Για την Αγάπη, από το Γέροντα Πορφύριο

Δεν πρέπει να ζητάμε την αγάπη των άλλων.Πρέπει εμείς να τους αγαπάμε πρώτα και να μην αγωνιούμε για την αγάπη τους.Τότε, κάποτε, θα μας την ανταποδώσουν.Για να σε αγαπούν οι άλλοι, πρέπει πρώτα εσύ να τους αγαπάς."
"Μόνο η αληθινή αγάπη μας, που θυσιάζεται μυστικά για τους άλλους μπορεί να σώσει και τους άλλους και εμάς"
"Ο,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας, ποτέ να μην σκεφτόμαστε κακό γι'αυτόν.Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά.Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό."
Γέρων Πορφύριος

B2 KAI B3!

Άγιος Δημήτριος Θεσσαλονίκης

Μια ενδιαφέρουσα σελίδα για περιήγηση
Κλικ στον τίτλο!
http://3dbyman.blogspot.com/2009/11/saint-demetrius-thessalonike.html

Αγία Σοφία 3d view

Το μεγαλείο της Αγια-Σοφιάς σε συνδυασμό με την
τεχνολογία!!

Κλικ στον τίτλο
και καλό ταξίδι...
http://www.360tr.com/34_istanbul/ayasofya/english/

Το πρόσφορο 

https://youtu.be/RyCGbHaeQpA
Η πίστη στο Θεό και η συμμετοχή στη θεία λατρεία, προπαντός στην ευχαριστιακή σύναξη, αποτελούν για κάθε ζωντανό μέλος τής Εκκλησίας δυο αχώριστες πραγματικότητες.
Ο αληθινός χριστιανός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τη θεία Ευχαριστία. Τα υπερώα του Μυστικού Δείπνου και της Πεντηκοστής, που συνέχειά τους είναι οι Ιεροί Ναοί, αποτελούν κατεξοχήν τους τόπους της παρουσίας του Θεού και την διανομής των θείων χαρισμάτων.
ΠΡΟΣΦΟΡΟ
ΥΛΙΚΑ :
3 φλυτζάνια τσαγιού αλεύρι σκληρό,
2 φλυτζάνια τσαγιού αλεύρι μαλακό,
2 φλυτζάνια τσαγιού χλιαρό νερό,
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι,
Νωπή μαγιά στο μέγεθος ενός αμυγδάλου
(μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αλεύρι για όλες τις χρήσεις)
Το Πρόσφορο είναι το "ψωμί" που προσφέρουμε στον Ναό, για να τελεσθεί η Θεία Ευχαριστία. Μαζί με το κρασί, ως Τίμια Δώρα (άρτος και οίνος), προτού μεταφερθούν με τη Μεγάλη Είσοδο στην Αγία Τράπεζα, τοποθετούνται στην Πρόθεση (προ + τίθημι = προθέτω), όπου με την τελετή της Προσκομιδής θα προετοιμασθούν για τη Θεία Λειτουργία.
Στην Προσκομιδή τμήματα του Προσφόρου θα τοποθετηθούν τελετουργικά στο Δισκάριο και λίγο κρασί στο Άγιο Ποτήριο.
Το στρογγυλό σχέδιο του Προσφόρου συμβολίζει την κοιλιά της Παρθένου Μαρίας, απ' όπου προήλθε (γεννήθηκε) ο μονογενής Υιός της.
Πάνω στο Πρόσφορο υπάρχει ανάγλυφο σχέδιο, που σχηματίζεται από σφραγίδα. Από το κέντρο του Προσφόρου βγαίνει ο Αμνός, δηλ. το κεντρικό τετράγωνο του σχεδίου με τα Ελληνικά γράμματα: ΙΣ ΧΣ ΝΙ ΚΑ ή με τα Βυζαντινά γράμματα IC XC NI KA (ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ). Τα γράμματα αυτά πρέπει να είναι ευδιάκριτα και να φαίνονται καθαρά. Το σχέδιο του Προσφόρου περιέχει επίσης τη μερίδα της Παναγίας.

