Cancer Kids

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Για τις 5 αυτές αιτίες αγαπώνται οι άνθρωποι αναμεταξύ τους, είτε είναι αυτές αξιέπαινες, είτε αξιοκατάκριτες.

Ή δηλαδή αγαπώνται εξαιτίας του θεού, όπως ο ενάρετος που αγαπά όλους, και όπως εκείνος που αγαπά
τον ενάρετο και αν ακόμα δεν είναι ενάρετος ή εξαιτίας της φύσεως,
όπως οι γονείς τα τέκνα και αντίστροφα ή απο
ματαιοδοξία, όπως αγαπά εκείνος που τιμάται εκείνον που τον τιμά.
Ή απο φιλαργυρία, όπως εκείνος που αγαπά
τον πλούσιο με σκοπό να λάβει χρήματα απ’αυτόν ή απο φιληδονία, όπως εκείνος που υπηρετεί δουλικά τη γαστέρα
και όλα τα σχετικά με την ακολασία.
Η πρωτη αιτία ειναι επαινετή, η δεύτερη βρίσκεται στη μεσαία κατάσταση, ενω
οι υπόλοιπες είναι εκδηλώσεις πάθους.
Εάν κάποιους τους μισείς, αλλούς ούτε τους αγαπάς ούτε τους μισείς, αλλούς πάλι τους αγαπάς αλλά περιορισμένα,
και αλλους τους αγαπάς υπερβολικά, εξαιτίας αυτής της ανισότητας γνώριζε οτι βρίσκεσαι μακριά απο την τέλεια
αγάπη, η οποία προυποθέτει ν’αγαπά κανείς εξ ίσου τον κάθε άνθρωπο.
Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Οπωσδήποτε, εκείνος που δεν φθονεί, ούτε οργίζεται και ούτε τρέφει μνησικακία εναντίον εκείνου που τον λύπησε, δεν σημαίνει
και οτι αγαπά αυτόν.
Διότι μπορεί, και χωρίς ν’αγαπά, να μη ανταποδίδει κακό αντί κακού, εξαιτίας της εντολής, οπωσδήποτε
όμως δεν είναι δυνατό ακόμα και να ανταποδώσει αβίαστα καλό αντί κακού, καθόσον το να ευεργετεί κανείς με όλη τη διάθεση
της καρδιάς του εκείνους που τον μισούν, αυτό είναι γνώρισμα μόνο της τέλειας πνευματικής αγάπης

Εκείνοι που στη ζωή αυτή ασκούνται απο τη θεία πρόνοια στην ευσέβεια , δοκιμάζονται με τα τρία αυτά είδη των πειρασμών.
Πρώτο με τη χορήγηση ευχάριστων πραγμάτων, όπως είναι η υγεία, το κάλλος, τα πολλά και καλά τέκνα, τα χρήματα, η δόξα
και τα παρόμοια. Δεύτερο με την αποστολή δυσάρεστων πραγμάτων, όπως είναι η στέρηση τέκνων, χρημάτων, και δόξας. Τρίτο
με τα μέσα εκείνα που προκαλούν υπερβολικούς πόνους στο σώμα, όπως είναι οι ασθένειες, τα βασανιστήρια και τα παρόμοια.
Προς τους πρώτους λέγειο Κύριος, «Εαν κάποιος δεν απαρνείται όλα τα υπάρχοντα του, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου», ενώ
προς τους δεύτερους και τρίτους λέγει » με την υπομονή σας θα κερδίσετε τη ζωή σας».
Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΛΑΡΙΩΝ ΚΑΠΟΥΤΣΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ

Του Roni Bou Saba

http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com/2010/06/blog-post_9596.html

