Θα πεθάνουν με το αιτιολογικό της αλλαγής θρησκεύματος!

Χθες σε μια σύντομη αναφορά στο μάθημα των θρησκευτικών γαι τις διώξεις που αφορούν τη θρησκευτική πίστη και τη θρησκευτική συνείδηση, οι μαθητές της Γ Γυμνασίου δεν γνώριζαν... αν πραγματοποιούνται θρησκευτικές διώξεις και μάλιστα εν έτει 2009.

Παιδιά μου, πάντα σας έλεγα ότι η γνώση αν δεν προσπαθήσουμε να τη συνδέσουμε με την σύγχρονη πραγματικότητα, αποβαίνει στείρα και ανιαρή. Διαβάστε!!!
Στο Ιράν, η 27χρονη Μεργιέμ (Μαρία) Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ θα πεθάνουν με το αιτιολογικό της αλλαγής θρησκεύματος.

1 Σεπτεμβρίου 2009

Στο Ιράν, η 27χρονη Μεργιέμ (Μαρία) Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ θα πεθάνουν επειδή άλλαξαν θρήσκευμα.
Σύμφωνα με την είδηση της εφημερίδας Bild, στο Ιράν, δύο γυναίκες καταδικάστηκαν σε θάνατο με την κατηγορία ότι έγιναν χριστιανές.
Η Meryem και η Marziah που κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης μαστιγώνονται κάθε φορά που ο ιμάμης καλεί για προσευχή τους πιστούς μουσουλμάνους, ταπεινώνονται και τιμωρούνται με στέρηση τροφής και νερού.
Συνελήφθηκαν στις 5 Μαρτίου όταν έγινε έφοδος στο σπίτι τους και βρέθηκε εκεί η Καινή Διαθήκη. Η υπερασπιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συγγραφέας Sabatina James που αγωνίζεται για την απελευθέρωσή τους διαμαρτύρεται: «Ζουν στην απομόνωση και ανακρίνονται με τα μάτια κλειστά. 5 φορές την ημέρα, όταν ο ιμάμης καλεί σε προσευχή, μαστιγώνονται. Τους δίνουν πολύ λίγο νερό και φαγητό.»
Σύμφωνα με τους Ισλαμικούς νόμους του Ιράν, όσοι εγκαταλείπουν το ισλάμ, αν πρόκειται για γυναίκες, 5 φορές την ημέρα-τις ώρες που καλούνται οι «πιστοί» σε προσευχή- μαστιγώνονται και μέχρι να υποκούσουν (εννοεί να επιστρέψουν στο ισλάμ) ευτελίζεται η ποιότητα της ζωής τους και μειώνεται η ποσότητα φαγητού και νερού που τους παρέχεται.
Πηγή: http://haber.mynet.com/detay/dunya/bu-iki-kadin-idam-edilecek/468288

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Στην ιστοσελίδα της Sabatina James, συγκεκριμένα στη σελίδα http://www.sabatina-ev.de/Botschaft.html υπάρχει περιεκτική αναφορά στην υπόθεση. Εκεί μαθαίνουμε ότι οι δυο γυναίκες κρατούνται από τον Μάρτιο στη φυλακή Evin, αρχικά σε ένα κελί με άλλες 25 γυναίκες και στη συνέχεια σε απομόνωση, ότι η πρώτη μέρα της δίκης ήταν στις 9 Αυγούστου και ότι παρότι ο δημόσιος κατήγορος κ. Haddad πίεσε να απαρνηθούν την πίστη τους γραπτά και προφορικά, εκείνες δήλωσαν επανειλημμένα ότι «δεν μετανιώνουν για τίποτα και δεν θα αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό».
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2: Στην ιστοσελίδα http://www.isavelives.be/en/node/3401 υπάρχει παλιότερο άρθρο της 9ης Απριλίου, πριν δηλ. καταδικαστούν οι δυο κοπέλες. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε ότι οι αρχές ζήτησαν από τις οικογένειές τους 400.000 δολάρια για να τις ελευθερώσουν (οι οικογένειες δεν τα είχαν, πρότειναν να υποθηκεύσουν τα σπίτια τους αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό) και ότι δεν τους έδιναν πρόσβαση σε δικηγόρο αλλά τους επέτρεπαν να δέχονται μια επίσκεψη την εβδομάδα και… ένα τηλεφώνημα 1 λεπτού την ημέρα η καθεμιά! Εκεί υπάρχουν και κάποιες διευθύνσεις όπου μπορούσε να απευθυνθεί κανείς μέχρι τοις 20 Μαΐου. Το άρθρο μάλλον προέρχεται από την ιστοσελίδα της Διεθνούς Αμνηστίας. Δείτε εδώ την περιληπτική αναφορά της Διεθνούς Αμνηστίας στην υπόθεση: http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE13/030/2009/en


