Μηδενική Ανοχή στον Ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων

Η 6η Φεβρουαρίου έχει ορισθεί ως Διεθνής Ημέρα Μηδενικής Ανοχής στον Ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων και έχει σκοπό την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και την εξάλειψη κάθε μορφής της απαράδεκτης αυτής πρακτικής.
Η UNICEF εκτιμά πως περίπου 70 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες σε 27 χώρες στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων. Η πρακτική αυτή έχει δεινές επιπτώσεις στην υγεία και την ανάπτυξη των γυναικών και συχνά επιφέρει και το θάνατο.

Η αληθινή ιστορία της Αίσα

Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών. Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα. Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας. Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο. Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη. Κατάλαβα τι είχε συμβεί. Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια. Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ." Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών. Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα. Το ίδιο βράδυ λιποθύμησε. Αναγκάστηκαν να την πάνε σε ένα νοσοκομείο. Έμεινε εκεί για 5 ημέρες. Ακόμα αναγκάζεται να πηγαίνει πίσω στο νοσοκομείο κάθε λίγο. Συνεχώς πονάει, ακόμα και τώρα. Αλλά μετά την Αλίμα δεν ακρωτηρίασαν άλλα κορίτσια στο χωριό. Μάθαμε στο σχολείο γιατί αυτό είναι κακό για την υγεία των κοριτσιών. Και τώρα οι γονείς μας, οι δάσκαλοι και ο αρχηγός του χωριού ξέρουν ότι αυτό είναι κακό και αυτοί. Η γυναίκα που με ακρωτηρίασε σταμάτησε να το κάνει. Ακόμα, εξακολουθώ να λέω στη μητέρα μου πως δεν θα αφήσω τη πιο μικρή αδελφή μου, τη Χαντίζα, να ακρωτηριαστεί όπως η Φατιμά και εγώ. Η Χαντίζα είναι 5 χρονών. Ο πατέρας μου λέει πως έχω δίκιο. Τώρα, η μητέρα μου συμφώνησε πως η Χαντίζα δεν θα ακρωτηριαστεί.»



Η επιβλαβής αυτή πρακτική εμφανίζεται σε κάθε μέρος του κόσμου αλλά ο βαθμός εξάπλωσής της διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα, από 1% στο Καμερούν μέχρι 96% στη Γουινέα. Στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής σχεδόν 3 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες ακρωτηριάζονται κάθε χρόνο.

Ειδικότερα στη Δυτική και Κεντρική Αφρική, οι 18 χώρες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία και εφαρμόζεται η πρακτική αυτή χωρίζονται στις παρακάτω 3 κατηγορίες:

Μαλί, Γουινέα και Σιέρα Λεόνε όπου το ποσοστό εξάπλωσης είναι πάνω από 80% και σχεδόν όλες οι γυναίκες έχουν υποστεί κάποιας μορφής ακρωτηριασμό.
Μπουρκίνα Φάσο, Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία, Τσαντ, Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάμπια, Γουινέα-Μπισάο, Λιβερία, Μαυριτανία και Σενεγάλη όπου υπάρχουν μέσα ποσοστά εξάπλωσης που κυμαίνονται από 25%-79%.
Μπενίν, Καμερούν, Γκάνα, Νίγηρας, Νιγηρία και Τόγκο, όπου υπάρχουν χαμηλά ποσοστά εξάπλωσης από 1%-24% και όπου μόνο κάποιες εθνικές ομάδες εντός των χωρών την εξασκούν.
Σε αρκετές χώρες υπάρχουν ενδείξεις αλλαγής καθώς τα ποσοστά εξάπλωσης έχουν μειωθεί όπως για παράδειγμα στην Ακτή Ελεφαντοστού, το Νίγηρα, το Μαλί και τη Νιγηρία.

Στο Σουδάν το 69% των κοριτσιών και γυναικών πέφτουν θύματα της πρακτικής αυτής. Η εκπρόσωπος της UNICEF στη χώρα αυτή, Δρ. Ιγιαμπόντε Ολουσάμνι, με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας Μηδενικής Ανοχής στον Ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων, επισημαίνει τις συλλογικές προσπάθειες που γίνονται για την οριστική εξάλειψή της και το γεγονός πως οι κίνδυνοι της πρακτικής αυτής έχουν αναγνωρισθεί από την κυβέρνηση, τους θρησκευτικούς αρχηγούς, τους υπεύθυνους υγείας, τους αρχηγούς των κοινοτήτων αλλά και τις οικογένειες.

Το 2008, η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Σουδάν υιοθέτησε εθνική στρατηγική ώστε να εγκαταλειφθεί η πρακτική του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων μέσα σε μία γενιά. Ήδη πολλές κοινότητες έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να εγκαταλείψουν την πρακτική αυτή εντός του έτους και 110 θρησκευτικοί αρχηγοί διακήρυξαν ανοικτά πως η πρακτική αυτή δεν έχει σχέση με την ισλαμική πίστη και κάλεσαν για τον τερματισμό της.

Πέρα από τις άμεσες συνέπειες, όπως ο απερίγραπτος πόνος και οι μολύνσεις, υπάρχει μια σειρά από μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία που περιλαμβάνουν, από χρόνιους πόνους, μέχρι αιμορραγία μέχρι θανάτου και ψυχολογικές επιπτώσεις.

Σύμφωνα με μελέτες της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας σε πολλές χώρες, οι γυναίκες που έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά τον τοκετό. Ένα με δύο μωρά επιπλέον για κάθε 100 γέννες πεθαίνουν εξαιτίας της πρακτικής αυτής.

safe internet ΓΟΝΕΙΣ ΠΡΟΣΟΧΗ

Πορτραίτα του Φαγιούμ, τέχνη 1900 ετών.