Στους δύσκολους καιρούς γεννιούνται δυνατοί άνδρες που αφήνουν το δικό τους στίγμα. Ένα στίγμα που ταράζει το βόλεμα του ηθικισμού μας. Τέτοιος άνδρας είναι και ο τιτουλάριος αρχιεπίσκοπος Καισαρείας των Ελληνόρυθμων κ. Ιλαρίων Καπούτσι. Αυτή τη στιγμή που γράφονται οι λίγες γραμμές ο κ. Ιλαρίων κρατείται από τους Σιωνιστές γιατί συμμετείχε στο «Στόλο της Ελευθερίας».
Για τους χριστιανούς της Εγγύς Ανατολής ο αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων είναι πρότυπο αγωνιστή και αραβιστή, ο οποίος παρά την προχωρημένη ηλικία του- 88 χρονών- δεν εγκαταλείπει τον πολιτικό αγώνα, ως πράξη θεολογίας.
Γεννημένος στη Συρία το 1922, χειροτονείται ιερέας στις 20 Ιουλίου 1947. Η ιστορία του όμως ξεδιπλώνεται δημόσια από το 1965 όποτε και έγινε αρχιεπίσκοπος Καισαρείας της Παλαιστίνης, μιας χώρας που τελεί υπό κατοχή και κατάληψη. Υποστηρίζει το παλαιστινιακό δίκιο, βάζοντας την ζωή του στον απρόοπτο- ως απεδείχθη- κίνδυνο των σιωνιστών. Η δράση του κορυφώθηκε το 1974 όπου πιάστηκε να μεταφέρει όπλα στην PLO με το δικό του αμάξι από το Λίβανο. Καταδικάζεται τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου από στρατιωτικό δικαστήριο σε 12χρονη φυλάκιση. Λόγω όμως της παρέμβασης του Βατικανού αποφυλακίζεται και εξορίζεται στην Ρώμη όπου ζούσε μέχρι σήμερα.

Μια νέα φάση του αγώνα του ξεκινάει. Παγκοσμίως μιλάει και περιγράφει το σύγχρονο μαρτύριο της Παλαιστίνης, παρουσιάζοντας επίσης ένα φωτεινό παράδειγμα συνεργασίας χριστιανών και μουσουλμάνων για την επικράτηση της δικαιοσύνης στους Αγίους Τόπους.
Ύστερα από τριάντα περίπου χρόνια συναντάμε τον αγωνιστή ιεράρχη σε μια άλλη μορφή αγώνα. Ο αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων νοσταλγώντας την επαρχία του από την οποία απομακρύνθηκε, και επιθυμώντας όταν έλθει η ιερότατη ώρα να πεθαίνει και να ταφεί στο αγιοτοπικό Παλαιστινιακό χώμα, αποφασίζει να επιστρέψει, πάνω στα κύματα να γυρίσει. Αποφάσισε να ταξιδέψει δια θαλάσσης με το στόλο που πήγαινε να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, πέρυσι το 2009. Δεν τα καταφέρνει ο στόλος, συνεπώς ούτε ο αρχιεπίσκοπος. Όμως δεν το βάζει κάτω, και προσπαθεί πάλι στα 88 του χρόνια να ταξιδέψει στην Παλαιστίνη με το «Στόλο της Ελευθερίας». Στην διάρκεια του ταξιδιού δηλώνει σε τηλεφωνική συνέντευξη στην Al Jazeera ότι η χαρά του δεν περιγράφεται, επειδή πραγματοποιεί το πολυπόθητο όνειρό του να επιστρέψει στην Παλαιστίνη. Πετυχαίνει αυτή την φορά και επιστρέφει μεν στην Παλαιστίνη, από κει που έφυγε πριν τριάντα δυο χρόνια... αλλά στην φυλακή!
Ο αρχιεπίσκοπος Ιλαρίων δεν παρατάει τον αγώνα για το δίκιο της Παλαιστίνης ούτε για την επιθυμία του να επιστρέψει στην επαρχία όπου εκλέχτηκε «εις τύπον και τόπον Χριστού». Δίνοντας μʼ αυτό τον τρόπο ένα λαμπρό παράδειγμα δράσης, αγώνα, και συμβίωσης με τον όποιο αλλόθρησκο συμπολίτη.

Διεθνής κατακραυγή εναντίον του Ισραήλ

Πολύνεκρη επιδρομή κομάντος στον Στολίσκο της Ελευθερίας, σε διεθνή ύδατα
Οξύτατη η αντίδραση της Τουρκίας
Α.P., Reuters, AFP

ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ. Διεθνή κατακραυγή έχει προκαλέσει η αιματηρή επίθεση των ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ εναντίον του Στολίσκου της Ελευθερίας, ο οποίος μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας, ενώ έπλεε σε διεθνή ύδατα.

