκες του σύμπαντος².

 Ο συγκρητιστικός χαρακτήρας είναι εμφανέστατος, όπως συμβαίνει συνήθως σ’ αυτές τις σκοτεινές κινήσεις. Υποστηρίζει χαρακτηριστικά ο O. M. Aivanhov : «Βλέπετε τη γιόγκα της Ινδίας, τα Ευαγγέλια, έχουν τις ίδιες αλήθειες. Ε λοιπόν, αυτές τις αλήθειες εμβαθύνουμε στη διδασκαλία της Παγκόσμιας Λευκής Αδελφότητας»³

Ο ιδρυτής της κίνησης δεν παρέλειψε να συσχετίσει και το πρόσωπο του Χριστού με την Παγκόσμια Λευκή Αδελφότητα, μέσα σε μία ευρύτερη αποκρυφιστική κακοποίηση των Καινοδιαθηκικών δεδομένων.
Μεταξύ των άλλων υιοθετεί, καταλλήλως προσαρμοσμένη, μία κλασσική ανιστόρητη μυθοπλασία στην προσπάθειά του να έχει ο λόγος του μία ψευδαίσθηση ιστορικής αληθοφάνειας. Υποστηρίζει χαρακτηριστικά: «Και ο Ιησούς επίσης, οι θρήσκοι νομίζουν συχνά ότι δεν ήξερε τίποτα κι ότι μπόρεσε να κάνει θαύματα χωρίς να μελετήσει και δουλέψει. Λοιπόν, από ηλικίας δώδεκα μέχρι τριάντα χρονών τα Ευαγγέλια δεν λέγουν τίποτα για τη ζωή του Ιησού. Πού είχε πάει σ’ αυτά τα 18 χρόνια; Στα αρχεία της Παγκόσμιας Λευκής Αδελφότητας, όπου η ζωή του περιγράφεται με λεπτομέρειες, διαβάζουμε ότι στην περίοδο αυτή ο Ιησούς εταξίδευσε. Πήγε μέχρι τα Ιμαλάια και εκεί εκπαιδεύτηκε από τους Μεγάλους Μύστες».⁴

Σ’ άλλο σημείο, δεν θα διστάσει να παρουσιάζει τον Χριστό και τους Αγίους Αποστόλους ως χρήστες και χορηγούς κανόνων και πρακτικών μαγείας. Αναφερόμενος στις απαντήσεις του Χριστού κατά τους τρεις πειρασμούς του στην έρημο ο O.M.Aivanhov, εκφράζει την άποψη ότι: «Στις τρεις του απαντήσεις, θα δούμε ότι ο Ιησούς έδωσε τους κανόνες της λευκής μαγείας»⁵. Και σ’ άλλη περίπτωση πάλι υποστηρίζει ο ιδρυτής της κίνησης: «Πολλοί νομίζουν ότι οι Απόστολοι ήταν άνθρωποι αμόρφωτοι κι όχι έξυπνοι. Διόλου. Ο Ιησούς τους διάλεξε, διότι στο παρελθόν υπήρξαν Μύστες και μεγάλοι Μάγοι. (..) Ακόμη κι ο πιο άπιστος, ό Άγιος Θωμάς, ήταν η ενσάρκωση του Σολομώντα».

Η Παγκόσμια Λευκή Αδελφότητα προσηλυτίζει τα μέλη της μέσω διαλέξεων, εκθέσεων, προσωπικών επαφών και άλλων μέσων, επαγγελλόμενη ένα νέο κόσμο καινούργιας ζωής, ευτυχίας, αρμονίας, κατανόησης, μιας νέας παγκόσμιας ηλιακής θρησκείας, όπως θα αρμόζει στην εποχή του Υδροχόου.⁶
Η κίνηση δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα ως σωματείο από το 1987, πλην όμως έχει διασπαστεί σε δύο διαφορετικές ομάδες.  

