Small Pleasures (Μικρές Χαρές) 2008

What is that?

Canonizarea Sfântului Ioan Maximovici

Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, η ζωή του

The Making of a Saint

Πατήρ -Γέρων Πορφύριος περί της ανατροφής των τέκνων

Βίντεο με πατέρα Παΐσιο

Elder Porfirios

Αφιερωμένο....Σχολική γιορτή Γ Γυμνασίου 2009 - 2010

O μικρός Θεράπων

Η ιστορία του μικρού Θεράποντα"


Η πίστη μας είναι τόσο ζωντανή κι ο Θεός στέκει δίπλα μας, ανταποκρινόμενος πάντα στις επικλήσεις μας. Δεν χρειαζόμαστε αποδείξεις γι αυτό. Το αντιλαμβανόμαστε όλοι μας στην καθημερινή μας ζωή. Συμβαίνουν, όμως, κάποιες φορές ορισμένα γεγονότα πού επιβεβαιώνουν το πόσο δίπλα μας βρίσκεται ο Θεός. Γεγονότα πού έρχονται να μας γλυκάνουν το δύσκολο δρόμο της καθημερινότητάς μας... Μικρά και μεγάλα θαύματα.

Σ' αυτά τα γεγονότα συγκαταλέγεται και η ιστορία του μικρού Θεράποντα Mihaj. Αυτήν με κάθε δυνατή συντομία θα καταγράψω στις πιο κάτω γραμμές. Ο Θεράπων γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου του 2000 στο Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης από γονείς αλβανικής καταγωγής. Κατά τη γέννησή του διαπιστώθηκε ότι έχει σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια. Σε ηλικία τριών ημερών νοσηλεύτηκε στην Α΄ Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Α' Νεογνικού Τμήματος του Νοσοκομείου Παίδων "Αγία Σοφία" στην Αθήνα, όπου διεγνώσθη «στικτή χονδροδυσπλασία πιθανώς ριζομελικού τύπου». Πρόκειται για ένα αναπνευστικό σύνδρομο, κατά το όποιο, εάν το παιδί καταφέρει κι επιζήσει τον πρώτο χρόνο της ζωής του, μπορεί στη συνέχεια να εξελιχθεί ομαλά η κατάστασή του. Οι γιατροί, όμως και στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης και στο Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία" στην Αθήνα, απεφάνθησαν ότι ήταν απίθανο να επιζήσει.
Σε ηλικία περίπου δύο μηνών ο Θεράπων εισήχθη στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης με βαριά αναπνευστική δυσχέρεια. Ήταν συνέχεια στο οξυγόνο. Κανείς δεν πίστευε ότι θα επιζητούσε και για το λόγο αυτό τοποθετήθηκε σε μοναχικό δωμάτιο.
Στην απογευματινή βάρδια του παιδιατρικού τμήματος εκείνο το απόγευμα, δούλευε η Σταυρούλα, μέλος της Συντροφιάς Νέων του Αγίου Θεράποντα. Ο πνευματικός μας, ο π. Αθανάσιος της είχε συστήσει σε περιστατικά όπου το παιδάκι ήταν αμφίβολο αν θα επιζούσε ή όχι και ήταν αβάπτιστο, να τελούσε το γνωστό «αεροβάπτισμα», έτσι ώστε στο παιδί να εξασφαλίζεται η Βασιλεία των Ουρανών. Δεν της είχε τύχει, όμως, μέχρι εκείνη τη στιγμή όσα χρόνια υπηρετούσε σε αυτό το πόστο, κάποιο περιστατικό ανάλογο. Εκείνο το απόγευμα, δίστασε να πάρει την πρωτοβουλία και να αεροβαπτίσει το μικρό βρέφος, δεδομένου ότι οι γονείς του ήταν αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι. Όταν επέστρεψε στο σπίτι και κατά τη διάρκεια της βραδινής της προσευχής, η Σταυρούλα δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Στο μυαλό της γύριζε η σκέψη του μικρού παιδιού και το γεγονός ότι θα μπορούσε εκείνο το βράδυ να φύγει από τη ζωή αβάπτιστο... Άφησε την προσευχή της στη μέση κι επικοινώνησε με τον πνευματικό της πατέρα, ο οποίος τη συμβούλευσε, εάν μπορούσε, να επιστρέψει εκείνη την ώρα στο Νοσοκομείο και να αεροβαπτίσει το παιδί κι εάν επιζούσε θα μπορούσε εκείνος την επόμενη ημέρα να το βαπτίσει κανονικά. Της πρότεινε να το ονομάσει Θεράπων σε περίπτωση που οι γονείς δεν είχαν ήδη επιλέξει κάποιο άλλο όνομα. Η Σταυρούλα ακολουθώντας τη συμβουλή του πνευματικού της, επέστρεψε στο Νοσοκομείο και πολύ διακριτικά πήγε στο θάλαμο του παιδιού. Πρότεινε στους γονείς του, αν δεν είχαν αντίρρηση, να κάνει μία προσευχή για το παιδί τους κι εκείνοι δέχθηκαν. Τους είπε, επίσης, πως αν εκείνο επιζούσε θα τους το βάπτιζε εκείνη ως νονά, ανάδοχος. Της απάντησαν θετικά, αφού πρώτα της εκμυστηρεύτηκαν ότι προτού γεννηθεί το μωρό τους, υπήρχε υποψήφιος νονός, ο οποίος μετά τη γέννηση του μωρού και τη διαπίστωση της κατάστασής του, δεν ήθελε πλέον να το βαπτίσει! Η προσευχή της Σταυρούλας εκείνο το βράδυ ήταν να αεροβαπτίσει το μικρό άρρωστο βρέφος κανονικά «εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», δίνοντάς του το όνομα «Θεράπων».
Το παιδάκι με τη χάρη του θαυματουργού Αγίου μας, επέζησε και την επόμενη ημέρα συνεχίστηκε κανονικά το Μυστήριο του Βαπτίσματος και στο θάλαμο, όπου νοσηλευόταν, του προσφέρθηκε το Ιερό Χρίσμα και η Θεία Μετάληψη. Ειλικρινά, η στιγμή ήταν πολύ συγκινητική και η ατμόσφαιρα ιδιαίτερα φορτισμένη. Την ίδια ημέρα, μετά από την επίμονη μεσολάβηση της Σταυρούλας στην αρμόδια παιδίατρο, ο Θεράπων ταξίδεψε και πάλι για το Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία" στην Αθήνα, όπου θα νοσηλευόταν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κι όπου η υγεία του θα περνούσε από πολύ μεγάλες δοκιμασίες. Η παιδίατρος στην Αθήνα δεν μπορούσε με σιγουριά να αποφανθεί για το μέλλον. Συνήθως, εάν επιζήσουν τον πρώτο χρόνο της ζωής τους, μετά εξελίσσονται ομαλά.
Κι ο Θεράπων επέζησε τον πρώτο χρόνο της ζωής του και τον δεύτερο και τον τρίτο και πήγε μέχρι τον έκτο έχοντας για αναπνευστική δίοδο μία τραχειοτομή, την οποία εξέταζαν τακτικά στο αθηναϊκό νοσοκομείο και την οποία προσπάθησαν να κλείσουν προκειμένου να αναπνεύσει από μόνος του ο Θεράπων, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Στα έξι του χρόνια ο Θεράπων ταξίδεψε μ' έξοδα του ΟΓΑ στην Αγγλία στο Θεραπευτήριο GREAT ORMOND STREET HOSPITAL FOR CHILDREN NHS TRUST Nuffield World. Εκεί πέρασε από δύο χειρουργεία, κατά τα οποία ανακατασκευάστηκε ριζικά ο λάρυγγάς του. Η τραχειοτομή έκλεισε κι ο Θεράπων πάει καλά. Σήμερα διανύει το όγδοο έτος της ηλικίας του και είναι ένα πανέξυπνο παιδί.
Ο Άγιος Θεράπων το μικρό συνονόματό του δεν τον εγκατέλειψε... Είναι άξιο παρατήρησης ότι οι αλλοεθνείς γονείς του θεωρούν καθαρά πως το παιδί τους έζησε χάρη στον Άγιό μας και για το λόγο αυτό κάθε χρόνο στη μνήμη του Αγίου μας (14 Μαΐου) φέρνουν το μικρό Θεράποντα στον πάνσεπτο Ναό του, εδώ στη Μυτιλήνη.