Ανάκληση πρέσβη

Η αιματοχυσία στην ανατολική Μεσόγειο πυροδότησε μαζικές κινητοποιήσεις σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και κύμα λαϊκής οργής στην Τουρκία, όπου ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν διέταξε την ανάκληση του πρέσβη της χώρας στο Ισραήλ και έκανε λόγο για «κρατική τρομοκρατία». Υστερα από αίτημα της Τουρκίας και του Λιβάνου συγκλήθηκε χθες έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για το θέμα. Παράλληλα, Ισραηλινοί αναλυτές εξέφραζαν φόβους για μια τρίτη Ιντιφάντα σε περίπτωση επιβεβαίωσης της πληροφορίας ότι πολιτικό πρόσωπο της αραβικής μειονότητας συγκαταλέγεται ανάμεσα στους νεκρούς.

Δεδομένου ότι μέχρι αργά χθες το βράδυ πέντε από τα έξι πλοία του στολίσκου «οδηγούνταν» στο λιμάνι της Ασντόντ, η μοναδική πληροφόρηση για τον αριθμό των θυμάτων προερχόταν από τον ισραηλινό στρατό. Σύμφωνα με αυτήν, εννέα ακτιβιστές του διεθνούς κινήματος «Ενα Καράβι για τη Γάζα» έπεσαν νεκροί τα ξημερώματα της Δευτέρας από τα πυρά Ισραηλινών στρατιωτών. Συγκεχυμένες είναι οι πληροφορίες αναφορικά με τους τραυματίες, αλλά και την εθνικότητα των νεκρών. Πάντως στην αποστολή, η οποία μετέφερε 10.000 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Λωρίδα της Γάζας, συμμετείχαν περισσότεροι από επτακόσιοι ακτιβιστές, στη συντριπτική τους πλειονότητα από την Τουρκία. Η ισραηλινή «Γεντιόθ Αχρονόθ», επίσης, αποκάλυψε ότι το πρώτο πλοίο που αγκυροβόλησε στην Ασντόντ ήταν το «Τάλετζερ 1». Η ίδια εφημερίδα υποστηρίζει ότι η πρόσβαση στο λιμάνι έχει αποκλειστεί και πως δεκαέξι από τους επιβαίνοντες στο πλοίο μεταφέρθηκαν στις φυλακές της Μπερσίβα.

Αδιευκρίνιστες παραμένουν και οι συνθήκες υπό τις οποίες η στρατιωτική επέμβαση στο μεγαλύτερο πλοίο του στολίσκου, το τουρκικό «Μάβι Μαρμαρά», πήρε διαστάσεις σφαγής. Εκπρόσωποι της οργάνωσης «Ενα Καράβι για τη Γάζα» και Τούρκοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι επέβαιναν στο «Μάβι Μαρμαρά», υποστηρίζουν ότι οι Ισραηλινοί καταδρομείς άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως, δίχως να προκληθούν. Σύμφωνα δε με αραβικά και τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα, της εφόδου των καταδρομέων στα έξι πλοία του στολίσκου προηγήθηκαν επιθέσεις με αληθινά πυρά από ελικόπτερα. Η ισραηλινή κυβέρνηση, από την πλευρά της, επιμένει ότι οι καταδρομείς δέχτηκαν συντονισμένη επίθεση με μαχαίρια, λοστούς και καραμπίνες από τους ακτιβιστές στο «Μάβι Μαρμαρά».

Τις εφιαλτικές στιγμές της εφόδου κατέγραψαν τα τηλεοπτικά συνεργεία τόσο του αραβικού δικτύου Αλ Τζαζίρα όσο και του τουρκικού NTV. Στα πλάνα του Αλ Τζαζίρα, δεκάδες ακτιβιστές εμφανίζονται να τρέχουν πανικόβλητοι στο κατάστρωμα του πλοίου και δευτερόλεπτα αργότερα ακούγεται κάποιος να φωνάζει στα εβραϊκά: «Βουλώστε το όλοι». Στις εικόνες του NTV, πάντως, ομάδα ακτιβιστών εμφανίζεται να επιτίθεται με ξύλα σε Ισραηλινό καταδρομέα, ο οποίος έχει μόλις κατέβει στο κατάστρωμα με σκοινί από ελικόπτερο. Αργότερα, επίσης, σε ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού γινόταν λόγος περί τραυματισμού δύο καταδρομέων από σφαίρες.