πρώιμη χριστιανική τέχνη Με τον όρο πορτραίτα Φαγιούμ εννοείται το σώμα των προσωπογραφιών που φιλοτεχνήθηκαν από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα από συνεχιστές της ύστερης ελληνιστικής παράδοσης της Αλεξανδρινής Σχολής και διασώθηκαν ως τη σημερινή εποχή. Τα πορτραίτα ανακάλυψε και ανέφερε πρώτος ο ιταλός περιηγητής Πιέτρο ντελα Βάλλε το 1615 (Pietro Della Valle)[1]. Αυτά τα νεκρικά πορτραίτα, προορισμένα για ταφική χρήση, πήραν το όνομά τους από την όαση Φαγιούμ, στην οποία ανακαλύφθηκαν αρχικά, 85 χλμ νότια του Καΐρου. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που διεξήχθησαν από αγγλικές και γαλλικές αποστολές στις αρχές του 19ου αιώνα έφεραν στην επιφάνεια περισσότερες προσωπογραφίες, χωρίς ωστόσο να κεντριστεί το ενδιαφέρον των ειδημόνων της τέχνης. Το 1887, κάτοικοι της περιοχής κοντά στο ελ-Ρουμπαγιάτ ανακάλυψαν και ανέσκαψαν μομμιοποιημένα σώματα με προσωπογραφίες στη θέση της κεφαλής Τα πορτραίτα του Φαγιούμ ζωγραφίστηκαν για να εξασφαλίσουν την αιώνια ζωή σ΄αυτούς που απεικόνιζαν. Αποτελούν την ελληνική συμβολή στην προαιώνια μάχη των Αιγυπτίων ενάντια στον θάνατο και είναι οι αληθινοί πρόγονοι των πρώϊμων βυζαντινών εικόνων. H ζωγραφική των βυζαντινών εικόνων θα περισώσει τα μυστικά της ζωγραφικής της αρχαίας προσωπογραφίας, όπως αυτή εμφανίζεται στα πορτραίτα του Φαγιούμ. Αν και η αυθεντική συνταγή για την εγκαυστική τεχνική έχει χαθεί, η πρακτική του προσωπογράφου να ξεκινά από σκούρο υπόστρωμα και να προχωρά σε ανοικτότερους χρωματισμούς έχει διατηρηθεί αναλλοίωτη ακόμα και σήμερα στην αγιογραφία. Προσωπογραφίες ζωγραφισμένες κατά τους τρείς πρώτους μετά Χριστόν αιώνες από απόγονους των καλλιτεχνών της Αλεξανδρινής Σχολής έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας. Παρέμειναν θαμμένες στους στεγνούς τάφους των αιγυπτιακών νεκροπόλεων, στην όαση Φαγιούμ της Αιγύπτου, σε βάθος δύο περίπου μέτρων. Σώθηκαν, χάρη στο μοναδικά ξερό κλίμα της αιγυπτιακής ερήμου, εκεί όπου η ετήσια πτώση της βροχής δεν ξεπερνά τα δέκα εκατοστά. Γνωρίζουμε όμως πολύ λίγα πράγματα για την ταυτότητα των εικονιζομένων προσώπων όσο και των καλλιτεχνών τους. Συνοψίζοντας οι βυζαντινοί αγιογράφοι κληρονομούν το χρυσό φόντο,τη μετωπική στάση του σώματος, στο ένα χέρι κρατούν σταυρό ενώ το άλλο είναι υψωμένο σε θέση που ερμηνεύεται ως δέηση ή κίνηση αποτροπής του κακού. Κληρονομούν επίσης τη συνήθεια της επένδυσης της εικόνας με πολύτιμο μέταλλο.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΑΝΤΡΙΑΝΑ...

Την Κυριακή το απόγευμα, έφυγε απροσδόκητα και άδικα ένας νέος άνθρωπος, η Αντριάνα.
Την γνώριζα από το 1995, όταν πρωτοήλθα στην Πάτρα και συμμετείχαμε κα οι δύο σε ένα σεμινάριο που αφορούσε τις βιολογικές καλλιέργειες. Θυμάμαι τις συζητήσεις και τα γέλια μας στους διαδρόμους, τα όνειρα που κάναμε για το μέλλον μας.Ήμασταν και οι δυο στο ξεκίνημά μας. Στην πορεία χαθήκαμε, για να συναντηθούμε δέκα χρόνια αργότερα, εγώ μητέρα και εκείνη δασκάλα ζωγραφικής στο σχολείο της κόρης μου. Όλο αυτό το διάστημα που είχε μεσολαβήσει, φάνταζε ανύπαρκτο καθώς τα βλέμματά μας συναντήθηκαν στη σχολική αίθουσα. Αγκαλιαστήκαμε, θυμηθήκαμε τα παλιά και από τότε βλεπόμασταν τακτικά, κάθε φορά που πήγαινα τη Φωτεινή στο μάθημα της ζωγραφικής.
Ευγενική, καλόκαρδη και υπομονετική, μετέδιδε τις γνώσεις της στους μικρούς της ζωγράφους και εκείνοι, της το ανταπέδιδαν με την αγάπη τους και τα σπουδαία τους έργα. Το καλοκαίρι που μας πέρασε το σχολείο μας έγινε ομορφότερο χάρη στην Αντριάνα και οι τοίχοι πλημύρισαν με χρώματά και σχέδια. Κάθε φορά που τους κοιτούσα, ταξίδευα σε θάλασσες και εποχές... στροβιλιζόμουν σε αέναους κύκλους... γαλάζιους...
Θυμάμαι τα δάχτυλά της, λεπτά ,γεμάτα χρώματα, να τα σκουπίζει στο τέλος της ώρας με ένα μαντηλάκι και τα θαύμαζα για το ταλέντο τους.
Σήμερα το μεσημέρι, την αποχαιρέτησα για τελευταία φορά. Το καβαλέτο της στεκόταν εκεί. Δίπλα της... Σιωπηλό, θλιμμένο και μοναχικό. Η Αντριάνα δε θα το συντρόφευε πια.
Ντυμένη στα άσπρα με υπέροχα ροζ τριαντάφυλλα τριγύρω της. Τα αγαπημένα της...
Ο κόσμος πολύς...ήταν νέα, μπήκε στο νοσοκομείο Παρασκευή,για μερικές εξετάσεις και την Κυριακή κατέληξε, αναπάντεχα και μόνη. Λίγη ώρα πριν είχε φροντίσει να στείλει τα τελευταία μηνύματα, για να ενημερώσει ότι δεν θα μπορούσε, να είναι στο μάθημα της Δευτέρας... γιατί ήταν στο νοσοκομείο...

Καλό ταξίδι, όπως συνηθίζουμε να λέμε, Αντριάνα και είμαι σίγουρη ότι η ευγενική ψυχή σου, δεν είναι μόνη αλλά κοντά στο Θεό. Ας προσευχηθούμε καλέ μου αναγνώστη, για την Αντριάνα, να είναι στα δεξιά του Θεού και να απολαμβάνει την αγάπη Του. Αντριάνα μου, προσευχήσου κι εσύ για μας...Το χρειαζόμαστε...