Η τριγωνική μερίδα της Παναγίας τοποθετείται στο αριστερό μέρος του Αμνού στο Δισκάριο.
ΣΩΣΤΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ Από τα εννέα τριγωνάκια, που βρίσκονται στο δεξιό μέρος του προσφόρου, εξάγονται οι μερίδες των αγγέλων και όλων των αγίων και τοποθετούνται αριστερά του Αμνού.
Οι άγιοι που μνημονεύονται είναι οι Προφήτες, οι Απόστολοι, οι Ιεράρχες, οι Μάρτυρες, οι Όσιοι, οι Ανάργυροι, οι Θεοπάτορες μαζί με τον άγιο της ημέρας και τελευταίος ο Πατέρας της Εκκλησίας που συνέγραψε την τελούμενη Θεία Λειτουργία.
ΠΡΟΣΟΧΗ
ΛΑΘΟΣ ΣΦΡΑΓΙΔΑ
Έχει παρατηρηθεί σε μερικά πρόσφορα η σφραγίδα να μην είναι κατάλληλη (σωστή) και κυρίως σφραγίδες οι οποίες είναι παλαιές. Αυτά τα πρόσφορα δεν προσκομίζονται στην προσκομιδή απλά κόβονται μόνο για αντίδωρο.

ierosnaosagandreou.blogspot.com/2009/10/blog-...

Είμασταν κι εμείς μετανάστες...

21 Μάρτη είναι η παγκοσμια μέρα κατα του ρατσισμού

Οι Έλληνες μετανάστες των αρχών του αιώνα αλλά και της πιο πρόσφατης μετεμφυλιακής περιόδου, δεν διέφεραν και τόσο πολύ από τους πρόσφυγες που βρίσκονται σήμερα σήμερα στη χώρα μας, κυνηγώντας την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.

Καλό είναι να μην ξεχνάμε το παρελθόν μας, και να σεβόμαστε όσους μας έχουν ανάγκη. Άλλωστε, με το δρόμο που έχει πάρει η χώρα, δεν αποκλείεται τα παιδιά μας να είναι οι επόμενοι μετανάστες...

Part 2/4, 3/4, 4/4 - Η ΑΣΚΗΣΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Η άσκηση στην πόλη καλείται, οικογένεια!

Ο πατέρας Ανδρέας Κονάνος είναι καθηγητής της Θεολογίας και διδάσκει σε σχολείο των Αθηνών. Ακούγοντας τις ομιλίες του ένα πράγμα ευχήθηκα, να ήμουν και πάλι παιδί και να είχα δάσκαλό μου τον π. Αντρέα.
Ευχαριστώ το Θεό που με την καλή χρήση της τεχνολογίας μας δίνεται η ευκαιρία να γινόμαστε και πάλι μαθητές, έστω και εξ Αποστάσεως!
Σταυρούλα

Η χαρά της επικοινωνίας.

Μάθε να βλέπεις κάτι ωραίο στην ψυχή του άλλου. Ομιλία του π. Ανδρέα Κονάνου στην Χριστιανική Εστία Πατρών.

Ο πατέρας Ανδρέας Κονάνος είναι καθηγητής της Θεολογίας και διδάσκει σε σχολείο των Αθηνών. Ακούγοντας τις ομιλίες του ένα πράγμα ευχήθηκα, να ήμουν και πάλι παιδί και να είχα δάσκαλό μου τον π. Αντρέα.
Ευχαριστώ το Θεό που με την καλή χρήση της τεχνολογίας μας δίνεται η ευκαιρία να γινόμαστε και πάλι μαθητές, έστω και εξ Αποστάσεως!
Σταυρούλα

http://istologio.org/

Καλή δύναμη Θανάση! Θα βγεις νικητής!!!

Πόσος πόνος υπάρχει πίσω από μια κλειστή πόρτα... Χτυπάς και μπαίνεις και γίνεσαι κι εσύ μέρος του...γιατί εισαι άνθρωπος και ο αδελφός σου, δε θέλεις να νιώθει ότι δίνει μόνος τη μάχη.
Πριν λίγες μέρες η Χρυσούλα, μαθήτριά μου, μου μετέφερε την έκκληση του ιερέα, στην κυριακάτικη λειτουργία.
<< Νέος 38 ετών , πατέρας δυο παιδιών, χρειάζεται αμεσα μεταμόσχευση μυελού των οστών>>.
- Να βοηθήσουμε εμείς, κυρία, φώναξαν όλα τα παιδιά στην τάξη με μια φωνή.
-Ναι παιδιά μου, εμείς.
Εκδόσαμε λοιπόν ένα μικρό περιοδικό και τα χρήματα που συγκεντρώσαμε,350 ευρώ, τα προσφέραμε σήμερα στον πατέρα του Θανάση, τον κύριο Αντώνη, άνθρωπο πονεμένο, φτωχό αλλά πάνω από όλα αξιοπρεπή.
-Δεν έπρεπε...πώς το μάθατε;...τα παιδιά μάζεψαν τα χρήματα για το Θανάση μου;
-Ναι, κύριε Αντώνη, τα παιδια του 22ου Γυμνασίου Πατρών, από το υστερημα των γονιών τους. Κι ας μη ζουν σε πλούσιες συνοικίες οι γονείς, και ξέρεις, οι πιο πολλοί, δεν κάνουν κάθε μέρα μεροκάματο.Άλλοι πάλι, είναι άνεργοι μήνες, αλλά έχουν καρδιά, φιλότιμο και πονάνε στον πόνο του άλλου.
Στο τέλος ΄μας αποχαιρέτησε σφίγγοντας με θέρμη το χέρι και μιλώντας μόνο με την καρδιά μας εξομολογήθηκε ότι πριν 20 χρόνια και ο ίδιος είχε βοηθησει να μαζευτουν χρήματα για να χειρουργηθεί το παιδί ενός άλλου...
Καλή δύναμη Θανάση και θα βγεις Νικητής!
θα έρθουμε να σε γνωρίσουμε και από κοντά, μόλις βγεις από την εντατική.
Θα είσαι στις προσευχές μας και είμαι σίγουρη ότι ο Θεός και η Παναγία μας, θα τις ακούσει. Εκπέμπουμε στη συχνότητα της ΑΓΑΠΗΣ...