Αίσθηση προκάλεσε, ακόμα, η δήλωση του Ισραηλινού υπουργού Αμυνας, Εχούντ Μπάρακ, ο οποίος ναι μεν εξέφρασε τη λύπη του για τις ανθρώπινες απώλειες, αλλά δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει τους ακτιβιστές «υποστηρικτές της Χαμάς και άρα της τρομοκρατίας» και πως δεν συντρέχει λόγος για ανθρωπιστικές αποστολές στη Λωρίδα της Γάζας, καθώς στην περιοχή «δεν υφίσταται ανθρωπιστική κρίση».

Ο Αραβικός Σύνδεσμος έκανε λόγο περί «αποτρόπαιας επίθεσης» και η E.Ε. καταδίκασε το μακελειό και απαίτησε τη διεξαγωγή «πλήρους έρευνας» για το συμβάν. Ο Λευκός Οίκος, πάντως, αν και εξέφρασε λύπη για την απώλεια ζωών, απέφυγε να καταδικάσει ρητά την επιδρομή, εξηγώντας πως «ακόμα προσπαθεί να κατανοήσει τις συνθήκες που περιβάλλουν την τραγωδία». Ο Ομπάμα, ωστόσο, δεν θα συναντήσει σήμερα στην Ουάσιγκτον τον Νετανιάχου, καθώς ο τελευταίος διέκοψε εκτάκτως την επίσημη επίσκεψή του σε Καναδά και ΗΠΑ.

Είναι αξιοσημείωτο, τέλος, ότι στη νηοπομπή επέβαιναν, μεταξύ άλλων, η βραβευμένη με Νομπέλ Ειρήνης Μαρέιντ Κόριγκαν Μακγουάιρ, ο Σουηδός συγγραφέας Χένινγκ Μάνκελ, η 85χρονη Αμερικανοεβραία επιζήσασα του Ολοκαυτώματος Χάιντι Επστάιν και ο πατέρας της δολοφονημένης από τον ισραηλινό στρατό Αμερικανίδας ακτιβίστριας Ραχίλ Κόρεϊ.

Small Pleasures (Μικρές Χαρές) 2008

What is that?

Canonizarea Sfântului Ioan Maximovici

Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, η ζωή του

The Making of a Saint

Πατήρ -Γέρων Πορφύριος περί της ανατροφής των τέκνων

Βίντεο με πατέρα Παΐσιο

Elder Porfirios

Αφιερωμένο....Σχολική γιορτή Γ Γυμνασίου 2009 - 2010

O μικρός Θεράπων

Η ιστορία του μικρού Θεράποντα"


Η πίστη μας είναι τόσο ζωντανή κι ο Θεός στέκει δίπλα μας, ανταποκρινόμενος πάντα στις επικλήσεις μας. Δεν χρειαζόμαστε αποδείξεις γι αυτό. Το αντιλαμβανόμαστε όλοι μας στην καθημερινή μας ζωή. Συμβαίνουν, όμως, κάποιες φορές ορισμένα γεγονότα πού επιβεβαιώνουν το πόσο δίπλα μας βρίσκεται ο Θεός. Γεγονότα πού έρχονται να μας γλυκάνουν το δύσκολο δρόμο της καθημερινότητάς μας... Μικρά και μεγάλα θαύματα.