Σταυρούλα

Η Υπαπαντή του Κυρίου 2 Φεβρουαρίου

Η Υπαπαντή του Κυρίου - 2 Φεβρουαρίου
Στην αυλή του μεγαλόπρεπου ναού του Σολομώντος
πηγαινοέρχεται πολύς κόσμος. Άλλοι παίρνουν προσφορές στο ναό κι
άλλοι προσεύχονται. Οι ιερείς απασχολημένοι.
Ποιος είναι ο γέροντας που κάθεται στην άκρη της βεράντας; Τι
να περιμένει άραγε;
Είναι ο Συμεών, ο σεβάσμιος ιερέας. Πολλά χρόνια πριν, ο θεός
του’ χε δώσει μια υπόσχεση. Πως δηλαδή πριν πεθάνει θα δει το Χριστό,
το Σωτήρα του κόσμου. Θα έχει το μοναδικό προνόμιο να τον
υποδεχτεί* στο ναό αυτό.
Και να! Ξαφνικά κάτι νιώθει. Κοιτάζει με τα’ αδύνατα μάτια του.
Βλέπει ένα ζευγάρι φτωχών ανθρώπων να έρχονται δειλά στο ναό για ν’
αφιερώσουν το μικρό αγόρι τους στο Θεό, όπως ήταν συνήθεια των
Εβραίων. Ήταν ο Ιωσήφ και η Μαρία. Η Μαρία κρατούσε το νεογέννητο
Ιησού που ήταν πια σαράντα ημερών. Ο Ιωσήφ κρατούσε ένα ζευγάρι
περιστέρια, για θυσία στο ναό.
--- Έλα κόρη μου, δώσε μου το παιδί.
Θα το οδηγήσω εγώ μπροστά στο ναό.
Παίρνει στα γέρικά του χέρια το
μικρό Ιησού και τον οδηγεί μπροστά
στην πύλη του ναού. Νιώθει να
πλημμυρίζει η ψυχή του από χαρά.
Συγκινημένος άρχισε να δοξάζει το
Θεό:
« Νυν απολύεις τον δούλον σου
Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη,
ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν
σου … Φως εις αποκάλυψιν εθνών
και δόξαν λαού σου Ισραήλ».
Δηλαδή:
«Τώρα, Κύριε, μπορείς να με πάρεις ειρηνικά, όπως μου
υποσχέθηκες, διότι είδαν τα μάτια μου το Σωτήρα, που είναι φως για να
φανερωθεί στα έθνη και δόξα του λαού σου του Ισραήλ».
Κατόπιν στράφηκε προς την Παναγία:
« Αυτό εδώ το παιδί θα γίνει αιτία να σωθούν,
αλλά και να χαθούν πολλοί από το Ισραήλ.
Όσοι θα πιστέψουν σ’ αυτόν θα αναστηθούν,
όσοι δεν πιστέψουν θα χαθούν. Τη δική σου
όμως καρδιά θα τη διαπεράσει σα μαχαίρι ο
πόνος.»
Στο ναό ήταν και η Άννα, μια γριά ογδόντα τεσσάρων χρόνων που
ζούσε με νηστείες και προσευχές. Κι αυτή, λοιπόν σαν είδε το Χριστό,
άρχισε να μιλά με χαρά σ’ όλους και να λέει πως αυτός θα φέρει τη
σωτηρία στους ανθρώπους.
Η υποδοχή του μικρού Ιησού στο ναό από το Συμεών είναι γνωστή
ως η Υπαπαντή του Κυρίου.
Γιορτάζεται από την Εκκλησία μας στις 2 Φεβρουαρίου. Ο
εορτασμός της καθιερώθηκε επίσημα από τον αυτοκράτορα
Ιουστινιανό τον 6ο αιώνα μ.Χ.
Αυτή τη μέρα ο λαός μας τη θεωρεί ακόμα μια γιορτή της
Παναγίας.
Με δύο ονόματα ονόμασε ο ευλαβής, δίκαιος και Θεοδόχος
Συμεών τον Κύριο:
Σωτηρία που ετοίμασε ο θεός για κάθε άνθρωπο και
Φως που θα φωτίσει όλα τα έθνη.
Ότι ο Χριστός είναι αληθινά ο Σωτήρας μας, μαρτυρεί
το όνομα Ιησούς, το οποίο Άγγελος Κυρίου ανακοίνωσε
στον Ιωσήφ:
«Και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν, αυτός γαρ
σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών».
Ότι δε ο Κύριος είναι το αληθινό Φως, μας το
βεβαιώνει ο Ίδιος λέγοντας:
«Εγώ ειμί το Φως του κόσμου».
Εκείνος που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο
σκοτάδι, αλλά θα έχει το Φως της ζωής.
Χαῖρε, κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε·
ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης,
Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν φωτίζων τοὺς ἐν σκότει.
Εὐφραίνου καὶ σὺ, Πρεσβύτα δίκαιε,
δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τὸν ἐλευθερωτὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν,
χαριζόμενον ἡμῖν καὶ τὴν Ἀνάστασιν.
Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας που περιγράφει την Υπαπαντή του Κυρίου: κατά
Λουκάν, κεφάλαιο β, 22-40

http://www.schools.ac.cy/

30 Ιανουαρίου. Ημέρα γιορτής όλων των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Χρόνια μας πολλά!

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά, πέρα από τις ξεχωριστές τους γιορτές τους τρεις Ιεράρχες από κοινού: τον Άγιο Βασίλειο τον Μέγα τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο.