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ: Ετοιμάσαμε ένα μικρό μήνυμα στην αγγλική, το οποίο μπορείτε να στέλνετε από αυτή τη σελίδα στην πρεσβεία του Ιράν στο Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο) και στη μόνιμη αντιπροσωπεία του Ιράν στον ΟΗΕ. Στις 4 Σεπτεμβρίου προσθέσαμε και το e-mail της ιρανικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες. Η πρεσβεία του Ιράν στην Αθήνα, όπως μας είπαν τηλεφωνικά, δεν έχει ε-mail αλλά μόνο FAX, το οποίο είναι: +302106747945. Όποιοι έχουν φαξ μπορούν να στείλουν τη διαμαρτυρία τους σε αυτό. Μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο όσο το να στείλετε την παρακάτω φόρμα, αλλά έχει σημασία να το κάνετε!

Το μήνυμα διαμαρτυρίας έχει ως εξής στα ελληνικά:

«Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι από τον Μάρτιο του 2009 κρατούνται σε φυλακή της Τεχεράνης δυο γυναίκες, η 27χρονη Μεριέμ Ρόσταμπουρ και η 30χρονη Μαρζιέχ Εσμελαϊμπάντ, οι οποίες καταδικάστηκαν σε θάνατο επειδή από μουσουλμάνες έγιναν χριστιανές.

Η είδηση αυτή ήδη μεταδίδεται με μεγάλη ταχύτητα στο Ίντερνετ και προκαλεί πολλά αρνητικά σχόλια για τη χώρα σας.

Ενώνουμε τη φωνή μας με αυτή της ακτιβίστριας Sabatina James και πολλών άλλων επώνυμων και ανώνυμων, ακτιβιστών και απλών ανθρώπων, Ελλήνων και αλλοδαπών, ζητώντας να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι Μεριέμ Ρόσταμπουρ και Μαρζιέχ Εσμεϊλαμπάντ να αφεθούν αμέσως ελεύθερες.»


Για να υπογράψετε για την ελευθερία των δύο κοριτσιών κλικάρετε στον τίτλο και μεταβείτε στη σελίδα με τη φόρμα.

Όπως καταλαβαίνετε από τις σημερινές αναρτήσεις σήμερα (όπως και κάθε μέρα άλλωστε)είναι ημέρα δράσης και αλληλεγγύης. Σας ευχαριστώ.

Το χαμομηλάκι - Διαμαρτυρία για την κακοποίηση του Παιδιού

http://www.gopetition.com/online/23975.html



Το χαμομηλάκι - Διαμαρτυρία για την κακοποίηση του Παιδιού




«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το Παρελθόν - Αλλά μπορούμε να αλλάξουμε το Μέλλον».



Τα παιδιά δεν θα έχουν δεύτερη ευκαιρία.


Τα παιδιά παιδιά που κακοποιούνται σεξουαλικά στις ιστοσελίδες παιδικής πορνογραφίας δεν μπορούν να μιλήσουν για τον εαυτό τους.
Εσύ όμως μπορείς.


Με την βοήθεια σου μπορούμε να εξαλείψουμε αυτή την παρανομία.

ΔΕΝ χρειαζόμαστε τα χρήματά σου.


Την υπογραφή σου χρειαζόμαστε.

Όσες περισσότερες υπογραφές, τόσο ισχυρότερη φωνή.

Η διαμαρτυρία θα χρησιμοποιηθεί να πιέσει κυβερνητικούς, πολιτικούς, οργανισμούς, διαδικτυακούς παρόχους, εταιρείες και νομικούς, ώστε να εξαλειφθεί η παιδική πορνογραφία στο διαδίκτυο.


Μπορούμε να το πετύχουμε. Μαζί, μπορούμε να εξαλείψουμε την εμπορική εκμετάλλευση των παιδιών.


Όσο περισσότεροι συνυπογράψουμε το αίτημα τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ισχύς του!


Είναι ανάγκη όλοι μαζί, το συντομότερο, να πολεμήσουμε τις μάστιγες που ακούν στο όνομα:


- εμπορία παιδιών,

- παιδική πορνεία,

- παιδική πορνογραφία

- παιδική κακοποίηση

Για να υπογράψεις τη διαμαρτυρία κλικαρε επάνω στον τίτλο και ακολούθησε τις οδηγίες. Μην αναβάλεις. Η αναβολή είναι αδιαφορία και η αδιαφορία συνενοχή.