Σ' αυτά τα γεγονότα συγκαταλέγεται και η ιστορία του μικρού Θεράποντα Mihaj. Αυτήν με κάθε δυνατή συντομία θα καταγράψω στις πιο κάτω γραμμές. Ο Θεράπων γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου του 2000 στο Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης από γονείς αλβανικής καταγωγής. Κατά τη γέννησή του διαπιστώθηκε ότι έχει σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια. Σε ηλικία τριών ημερών νοσηλεύτηκε στην Α΄ Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Α' Νεογνικού Τμήματος του Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία" στην Αθήνα, όπου διεγνώσθη «στικτή χονδροδυσπλασία πιθανώς ριζομελικού τύπου». Πρόκειται για ένα αναπνευστικό σύνδρομο, κατά το όποιο, εάν το παιδί καταφέρει κι επιζήσει τον πρώτο χρόνο της ζωής του, μπορεί στη συνέχεια να εξελιχθεί ομαλά η κατάστασή του. Οι γιατροί, όμως και στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης και στο Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία" στην Αθήνα, απεφάνθησαν ότι ήταν απίθανο να επιζήσει.
Σε ηλικία περίπου δύο μηνών ο Θεράπων εισήχθη στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης με βαριά αναπνευστική δυσχέρεια. Ήταν συνέχεια στο οξυγόνο. Κανείς δεν πίστευε ότι θα επιζητούσε και για το λόγο αυτό τοποθετήθηκε σε μοναχικό δωμάτιο.
Στην απογευματινή βάρδια του παιδιατρικού τμήματος εκείνο το απόγευμα, δούλευε η Σταυρούλα, μέλος της Συντροφιάς Νέων του Αγίου Θεράποντα. Ο πνευματικός μας, ο π. Αθανάσιος της είχε συστήσει σε περιστατικά όπου το παιδάκι ήταν αμφίβολο αν θα επιζούσε ή όχι και ήταν αβάπτιστο, να τελούσε το γνωστό «αεροβάπτισμα», έτσι ώστε στο παιδί να εξασφαλίζεται η Βασιλεία των Ουρανών. Δεν της είχε τύχει, όμως, μέχρι εκείνη τη στιγμή όσα χρόνια υπηρετούσε σε αυτό το πόστο, κάποιο περιστατικό ανάλογο. Εκείνο το απόγευμα, δίστασε να πάρει την πρωτοβουλία και να αεροβαπτίσει το μικρό βρέφος, δεδομένου ότι οι γονείς του ήταν αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι. Όταν επέστρεψε στο σπίτι και κατά τη διάρκεια της βραδινής της προσευχής, η Σταυρούλα δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Στο μυαλό της γύριζε η σκέψη του μικρού παιδιού και το γεγονός ότι θα μπορούσε εκείνο το βράδυ να φύγει από τη ζωή αβάπτιστο... Άφησε την προσευχή της στη μέση κι επικοινώνησε με τον πνευματικό της πατέρα, ο οποίος τη συμβούλευσε, εάν μπορούσε, να επιστρέψει εκείνη την ώρα στο Νοσοκομείο και να αεροβαπτίσει το παιδί κι εάν επιζούσε θα μπορούσε εκείνος την επόμενη ημέρα να το βαπτίσει κανονικά. Της πρότεινε να το ονομάσει Θεράπων σε περίπτωση που οι γονείς δεν είχαν ήδη επιλέξει κάποιο άλλο όνομα. Η Σταυρούλα ακολουθώντας τη συμβουλή του πνευματικού της, επέστρεψε στο Νοσοκομείο και πολύ διακριτικά πήγε στο θάλαμο του παιδιού. Πρότεινε στους γονείς του, αν δεν είχαν αντίρρηση, να κάνει μία προσευχή για το παιδί τους κι εκείνοι δέχθηκαν. Τους είπε, επίσης, πως αν εκείνο επιζούσε θα τους το βάπτιζε εκείνη ως νονά, ανάδοχος. Της απάντησαν θετικά, αφού πρώτα της εκμυστηρεύτηκαν ότι προτού γεννηθεί το μωρό τους, υπήρχε υποψήφιος νονός, ο οποίος μετά τη γέννηση του μωρού και τη διαπίστωση της κατάστασής του, δεν ήθελε πλέον να το βαπτίσει! Η προσευχή της Σταυρούλας εκείνο το βράδυ ήταν να αεροβαπτίσει το μικρό άρρωστο βρέφος κανονικά «εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», δίνοντάς του το όνομα «Θεράπων».
Το παιδάκι με τη χάρη του θαυματουργού Αγίου μας, επέζησε και την επόμενη ημέρα συνεχίστηκε κανονικά το Μυστήριο του Βαπτίσματος και στο θάλαμο, όπου νοσηλευόταν, του προσφέρθηκε το Ιερό Χρίσμα και η Θεία Μετάληψη. Ειλικρινά, η στιγμή ήταν πολύ συγκινητική και η ατμόσφαιρα ιδιαίτερα φορτισμένη. Την ίδια ημέρα, μετά από την επίμονη μεσολάβηση της Σταυρούλας στην αρμόδια παιδίατρο, ο Θεράπων ταξίδεψε και πάλι για το Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία" στην Αθήνα, όπου θα νοσηλευόταν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κι όπου η υγεία του θα περνούσε από πολύ μεγάλες δοκιμασίες. Η παιδίατρος στην Αθήνα δεν μπορούσε με σιγουριά να αποφανθεί για το μέλλον. Συνήθως, εάν επιζήσουν τον πρώτο χρόνο της ζωής τους, μετά εξελίσσονται ομαλά.
Κι ο Θεράπων επέζησε τον πρώτο χρόνο της ζωής του και τον δεύτερο και τον τρίτο και πήγε μέχρι τον έκτο έχοντας για αναπνευστική δίοδο μία τραχειοτομή, την οποία εξέταζαν τακτικά στο αθηναϊκό νοσοκομείο και την οποία προσπάθησαν να κλείσουν προκειμένου να αναπνεύσει από μόνος του ο Θεράπων, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Στα έξι του χρόνια ο Θεράπων ταξίδεψε μ' έξοδα του ΟΓΑ στην Αγγλία στο Θεραπευτήριο GREAT ORMOND STREET HOSPITAL FOR CHILDREN NHS TRUST Nuffield World. Εκεί πέρασε από δύο χειρουργεία, κατά τα οποία ανακατασκευάστηκε ριζικά ο λάρυγγάς του. Η τραχειοτομή έκλεισε κι ο Θεράπων πάει καλά. Σήμερα διανύει το όγδοο έτος της ηλικίας του και είναι ένα πανέξυπνο παιδί.
Ο Άγιος Θεράπων το μικρό συνονόματό του δεν τον εγκατέλειψε... Είναι άξιο παρατήρησης ότι οι αλλοεθνείς γονείς του θεωρούν καθαρά πως το παιδί τους έζησε χάρη στον Άγιό μας και για το λόγο αυτό κάθε χρόνο στη μνήμη του Αγίου μας (14 Μαΐου) φέρνουν το μικρό Θεράποντα στον πάνσεπτο Ναό του, εδώ στη Μυτιλήνη.