Η κοινή εορτή των τριών ιεραρχών της 30ής Ιανουαρίου είχε θεσπιστεί τον 12ο αιώνα.
O Μέγας Βασίλειος είχε σπουδάσει φιλοσοφία, ιατρική, αστρονομία, νομικές επιστήμες, μουσική. Ο Ι. ο Χρυσόστομος ήταν βαθύς γνώστης της ιουδαϊκής και της ελληνικής γραμματείας, κάτοχος και των δύο κόσμων και ως άριστος ρήτορας και συγγραφέας γράφει τα πλέον διαχρονικά και άριστα συγγράμματα. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές και λογοτέχνες όχι μόνο της Εκκλησίας, αλλά και όλων των εποχών.
Και οι τρεις είναι γόνοι του ανατολικού Χριστιανισμού: Από τη Συρία ο άγιος Ιωάννης (όπου οι μαθητές του Χριστού πήραν πρώτη φορά την ονομασία Χριστιανοί) και από την Καππαδοκία ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος που ταυτίζονται με την γνήσια πατερική σκέψη. Από την Καππαδοκία όπου δημιουργήθηκε η πατερική σκέψη των τριών Καππαδοκών πατέρων του Βασιλείου του Γρηγόριου αλλά και του αδελφού του Μεγάλου Βασιλείου Γρηγόριου Νύσσης.
Οι τρεις Ιεράρχες έκαναν το Χριστιανισμό παγκόσμια πίστη που συνδιαλέγεται με τον κόσμο, με την οικουμένη, με όλους δηλ. τους ανθρώπους. Αυτό το πέτυχαν περνώντας μέσα από τη σκέψη της αρχαίας γνώσης και της φιλοσοφίας που είχε διαποτίσει τότε όλη την οικουμένη. Ποιο ήταν το «μυστικό» των τριών Ιεραρχών; Μεγάλοι φιλόσοφοι και συγγραφείς της αρχαιότητας όπως ο Πυθαγόρας, ο Θαλής, ο Αισχύλος, κ.ά. είχαν μονοθεϊστικές αντιλήψεις.
Όλοι μας διαβάζουμε για τη δικαιοσύνη του Θεού που είχαν κάνει πράξη οι τρεις ιεράρχες και την οποία αγνόησαν και αγνοούν πολλοί.
Η άγνοια του πλησίον, η παράλειψη του σεβασμού της διαφορετικότητας, οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα δημιουργούν το φανατισμό. Τον κάθε είδους φανατισμό που τον απορρίπτει και το ιερό Ευαγγέλιο. Το πού μπορεί να οδηγήσει ο φανατισμός το γνωρίζει πλέον καλά όλη η ανθρωπότητα.
Ο βίος και η πολιτεία των τριών Ιεραρχών μας παραδειγματίζει διαχρονικά:
Βλέποντας τη λιτή μοναχική ζωή του Μ. Βασιλείου (ατομική του περιουσία ήταν ένα βιβλίο και το ράσο του) αναθεωρούμε το μοντέλο της σπάταλης και καταναλωτικής μανίας του ανθρώπου.
Διδασκόμαστε από την παροιμιώδη φιλανθρωπία και ασκητικότητα του ιδίου. Είναι ο πρώτος οργανωτής νοσοκομείου-ορφανοτροφείου,γηροκομείου, λεπροκομείου, της Βασιλειάδας. 30.000άνθρωποι έβρισκαν καθημερινά φροντίδα. Ο Μ. Βασίλειος καταδικάζει όχι μόνο αυτούς που ξεγυμνώνουν τους ντυμένους , αλλά και αυτούς που αν και μπορούν δεν ντύνουν τους γυμνούς. - Το ρούχο που φυλάς στην αποθήκη σου, τα παπούτσια, το ψωμί είναι του φτωχού. Τόσους αδικείς, όσους θα μπορούσες να προσφέρεις και δεν ο έκανες...
Ως πότε θα κυβερνά ο πλούτος,η αιτία όλων των πολέμων, για τον οποίο κατασκευάζονται τα όπλα και ακονίζονται τα ξίφη;
Παραδειγματιζόμαστε και αναθεωρούμε τον ατομικισμό μας και στρεφόμαστε προς τον πλησίον όπου και να βρίσκεται γεωγραφικά. Πρόσφατα αποδείχτηκε περίτρανα ότι ο λαός μας διακατέχεται από φιλάνθρωπα αισθήματα προς τους ανθρώπους που υποφέρουν από φυσικές καταστροφές, από πείνα, πολέμους και αρρώστιες. Ο Μ. Βασίλειος δε δίσταζε ακόμη και λεπρούς να ασπαστεί ενώ πολλές φορές η σύγχρονη κοινωνία θέτει στο περιθώριο όχι μόνο αυτούς που πάσχουν από μεταδοτικά νοσήματα, αλλά και αυτούς που έχουν διαφορετική άποψη και γνώμη.
Διδασκόμαστε από την ήρεμη και ασκητική φύση του άριστου ποιητή Γρηγορίου του Θεολόγου με τα ποιήματα του οποίου δοξάζουμε το Θεό στις εκκλησίες μας μέχρι σήμερα.
Διδασκόμαστε διαχρονικά από τα μέτρα που είχε λάβει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην Αντιόχεια για τη βελτίωση του ηθικού και του μορφωτικού επιπέδου του κλήρου, την απομάκρυνση από το θυσιαστήριο ορισμένων από αυτούς, από τη βελτίωση της θέσης των γυναικών στην εκκλησία που είχε επιφέρει με την αναβίωση της βαθμίδας των διακονισσών στους ναούς, από την πνευματική και υλική αρωγή στους σκληρά τότε εργαζόμενους από ανατολής μέχρι δύσης του ηλίου με την καθιέρωση της εσπερινής λειτουργίας και τη σίτισή τους. Είχε όλο το λαό με το μέρος του γιατί ο ίδιος τους είχε εμφυσήσει την δυναμική της αγάπης. Αγωνίστηκε εναντίον της μανίας για σπατάλη και για την κενή περιεχομένου πίστη. Η μεγάλη εκτίμηση και αγάπη του λαού, αλλά και η ρητορική του δεινότητα προκάλεσαν το φθόνο πολλών, αλλά και ορισμένων επισκόπων. Καταδικάστηκε σε θάνατο και η ποινή του μετατράπηκε σε εξορία.
Ακούμε τα λόγια του Ιερού Χρυσοστόμου: δεν είναι ο Θεός των Χριστιανών θεός του πολέμου, αλλά της ειρήνης. Και ο Βασίλειος στο έργο του «ότι ουκ εστί αίτιος των κακών ο Θεός» επεξηγεί το γιατί δεν πρέπει να αποδίδονται στο Θεό οι άδικες πράξεις και ενέργειες των ανθρώπων.

Στόχoς:Σχολείο στη Λωρίδα της Γάζας.

6.1.2009
Σφαγή αμάχων σε σχολείο του ΟΗΕ στη Γάζα από τους Ισραηλινούς

Διαστάσεις ολέθρου προσλαμβάνει η αιματοχυσία στη Λωρίδα της Γάζας, όπου ο αριθμός των νεκρών έχει ξεπεράσει τους 630, ενώ σε χιλιάδες ανέρχονται οι τραυματίες. Σοκ έχει προκαλέσει το μακελειό με δεκάδες θύματα σε σχολείο του των Ηνωμένων Εθνών στη Τζαμπαλίγια, όπου είχαν βρει καταφύγιο εκατοντάδες άνθρωποι. Δύο οβίδες από Ισραηλινά άρματα μάχης έπεσαν μέσα στον προαύλιο χώρο και τουλάχιστον 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Άρματα μάχης εισέβαλαν και μέσα σε πόλεις της Γάζας.