(πηγή "Ιστοσελίδα του Ιερού Ναού Αγίου Θεράποντα στην Μυτιλήνη")
σύνδεσμος : http://www2.aegean.gr/therapontas/main.php?goto=4&sub=463&val=463

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΣΤΗ MARFIN

“Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μύνημα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε …

διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά “ή δουλεύεις ή απολύεσαι”.

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ.Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.”

NewsIt.gr Βρέθηκε μωρό στα σκουπίδια!

Αθέατα περάσματα, π Ανδρέας Κονάνος

Τις τελευταίες ημέρες προβληματίζομαι πολύ... Αναρωτιέμαι. Σε λίγο τα σχολεία θα κλείσουν,τα παιδιά της Γ Γυμνασίου, ίσως να μην τα ξαναδώ, μπορεί και τα υπόλοιπα, αν βρεθώ σε άλλο σχολείο του χρόνου... Πώς μπορώ να δώσω σε αυτά τα παιδιά, ερεθίσματα να μη χάσουν τς αξίες τους, άραγε; Σκέφτηκα λοιπόν να προσθεσω, μια νέα ενότητα, με ομιλίες του π. Ανδρέα Κονάνου, ομιλίες άμεσες και βαθύτατα ανθρώπινες, στήριγμα μεγάλο... Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τη ιστοσελίδα του www.atheatapersmata.com
Τα μηνύματα και γράμματά σου με συγκινούν και με ξυπνούν, γιατί βλέπω πόσο αγώνα κάνεις να πλησιάσεις το Θεό, μέσα στην τόσο δύσκολη εποχή μας, με τους πειρασμούς σου, τα αδιέξοδά σου, τα μαθήματα που χρωστάς, τις ποικίλες δυσκολίες σου... Ο Χριστός να σε δυναμώνει σε όσα σε απασχολούν και να λύνει όλα τα προβλήματά σου... Το εύχομαι μ' όλη μου την ψυχή στη φτωχή μου προσευχή. Προσεύχομαι για σένα με τις φτωχές μου δυνάμεις. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω για την ψυχή σου, κι αυτό λειψό. Μάθε με να προσεύχομαι. Όχι με λόγια, μα με τον τρόπο σου, με τη στάση σου. Θέλω να μάθω να προσεύχομαι για σένα, όχι να σου μιλώ πολύ, ούτε να λέω πολλά. Η προσευχή βοηθά πιο πολύ απ' τα λόγια, πίστεψέ το. 'Αλλωστε, εδώ που τα λέμε, δεν λέω και λίγα!.. Έλεγε ένας γέροντας σε κάποιον που παραπονιόταν ότι δεν μιλάνε πολύ: αν η προσευχή μου δεν σε βοηθά, ούτε τα λόγια μου θα σε βοηθήσουν. Η εποχή μας γέμισε ομιλίες, λόγια, βιβλία, εξυπνάδες... Λείπουν όμως τα βιώματα, η πράξη, η σιωπή που φέρνει το θαύμα και κινεί το Θεό σε επέμβαση. Ας γίνουμε μια παρέα που θα μιλά πιο πολύ στο Θεό, για να είναι και οι μεταξύ μας κουβέντες λίγες και καλές. Σύντομες, μα καρδιακές, απλές μα θαυματουργές. Χαίρομαι πολύ όταν ξέρω ότι λες συνέχεια το όνομα του Χριστού, το, Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησέ με... Την ώρα που το λες εσύ, να το λέω κι εγώ, να το λένε κι οι άλλοι της παρέας μας, να το λέμε όλοι. Κι όπως αναπνέουμε την ίδια ώρα όλοι ταυτόχρονα, έτσι να νιώθουμε ότι χαράζουμε στην καρδιά μας ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΟΜΑ ΟΛΟΙ : ΚΥΡΙΕ, ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ...