(πηγή "Ιστοσελίδα του Ιερού Ναού Αγίου Θεράποντα στην Μυτιλήνη")
σύνδεσμος : http://www2.aegean.gr/therapontas/main.php?goto=4&sub=463&val=463

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΣΤΗ MARFIN

“Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μύνημα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε …

διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά “ή δουλεύεις ή απολύεσαι”.

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ.Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.”

NewsIt.gr Βρέθηκε μωρό στα σκουπίδια!

Αθέατα περάσματα, π Ανδρέας Κονάνος

Τις τελευταίες ημέρες προβληματίζομαι πολύ... Αναρωτιέμαι. Σε λίγο τα σχολεία θα κλείσουν,τα παιδιά της Γ Γυμνασίου, ίσως να μην τα ξαναδώ, μπορεί και τα υπόλοιπα, αν βρεθώ σε άλλο σχολείο του χρόνου... Πώς μπορώ να δώσω σε αυτά τα παιδιά, ερεθίσματα να μη χάσουν τς αξίες τους, άραγε; Σκέφτηκα λοιπόν να προσθεσω, μια νέα ενότητα, με ομιλίες του π. Ανδρέα Κονάνου, ομιλίες άμεσες και βαθύτατα ανθρώπινες, στήριγμα μεγάλο... Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τη ιστοσελίδα του www.atheatapersmata.com
Τα μηνύματα και γράμματά σου με συγκινούν και με ξυπνούν, γιατί βλέπω πόσο αγώνα κάνεις να πλησιάσεις το Θεό, μέσα στην τόσο δύσκολη εποχή μας, με τους πειρασμούς σου, τα αδιέξοδά σου, τα μαθήματα που χρωστάς, τις ποικίλες δυσκολίες σου... Ο Χριστός να σε δυναμώνει σε όσα σε απασχολούν και να λύνει όλα τα προβλήματά σου... Το εύχομαι μ' όλη μου την ψυχή στη φτωχή μου προσευχή. Προσεύχομαι για σένα με τις φτωχές μου δυνάμεις. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω για την ψυχή σου, κι αυτό λειψό. Μάθε με να προσεύχομαι. Όχι με λόγια, μα με τον τρόπο σου, με τη στάση σου. Θέλω να μάθω να προσεύχομαι για σένα, όχι να σου μιλώ πολύ, ούτε να λέω πολλά. Η προσευχή βοηθά πιο πολύ απ' τα λόγια, πίστεψέ το. 'Αλλωστε, εδώ που τα λέμε, δεν λέω και λίγα!.. Έλεγε ένας γέροντας σε κάποιον που παραπονιόταν ότι δεν μιλάνε πολύ: αν η προσευχή μου δεν σε βοηθά, ούτε τα λόγια μου θα σε βοηθήσουν. Η εποχή μας γέμισε ομιλίες, λόγια, βιβλία, εξυπνάδες... Λείπουν όμως τα βιώματα, η πράξη, η σιωπή που φέρνει το θαύμα και κινεί το Θεό σε επέμβαση. Ας γίνουμε μια παρέα που θα μιλά πιο πολύ στο Θεό, για να είναι και οι μεταξύ μας κουβέντες λίγες και καλές. Σύντομες, μα καρδιακές, απλές μα θαυματουργές. Χαίρομαι πολύ όταν ξέρω ότι λες συνέχεια το όνομα του Χριστού, το, Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησέ με... Την ώρα που το λες εσύ, να το λέω κι εγώ, να το λένε κι οι άλλοι της παρέας μας, να το λέμε όλοι. Κι όπως αναπνέουμε την ίδια ώρα όλοι ταυτόχρονα, έτσι να νιώθουμε ότι χαράζουμε στην καρδιά μας ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΟΜΑ ΟΛΟΙ : ΚΥΡΙΕ, ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ...