Εκατοντάδες Παλαιστίνιοι δεν ξέρουν που να καταφύγουν και κραυγάζοντας για βοήθεια τρέχουν με τα αιμόφυρτα παιδιά τους στα χέρια για βοήθεια. Στα νοσοκομεία επικρατεί χάος, με χιλιάδες τραυματίες να διακομίζονται σε αυτά, ανάμεσά τους πολλά μικρά παιδιά, τα οποία δεν μπορούν να δεχθούν βοήθεια από τους γιατρούς λόγω έλλειψης φαρμακευτικού υλικού. Οι Ισραηλινοί συνέχισαν κατά τη διάρκεια της νύχτας της Δευτέρας τις πυραυλικές επιθέσεις, ενώ τα στρατεύματά τους έφθασαν και στον προσφυγικό καταυλισμό της Χαν Γιούνις. Απώλειες μετρούν και οι Ισραηλινοί. Τρεις στρατιώτες τους έπεσαν νεκροί από φίλια πυρά, άλλοι δύο σκοτώθηκαν στη διάρκεια των χερσαίων επιχειρήσεων εναντίον μαχητών της Χαμάς, οι οποίοι συνεχίζουν να εκτοξεύουν πυραύλους στο νότιο Ισραήλ, αλλά και νέες απειλές. Το Ισραήλ αρνήθηκε πάντως ανακοίνωση της Χαμάς, που έλεγε ότι έχει σκοτώσει 10 στρατιώτες του.

Πηγή: ALPHA
Επιμέλεια: Π. Γραμμέλης





Όλες αυτές τις ημέρες παρακολουθώ με μεγάλο πόνο αυτά που διαδραματίζονται στη Γάζα. Οι πληροφορίες για νεκρούς και τραυματίες από την περιοχή της Γάζας διαρκώς αυξάνονται κι εμείς απομένουμε να κοιτούμε τις εικόνες που αναμεταδίδουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε τίποτα... Τα πολιτικά κόμματα εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους, η Παγκόσμια κοινότητα διαμαρτύρεται αλλά η βία και η αιματοχυσία συνεχίζεται.
Χθες, ημέρα των Θεοφανείων, στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο Λάγγουρα, έγινε έκκληση από τον ιερέα μας να συγκεντρώσουμε οικονομική βοήθεια για να αγοραστούν φάρμακα και να αποσταλλούν σήμερα κιόλας, 7 Ιανουαρίου, στους τραυματισμένους αδελφούς μας, στη Γάζα.
Η καρδιά μου σφίχτηκε και δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια μου... Πότε θα σταματήσει αυτό; Μίσος, φανατισμός, βία, πόνος και κάπου εκεί, είναι η Βηθλεέμ και η Ιερουσαλήμ, το μέρος που γεννήθηκε και σταυρώθηκε ο Χριστός μας. Τόσος πόνος Χριστέ μου... πώς ξεφύγαμε έτσι από αυτά που εσύ αντιπροσωπεύεις; Ίσως γιατί δε Σε πιστέψαμε...
Εγώ όμως Σε πιστεύω και θα αγωνιστώ για να επικρατήσει η ειρήνη, δικαιοσύνη και η αγάπη σου. Εσύ, απλά να μου κρατάς το χέρι...

Σταυρούλα

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Πώς λογίζεται η Αγάπη;

ο πρόλογος της ταινίας είναι εμπνευσμένος από το βιβλίο του Παπαθανασίου: ο Θεός μου, ο αλλοδαπός.

Πώς λογίζεται η Αγάπη;

Πώς λογίζεται η αγάπη, εν έτει 2008;

Πρωταγωνιστές, έφηβοι, παιδιά Γυμνασίου. Κάτοικοι Πατρών. Mιας μεγαλούπολης όπου οι ακρότητες και οι κοινωνικές ανισότητες, δεν περνούν απαρατήρητες. Έλληνες, Αλβανοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Γεωργιανοί, ενωθήκαμε αυτές τις άγιες μέρες, για να προσφέρουμε αλληλεγγύη και αγάπη στα αδέλφια μας που ζουν δίπλα μας...

Πώς λογίζεται η Αγάπη;

Η Αγάπη λογίζεται ως γενναιοδωρία, ως προσφορά των μαθητών μου και των γονιών τους, όταν από το πλεόνασμα μερικών, αλλά και από το υστέρημα των περισσότερων συγκεντρώσαμε τρόφιμα, ρούχα και παιχνίδια και τα προσφέραμε ως δώρο Αγάπης σε 7 οικογένειες καθώς και στο ίδρυμα Χρόνιων Παθήσεων <<Κιβωτός της Αγάπης>>.

Η Αγάπη λογίζεται σα δάκρυ, το δάκρυ που κάλυψε το βλέμμα μας, όταν η Αντιγόνη μου, χωρίς δεύτερη σκέψη, χάριζε το ρολόι της στη Θοδώρα, τρόφιμο 23 χρονών της <<Κιβωτού>>, όταν εκείνη μας ζήτησε ένα.

Η Αγάπη λογίζεται ως σιωπή, σιωπή και επικοινωνία του Γιάννη και του μικρού, όταν ο τελευταίος με περασμένο το χεράκι του μέσα από τα κάγκελα, έπαιζε με το μπουφάν του Γιάννη, σα να μην υπήρχε τίποτα πιο σπουδαίο, τίποτα πιο συναρπαστικό από αυτό το κομμάτι ύφασμα.

Έτσι λογίζεται η Αγάπη, παιδιά του 22ου Γυμνασίου Πατρών. Αγαπημένοι μου γονείς, να είστε περήφανοι για τα παιδιά σας!!! Ό,τι καταφέραμε φέτος, το καταφέραμε χάρη σε εσάς και σε εκείνα. Ο Θεός να σας έχει καλά όλους και να ευλογεί τις οικογένειές σας. ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. Η Θεολόγος του 22ου Γυμνασίου Πατρών Σταυρούλα Ζευγαρά

Το Θαύμα της Ζωής!!!

Συγκλονιστικό βίντεο!!!






Ο Samuel Alexander Armas μεγάλωσε!




Η φωτογραφία δείχνει τον εικοσιενός εβδομάδων Samuel Alexander Armas να σφίγγει το χέρι του χειρούργου Joseph Bruner ο οποίος προβαίνοντας σε μια καταπληκτική εγχείριση έσωσε την ζωή του αγέννητου μωρου.
Το έμβρυο είχε διαγνωστεί ότι έπασχε από την νόσο spina bifida (διχοτομημένη σπονδυλική στήλη) και θα είχε τρομακτικά προβλήματα στην μετέπειτα ζωή του.Οι γονείς μπορούσαν να προχωρήσουν σε αποβολή του εμβρύου κάτι το οποίο όμως δεν έπραξαν λογω της πιστης τους.
Η Julie Armas μητέρα του μικρού Samuel εργαζόταν ως νοσοκόμα στην Ατλάντα των Ηνωμένων Πολιτειών και γνώριζε τις προχωρημένου τύπου χειρουργικές επεμβάσεις του Δόκτορα Bruner στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt, στη Nashville.
Για να γίνει όμως η επέμβαση στο έμβρυο,αυτό δεν έπρεπε να απομακρυνθεί από την μήτρα διότι δεν θα επιβιωνε.
Κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, ο χειρούργος αφαίρεσε την υστέρα με καισαρική και έκανε μια μικρή τομή στον αμνιακό σάκο, μέσω της οποίας μπόρεσε να εγχειρίσει τον μικρό Samuel.
O Dr. Bruner τελείωνε επιτυχώς την εγχείρηση, όταν το έμβρυο έβγαλε το μικροσκοπικό αλλά ανεπτυγμένο χεράκι του μέσα από τη τομή και γαντζώθηκε από το δάχτυλο του έκπληκτου γιατρού. Ο διάσημος αυτός χειρούργος είπε ότι έζησε την πιο συγκινητική στιγμή ολόκληρης της ζωής του, όταν ένοιωσε το χέρι του Samuel να του γραπώνει ένα δάκτυλο, δείχνοντας ευγνωμοσύνη που του χάρισε το δώρο της ζωής.