1. Βλ. Pierre Riffard, L’ Ésotérisme, σ. 870
2. Bλ. Jean Vernette, Dictionnaire des Grupes Religieux Aujourd’hui. Religions Églises Sectes. Nouveaux mouvements religieux Mouvements spiritualistes, 1995. σ. 94.
3. Βλ. O. M. Aivanhov, H μεταφυσική διάσταση του ανθρώπου σ. 125
4. Βλ. O. M. Aivanhov, Η πνευματική αλχημεία, όπ. π. σ. 92 (βλ. και σ. 85)
5. Βλ. O. M. Aivanhov, Το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, σ. 117.
6. Πρβλ. O. M. Aivanhov, Η πνευματική αλχημεία, όπ. π. σ. 92.
    
   Πηγή: Ορθόδοξος Τύπος

 Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον       www.egolpion.com  

14   ΑΠΡΙΛΙΟΥ  2013 

Read more: http://www.egolpion.com/aivanhov.el.aspx#ixzz2QtWFRzzO

Πόσο κοστίζει αλήθεια ένα θαύμα;

 Ένα θαύμα κοστίζει μόνο σε πίστη, αλλά αυτό δεν το ήξερε ένα μικρό κοριτσάκι που πήγε να το ... αγοράσει για το μικρό του αδελφάκι. Και το πέτυχε!

«Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μην κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα δολάριο και 11 σέντς. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.

Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.
- Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τον αδελφό μου, που έχω χρόνια να τον δω:

Τότε η μικρή του είπε:
- Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου, που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα!
- Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα.
- Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του, που μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει, ότι μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει. Λοιπόν, ποσό κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω. Έχω χρήματα… .
Ο αδελφός του φαρμακοποιού, που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την συζήτηση, ρώτησε την μικρή τι είδους θαύμα χρειαζόταν ο αδελφός της.
- Δεν ξέρω. του απάντησε με μάτια βουρκωμένα. Εκείνο που ξέρω είναι ότι χρειάζεται εγχείρηση και ο μπαμπάς δεν έχει τα χρήματα. Γι' αυτό, θέλω να πληρώσω εγώ, με τα δικά μου χρήματα.
Στην ερώτηση του καλοντυμένου κυρίου, πόσα λεπτά έχει. Η μικρή του απάντησε «Ένα δολάριο και 11 σέντς, κι αν χρειασθούν και άλλα θα τα βρω».
- Τι σύμπτωση, χαμογέλασε ο καλοντυμένος κύριος. Είναι το ακριβές αντίτιμο για ένα θαύμα, για ένα μικρό αδελφό: Ένα δολάριο και 11 σεντς!
Πήρε τα λεπτά, έπιασε την μικρή απ' το χεράκι, και της είπε: «Πάμε μαζί στο σπίτι σου για να δω τον αδελφό σου και τους γονείς σου και να κάνουμε το θαύμα»...

Ο καλοντυμένος κύριος ήταν ο Κάρτον Άρσμποργκ. ο γνωστός νευροχειρουργός.
Η εγχείρηση έγινε με επιτυχία και ο μικρός αδελφός επέστρεψε στο σπίτι του υγιής.
- Η εγχείρηση ήταν ένα αληθινό θαύμα, ψιθύρισε η μαμά. Απορώ πόσο θα κόστισε.
Η μικρούλα χαμογέλασε. Ήξερε ακριβώς πόσο κοστίζει ένα θαύμα: ένα δολάριο και 11 σέντς, συν την πίστη ενός μικρού παιδιού..

πηγη:ΚΡΑΤΑ ΜΕ ΣΦΙΧΤΑ ΘΕΕ ΜΟΥ

Το μαργαριτάρι

Τι κάνει το στρείδι για να κατασκευάσει ένα μαργαριτάρι.

Στην αρχή πέφτει μέσα στο όστρακο ένας κόκκος άμμου κι αυτός ο κόκκος είναι μία δυσκολία για το στρείδι που το ερεθίζει.

Α λέει, πως θα απαλλαχτώ από αυτή τη δυσκολία.