Ελύτης Οδυσσέας

Αυξέντιος Καλανγκός, ο άγιος των φτωχών παιδιών

Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.
Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα. Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών». Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.
Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Ελληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.
«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».
Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του: «Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά. Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση. Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».
Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».
Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».
Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Αλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».
Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη. Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της. Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς.
Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή. Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο. Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι “υπεράνω των δυνάμεών μου”, όμως ποτέ δεν λυγίζω. Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».
Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».
Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους. Ομως, ο Αυξέντιος Καλανγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο. Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.
Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν, κι είναι όλοι οι γιατροί που αποτελούν την ομάδα του: «Είναι όλοι αυτοί που έχουν δεσμευτεί με την ευτυχία της προσφοράς και βρίσκονται στην ομάδα μου. Από εκεί και πέρα σε ό,τι αφορά το επιστημονικό έργο, είναι χρέος και καθήκον μου να το μεταλαμπαδεύσω στις επόμενες γενιές. Σε αυτούς που θα ακολουθήσουν μετά από μένα».
Ο ίδιος πάντως αν δεν ήταν γιατρός, θα ήθελε να γίνει καπετάνιος - όσο κι αν αυτό ακούγεται περίεργο. Ετσι γίνεται όταν έχεις για πατρίδα σου ολόκληρο τον κόσμο κι όταν ο ανθρωπισμός είναι ο «φάρος» που σου δείχνει τη ρότα για να πορευτείς πρόσω ολοταχώς...
Πηγή: espressonews.gr

Πατήρ Νικόλς Πλανάς. Ένας σύγχρονος άγιος ων μεγαλουπόλεων

Ο παπα - Νικόλας Πλανάς ήταν άνθρωπος άκακος, απονήρευτος και με βαθειά ταπείνωση. Ο προγνώστης Θεός τον επροίκισε με το προορατικό χάρισμα ενώ ήταν ακόμα μικρό παιδί. Με την μεγάλη απλότητα που τον διέκρινε, διηγόταν: "Μια βραδυά χειμωνιάτικη, που καθόμασταν στο τζάκι είπα στον πατέρα μου: "Πατέρα, αυτή την στιγμή εβυθίσθη το καΐκι μας το "Ευαγγελίστρια" έξω από την Πόλη". Έντρομος ο πατέρας μας, λέγει στην μητέρα μου: "Γυναίκα, τι λέγει το παιδί"; Και όντως, αυτή τη στιγμή επνίγη το καΐκι μας...". Και για να αποφύγη τον θαυμασμό των άλλων, αλλά και τον πειρασμό της υπερηφανείας έλεγε, ότι "όλα τα παιδιά είναι προορατικά".

Δεκατεσσάρων ετών έμεινε ορφανός από πατέρα, και στα δεκαεπτά νυμφεύθηκε στην Αθήνα, όπου μετεκόμισε με την μητέρα και τα αδέλφια του από την γενέτειρά του την Νάξο. Η σύζυγος του απέθανε σε νεαρή ηλικία, αφού εν τω μεταξύ απέκτησαν ένα αγόρι. Στην πολυθόρυβη πόλη και μέσα σε τόσες φροντίδες, αφού ήταν πατέρας και μητέρα μαζί για το παιδί του και παράλληλα πνευματικός πατέρας για τους ενορίτες του, έζησε βίον αληθινού ασκητού με νήψη, προσευχή και λατρευτική ζωή.