Το μωράκι τελικά είδε το φως του ήλιου στις 2 Δεκεμβρίου του 1999, και ζει μια αρκετά φυσιολογική ζωή. Έγινε ένα υπέροχο αγοράκι που λατρεύει τις αγκαλιές...

Καλή επιτυχία Άννα!

Η Αννα μας από το Α1 αυτές τις ημέρες, κάνει ένα χειρουργείο για το χέρι της στην Αθήνα. Αννούλα καλή επιτυχία και να γυρίσεις δυνατή πάλι κοντά μας.

Σε σκεφτόμαστε και σ αγαπάμε!

Κατακόμβες . 1900 χρόνια πριν....

Κατακόμβες

του Αρχιμ. π. Σιλουανού Πεπονάκη



Πολλοί επιστήμονες ασχολήθηκαν και ασχολούνται με το μεγάλο κεφάλαιο των κατακομβών και με τα προβλήματα που ανακύπτουν από την μελέτη αυτή. Προβλήματα όπως η θέση και η έκταση, η προέλευση, η χρήση και η χρονολόγηση των κατακομβών. Καθώς επίσης η ερμηνεία και η χρονολόγηση της ζωγραφικής των κατακομβών κ.α.

Οι κατακόμβες ως γνωστόν, είναι υπόγεια κοιμητήρια, ομαδικά η κοινοτικά, σκαμμένα βαθιά στη γη. Η λέξη “κατακόμβη” που αρχικά ήταν τοπικός και γεωγραφικός όρος, έγινε όρος τεχνικός αντικαθιστώντας την λέξη “κοιμητήριον” και δόθηκε για πρώτη φορά στο κοιμητήριο του Αγίου Σεβαστιανού που βρίσκεται έξω από τα τείχη της Ρώμης. Από τότε η ονομασία αυτή γενικεύτηκε και δόθηκε και στα υπόλοιπα υπόγεια κοιμητήρια. Αρχικά την έννοια της ελληνικής λέξης “κατακύμβη”, που σημαίνει εδαφική κοιλότητα, όρυγμα γης, χαράδρα, τύμβος και που μετεγράφη σε κατακόμβη( είχε η λατινική φράση “Coemeteria ad Catacumbas Accuditoria” που σήμαινε τα πρώτα υπόγεια κοιμητήρια που βρίσκονται κοντά στην Αππία οδό της Ρώμης.

Οι κατακόμβες λαξεύονταν σε πωρώδες έδαφος περιέχοντας περίπλοκα συμπλέγματα διαδρόμων και κεντρικών θαλάμων στα τοιχώματα των οποίων ανοίγονται τάφοι σε επάλληλες σειρές και σε διάφορα σχήματα. Οι “κοπιάτες” ήταν αυτοί οι οποίοι είχαν την επιμέλεια (εκσκαφή, συντήρηση, διαφύλαξη) των κατακομβών και ήταν ειδικευμένοι τεχνίτες που με το πέρασμα του χρόνου αποτέλεσαν και συντεχνίες. Στην διαμόρφωση των “ιερών αυτών τόπων” όπως ονομάστηκαν στην Ρώμη, σπουδαίο ρόλο έπαιξαν και οι πρώτοι χριστιανοί καλλιτέχνες, που περνούν σε μία νέα φάση εικαστικής δημιουργίας, την απεικόνιση του ανθρώπου και της φύσης γενικότερα, δίνοντας νέο νόημα και χαρακτήρα στα έργα τους. Κύριο μέλημά τους ήταν να καταστήσουν ορατή την ιερή ιστορία που ήθελαν και όχι τόσο να διακοσμήσουν τους υπόγειους αυτούς τάφους. Ο,τι δεν είχε απόλυτη σχέση με το θέμα παραμεριζόταν. Η σαφήνεια και η απλότητα βάραιναν περισσότερο από την πιστή απομίμηση του προτύπου. Τέτοιο παράδειγμα είναι και η παράσταση που παραθέτουμε και προέρχεται από την κατακόμβη της “Αγίας Πρίσκιλλας” στην Ρώμη. Πρόκειται για τους τρεις παίδες στην κάμινο του πυρός που ανήκει πιθανόν στον τρίτο αιώνα μ.Χ. Ο ζωγράφος που φιλοτέχνησε το έργο αυτό δεν θεωρούσε αυτοσκοπό την παράσταση μιας δραματικής σκηνής. Τον ενδιέφερε να παρουσιάση το παρήγορο και ενθαρρυντικό δείγμα πίστεως και για να το κατορθώση αυτό του αρκούσε να μπορή να άναγνωρίση κανείς τους τρεις άντρες με το περσικό τους ένδυμα, τις φλόγες και το περιστέρι-σύμβολο της Θείας συμπαράστασης. Αποτελεί και αυτό ένα δείγμα ότι οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να ενδιαφέρονται και για άλλα πράγματα πέρα από την εγκόσμια ομορφιά. Μπορεί δηλαδή οι κατακόμβες να φιλοξενούσαν στις οπές τους νεκρούς, ταυτόχρονα όμως έπνεε ένας αέρας νέας ζωής που ανέβλυζε από αυτούς τους ίδιους τάφους.

Οι κατακόμβες λοιπόν, κυρίως της Ρώμης, έφταναν έως και τους έξι ορόφους δημιουργώντας μια υπόγεια νεκρούπολη. Οι διάδρομοί τους ήταν μακρόστενοι με δάπεδο επίπεδο και οροφή συνήθως ημικυλινδρική. Στις διασταυρώσεις των διαδρόμων σχηματίζονται νεκρικοί θάλαμοι (κουμπίκουλα). Στους νεκρικούς θαλάμους των κατακομβών θάβονταν συνήθως οι επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι, και οι μάρτυρες. Οι τάφοι των κατακομβών ήταν συνήθως απλοί, σε σχήμα κιβωτίου η θήκης. Σκεπάζονταν με πλάκες στις οποίες έγραφαν το όνομα, το επάγγελμα, την ημερομηνία θανάτου του νεκρού και χάραζαν διάφορες συμβολικές παραστάσεις όπως άγκυρες, σταυρούς κ.α. καθώς και διάφορες εκφράσεις-ευχές προς τους προσφιλείς νεκρούς, όπως “εν Ειρήνη”, “εν Κυρίω” κ.λ.