Έκπληξη από την Καλλιρόη!

Καλλιρόη,Γιάννη και Δήμητρα, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου! Θα σας θυμάμαι πάντα με αγάπη!!!

Be Brave!

Ζιμπάμπουε:Ποιος ζει σε ένα σπίτι όπως αυτό;

“Η πλουτοκρατία ήτο, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής αντίχριστος. Αύτη γεννά την αδικίαν, αύτη τρέφει την κακουργία, αύτη φθείρη σώματα και ψυχάς.” ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

«Ως πότε θα είναι παντοδύναμο το χρήμα, η αγχόνη των ψυχών, το αγκίστρι του θανάτου, το δόλωμα της αμαρτίας; Ως πότε θα κυβερνά ο πλούτος, η αιτία των πολέμων για τον οποίο κατασκευάζονται όπλα και ακονίζονται ξίφη;» αναρωτιέται ο Μέγας Βασίλειος
Ακούμε και σήμερα το Χρυσόστομο να καταδικάζει με δριμύτητα την κοινωνική αδικία τώρα που η παγκόσμια «νέα οικονομία» διευρύνει το χάσμα της ανισότητας : «... ο Θεός από την αρχή δεν έκανε τον έναν πλούσιο και τον άλλο φτωχό, αλλά έδωσε σε όλους την ίδια γη. Από πού, λοιπόν, - ερωτά - εσύ μεν έχεις τόσα και ο άλλος ούτε μια χούφτα γης ;»
Φανταστείτε ποιος θα είχε τέτοια προτίμηση να ζήσει σε τέτοια χλιδή;


Ένας αμερικανικός δισεκατομμυριούχος;
Ένας Σαουδάραβας πρίγκιπας;
Ο Louis XIV της Γαλλίας

Γευτείτε τις εικόνες και όταν φτάσετε στο κατώτατο σημείο της σελίδας θα δείτε ποιο είναι το αφεντικό αυτού του δημιουργήματος.








Αυτό το μέγαρο είναι στο Χαράρε και ανήκει στον:

Πρόεδρο της Ζιμπάπουε Robert Mugabe -

Ενώ οι υπήκοοι του λιμοκτονούν, και πεθαίνουν λόγω καμίας ιατρικής βοήθειας .... και καλούμαστε επανειλημμένως να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους ...
Αυτός και η οικογένειά του ζουν σ αυτό το παλάτι...
η ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ τους, σκοτώνει τους ανθρώπους της Ζιμπάμπουε ....






Αφιέρωμα (πηγή: Γιατροί Χωρίς Σύνορα)

- H Ζιμπάμπουε είναι μια χώρα με απίστευτες στατιστικές. Ο πληθωρισμός σήμερα βρίσκεται πάνω από το 3.500%. Ο μέσος όρος ηλικίας για τις γυναίκες έχει πέσει από τα 62 χρόνια το 1990 σε μόλις 34 χρόνια σήμερα. Το 80% του πληθυσμού θεωρείται άνεργο. Το ένα τέταρτο των παιδιών είναι ορφανά.

Ακόμα πιο απίστευτα είναι τα νούμερα που συνδέονται με το HIV/AIDS. Σε πληθυσμό 12 εκατομμυρίων ανθρώπων, περισσότεροι από ένας στους πέντε ενήλικες είναι οροθετικοί. Κάθε εβδομάδα, 3.200 άνθρωποι πεθαίνουν από ασθένειες που σχετίζονται με το HIV ενώ εκτιμάται ότι έως και 600.000 άνθρωποι χρειάζονται αντιρετροϊκή θεραπεία.

....................................................................................

Για τους εργαζομένους στην υγεία που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην πρώτη γραμμή της περίθαλψης για το HIV, η αντιμετώπιση της αυξανόμενης εισροής ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια έχει μετατραπεί σε ένα έργο εξαντλητικό, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.