Με πληγώνει, με πονάει, τι να κάνω;

Και να που αρχίζει να σκέφτεται,... μέχρι την ημέρα που θα καταλάβει ότι ποτέ δεν θα καταφέρει να βγάλει από μέσα του αυτόν τον κόκκο άμμου, αλλά μπορεί να τον σκεπάσει με τρόπο ώστε να γίνει λείος, γυαλιστερός και βελούδινος.

 

Και όταν πετύχει, γίνεται ευτυχισμένο, και λέει

''Α! Νίκησα μια δυσκολία''

Χιλιάδες χρόνια τώρα, το μαργαριτοφόρο στρείδι διδάσκει την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι όμως δεν κατάλαβαν το μάθημα.

Και ποιο είναι αυτό το μάθημα;

Ότι αν καταφέρουμε και περιβάλλουμε τις δυσκολίες μας και ότι άλλο μας στεναχωρεί, με μία φωτεινή, απαλή, ιριδόχρωμη ύλη, θα έχουμε απίστευτα πλούτη.

Να τι πρέπει να καταλάβετε

Λοιπόν στο εξής, αντί να παραπονιέστε και να βασανίζεστε χωρίς να κάνετε τίποτα, να εργάζεστε και να εκκρίνετε αυτή την ειδική ύλη που μπορεί να περιβάλλει τις δυσκολίες σας.

Οταν βρεθείτε μπροστά σε ένα οδυνηρό γεγονός, ένα ανυπόφορο πρόσωπο, χαρείτε λέγοντας:

''Θεέ μου τί τύχη, ακόμη ένας κόκκος άμμου, να η προοπτική για ένα μαργαριτάρι!''

Αν καταλάβατε αυτή την εικόνα του μαργαριτοφόρου στρειδιού

θα έχετε Εργασία για όλη σας τη ζωη.

πηγή: http://otheosmethimon.pblogs.gr/

«Ο Άλλος Άνθρωπος»