Ελύτης Οδυσσέας

Αυξέντιος Καλανγκός, ο άγιος των φτωχών παιδιών

Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.
Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα. Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλανγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών». Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.
Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Ελληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.
«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».
Ζει στην Υεμένη, αλλά οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του: «Στην Υεμένη, που είναι η βάση μου, χειρουργώ κάθε μήνα περίπου σαράντα με πενήντα περιστατικά. Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση. Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».
Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».
Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».
Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Αλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».
Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη. Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της. Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς.
Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή. Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο. Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι “υπεράνω των δυνάμεών μου”, όμως ποτέ δεν λυγίζω. Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».
Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».
Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους. Ομως, ο Αυξέντιος Καλανγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο. Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.
Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν, κι είναι όλοι οι γιατροί που αποτελούν την ομάδα του: «Είναι όλοι αυτοί που έχουν δεσμευτεί με την ευτυχία της προσφοράς και βρίσκονται στην ομάδα μου. Από εκεί και πέρα σε ό,τι αφορά το επιστημονικό έργο, είναι χρέος και καθήκον μου να το μεταλαμπαδεύσω στις επόμενες γενιές. Σε αυτούς που θα ακολουθήσουν μετά από μένα».
Ο ίδιος πάντως αν δεν ήταν γιατρός, θα ήθελε να γίνει καπετάνιος - όσο κι αν αυτό ακούγεται περίεργο. Ετσι γίνεται όταν έχεις για πατρίδα σου ολόκληρο τον κόσμο κι όταν ο ανθρωπισμός είναι ο «φάρος» που σου δείχνει τη ρότα για να πορευτείς πρόσω ολοταχώς...
Πηγή: espressonews.gr

Πατήρ Νικόλς Πλανάς. Ένας σύγχρονος άγιος ων μεγαλουπόλεων

Ο παπα - Νικόλας Πλανάς ήταν άνθρωπος άκακος, απονήρευτος και με βαθειά ταπείνωση. Ο προγνώστης Θεός τον επροίκισε με το προορατικό χάρισμα ενώ ήταν ακόμα μικρό παιδί. Με την μεγάλη απλότητα που τον διέκρινε, διηγόταν: "Μια βραδυά χειμωνιάτικη, που καθόμασταν στο τζάκι είπα στον πατέρα μου: "Πατέρα, αυτή την στιγμή εβυθίσθη το καΐκι μας το "Ευαγγελίστρια" έξω από την Πόλη". Έντρομος ο πατέρας μας, λέγει στην μητέρα μου: "Γυναίκα, τι λέγει το παιδί"; Και όντως, αυτή τη στιγμή επνίγη το καΐκι μας...". Και για να αποφύγη τον θαυμασμό των άλλων, αλλά και τον πειρασμό της υπερηφανείας έλεγε, ότι "όλα τα παιδιά είναι προορατικά".

Δεκατεσσάρων ετών έμεινε ορφανός από πατέρα, και στα δεκαεπτά νυμφεύθηκε στην Αθήνα, όπου μετεκόμισε με την μητέρα και τα αδέλφια του από την γενέτειρά του την Νάξο. Η σύζυγος του απέθανε σε νεαρή ηλικία, αφού εν τω μεταξύ απέκτησαν ένα αγόρι. Στην πολυθόρυβη πόλη και μέσα σε τόσες φροντίδες, αφού ήταν πατέρας και μητέρα μαζί για το παιδί του και παράλληλα πνευματικός πατέρας για τους ενορίτες του, έζησε βίον αληθινού ασκητού με νήψη, προσευχή και λατρευτική ζωή.

Τις πρώτες γραπτές μαρτυρίες για την αγιότητα του παπα-Νικόλα τις έχουμε από τον σύγχρονό του Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Ο Παπαδιαμάντης ήταν ψάλτης του, στο Εκκλησάκι του Αγίου Ελισσαίου, κοντά στο Μοναστηράκι της Αθήνας. Έψαλλε στους εσπερινούς και τους όρθρους, στις λειτουργίες και τις ολονυκτίες, που τελούσε με κατάνυξη, αλλά και μεγαλοπρέπεια ο παπα-Νικόλας. Και μπόρεσε να διεισδύση στο βάθος της αγιασμένης αυτής ύπαρξης και να αντιληφθή το πλήθος των χαρισμάτων της, τα οποία ήταν επιμελώς κρυμμένα κάτω από το κέλυφος της απλότητας και της ταπείνωσης, γιατί ήταν και εκείνος εντεταγμένος στην ίδια προοπτική, ήταν, δηλαδή, φορέας της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Τον ονομάζει άξιο λειτουργό του Υψίστου και τον αντιπαραβάλλει με τους "επαγγελματικούς ιερείς", όπως τους αποκαλεί, και συνεχίζει: "Είναι ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκότερος των ανθρώπων... είναι αξιαγάπητος, είναι απλοϊκός και ενάρετος, είναι άξιος του πρώτου Μακαρισμού του Σωτήρος".