«Κάθε πρωί, άνθρωποι τόσο αδύναμοι που δε μπορούν ούτε να σταθούν, διακομίζονται στην κλινική του Έπγουορθ σε καροτσάκια.» λέει ο Στηβ. «Το θέαμα είναι ιδιαίτερα στενόχωρο. Μερικές φορές μένουν ακίνητοι κάτω από μια κουβέρτα και χρειάζεται να πας να ελέγξεις αν είναι ακόμα ζωντανοί. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν πάρα πολύ καταπονημένα σώματα και πολλοί είναι αρκετά νέοι, 20 και 30 χρονών. Αυτοί οι ασθενείς αποτελούν για μας προτεραιότητα αλλά δεν είναι πάντα εφικτό να τους σώσουμε γιατί συχνά βρίσκονται σε πολύ προχωρημένο στάδιο.»



«Γίνε στο γείτονά σου πιο πολύτιμος με την αγάπη, γίνε στο δυστυχισμένο Θεός με το να μιμείσαι την αγάπη του Θεού· Τον Χριστό να επισκεφθούμε, τον Χριστό να υπηρετήσουμε, τον Χριστό να θρέψουμε, τον Χριστό να ντύσουμε, τον Χριστό να περιμαζέψουμε, τον Χριστό να τιμήσουμε...» Προτρέπει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Των Τριών Ιεραρχών σήμερα! Χρόνια μας πολλά!!!