Η ατμόσφαιρα βέβαια μέσα στις κατακόμβες δεν ήταν καθόλου ευχάριστη, διότι και ο χώρος ήταν πολύ περιορισμένος, αλλά και ο εξαερισμός και ο φωτισμός δεν ήταν καθόλου ικανοποιητικός.

Αντίθετα με ο,τι πιστευόταν παλαιότερα, οι κατακόμβες ποτέ δεν χρησίμευσαν σαν τόποι λατρείας, αλλά μόνο σαν τόποι ταφής. Αν και παλαιότερες μελέτες έκλιναν περισσότερο προς την πρώτη άποψη, σύγχρονες έρευνες υποστηρίζουν ότι οι κατακόμβες χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την ταφή των νεκρών, για διάφορα νεκρικά έθιμα όπως είναι τα νεκρόδειπνα, για διάφορες νεκρικές τελετές κυρίως κατά την επέτειο του θανάτου του μάρτυρα και γενικότερα για νεκρολατρικά έθιμα. Την άποψη αυτή ενισχύει η κατασκευή και γενικότερα η πνιγηρή ατμόσφαιρα των κατακομβών. Αφού η τέλεση της Θ. Ευχαριστείας απαιτεί χρόνο και χώρο ικανό, είναι συνεπώς αδύνατη η ύπαρξη και παραμονή πλήθους πιστών μέσα σ’ αυτές.

Μερικές από τις σπουδαιότερες κατακόμβες της Ρώμης είναι η κατακόμβη του Αγίου Καλλίστου, της Αγίας Δομιτίλλας, της Αγίας Πρισκίλλας, του Αγίου Σεβαστιανού κ.α. Κατακόμβες συναντάμε και εκτός Ρώμης, στην Νεάπολη, του Αγίου Ιανουαρίου, στις Συρακούσες και το Παλέρμο της Σικελίας, στην Μάλτα, στην Αίγυπτο, στην Συρία, στην Μικρά Ασία, στην Κύπρο κ.λ.

Σημαντικό μνημείο αποτελεί στον Ελλαδικό χώρο η κατακόμβη της Μήλου, που αποτελεί μικρογραφία των κατακομβών της Ρώμης. Οι μελετητές την τοποθετούν στον 2ο η στον 4ο αιώνα. Χρησίμευε ως ομαδικό κοιμητήριο. Αξιόλογες ήταν και οι τοιχογραφίες οι οποίες δυστυχώς έχουν καταστραφή.

Αξιοπρόσεκτες είναι και οι επιγραφές που έχουν γραφή στα τύμπανα των ακροσολίων (λαξευτοί τάφοι σε βράχους πάνω στους οποίους υπάρχει καμάρα η τόξο), σε ωραία μεγαλογράμματη γραφή και διακρίνονται για την επίσης ωραία χριστιανική επίκληση ΕΝ ΚΩ (εν Κυρίω), που προτάσσεται πάντοτε στις επιγραφές αυτές. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι στις αρχαιότερες επιγραφές της Μήλου υπάρχουν χριστιανικά σύμβολα όπως σταυροί, ιχθείς, μονογράμματα του Χριστού κ.α.

οι Φωτογραφίες από τις Κατακόμβες της Μήλου αντλήθηκαν από την παρακάτω διεύθυνση:http://www.milos-island.gr/sightseeing/catacombs.gr.html

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Β2, σας ευχαριστώ...

Σήμερα στο Β2, καθώς πλησιάζουν οι γιορτές κάναμε μια βιωματική άσκηση.

Θέμα της: Φέτος τα Χριστούγεννα θα ήθελα να αλλάξω τα παρακάτω....

Τηρήθηκε η ανωνυμία κι έτσι οι σκέψεις κυλούσαν πιο εύκολα στο χαρτί.

Παιδιά μου,κάθε φορά που ξεδίπλωνα ένα χαρτί και το διάβαζα, στο τέλος το έβαζα στην άκρη με ένα αναστεναγμό... και αναστέναξα πολλές φορές...
Πόσα κρύβουν οι ψυχούλες σας κι εμείς οι καθηγητές σας τα αγνοούμε...

Σας ευχαριστώ που με εμπιστεύεστε, σας ευχαριστώ που είμαι κομμάτι της ζωής σας!

Παλέψτε για τα όνειρά σας, παλέψτε για το μέλλον σας. Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί. Θα τα καταφέρουμε!!!

Κατά παραχώρηση Θεού...έτσι για να μην Τον ξεχνάμε!

Λόγια σοφά στο πέρασμα των χρόνων. Όσιος Μάρκος ο Ασκητής.

Ὅσιος Μάρκος ὁ Ἀσκητής

Ο,ΤΙ ΚΑΛΟ θυμᾶσαι, κάνε το· καὶ αὐτὸ ποὺ δὲν θυμᾶσαι θὰ σοῦ ἀποκαλυφθεῖ. Μὴ παραδώσεις ἀπερίσκεπτα στὴ λησμοσύνη τὴν ἔννοια τοῦ καλοῦ.

- Περὶ νόμου πνευματικοῦ, 60

ΚΑΛΥΤΕΡΑ νὰ προσεύχεσαι μὲ εὐλάβεια γιὰ τὸν πλησίον σου παρὰ νὰ τὸν ἐλέγχεις γιὰ κάθε ἁμάρτημά του.- Ἔνθ. ἀν., 132


ΑΝ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ἄσχημα, μὲ τὸν ἑαυτό σου νὰ ὀργίζεσαι, ὄχι μὲ τὸν ἄλλον· γιατὶ ἂν εἶναι πονηρὴ ἡ ἀκοή, πονηρὰ θὰ ἀπαντήσεις.

-Ἔνθ. ἀν., 153

ΤΑ ΟΔΥΝΗΡΑ γεγονότα χαρίζουν μνήμη Θεοῦ στὸν συνετὸ ἄνθρωπο καὶ προκαλοῦν ἀντιστοίχως θλίψη σ᾽ ἐκεῖνον ποὺ ἔχει ξεχάσει τὸν Θεό.