Ήταν, όπως όλοι οι Άγιοι, αφιλοχρήματος και ελεήμων. "Περνούσε πολύ χρήμα από τα χέρια του, αλλά αμέσως διοχετευόταν στην ελεημοσύνη. Ως και νεαρούς διάκους βοηθούσε να σπουδάσουν. Πολλές φορές δεν είχε ούτε μια πεντάρα πάνω του. Χωρίς να το προσέξη κάποτε πήρε ένα αμάξι να τον πάη σε κάποιο σπίτι. Όταν έφθασαν και ηθέλησε να πληρώση... κοιτάζει για λεπτά, ξανακοιτάζει, τίποτα. Βρέθηκε σε αμηχανία. Του λέγει ο αμαξάς: "Δεν είσαι συ ο εφημέριος του Αγίου Ιωάννου, ο παπα - Νικόλας;" - "Ναι, παιδί μου, εγώ είμαι". - Έ, δεν θέλω λεπτά, μόνον την ευχή σου!"". Σε μια άλλη περίπτωση κάποιος, που του διάβασε κάποτε παράκληση, του έδωσε ως πληρωμή κάποιο σεβαστό ποσόν, μέσα σε κλειστόν φάκελο. Αυτός, καθώς πήρε τον φάκελο, τον έδωσε αμέσως κλειστόν σε μια πτωχή, που τον περίμενε πότε να τελειώση την παράκληση. Ο άνθρωπος που του τον έδωσε, άναψε από στενοχώρια. "Μα τον ευλογημένον", έλεγε, "να μην κοιτάξη καν τι του έδωσα;!".

Έδειχνε μεγάλη υπομονή στους πειρασμούς και τις δοκιμασίες και αφάνταστη ψυχραιμία. Έλεγε κάποτε ο ίδιος συμβουλεύοντας μια πνευματική του κόρη: "Εγώ παιδί μου με την υπομονή τα έβγαλα πέρα τα τόσα σκάνταλα που μου παρουσιαζόντουσαν".

Μεγάλη σημασία έδινε στην προσοχή και την συγκέντρωση του νου κατά την διάρκεια της προσευχής και της λατρείας. Στις διδασκαλίες του προς τα πνευματικά του παιδιά τόνιζε πολύ το σημείο αυτό. Μάλιστα, όταν έβγαινε να θυμιάση, κατά την διάρκεια του Όρθρου, πολλές φορές τον είδαν να θυμιά άδεια στασίδια, ενώ αντίθετα δεν θυμιούσε κάποιους από τους παρισταμένους. Με το πνευματικό του χάρισμα διέκρινε ότι, κάποιοι από τους παρόντες σωματικά ήσαν ουσιαστικά απόντες, αφού ο νους τους ήταν σκορπισμένος και τριγυρνούσε έξω εδώ κι εκεί, ενώ κάποιοι που απουσίαζαν, λόγω ασθενείας ή για άλλους λόγους ανωτέρους της θελήσεώς τους ήσαν νοερά παρόντες και προσευχόντουσαν την ώρα εκείνη

Θαύμα στο Αγιο Ορος !!