Ο Κώστας Πολυχρονόπουλος είναι μια ασυνήθιστη περίπτωση Έλληνα. Κάθε μέρα στήνει το πρόχειρο κουζινάκι του σε διαφορετικό σημείο της Αθήνας και προσφέρει εντελώς δωρέαν φαγητό σε όποιον το έχει ανάγκη.
«Δεν πρόκειται για φιλανθρωπία, ελεημοσύνη ή κάποιου είδους συσσίτιο. Όχι, αυτό που κάνουμε εδώ λέγεται αλληλεγγύη…» λέει στη Lifo, ο εμπνευστής της κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος».
Ξεκίνησε την ανιδιοτελή δράση του τον Δεκέμβριο του 2011, έπειτα από ένα περιστατικό που, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, τον στιγμάτισε. «Εργαζόμουν για 25 χρόνια στον χώρο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ ως στέλεχος σε μια πολυεθνική εταιρεία. Τον Σεπτέμβριο του 2009 έχασα τη δουλειά μου και έως σήμερα παραμένω άνεργος. Το πρώτο διάστημα ήταν σκληρό. Αναγκάστηκα να μετακομίσω και σε ηλικία 47 ετών επέστρεψα στο πατρικό μου, όπου μένω πλέον με τη μητέρα μου. Έκανα πολλές προσπάθειες να βρω δουλειά, όμως όλες έπεσαν στο κενό
. Κι εγώ με τη σειρά μου σε πολύμηνη κατάθλιψη. Δεν ήθελα να βλέπω κανέναν, δεν ήθελα να βγαίνω έξω, ήμουν μονίμως χαμένος στις σκέψεις μου. Συνολικά έκανα ένα εξάμηνο να βγω από το σπίτι. Ώσπου μια μέρα αποφάσισα να κάνω έναν περίπατο για να καθαρίσει κάπως το μυαλό μου από την κλεισούρα. Και τότε συνέβη κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Περπατώντας στον δρόμο αντίκρισα δυο παιδιά, όχι μεγαλύτερα από 14 ετών, να παλεύουν πάνω από έναν κάδο απορριμμάτων για ένα σάπιο μήλο. Χτυπούσαν με μανία το ένα το άλλο, προσπαθώντας να το πάρουν. Η εικόνα αυτή με συγκλόνισε. Γυρίζοντας σπίτι, πήρα τηλέφωνο μια φίλη και τη ρώτησα αν θα την ενδιέφερε να βγούμε παρέα και να μοιράσουμε φαγητό σε κόσμο που έχει ανάγκη. Δέχτηκε και την επόμενη μέρα φτιάξαμε μερικά σάντουιτς και πήραμε τους δρόμους. Στην αρχή οι περαστικοί, ακόμα και οι άποροι, μας αντιμετώπιζαν με δισταγμό – παρότι προσφέραμε εντελώς δωρεάν φαγητό, κανείς δεν το έπαιρνε. Έτσι, τα πρώτα σάντουιτς αναγκαστήκαμε να τα φάμε εμείς. Όμως, δεν το βάλαμε κάτω. Ξαναβγήκαμε λίγες μέρες μετά και αυτήν τη φορά τα πράγματα πήγαν καλύτερα. Σήμερα, η κοινωνική κουζίνα «Ο Άλλος Άνθρωπος» ταΐζει 3.000 ανθρώπους τον μήνα, δηλαδή περίπου 90-100 άτομα την ημέρα».
Για τον Κώστα αυτό το κατόρθωμα δεν είναι παρά μια συλλογική νίκη, γιατί με τον καιρό ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι έσπευδαν να τον βοηθήσουν, προσφέροντας φαγητό. «Καμιά φορά ακούω να λένε ότι ο Έλληνας είναι απαθής προς τον συνάνθρωπό του, πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι ο εαυτός του. Από την εμπειρία μου και μόνο θα σου πω ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα πλήθος ανθρώπων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις προσφέρθηκε να βοηθήσει, ο καθένας με τον τρόπο του. Θα αναφέρω δύο παραδείγματα, τα οποία με συγκίνησαν για διαφορετικούς λόγους το καθένα. Το πρώτο είναι ο ορισμός της αλληλεγγύης. Πέρσι, ένα μεσημέρι μαγείρευα στο Πεδίον του Άρεως, όταν ξαφνικά με πλησιάζει ένας ηλικιωμένος άντρας και με ρωτά τι κάνω εκεί. Από τα ρούχα του φαινόταν φτωχός άνθρωπος και πίστεψα ότι ήθελε να μου ζητήσει φαγητό. Όταν του εξήγησα τι έκανα, ξέσπασε σε λυγμούς και δεν μπορούσα να τον συνεφέρω με τίποτα! Και τότε ο παππούς έκανε κάτι που μου έσκισε την καρδιά στα δύο