Γιορτάζοντας κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, το Μέγα Βασίλειο και το Γρηγόριο το Θεολόγο διατρέχουμε τον κίνδυνο να πάρει κι αυτή η μνήμη το δρόμο κάθε «επετείου». Να ξεφτίσει στη σκέψη μας, να χάσει το δυναμισμό της, να πάψει να μας εμπνέει. Αποκτούν, όμως, νόημα οι γιορτές της Εκκλησίας όταν μεταγγίζουν νόημα στη ζωή μας : όταν φωτίζουν την καθημερινότητά μας, τις σχέσεις και τις αγωνίες μας. Βαθιά επαναστατικός ο λόγος και προκλητική η ζωή των Τριών Ιεραρχών για τα μέτρα και τις αξίες του πολιτισμού των ημερών μας. Αναμετρήθηκαν με τα μικρά και τα μεγάλα του ανθρώπου, έζησαν έντονα τα ανθρώπινα. Έζησαν έντονα και το Θεό. Έφθασαν την αλήθεια της ζωής στα άκρα και απέδειξαν πως «ο χριστιανισμός είναι η αλήθεια που υποφέρει». Προστάτες της παιδείας , εκπαιδευτικών και μαθητών. Αγάπησαν και υπηρέτησαν τη γνώση. Με τη στάση τους και με τη μαρτυρία τους αγκαλιάζουν τα πάντα, ολόκληρη τη ζωή σε όλες τις διαστάσεις και το νόημά της . Εξαιρετικά μορφωμένοι και οι τρεις τους. Βασίλειος και Γρηγόριος δεν περιορίστηκαν στα σχολεία της πατρίδος τους αλλά ταξίδεψαν να συλλέξουν την ανθρώπινη σοφία και σε άλλες πόλεις. Ο Βασίλειος έτρεχε και σε άλλους δασκάλους . Σπούδασε αστρονομία, μαθηματικά ,ιατρική. Ο Γρηγόριος φύση στοχαστική και εσωτερική έδειξε από τον πρώτο καιρό έφεση στη σπουδή. Αναζήτησε νέους ορίζοντες στη θεολογία στη φιλοσοφία στην ποίηση. Στην Αθήνα όπου συνδέθηκε με στενή φιλία με το Βασίλειο σπούδασε ελληνική γλώσσα ,φιλολογία, φιλοσοφία. Η πρώτη γνωριμία του Ιωάννη με τα γράμματα φανέρωσε τα σπάνια χαρίσματά του. Η επίδοσή του στην ελληνική και λατινική φιλολογία, την ιστορία και όλα τα εγκύκλια μαθήματα ήταν εξαιρετική. Στα 14 του χρόνια μπήκε στη μεγάλη σχολή των ρητόρων και των φιλοσόφων της Αντιόχειας. Δόξα κοσμική στεφάνωσε και τους τρεις. Και οι τρεις όμως αναζήτησαν το νόημα της ζωής στην έρημο. Ο Βασίλειος αποσύρεται σε ένα ερημητήριο του Πόντου, κοντά στον Ίρι ποταμό. Ζει με χόρτα ξερό ψωμί και ξίδι. Εκεί τον συναντά αργότερα και ο φίλος του Γρηγόριος. Μαζί μελετούν την Αγία Γραφή και τα έργα των πρώτων πατέρων της εκκλησίας. Ο Ιωάννης, μετά το θάνατο της χήρας μητέρας του, αναχωρεί για την έρημο αφού πρώτα αποδεσμεύεται από κάθε τι γήινο και υλικό. Έξι χρόνια στην έρημο με προσευχές και εργασία ολημερίς. Μελέτη Αγίας Γραφής και αντιγραφή των ιερών βιβλίων. Για τροφή ψωμί, λίγο λάδι κάπου κάπου, και όσπρια. Έξι χρόνια σε σιωπή και περισυλλογή. Και οι τρεις γίνονται κληρικοί: Διάκονοι, ιερείς , επίσκοποι. Υπηρετούν την εκκλησία που τον τέταρτο αιώνα σπαράσσεται από αιρέσεις. Ο Βασίλειος δεν δειλιάζει με κίνδυνο της ζωής του μπροστά στον αιρετικό αυτοκράτορα Ουάλη να υποστηρίξει την ορθόδοξη πίστη του. Ο Γρηγόριος, το έτος 379, πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη. Με τους περίφημους θεολογικούς του λόγους βροντοφωνάζει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Υιός του Θεού και το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος . Λιθοβολείται από τους αιρετικούς την ώρα που βαφτίζει κατηχούμενους αλλά δεν υποχωρεί, μάλιστα συγχωρεί εκείνους που τον λιθοβολούν . Ο αγώνας για να κρατηθεί ανόθευτη η πίστη είναι για τους Τρεις Ιεράρχες πρωταρχικός. Ο Μέγας Βασίλειος ζητά από το λαό να πολεμάει τον εγωισμό το μίσος και το φθόνο. «Όπως η σκουριά κατατρώει το σίδερο έτσι και ο φθόνος κατατρώει την ψυχή.» «Και ο θυμός κάνει δυστυχισμένο τον άνθρωπο. Χάνει ο θυμώδης τη ειρήνη του . Αναστατώνεται, πάσχει. Εξαιτίας του θυμού γίνονται οι γλώσσες αχαλίνωτες. Τα χέρια ασυγκράτητα . Βρισιές βλαστήμιες κακολογίες και άλλα πολλά είναι αποτελέσματα που γεννά ο θυμός και η οργή.» Επίσης τονίζει την ανάγκη της αυτοεξέτασης «Καθένας από εμάς προσέχει και εξετάζει τις ξένες υποθέσεις και τα ελαττώματα των άλλων με προθυμία και ευκολία πολύ μεγαλύτερη από τα δικά του… Μην αφήνεις το νου σου να εξετάζει την αρρώστια του άλλου αλλά πρόσεχε τον εαυτό σου. Και οι τρεις πατέρες μόχθησαν για τον προσωπικό τους αγιασμό και με ασκητική ετοιμασία ελευθερώθηκαν από τη δύναμη των ανθρώπινων παθών. Ήταν ελεύθεροι από αγάπη για χρήματα, για δόξα, για άνεση για δύναμη. Και οι τρεις πρόσφεραν πρόσφεραν όλο τον εαυτό τους στη υπηρεσία φτωχών πονεμένων αδικημένων. Στη Βασιλειάδα, που έχτισε ο Βασίλειος, οι φτωχοί, οι άστεγοι, οι εγκαταλειμμένοι έβρισκαν το πτωχοκομείο τους, οι ξένοι και οδοιπόροι τον ξενώνα τους, οι γέροι το γηροκομείο τους οι άρρωστοι το νοσοκομείο τους ,οι πονεμένοι και διωγμένοι λεπροί το λεπροκομείο τους. Υπήρχαν διδακτήρια για τα ορφανά και φτωχά παιδιά, ειδικά εργαστήρια για να μαθαίνουν τέχνες και επαγγέλματα οι νέοι. Ο Γρηγόριος επισκεπτόταν φτωχογειτονιές , έσκυβε στο προσκεφάλι των