Ο Νίκος Κουρκούλης είναι γνωστός τραγουδιστής στην Ελλάδα . Ακολουθεί μία συνέντευξη του Νίκου Κουρκούλη, σε μαγνητοσκόπηση από την 6η Δεκεμβρίου του 2006, στον ΑΝΤ1. Ο Νίκος Κουρκούλης περί το 2002, είχε προβλήματα υγείας. Σε εξετάσεις που έκανε, διαπιστώθηκε καρκίνος στο πάγκρεας. Έκανε αρκετές επαναληπτικές εξετάσεις, που όμως όλες έδειχναν όλες το ίδιο πράγμα. Η μητέρα του του έλεγε να μην ανησυχεί και ότι όλα θα πάνε καλά. Κατά την περίοδο της Σαρακοστής και αφού τελείωσε το πρόγραμμα στο κέντρο που εμφανιζόταν (τελευταία ημέρα λειτουργίας), χαιρέτισε όλους τους φίλους του και πρόσφερε δωράκια σε όλους τους συνεργάτες του, σαν να μην μπορούσε πια να χαρεί αυτή την χαρά του κοινού. Μάλιστα τότε, άρχισε να κυκλοφορεί η φήμη περί της σοβαρής αρρώστιας του Κουρκούλη, και ότι βαδίζει τις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Οι φίλοι του, τον πίεζαν να πάνε στο Άγιον Όρος. Το ίδιο και ένας θείος του. Και φυσικά τον πείσανε μιας και ήταν ένας πόθος του χρόνια τώρα να κάνει αυτήν την επίσκεψη. Πριν ξεκινήσει, έκανε μία επανάλληψη των εξετάσεων, χωρίς όμως να πάρει τα αποτελέσματα, γιατί την επόμενη θα έφευγε για το Άγιο Όρος. Ήξερε ότι οι εξετάσεις θα έδειχναν το ίδιο όπως όλες οι προηγούμενες, και είχε πάρει πια την απόφαση να πάει στην Αμερική και να κάνει χειρουργίο, σε κάποιον γιατρό που του είχαν συστήσει που ήταν ειδικός παγκρεατολόγος. Ξεκίνησαν λοιπόν, και μπήκαν στο καραβάκι που θα τους πήγαινε στην Δάφνη. Ήταν Μεγάλη εβδομάδα και λολοι ξέρουμε ότι είναι μια περίοδος με φουλ επισκέπτες. Το καραβάκι ήταν γεμάτο κόσμο. Παρ' όλα αυτά υπήρχε μία καρέκλα στο καραβάκι που δεν καθόταν κανένας. Οι φίλοι του του πρότειναν να κάτσει αυτός, και όπως και έγινε. Φυσικά όλοι οι ταξιδιώτες τον χαιετούσαν και του ζητούσαν να βγουν μια φωτογραφία μαζί του. Δίπλα του καθόταν ένας κύριος γύρω στα 50, και κάποια στιγμή γυρίζει και τον ρωτάει: "Είστε ο Κουρκούλης; Ξέρετε, εγώ δεν σας γνωρίζω γιατί είμαι από Αμερική, αλλά η κόρη μου σας ακούει και της αρέσουν τα τραγούδια σας. Μπορούμε να βγούμε μια φωτογραφία μαζί, για να της δώσω χαρά;". Έβγαλαν την φωτογραφία και μετά έπιασαν κουβέντα. Μέσα σε όλα του είπε ο Νίκος ότι ήθελε να πάει στην Αμερική, όχι τουρνέ φυσικά, αλλά για το πρόβλημα υγείας που είχε. Και μάλιστα ανέφερε το όνομα του γιατρού που θα τον χειρουργούσε. Ο άλλος έμεινε έκπλητος. Γιατί, ο άνθρωπος αυτός ήταν το δεξί χέρι του συγκεκριμένου γιατρού, και η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν ότι ο ίδιος ο γιατρός καθόταν παραδίπλα!!!!! Αφού συνήλθε από την έκπληξη μίλησε και με τον γιατρό και ανταλλάξανε κάρτες για την μετέπειτα επικοινωνία τους. Έφτασαν στην Σκήτη της Αγίας Άννας. Ήταν Μεγάλη Παρασκευή, και πηγαίνανε να προσκηνύσουν, οπότε κάποια στιγμή του λέει ένας γέροντας: "Έλα μαζί μου, τώρα που έφυγε ο πολύς ο κόσμος. για να σε πάω να προσκηνύσεις την ζώνη της Αγίας Άννης". Ο Νίκος ούτε που τον ήξερε τον π.Σίλα (ο εν λόγω γέροντας), και τον ακολούθησε. Μόλις έφτασαν στην ζώνη, γονάτισε ο Νίκος για να προσκηνύσει και να προσευχηθεί. Ήταν γονατιστός περίπου 1-2 λεπτά, και κάποια στιγμή ένιωσε μια πολύ μεγάλη πίεση που νόμισε ότι ήταν ένα με το πάτωμα. Αυτό τον έκανε να λυποθυμήσει και να μείνει έτσι περίπου 20 λεπτά. Μόλις συνήλθε έβαλε τα κλάματα γι' αυτό που ένιωσε. Έκλαιγε για καμία ώρα... Μετά πήγε στο δωμάτιο όπου ξάπλωσε και κοιμόταν σχεδόν ολόκληρο το υπόλοιπο της ημέρας. Η επιστροφή στην πόλη του συνοδευόταν από ακόμα μία έκπληξη. Πήγε στο νοσοκομείο και έκπλητος άκουγε τους γιατρούς να του λένε ότι στις νέες εξετάσεις που έκαναν, δεν υπήρχε τίποτα. Ούτε καρκίνος, αλλά ούτε και το παραμικρό που θα έδειχνε κάτι τέτοιο. Σαν ΄τελος να πω ότι δήλωσε κατηγορηματικά ότι σε όλη την περίοδο της ασθένειας, δεν έλαβε κανένα φάρμακο που θα προσπαθούσε να πολεμήσει ή να σταματήσει την αρρώστια του..... εδώ έχουμε ηχητικό ντοκουμέντο από την εκπομπή. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ είναι 7,39 MB .zip αρχείο: http://athos.edo.gr/down/ixos/kourkoulis.zip

Αμφιλοχία, Μεσολόγγι, 22 Απρίλη 2010

Το δεύτερο γράμμα του Τζόζεφ μας.

Τι λένε για το Σύμπαν και τον Θεό,μεγάλοι επιστήμονες.

Επιστήμονες σχετικά με τον Σχεδιασμό του Σύμπαντος

Οι αθεϊστές προσπαθούν να παρουσιάσουν την πίστη στον Θεό σαν κάτι αντιεπιστημονικό, που μόνο αμαθείς και αντιεπιστημονικοί άνθρωποι την αποδέχονται. Όμως, τα γεγονότα είναι (όπως πάντα), αντίθετα από τις αθεϊστικές εμμονές και αερολογίες. Η παρακάτω συλλογή του Rich Deem, αποστομώνει όλους αυτούς τους αμαθείς αθεϊστές, και δίνει μια απάντηση από επιστημονικά χείλη στον αντιεπιστημονικό αθεϊστικό σκοταδισμό.

Μήπως η επιστήμη μας οδηγεί προς τον δρόμο που καταλήγει στην νατουραλιστική εξήγηση όλων όσων βλέπουμε; Πάντως, κατά τον 19ο αιώνα, τα πράγματα έδειχναν πως η επιστήμη μάλλον πήγαινε προς μια

τέτοια κατεύθυνση. Ο «Θεός των διάκενων» βρέθηκε να στριμώχνεται σε όλο και πιο στενές χαραμάδες.