Λίγα λόγια για τον όσιο Μάρκο τον Ασκητή

Ο όσιος Μάρκος ο ασκητής έζησε τον 5ο μ. Χ. αιώνα και ήταν μαθητής του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, όπως αναφέρει ο Νικηφόρος Κάλλιστος. Επίσης, ήταν σύγχρονος των αγίων Νείλου του ασκητού και Ισιδώρου του Πηλουσιώτου. Έζησε με μεγάλη άσκηση, όπως το φανερώνει και η προσωνυμία «ασκητής», που του δόθηκε από την Εκκλησία. Επειδή ήταν φιλόπονος και φιλομαθής, γι’ αυτό και απέκτησε μεγάλο πνευματικό πλούτο, τον οποίον διανέμει σε όλους εκείνους που μελετούν τους λόγους του, τους «παντοίας παιδεύσεως και ωφελείας μεστούς».

Προγραμματισμός επίσκεψης στην Κιβωτό της Αγάπης.

Πολυαγαπημένα μου παιδιά,
σε λίγες ημέρες προγραμματίζουμε να επισκεφτούμε το Ίδρυμα «Κιβωτός της Αγάπης».
Η Κιβωτός Αγάπης είναι ένα Άσυλο Χρόνιων παθήσεων Παίδων και βρίσκεται στην οδό , Κ. Παλαιολόγου 29, 263 32 Πάτρα Τηλ.: 2610222280.
Αυτή τη στιγμή απαριθμεί 62 τροφίμους απ’ όλη την Ελλάδα, ενώ η λίστα της αναμονής είναι τεράστια. Τα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί, βρίσκουν στοργή και αγάπη.
Σας προσκαλώ να συγκεντρώσουμε, τόσο ρουχισμό και τρόφιμα όσο και παιχνίδια και να τα προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας που τα έχουν ανάγκη.
Μπορείτε συγκεκριμένα να φέρετε
ρουχαλάκια, όπως παλιές φόρμες, πυτζάμες, μπλούζες (χωρίς φερμουάρ),
ρύζι, ζάχαρη, κρέμες, γάλατα, ζυμαρικά, όσπρια,μπισκότα καθώς και
παιχνίδια που να μην έχουν αιχμηρές γωνίες, για να μην είναι επικίνδυνα .

Θα ήθελα να σας πω ότι εκεί θα δείτε μια άλλη πραγματικότητα, απόλυτα διαφορετική από τη δική σας. Μέσα από αυτή τη γνωριμία θα βγείτε πιο δυνατοί,πιο ευαισθητοποιημένοι αλλά κα πιο ολοκληρωμένοι ως άνθρωποι.
Σας ευχαριστώ για τη διάθεση που έχετε επιδείξει ως τώρα σε ο,τιδήποτε προγραμματίζουμε με επίκεντρο τον συνάνθρωπο.

Μια ευχή: Άγιε μου Βασίλη, φέτος, απάλυνε τον πόνο στις καρδιές όσων πονούν και κάνε με κι εμένα καλύτερο άνθρωπο.

ΤΕΧΝΗΤΟ ΜΑΤΙ 5.000 ΕΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ

Επάνω: Το κρανίο με το τεχνητό μάτι, όπως βρέθηκε κατά την ανασκαφή. (Πηγή: Ιστορικές Ειδήσεις, Περιοδικό Ιστορικά Θέματα, τεύχος 64, σελ. 8)


Το αρχαιότερο τεχνητό μάτι του κόσμου, ηλικίας 5.000 ετών, έφεραν στο φως Ιρανοί και Ιταλοί αρχαιολόγοι που πραγματοποιούσαν ανασκαφές τα τελευταία εννιά χρόνια σε μια αρχαία νεκρόπολη στην έρημο που χωρίζει το Ιράν από το Αφγανιστάν. Πρόκειται για μια επίχρυση σφαίρα διαμέτρου μόλις 2,5 εκατοστών, κατασκευασμένη από ελαφρύ υλικό, η οποία κάποτε βρισκόταν μέσα στην κόγχη του ματιού μιας ιέρειας στην αρχαία Περσία. Σύμφωνα με τους ειδήμονες, όσοι έρχονταν σε επαφή με την ιέρεια θα πείθονταν, αντικρίζοντας την, ότι διέθετε υπερφυσικές δυνάμεις κι ότι μπορούσε να προβλέψει το μέλλον, Ισχυρίζονται, μάλιστα, ότι η γυναίκα - προφήτης, όπως την αποκαλούν, είχε ταφεί μαζί με έναν περίτεχνο μπρούτζινο καθρέφτη χειρός, τον οποίο προφανώς χρησιμοποιούσε για να ελέγχει «την εμφάνισή της που προκαλούσε δέος», αλλά και για δύο επιπρόσθετους λόγους: επειδή έφερε αυτό το τεχνητό μάτι αλλά και επειδή ήταν εντυπωσιακά ψηλή, περίπου 1,83 μ.

Οι αρχαιολόγοι ανέφεραν ότι το σχέδιο του τεχνητού ματιού αποτελείται από έναν κεντρικό κύκλο που αναπαριστά την κόρη του ματιού και από χρυσές γραμμές «σαν ακτίνες φωτός». Η επιφάνεια του είναι προσεκτικά χαραγμένη, ενώ φέρει ακόμη ίχνη χρυσού που είχε τοποθετηθεί σε λεπτό στρώμα στην επιφάνεια του. Εκατέρωθεν της σφαίρας, υπήρχαν δύο μικρές τρύπες, μέσω των οποίων μια λεπτή κλωστή, ίσως κι αυτή από χρυσάφι, συγκρατούσε το μάτι στη θέση του. Η ιέρεια στην οποία ανήκε το μάτι, πιστεύεται ότι έζησε περί το 2900 π.Χ. και εικάζεται ότι ήταν ηλικίας από 25 έως 30 ετών, ψηλή, με σκουρόχρωμη επιδερμίδα. Μάλιστα, οι επιστήμονες βασιζόμενοι σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, πιθανολογούν ότι καταγόταν από την Αραβική Χερσόνησο. Σύμφωνα με τον καθηγητή (και συντονιστή των Ιταλών αρχαιολόγων) Λορέντσο Κονσταντίνι, η γυναίκα αυτή «ήταν μια επιβλητική και εξωτική φιγούρα», ενώ το μάτι (που δεν μοιάζει με φυσικό), επιτελούσε συγκεκριμένο σκοπό. Ήταν σύμβολο μυστηρίου και έδινε την εντύπωση ότι η κάτοχος του είχε μαντικές και υπερφυσικές ιδιότητες». Η γυναίκα με τη «λαμπερή όψη» πρέπει να προκαλούσε δέος με την εμφάνιση της.

Πηγή: Αθηνά Ντούλια, Ιστορικές Ειδήσεις, Περιοδικό Ιστορικά Θέματα, τεύχος 64, σελ. 8
www.apologitis.com