Σταυρούλα

To ΙQ δεν αρκεί. Ζήτω το ΕQ!

Όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια,


το να είσαι οργισμένος είναι εύκολο. Το να εξοργιστείς όμως με το σωστό άτομο, για το σωστό λόγο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό σκοπό και με το σωστό τρόπο, αυτό είναι δύσκολο.

Η θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης έγινε ευρέως γνωστή από τον Daniel Goleman,

•Ο Dr. Goleman, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ βρήκε μέσα από πολυετείς έρευνες ότι η Συναισθηματική Νοημοσύνη (EQ) σε σύγκριση με τεχνικές γνώσεις και με το δείκτη νοημοσύνης (IQ) είναι δύο φορές πιο σημαντικός παράγοντας στην επαγγελματική επιτυχία των εργαζομένων.
Τι είναι όμως Συναισθηματική Νοημοσύνη (EQ);

•Η συναισθηματική νοημοσύνη (emotional intelligence) αναφέρεται στην ικανότητα του ατόμου να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα τόσο τα δικά του όσο και των άλλων, να τα χειρίζεται αποτελεσματικά και να δημιουργεί διαρκώς κίνητρα για τον εαυτό του.

•Σύμφωνα με τον Dr. Goleman, ένα άτομο με μέτριο IQ και υψηλό ΕQ μπορεί να είναι περισσότερο πετυχημένο από ένα ιδιαίτερα ευφυές άτομο, αρκεί να καλλιεργήσει τη συναισθηματική του νοημοσύνη!
Τα 5 “συστατικά” της Συναισθηματικής Νοημοσύνης
Για να φύγουμε λίγο από την θεωρία, και να μπούμε σε περισσότερο πρακτικά θέματα που αφορούν την εφαρμογή της έννοιας της Συναισθηματικής Νοημοσύνης στο επιχειρηματικό πεδίο, θα δούμε τις 5 “συναισθηματικές δεξιότητες” που αποτελούν την πρώτη ύλη της έννοιας της συναισθηματικής νοημοσύνης. Αυτές είναι:
•1. Η Αυτοεπίγνωση (self-awareness): αναφέρεται στην επίγνωση των συναισθημάτων, στην αυτοαξιολόγηση, και την αυτοπεποίθηση
•2. O Αυτοέλεγχος (self-regulation): αναφέρεται στην αυτοπειθαρχία, την αυτορύθμιση, την αξιοπιστία, την ευσυνειδησία, την προσαρμοστικότητα, και την καινοτομία
•3. Τα Κίνητρα συμπεριφοράς (motivation): η τάση προς επίτευξη στόχων, η δέσμευση, η πρωτοβουλία, και η αισιοδοξία
•4. Η Ενσυναίσθηση (empathy): η ικανότητα κατανόησης των άλλων, ο προσανατολισμός στην παροχή υπηρεσιών, η ενίσχυση της ανάπτυξης των άλλων, ο σωστός χειρισμός της διαφορετικότητας
•5. Οι Κοινωνικές δεξιότητες (social skills): πρόκειται για δεξιότητες επιρροής, επικοινωνίας, ηγεσίας, καταλυτικής δράσης όσον αφορά την αλλαγή, χειρισμός διαφωνιών, καλλιέργεια δεσμών, συνεργασία, ομαδικότητα
Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η διανοητική νοημοσύνη (IQ) και η συναισθηματική νοημοσύνη (EQ) είναι δύο διακριτές και ξεχωριστές ικανότητες του ανθρώπου. Ωστόσο, συνδέονται μεταξύ τους καθώς η μία συμπληρώνει την άλλη.



Διαφορές μεταξύ IQ και EQ

* Ο δείκτης IQ αφορά στο αριθμητικό, γνωστικό κομμάτι, ενώ ο δείκτης EQ σχετίζεται με τα συναισθήματα.

* Η διανοητική νοημοσύνη είναι κάτι προκαθορισμένο από τη γέννηση του ανθρώπου, που εξελίσεται μέχρι κάποια ηλικία και σταματά, ενώ η συναισθηματική νοημοσύνη είναι κάτι το οποίο μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία

* Το IQ ελέγχει τη λογική, ενώ το EQ τα συναισθήματά μας τόσο απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό όσο και απέναντι στους άλλους

* Το IQ επηρεάζει ελάχιστα τις σχέσεις μας με τους άλλους, ενώ το EQ παίζει καθοριστικό ρόλο στις σχέσεις μας με τους άλλους

* Το IQ είναι απαραίτητο για τη διεκπεραίωση κάθε μορφής εργασίας, ενώ το EQ είναι απαραίτητο για τη διαχείριση κάθε μορφής σχέσης.