Όμως, η επιστήμη του 20ου αιώνα -και τώρα του 21ου- μας οδηγεί πάλι πίσω στο μονοπάτι του Σχεδιασμού

, όχι λόγω έλλειψης επιστημονικών εξηγήσεων, αλλά λόγω έλλειψης επιστημονικών εξηγήσεων που απαιτούν μια προσέγγιση στα ακραίως απίθανα: κάτι που η επιστήμη δεν καταφέρνει να χειρίζεται καλά. Ως αποτέλεσμα των πρόσφατων αποδείξεων υπέρ του σχεδιασμού, πολλοί επιστήμονες τώρα πιστεύουν στον Θεό. Σύμφωνα με ένα πρόσφατο άρθρο:

«Μου ήρθε στο νου αυτό, όταν προ μηνών διάβασα μια έρευνα στο περιοδικό Nature. Αποκάλυπτε πως το 40% των Αμερικανών φυσικών, βιολόγων και μαθηματικών πιστεύουν στον Θεό όχι σε κάποια μεταφυσική αφηρημάδα, αλλά σε μια θεότητα'; η οποία επιδεικνύει ενεργό ενδιαφέρον στις υποθέσεις μας και εισακούει τις προσευχές μας: ο Θεός του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ.» (1)

Ο βαθμός στον οποίο οι σταθερές της φυσικής πρέπει να ταιριάζουν σε συγκεκριμένα κριτήρια είναι τέτοιος, που ένας αριθμός αγνωστικιστών επιστημόνων έχουν βγάλει το συμπέρασμα πως υπάρχει κάποιο «υπερφυσικό σχέδιο» ή «Παράγοντας» στο παρασκήνιο.

Παραθέτουμε τα όσα ελέχθησαν:

Φρεντ Χόϋλ (Βρετανός αστροφυσικός): «Μια ερμηνεία των δεδομένων βάσει κοινής λογικής, υποδηλώνει πως κάποια υπέρ-διάνοια έχει παίξει με την φυσική, καθώς και την χημεία και την βιολογία, και πως δεν υφίστανται τυφλές δυνάμεις στην φύση που να είναι αξιόλογες. Οι αριθμοί που προκύπτουν από τον υπολογισμό των δεδομένων, μου φαίνονται τόσο συγκλονιστικοί, ώστε να τοποθετούν αυτό το ενδεχόμενο σχεδόν εκτός έρευνας.» (2)

Τζωρτζ Έλλις (Βρετανός αστροφυσικός): «Παρατηρούνται εκπληκτικοί μικρο-συντονισμοί στους νόμους, οι οποίοι κάνουν δυνατή αυτή την πολυπλοκότητα. Η συνειδητοποίηση της πολυπλοκότητας των όσων πραγματοποιούνται, καθιστούν αδύνατον να μην χρησιμοποιηθεί η λέξη «θαύμα», χωρίς να παίρνουμε κάποια θέση ως προς το οντολογικό κύρος της λέξεως αυτής.» (3)

Πωλ Ντέϊβης (Βρετανός αστροφυσικός): «Για μένα, υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι κάτι συμβαίνει πίσω απ'; όλα αυτά ...; Μοιάζει σαν κάποιος να έχει ρυθμίσει λεπτομερώς τους αριθμούς της φύσης, προκειμένου να συνθέσει το Σύμπαν ...; Η εντύπωση (ύπαρξης) σχεδιασμού είναι συντριπτική.» (4)

Πωλ Ντέϊβηζ: «Οι νόμοι [της φυσικής] ... μοιάζουν να είναι προϊόν ενός εξαιρετικά ευφυούς σχεδίου... Το Σύμπαν πρέπει να έχει κάποιο σκοπό.» (5)

Αλαν Σάντετζ (βραβείο αστρονομίας Crawford): «Το βρίσκω πολύ απίθανο μια τέτοια τάξη να προήλθε από το χάος. Πρέπει να υπάρχει κάποια οργανωτική αρχή. Για μένα, ο Θεός είναι μυστήριο, αλλά είναι και η εξήγηση του θαύματος τής ύπαρξης -; τού γιατί υπάρχει κάτι αντί για τίποτε» (6)

Τζων Οκήφ (αστρονόμος της NASA): «Με αστρονομικά μέτρα, είμαστε μια παραχαϊδεμένη, πολυαγαπημένη ομάδα πλασμάτων... Αν το Σύμπαν δεν είχε φτιαχτεί με μια απολύτως καθοριστική ακρίβεια, δεν επρόκειτο ποτέ να υπάρξουμε. Είναι η γνώμη μου, πως αυτές οι συγκυρίες δείχνουν πως το σύμπαν δημιουργήθηκε για να το κατοικεί ο άνθρωπος.» (7)

Τζωρτζ Γρήνστάϊν (αστρονόμος): «Καθώς επιβλέπουμε όλες τις αποδείξεις, η σκέψη επίμονα εγείρεται, πως κάποιος υπερφυσικός παράγοντας -; ή -;μάλλον- Παράγοντας, πρέπει να εμπλέκεται. Είναι δυνατόν, έτσι ξαφνικά, άθελά μας, να σκοντάψαμε πάνω σε επιστημονικές αποδείξεις της ύπαρξης ενός Υπέρτατου Όντος; Μήπως ο Θεός ήταν αυτός που επενέβη και τόσο προνοητικά χειροτέχνησε τον Κόσμο προς όφελός μας; (8)

Άρθουρος Έντιγκτον (αστροφυσικός): «Η ιδέα ενός συμπαντικού νοός ή Λόγου θα ήταν, νομίζω, ένα μάλλον εφικτό συμπέρασμα εν όψει της παρούσης καταστάσεως της επιστημονικής θεωρίας.» (9)

Αρνώ Πενζίας (Βραβείο Νόμπελ Φυσικής): «Η Αστρονομία μας οδηγεί σε ένα μοναδικό συμβάν, ένα σύμπαν που δημιουργήθηκε εκ του μηδενός, που διαθέτει εκείνη την πολύ λεπτή ισορροπία που χρειάζεται για να παρέχονται οι ακριβείς συνθήκες που επιτρέπουν την ζωή, και που έχει ένα υποκείμενο (υπερφυσικό';, θα το έλεγε κανείς) σχέδιο.» (10)