. Έβγαλε από μία σακούλα μια φραντζόλα ψωμί και την έκοψε στη μέση. Κλαίγοντας μου είπε: «Λεβέντη μου, λεφτά δεν έχω, ούτε φαγητό να σου δώσω, μονάχα αυτήν τη φραντζόλα ψώνισα σήμερα. Σου δίνω τη μισή για να φάνε κι άλλοι άνθρωποι. Πάρ’ τη, σε παρακαλώ, αυτό που κάνεις είναι πολύ σημαντικό». Τρελάθηκα! Το βράδυ σκεφτόμουν το περιστατικό και κατέληξα πως αυτό ακριβώς είναι η αλληλεγγύη. Να προσφέρεις κάτι από το υστέρημα, όχι από το περίσσευμά σου. Το άλλο παράδειγμα αφορά μια κυρία της καλής κοινωνίας, η οποία είναι σύζυγος πολύ γνωστού εφοπλιστή και μου φέρνει πολύ συχνά, μόνη της πάντα, δεκάδες σακούλες με φαγητό, για να έχω αποθέματα και να μην ξεμένω. Μόνο μία χάρη μου έχει ζητήσει. Να μη μάθει ποτέ κανείς το όνομά της».
Κατά καιρούς έχουν προσεγγίσει τον Κώστα αρκετοί φορείς αλλά και μεγάλα σούπερ μάρκετ, για να τον βοηθήσουν στο έργο του. Ουδέποτε αποδέχτηκε κάποια από τις προτάσεις τους. «Υπάρχουν σκοπιμότητες πίσω από αυτού του τύπου τις “βοήθειες” και δεν θέλω να τους κάνω τη χάρη. Θα προχωρήσω μόνος μου, συντροφιά αποκλειστικά και μόνο με ανθρώπους που στέκονται δίπλα μου από καρδιάς. Οι εταιρείες, η Εκκλησία ή άλλοι φορείς πιστεύουν ότι οι άποροι είναι ζώα που θα τους πετάξουν λίγο φαγητό και αυτοί θα τρέξουν να τους γλείψουν το χέρι. Όμως, οι άνθρωποι αυτοί έχουν ανάγκη κάτι περισσότερο. Κάποιον να τους ακούσει, να επικοινωνήσει ουσιαστικά μαζί τους την ώρα που μοιράζονται ένα πιάτο φαΐ. Αυτό είναι που τους λείπει, όχι η ελεημοσύνη της κακιάς ώρας». Την ώρα που συζητάμε με τον Κώστα το συνεργείο του γαλλικού Canal Plus –που έχει φτάσει στο μεταξύ– τραβάει πλάνα από την αυτοσχέδια κουζίνα του. Μια μεσόκοπη περαστική κυρία ρωτά τη γαλλόφωνη δημοσιογράφο Αγγελική Κουρούνη και τον καμεραμάν Χριστόφορο Γεωργούτσο από πού είναι. Όταν της απαντούν «από τη Γαλλία», εκείνη αρχίζει να φωνάζει: «… Δείξτε τα, δείξτε, να δουν τα χάλια μας». Ο Κώστας παρεμβαίνει ευγενικά: «Όχι, κυρία μου, δεν είναι εδώ για να δείξουν τα χάλια μας, αλλά την αλληλεγγύη μας. Το ξεχασμένο μας φιλότιμο που ξυπνά και πάλι έπειτα από 20 χρόνια χειμερίας νάρκης».
Πίσω, ένα ζευγάρι Γερμανών τουριστών συλλέγει πληροφορίες για την κουζίνα. Όταν μαθαίνουν ότι ο Κώστας είναι άνεργος και, παρ’ όλα αυτά, προσφέρει δωρεάν φαγητό σε άπορους, δείχνουν έκπληκτοι. Ο άντρας ρωτά πώς μπορούν να βοηθήσουν κι εκείνοι. «Πείτε στη φράου Μέρκελ να μη μας ζορίζει τόσο πολύ…» λέει κομματάκι ειρωνικά μια κυρία, η οποία συχνά-πυκνά φέρνει τρόφιμα στον Κώστα. «Αυτό, μάλλον, πρέπει να το πει ο πρωθυπουργός σας…» απαντά ο ετοιμόλογος Γερμανός, ανταποδίδοντας με ένα χαμόγελο. Δειλά-δειλά οι πρώτοι «θαμώνες» της κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος» κάνουν την εμφάνισή τους στο πλακόστρωτο του Θησείου. Το μενού σερβίρει σήμερα κοτόπουλο με μανέστρα.
Ρεπορτάζ: Αντώνης Ντινιακός
Φωτογραφία: Αλέξανδρος Κατσής