αρρώστων φρόντιζε εγκαταλειμμένους. Ο Χρυσόστομος έτρεφε στην Κωνσταντινούπολη καθημερινά 7000 φτωχούς. Οι Τρεις Ιεράρχες , δάσκαλοι οι ίδιοι , ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με το λειτούργημα του δασκάλου και το δύσκολο έργο της διδασκαλίας. «Ο παιδαγωγός εγκαίρως βλέπει τις ιδιαίτερες κλίσεις των παιδιών και τους υποδεικνύει τους κλάδους και τα επαγγέλματα που πρέπει να ακολουθήσουν. Ό,τι γίνεται σύμφωνα με τη φύση του ατόμου πετυχαίνει. Ενώ ό,τι είναι αντίθετο αποτυχαίνει.» Γρηγόριος ο Θεολόγος. «Ο δάσκαλος να προχωρεί από τα απλούστερα προς τα δυσκολότερα …. Ταυτόχρονα ο δάσκαλος δε μιλάει για πολλά πράγματα, γιατί αλλιώτικα ο μαθητής θα κάνει ότι και το στομάχι: θα τα αποβάλει.» Μέγας Βασίλειος Τι να πρωτοθαυμάσουμε από το έργο και τη διδασκαλία τους; Τι να υμνήσουμε πρώτα; Τους αγίους; Τους ηρωικούς μαχητές της πίστης; Τους κοινωνικούς εργάτες; Τους συγγραφείς; Τους δασκάλους; Δεκαέξι αιώνες πέρασαν από την εποχή τους και παραμένουν επίκαιροι αφού επίκαιρα είναι πάντα «τα πάθια κ΄ οι καημοί του κόσμου»... «Ως πότε θα είναι παντοδύναμο το χρήμα, η αγχόνη των ψυχών, το αγκίστρι του θανάτου, το δόλωμα της αμαρτίας; Ως πότε θα κυβερνά ο πλούτος, η αιτία των πολέμων για τον οποίο κατασκευάζονται όπλα και ακονίζονται ξίφη;» αναρωτιέται ο Μέγας Βασίλειος Ακούμε και σήμερα το Χρυσόστομο να καταδικάζει με δριμύτητα την κοινωνική αδικία τώρα που η παγκόσμια «νέα οικονομία» διευρύνει το χάσμα της ανισότητας : «... ο Θεός από την αρχή δεν έκανε τον έναν πλούσιο και τον άλλο φτωχό, αλλά έδωσε σε όλους την ίδια γη. Από πού, λοιπόν, - ερωτά - εσύ μεν έχεις τόσα και ο άλλος ούτε μια χούφτα γης ;» Διαβάζουμε το Γρηγόριο το Θεολόγο και τον θαυμάζω καθώς κάνει θεολογία μιλώντας για την ατομική ιδιοκτησία : «... φτώχεια και πλούτος -μας λέει- εισβάλλουν στην ανθρωπότητα όπως οι αρρώστιες στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο νόμος του χριστιανού είναι η ισότητα του Δημιουργού Θεού, δεν είναι ο νόμος του ισχυρού». «Γίνε στο γείτονά σου πιο πολύτιμος με την αγάπη, γίνε στο δυστυχισμένο Θεός με το να μιμείσαι την αγάπη του Θεού· Τον Χριστό να επισκεφθούμε, τον Χριστό να υπηρετήσουμε, τον Χριστό να θρέψουμε, τον Χριστό να ντύσουμε, τον Χριστό να περιμαζέψουμε, τον Χριστό να τιμήσουμε...» Προτρέπει ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και δακτυλοδεικτεί σε μένα και σε σένα, όλους αυτούς, τους σωματικά και ψυχικά άστεγους. Μπορεί να είναι οι Κούρδοι πρόσφυγες στο λιμάνι της Πάτρας, μπορεί να είναι οι οικονομικοί μετανάστες που εκλιπαρούν περιφερόμενοι για ένα μεροκάματο, μπορεί να είναι, τέλος, και τα παιδιά όλων αυτών που κατέλαβαν μια θέση στα θρανία των σχολειών όπου διδάσκουμε, άραγε και στις καρδιές μας; Τίμιοι καθώς ήταν με τη συνείδησή τους και συνεπείς στο εκκλησιαστικό τους χρέος οι Τρεις Ιεράρχες θα εξοργίζονταν σήμερα περισσότερο με την υποκρισία μας: όταν η κοινωνία υποκρίνεται φορώντας το «φιλάνθρωπο» προσωπείο της και οι πανίσχυρες πολυεθνικές διαφημίζουν την «κοινωνική τους προσφορά» η πρόκληση δεν μπορεί να μένει αναπάντητη. Η ελεημοσύνη δεν μπορεί να γίνεται το άλλοθι της κοινωνικής αδικίας. «Ελεημοσύνη από αδικίες δεν γίνεται» καταγγέλλει ο Μέγας Βασίλειος, αφού «δεν μπορεί να γίνει ο Θεός συνένοχος ληστών και αρπακτών». Επιφυλακτικοί όπως και τότε σε τέτοιου είδους «δωρεές» οι Τρεις Ιεράρχες, αμφιβάλλω αν θα συμμετείχαν σήμερα σε «πλειστηριασμούς ανθρωπιάς» και σε «φιλανθρωπικές βραδιές». Γιατί, γι΄ αυτούς, αληθινή αγάπη είναι πριν απ΄ όλα η κατάργηση της σχέσης εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενου. Και μιλούν με θάρρος και τόλμη για όλα αυτά οι Τρεις Ιεράρχες επειδή οι ίδιοι είχαν εξαντλήσει με την ασκητική ζωή τους τα δικά τους όρια θυσίας και προσφοράς. Σήμερα λοιπόν περισσότερο από ποτέ οι απόψεις των τριών Ιεραρχών απηχούν επίκαιρες και διαχρονικές. Σε πολλά μέρη του κόσμου λαοί υποφέρουν και γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης των οικονομικά ισχυρών. Άλλοι αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης από ολοκληρωτικές καταστροφές από πλημμύρες και σεισμούς. Πρόσφατα μια χώρα που δοκιμάστηκε σκληρά και μετράει αμέτρητες πληγές από ένα σεισμό που την συντάραξε είναι η Αιτή . Ας δούμε τώρα κάποιες συγκλονιστικές σκηνές από το δοκιμαζόμενο λαό της Αιτής και ας προβληματιστούμε με τα λόγια του Γρηγορίου « Τι θα σκεφτούμε γι’ αυτούς τους φτωχούς και τι θα κάμουμε; Θα τους ρίξουμε μόνο μία ματιά και θα φύγουμε; Θα τους εγκαταλείψουμε σαν νεκρούς, σαν βρώμικους σαν να είναι ζώα; …. Μην περνάς δίπλα του σαν να μην τον είδες, μην τον αποστραφείς. Είναι κομμάτι του σώματός σου… και αν δεν έχεις τίποτα να δώσεις χύσε ένα δάκρυ συμπόνιας .»

Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, Βατικανό

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Η Aiti με τα μάτια των Γιατρών χωρίς Σύνορα

Επίσκεψη στο Ρωμαιοκαθολικό Ναό της πόλης μας.

Σήμερα, Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010, πραγματοποιήσαμε επίσκεψη με τους μαθητές μου (Γ1 του 12ου Γυμνασίου Πατρών), στο Ρωμαιοκαθολικό Ναό της πόλη μας.


Συζητήσαμε με τον ιερέα, Πατέρα Μάρκο, για πολλά και ενδιαφέροντα θέματα και αποκομίσαμε πολλές πληροφορίες, που αφορούν το ποσοστό των Ρωμαιοκαθολικών της πόλης μας, τα μυστήρια , την αρχιτεκτονική του ναού, τις καινοτομίες της Β Βατικάνειας Συνόδου και το κίνημα της θεολογίας της Απελευθέρωσης.
Περιηγηθήκαμε στο εσωτερικό του ναού και είδαμε από κοντά το εξομολογητήριο,
, την κολυμβήθρα,
την Αγία Τράπεζα,


το γυναικωνίτη, τα παρεκκλήσια και την ιερή λαμπάδα του Πάσχα.
Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν έναν εκπρόσωπο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και σημαντικές πληροφορίες από το λειτουργικό τυπικό τους.

Ευχαριστώ πολύ Πατέρα Μάρκο, που μας δεχτήκατε και με πνεύμα αγάπης και ενότητας μας μιλήσατε.

Ευχαριστώ και εσάς παιδιά μου, που με σοβαρότητα, προθυμία και ενδιαφέρον ανταποκριθήκατε στο κάλεσμά μου, για μια γνωριμία με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της πόλης μας.



Η καθηγήτριά σας
Σταυρούλα

Κάποιοι ιερωμένοι… αλλιώτικοι από τους άλλους!

Οι τεράστιες εκκλησίες, τα πολυτελή μοναστήρια, οι χλιδάτοι γάμοι, οι πολυέξοδες κηδείες έχουν άραγε καμία σχέση με τον χριστιανισμό, τη στιγμή που κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά τα παιδιά του Θεού ζουν αγκαλιά με το θάνατο κι ο Χριστός καθημερινά ξανασταυρώνεται σε μια ήπειρο καταραμένη και λεηλατημένη; Εκεί που κάποιοι ιεραπόστολοι που – με κίνδυνο ζωής – έχουν ταχθεί στην πραγματική υπηρεσία του Θεού και, αντιμέτωποι με θανατηφόρες επιδημίες και συχνά εμπόλεμες καταστάσεις, πασχίζουν να ανακουφίσουν τον ανθρώπινο πόνο και να δημιουργήσουν βιώσιμες συνθήκες για τους απόκληρους της ζωής.