Ρότζερ Πένροουζ (μαθηματικός και συγγραφέας): «Εγώ θα έλεγα πως το σύμπαν έχει κάποιο σκοπό. Δεν βρίσκεται εκεί, έτσι, κάπως, κατά τύχη.» (11)

Τόνυ Ρόθμαν (φυσικός): «Όταν είμαστε αντιμέτωποι με την τάξη και την ομορφιά του σύμπαντος και τις περίεργες συμπτώσεις της φύσης, είναι μεγάλος ο πειρασμός, να κάνουμε το άλμα της πίστεως από την επιστήμη στην θρησκεία. Είμαι σίγουρος πως πολλοί φυσικοί το επιθυμούν. Πόθος μου είναι, να το παραδέχονταν αυτό.» (12)

Βέρα Κιστιακόφσκυ (φυσικός Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης) «Η αριστουργηματική τάξη που αναδεικνύεται από την επιστημονική μας κατανόηση του φυσικού κόσμου, προϋποθέτει το Θείο.» (13)

Ρόμπερτ Τζάστροου (αυτοαποκαλούμενος αγνωστικιστής): «Για τον επιστήμονα που έχει ζήσει με την πίστη του στην δύναμη της λογικής, η ιστορία τελειώνει σαν ένα κακό όνειρο. Έχει σκαρφαλώσει τις οροσειρές της άγνοιας... πλησιάζει να κατακτήσει την ψηλότερη κορυφή... και, καθώς σέρνεται πάνω από τον τελευταίο βράχο, τον καλωσορίζει μια ομάδα θεολόγων, οι οποίοι είναι καθισμένοι εκεί πέρα επί αιώνες...» (14)

Στήβεν Χώκινγκ (Βρετανός αστροφυσικός): «Τότε, θα... μπορέσουμε να συμμετάσχουμε στην συζήτηση σχετικά με το ερώτημα γιατί εμείς και το σύμπαν υπάρχουμε. Αν βρούμε την απάντηση στο ερώτημα αυτό, θα είναι ο υπέρτατος θρίαμβος της ανθρώπινης λογικής -; γιατί τότε, θα γνωρίζουμε τον νου του Θεού.» (15)

Φρανκ Τίπλερ (Καθηγητής Μαθηματικής Φυσικής): «Όταν άρχισα την καριέρα του κοσμολόγου προ εικοσαετίας περίπου, ήμουν ένας πεπεισμένος αθεϊστής. Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα θα μπορούσα να είχα φανταστεί πως μια μέρα θα έγραφα βιβλίο που σκοπό είχε να αποδείξει πως οι κεντρικές πεποιθήσεις της Ιουδαιο-Χριστιανικής θεολογίας είναι πράγματι αλήθειες, πως οι πεποιθήσεις αυτές είναι καθαρά συμπεράσματα των νόμων της φυσικής όπως τους κατανοούμε σήμερα. Έχω αναγκασθεί να αποδεχθώ αυτά τα συμπεράσματα, από την αμείλικτη λογική του δικού μου, ειδικού κλάδου της φυσικής.» (16)

Αλεξάντερ Πολυάκοφ (Σοβιετικός μαθηματικός): «Γνωρίζουμε πως η φύση περιγράφεται από τα πλέον άριστα μαθηματικά, επειδή ο Θεός την δημιούργησε.» (17)

Εντ Χάρισον (κοσμολόγος): «Ορίστε η κοσμολογική απόδειξη πως υπάρχει Θεός -; ο ισχυρισμός του Πέηλυ περί σχεδιασμού -; ενημερωμένη και εμπλουτισμένη: Η λεπτεπίλεπτη ρύθμιση του σύμπαντος αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη θεϊκού σχεδιασμού. Διαλέξτε: τυφλή τύχη που προϋποθέτει μυριάδες σύμπαντα, ή σχεδιασμός, που προϋποθέτει μόνο ένα σύμπαν.... πολλοί επιστήμονες, όταν παραδέχονται τις απόψεις τους, τείνουν προς την τελεολογική ή «σχεδιαστική» άποψη.» (18)

Έντουαρντ Μίλν (Βρετανός κοσμολόγος): «Όσο για τα αίτια του Σύμπαντος, εν σχέσει με την διαστολή, το αφήνουμε στον αναγνώστη να το προτείνει. Πάντως, η εικόνα μας είναι ατελής, χωρίς Αυτόν (τον Θεό).» (19)

Μπάρυ Πάρκερ (κοσμολόγος): «Και ποιος δημιούργησε αυτούς τους νόμους; Δεν χωράει συζήτηση, πως ένας Θεός πάντοτε θα είναι αναγκαίος.» (20)

Δρ. Ζεχαβί και Δρ. Ντεκελ (κοσμολόγοι): «Τέτοιος τύπος σύμπαντος, όμως, φαίνεται να απαιτεί ως ένα βαθμό κάποιες λεπτές ρυθμίσεις των αρχικών συνθηκών, πράγμα που φαίνεται να αντιτίθεται στην κοινή σοφία';.» (21)

Άρθουρ Λ. Σάβλοφ (Καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, 1981 Βραβείο Νόμπελ Φυσικής): «Μου φαίνεται πως, όταν είμαστε αντιμέτωποι με τα θαύματα της ζωής και του σύμπαντος, πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί'; και όχι μόνο πώς';. Οι μόνες δυνατές απαντήσεις είναι θρησκευτικές... Εντοπίζω μια ανάγκη για Θεό μέσα στο σύμπαν και μέσα στην ίδια την ζωή μου...» (22)