Ιστορικό της αποκάλυψης των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης Μυτιλήνης

  Η γερόντισσα Βασιλική Ράλλη αφηγείται το ιστορικό της εμφάνισης & αποκάλυψης του Αγίου Ραφαλή στις Καρυές της Λέσβου.

πηγή http://istologio.org/?p=4799

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΠΗΛΑΙΩΝ του ΠΣΚΩΦ

<<Μακάρι ο Θεός να στέλνει στο δρόμο κάθε ανθρώπου ασκητές, όπως ο γέροντας Μελχισεδέκ, ο γέροντας Σεραφείμ, ο γέροντας Ιωάννης, ο γέροντας Ναθαναήλ, που με το παράδειγμά τους έδειξαν το σημαντικότερο δρόμο, το δρόμο προς το Θεό>>. π. Τύχωνας Σεβκούνωφ

  
πηγή http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2013/04/2013_7.html

Χριστός: Το αιώνιο ΤΑΟ

Ποτέ μέχρι τώρα δεν έχει παρουσιασθεί η αρχαία  ανθρώπινη σοφία του Λαο-Τσε πλάι στην Θεϊκή αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, κατά τρόπο ώστε να εμπεριέχεται η σημασία και των δύο. Αποφεύγοντας τις κοινές παγίδες του θρησκευτικού συγκρητισμού,  το βιβλίο "ΧΡΙΣΤΟΣ, ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΤΑΟ" παρουσιάζει το ΤΑΟ-ΤΕΗ-CHING του Λαο-Τσε σαν προμήνυμα αυτών που θα αποκαλύπτοντο από τον Χριστό, και τον ίδιο τον Λαο-Τσε σαν έναν Απωανατολίτη "προφήτη" του Ενσαρκωμένου Θεού. Παρουσιάζεται ο Σπερματικός Λόγος του Ταοϊσμού, ως προάγγελος της Ενσάρκωσής του ΤΑΟ (Ο «Λόγος» στα Κινεζικά), στην Καινή Διαθήκη.

Εμπνευσμένο από τις πρώιμες μελέτες του ΤΑΟ-ΤΕΗ-CHING του π. Σεραφείμ Ρόουζ, το βιβλίο αυτό αντλεί στοιχεία από τις ανέκδοτες μεταφράσεις και διδαχές του δασκάλου φιλοσοφίας του π. Σεραφείμ, Γκι-Μινγκ-Σιέν, προκειμένου να αποκαλύψει τον εσωτερικό πυρήνα του ΤΑΟ-ΤΕΗ-CHING.  Στην συνέχεια, μέσω της διαβίβασης των Πατέρων της αρχαίας Χριστιανικής Ανατολής, η διδασκαλία του Λαο-Τσε μεταφέρεται σε μια νέα διάσταση όπου εκρήγνυται, με νέες σημασίες. 

            Το πρώτο μέρος περιέχει μια παρουσίαση του Ευαγγελίου υπό μορφή του ΤΑΟ-ΤΕΗ-CHING, η οποία βλέπει τον Χριστό μέσα από τα μάτια του Λαο-Τσε, και παρουσιάζει το Ευαγγέλιο με τον ιδιαίτερο, γοητευτικό τρόπο του Λαο-Τσε.  Στο δεύτερο μέρος εκτυλίσσεται η ιστορία της αποκάλυψης του Θεού, από την δημιουργία του ανθρώπου, την πτώση, τον πρωταρχικό πολιτισμό, τον Λαο-Τσε, τον Κομφούκιο και τους αρχαίους Εβραίους, και τελικά στην Ενσάρκωση του Θεού με τον Ιησού Χριστό, και την θεμελιώδη αποκάλυψη του Είναι Του ως Τρία Πρόσωπα. Το τρίτο μέρος παρέχει πρακτικές συμβουλές Ανατολικών Ορθοδόξων διδασκάλων, για το πώς μπορεί κανείς να ενωθεί με τον Χριστό, το Αιώνιο Ταο/Λόγο και να αποκτήσει την Άκτιστη Θεία Χάρη Του, να Ενωθεί με τις Άκτιστες Ενέργειες (στα Κινεζικά, ΤΕΗ).

            Πολύ περισσότερο από μια απλή μελέτη συγκριτικής θρησκείας, το ΧΡΙΣΤΟΣ, ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΤΑΟ χρησιμοποιεί τις διαισθητικές αντιλήψεις του Λαο-Τσε ως εφαλτήριο για να εκτοξεύονται οι πνευματικοί αναζητητές των ημερών μας στα μυστηριώδη βάθη του Ανατολικού Ορθοδόξου Χριστιανισμού.  Είναι ένα σημαντικότατο εργαλείο, για τον Ευαγγελισμό ανθρώπων επηρεασμένων από την Ν. Εποχή και τις Ανατολικές Θρησκείες.

Πατήστε επάνω στο βιβλίο για να μπορέσετε να το διαβάσετε!