«Βρίσκομαι έξω από την καλύβα μου στο Βόρειο Καμερούν, το 2005, μία κοπέλα έρχεται και κρατάει τέσσερα πράγματα που έμοιαζαν με καρπούς. Βγάζει το πανί και αποκαλύπτονται τα τετράδυμα που είχε γεννήσει πριν από λίγο. Το μόνο που ζητούσε ήταν ένα κομμάτι ύφασμα για να τα ντύσει. Φέτος που πήγα, έμαθα ότι είχαν πεθάνει τα δυο και επέζησαν τα άλλα δύο. Αυτή είναι δυστυχώς η δυσκολία της καθημερινότητας στην Αφρική». Αυτά τα λόγια ανήκουν στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρο (Έθνος, 12/6/09).

Πράγματα αυτονόητα για μας τους Δυτικούς, όπως το νεράκι που τρέχει από τη βρύση, είναι πιο πολύτιμα κι από χρυσάφι στη Μαύρη Ήπειρο, που ο κόσμος πεθαίνει από την έλλειψή του. Σήμερα, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας έχει επιτύχει να κατασκευάσει 500 πηγάδια με χειροκίνητες αντλίες και 100 πηγάδια με μοτέρ σε όλη την Αφρική, μια ανεκτίμητη «περιουσία» για τους κατοίκους της Μαύρης Ηπείρου.

Γράφει σ’ ένα μήνυμά του ο Μητροπολίτης Καμερούν Γρηγόριος: «Στο Βόρειο Καμερούν ένας μικρός είχε ξεχωρίσει από τ’ άλλα παιδιά. Γιόρταζαν τη θεμελίωση μιας νέας εκκλησίας στο χωριό τους. Δεν ξέρω γιατί, αλλά τούτη η εικόνα τράβηξε την προσοχή μου. Έμεινα να τον παρακολουθώ από μακριά. Εμοιαζε το ύφος του σαν να μην ήταν της ηλικίας του. Σαν κάτι να τον απασχολούσε. Έλα κοντά μας, μη φοβάσαι του είπα, με όποιον τρόπο μπορούσα κι όσο πιο σιγά γινόταν. «Δεν θέλω να έλθω μαζί σας, γιατί στην εκκλησία που θα φτιάξετε θα ναι πάντα ο Χριστός εσταυρωμένος, όπως και στην άλλη Εκκλησία στο διπλανό χωριό. Δεν θέλω να βλέπω τον Χριστό να πονάει στο Σταυρό», ήταν η απάντηση του παιδιού.

Συσσίτια, σχολεία, ορφανοτροφεία, γεωτρήσεις, κλινικές, είναι μερικά μόνο από τα έργα, τα οποία έχει υλοποιήσει η Ορθόδοξη Ιεραποστολή για την αρωγή των γηγενών. Σε μια ήπειρο όπου το AIDS ξεκληρίζει ολόκληρες οικογένειες και χωριά, η ελονοσία και η ιλαρά – ασθένειες αστείες πλέον στον πολιτισμένο κόσμο – αποδεκατίζουν τον πληθυσμό κι οι άνθρωποι πρέπει να διανύσουν χιλιόμετρα ολόκληρα για να εξασφαλίσουν λίγο νεράκι, πολύ συχνά μολυσμένο και θανατηφόρο, κάθε μικρή βοήθεια μπορεί να σώσει μια ζωή.

Οι ιερωμένοι στην Αφρική, σαν άλλοι μαθητές του Χριστού, κάτω από αδιανόητες για μας συνθήκες διανύουν απροσπέλαστες περιοχές, κάτω από 45ο C, προκειμένου να φτάσουν και στο πιο απομακρυσμένο και ξεχασμένο χωριό και όχι μόνο να διδάξουν το λόγο του Θεού, αλλά να ανακουφίσουν κιόλας τα παιδιά Του με όποιον τρόπο μπορούν.

Στην Τανζανία, όπου εκτελεί σημαντικό έργο ο Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως και Σεϋχελλών Νήσων, Δημήτριος, δύο στα δέκα παιδιά πεθαίνουν από AIDS, μεγάλος αριθμός παιδιών μένει ανάπηρος λόγω πολιομυελίτιδας, ενώ το γενικό ποσοστό θνητότητας είναι πολύ υψηλό, εξαιτίας της έλλειψης τροφής και πόσιμου νερού και των τροπικών ασθενειών. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά μέσο όρο οι γυναίκες ζουν 45 χρόνια.

«Μούγκου ακού μπαρίκι Σάνα», «Να σας ευλογεί ο Θεός, κύριε», είναι η ευχή που δίνει στον Μητροπολίτη Δημήτριο το ποίμνιό του, που έχει διανύσει πολύ δρόμο κάτω από τον καυτό ήλιο της Αφρικής για να παρευρεθεί στη λειτουργία, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του. Κι ο αξιέπαινος ιερωμένος έχει ήδη εισπράξει την αμοιβή του…

– της Χριστιάννας Λούπα

Happy 2010