Χένρυ «Φριτς» Σέφερ (Καθηγητής Χημείας στο Graham Perdue και διοικητής του Computational Quantum Chemistry στο Πανεπιστήμιο Georgia): «Η σημασία και η χαρά στην επιστήμη μου πηγάζει από εκείνες τις περιστασιακές στιγμές όταν ανακαλύπτω κάτι καινούργιο, και που λέω στον εαυτό μου: ώστε έτσι το έκανε ο Θεός!'; Ο στόχος μου είναι να κατανοήσω μια μικρή γωνιά του μυαλού του Θεού (23)

Βέρνερ Φον Μπράουν (πρωτοπόρος μηχανικός πυραύλων) «Το βρίσκω το ίδιο δύσκολο να κατανοήσω τον επιστήμονα που δεν αναγνωρίζει την παρουσία μιας ανώτερης λογικής πίσω από την ύπαρξη του σύμπαντος, όσο να κατανοήσω τον θεολόγο που θα μπορούσε να αρνηθεί τις προόδους της επιστήμης.» (24)

Καρλ Βέσε (μικροβιολόγος από το Πανεπιστήμιο του Illinois) «Η ζωή στο Σύμπαν: σπάνια ή μοναδική; Εγώ περπατώ και στις δύο μεριές του δρόμου αυτού. Την μια μέρα μπορώ να πω ότι, δεδομένων των 100 δις. των αστέρων στον γαλαξία μας και των 100 δις και πλέον άλλων γαλαξιών, σίγουρα πρέπει να υπάρχουν πλανήτες που να σχηματίστηκαν και να εξελίχθηκαν με τρόπους πάρα πολύ όμοιους με την Γη, και συνεπώς να περιέχει έστω μικροβιακές μορφές ζωής. Υπάρχουν άλλες μέρες, όπου λέω πως η ανθρωπική αρχή που κάνει το σύμπαν κάτι το ειδικό ανάμεσα σε ένα μεγάλο αριθμό συμπάντων, ίσως να μην άπτεται στη άποψη εκείνη της φύσης που περιγράφουμε στην φυσική, αλλά να επεκτείνεται στην χημεία και την βιολογία. Στην περίπτωση αυτή, η ζωή επί της Γης είναι απολύτως μοναδική (25)

Άντονυ Φλού (Καθηγητής Φιλοσοφίας, πρώην αθεϊστής, συγγραφέας και ομιλητής) «Έχω την εντύπωση πως τα ευρήματα ερευνών DNA των 50 και πλέον ετών μας έδωσαν υλικά για ένα νέο και πιο ισχυρό επιχείρημα υπέρ του σχεδιασμού.» (26)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ - ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Jim Holt. 1997. Science Resurrects God. The Wall Street Journal (December 24, 1997), Dow Jones & Co., Inc.
2. Hoyle, F. 1982. The Universe: Past and Present Reflections. Annual Review of Astronomy and Astrophysics: 20:16.
3. Ellis, G.F.R. 1993. The Anthropic Principle: Laws and Environments. The Anthropic Principle, F. Bertola and U.Curi, ed. New York, Cambridge University Press, p. 30.
4. Davies, P. 1988. The Cosmic Blueprint: New Discoveries in Nature's Creative Ability To Order the Universe. New York: Simon and Schuster, p.203.
5. Davies, P. 1984. Superforce: The Search for a Grand Unified Theory of Nature. (New York: Simon & Schuster, 1984), p. 243.
6. Willford, J.N. March 12, 1991. Sizing up the Cosmos: An Astronomers Quest. New York Times, p. B9.
7. Heeren, F. 1995. Show Me God. Wheeling, IL, Searchlight Publications, p. 200.
8. Greenstein, G. 1988. The Symbiotic Universe. New York: William Morrow, p.27.
9. Heeren, F. 1995. Show Me God. Wheeling, IL, Searchlight Publications, p. 233.
10. Margenau, H and R.A. Varghese, ed. 1992. Cosmos, Bios, and Theos. La Salle, IL, Open Court, p. 83.
11. Penrose, R. 1992. A Brief History of Time (movie). Burbank, CA, Paramount Pictures, Inc.
12. Casti, J.L. 1989. Paradigms Lost. New York, Avon Books, p.482-483.
13. Margenau, H and R.A. Varghese, ed. 1992. Cosmos, Bios, and Theos. La Salle, IL, Open Court, p. 52.
14. Jastrow, R. 1978. God and the Astronomers. New York, W.W. Norton, p. 116.
15. Hawking, S. 1988. A Brief History of Time. p. 175.
16. Tipler, F.J. 1994. The Physics Of Immortality. New York, Doubleday, Preface.
17. Gannes, S. October 13, 1986. Fortune. p. 57
18. Harrison, E. 1985. Masks of the Universe. New York, Collier Books, Macmillan, pp. 252, 263.
19. Heeren, F. 1995. Show Me God. Wheeling, IL, Searchlight Publications, p. 166-167.
20. Heeren, F. 1995. Show Me God. Wheeling, IL, Searchlight Publications, p. 223.
21. Zehavi, I, and A. Dekel. 1999. Evidence for a positive cosmological constant from flows of galaxies and distant supernovae Nature 401: 252-254.
22. Margenau, H. and R. A. Varghese, eds. Cosmos, Bios, Theos: Scientists Reflect on Science, God, and the Origins of the Universe, Life, and Homo Sapiens (Open Court Pub. Co., La Salle, IL, 1992).
23. Sheler, J. L. and J.M. Schrof, "The Creation", U.S. News & World Report (December 23, 1991):56-64.
24. McIver, T. 1986. Ancient Tales and Space-Age Myths of Creationist Evangelism. The Skeptical Inquirer 10:258-276.
25. Mullen, L. 2001. The Three Domains of Life from SpaceDaily.com
26. Atheist Becomes Theist: Exclusive Interview with Former Atheist Antony Flew at Biola University (PDF version).


Άρθρο του Rich Deem