Τις πρώτες γραπτές μαρτυρίες για την αγιότητα του παπα-Νικόλα τις έχουμε από τον σύγχρονό του Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Ο Παπαδιαμάντης ήταν ψάλτης του, στο Εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, κοντά στο Μοναστηράκι της Αθήνας. Έψαλλε στους εσπερινούς και τους όρθρους, στις λειτουργίες και τις ολονυκτίες, που τελούσε με κατάνυξη, αλλά και μεγαλοπρέπεια ο παπα-Νικόλας. Και μπόρεσε να διεισδύση στο βάθος της αγιασμένης αυτής ύπαρξης και να αντιληφθή το πλήθος των χαρισμάτων της, τα οποία ήταν επιμελώς κρυμμένα κάτω από το κέλυφος της απλότητας και της ταπείνωσης, γιατί ήταν και εκείνος εντεταγμένος στην ίδια προοπτική, ήταν, δηλαδή, φορέας της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Τον ονομάζει άξιο λειτουργό του Υψίστου και τον αντιπαραβάλλει με τους "επαγγελματικούς ιερείς", όπως τους αποκαλεί, και συνεχίζει: "Είναι ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκότερος των ανθρώπων... είναι αξιαγάπητος, είναι απλοϊκός και ενάρετος, είναι άξιος του πρώτου Μακαρισμού του Σωτήρος".

Ήταν, όπως όλοι οι Άγιοι, αφιλοχρήματος και ελεήμων. "Περνούσε πολύ χρήμα από τα χέρια του, αλλά αμέσως διοχετευόταν στην ελεημοσύνη. Ως και νεαρούς διάκους βοηθούσε να σπουδάσουν. Πολλές φορές δεν είχε ούτε μια πεντάρα πάνω του. Χωρίς να το προσέξη κάποτε πήρε ένα αμάξι να τον πάη σε κάποιο σπίτι. Όταν έφθασαν και ηθέλησε να πληρώση... κοιτάζει για λεπτά, ξανακοιτάζει, τίποτα. Βρέθηκε σε αμηχανία. Του λέγει ο αμαξάς: "Δεν είσαι συ ο εφημέριος του Αγίου Ιωάννου, ο παπα - Νικόλας;" - "Ναι, παιδί μου, εγώ είμαι". - Έ, δεν θέλω λεπτά, μόνον την ευχή σου!"". Σε μια άλλη περίπτωση κάποιος, που του διάβασε κάποτε παράκληση, του έδωσε ως πληρωμή κάποιο σεβαστό ποσόν, μέσα σε κλειστόν φάκελο. Αυτός, καθώς πήρε τον φάκελο, τον έδωσε αμέσως κλειστόν σε μια πτωχή, που τον περίμενε πότε να τελειώση την παράκληση. Ο άνθρωπος που του τον έδωσε, άναψε από στενοχώρια. "Μα τον ευλογημένον", έλεγε, "να μην κοιτάξη καν τι του έδωσα;!".

Έδειχνε μεγάλη υπομονή στους πειρασμούς και τις δοκιμασίες και αφάνταστη ψυχραιμία. Έλεγε κάποτε ο ίδιος συμβουλεύοντας μια πνευματική του κόρη: "Εγώ παιδί μου με την υπομονή τα έβγαλα πέρα τα τόσα σκάνταλα που μου παρουσιαζόντουσαν".

Μεγάλη σημασία έδινε στην προσοχή και την συγκέντρωση του νου κατά την διάρκεια της προσευχής και της λατρείας. Στις διδασκαλίες του προς τα πνευματικά του παιδιά τόνιζε πολύ το σημείο αυτό. Μάλιστα, όταν έβγαινε να θυμιάση, κατά την διάρκεια του Όρθρου, πολλές φορές τον είδαν να θυμιά άδεια στασίδια, ενώ αντίθετα δεν θυμιούσε κάποιους από τους παρισταμένους. Με το πνευματικό του χάρισμα διέκρινε ότι, κάποιοι από τους παρόντες σωματικά ήσαν ουσιαστικά απόντες, αφού ο νους τους ήταν σκορπισμένος και τριγυρνούσε έξω εδώ κι εκεί, ενώ κάποιοι που απουσίαζαν, λόγω ασθενείας ή για άλλους λόγους ανωτέρους της θελήσεώς τους ήσαν νοερά παρόντες και προσευχόντουσαν την ώρα εκείνη