Χαρακτηριστικά υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης

Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένας άνθρωπος με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

•Είναι διορατικός, ελέγχει τα συναισθήματά του, καταβάλλει προσπάθεια να κατανοήσει τις απόψεις και τα συναισθήματα των γύρω του και να δει τα πράγματα από τη δική τους οπτική γωνία,

•ελέγχει τις προσωπικές του προκαταλήψεις και δεν τις αφήνει να επηρεάζουν την κρίση του για τις ικανότητες των άλλων,

•είναι ικανός να συσπειρώνει και να δραστηριοποιεί τους ανθρώπους γύρω του, δεν κρατά επικριτική στάση απέναντι στους υφισταμένους του, ασκεί κριτική με εποικοδομητικά σχόλια,

•είναι ειλικρινής για τα συναισθήματα και τις προθέσεις του, είναι υποστηρικτικός, αποφασιστικός, εκφραστικός, έχει με λίγα λόγια την ευκαιρία να γίνει ένας επιτυχημένος ”ηγέτης”.
Πολλοί θα αναρωτιέστε κατά πόσο στέκουν όλα τα παραπάνω και πώς είναι δυνατόν τα συναισθήματα να συμβάλλουν στην επαγγελματικής μας ζωή.


Τη προσωπική μας ζωή την αφήνουμε προς το παρόν, αφού για τους περισσότερους η εργασία απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς τους. Κάποιοι ασπάζονται την πεποίθηση ότι ”στα επαγγελματικά δεν χωρούν συναισθηματισμοί”. Θα πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι κάθε εργαζόμενος κουβαλάει στον εργασιακό του χώρο την συναισθηματική, προσωπική του agenda. Η αλήθεια είναι ότι στη χώρα μας η συναισθηματική νοημοσύνη δεν τύχει της αναγνώρισης που της αρμόζει. Αντίθετα με την Αμερική και τώρα τελευταία τις χώρες της Σαουδικής Αραβίας όπου μεγάλες επιχειρήσεις δίνουν σημαντική βαρύτητα στη συναισθηματική νοημοσύνη όσον αφορά στη δυναμική των ομάδων εργασίας.


Πως να βελτιώσετε την συναισθηματική σας νοημοσύνη
Για να βελτιώσει κανείς τη συναισθηματική του νοημοσύνη χρειάζεται μεγάλη υπομονή και κυρίως θέληση. Μερικοί τρόποι είναι οι εξής:

* Αναγνωρίστε τα συναισθήματά σας.

* Αναλάβετε την ευθύνη των συναισθημάτων σας

* Προσπαθήστε να προβλέψετε τα συναισθήματά σας

* Προσπαθήστε να είστε λιγότερο επιθετικοί


Τι μπορείτε να πετύχετε μέσα από την ανάπτυξη της Συναισθηματικής σας Νοημοσύνης

Πάμε να δούμε μέσα από την καλλιέργεια και την ανάπτυξη της Συναισθηματικής Νοημοσύνης, ποια είναι τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει κάποιος, και πως μπορούν να τον βοηθήσουν στην εργασία του. Μέσα λοιπόν από την καλλιέργεια της Συναισθηματικής Νοημοσύνης, το άτομο έχει την δυνατότητα να:
•κατανοεί τα συναισθήματα και τα κίνητρα των άλλων
•κατανοεί τις ανάγκες και απαιτήσεις των πελατών του
•θέτει κίνητρα στον εαυτό του
•μπορεί να ελέγχει τα συναισθήματα του
•μπορεί να εργάζεται κάτω από πίεση
•μπορεί να συνεργάζεται με άλλους για την επίτευξη ενός στόχου
•μπορεί να εμπνέει και να ηγείται
•παίρνει πρωτοβουλίες
•αποκτάει επίγνωση του ρίσκου, αλλά δεν φοβάται να ρισκάρει
•αποκτάει πίστη στις ικανότητες του και αισιοδοξία
•κάνει σωστή ιεράρχηση στόχων και αναγκών
•γνωρίζει να διαχειρίζεται τις διαφωνίες
•αποκτάει ικανότητα πειθούς και επικοινωνίας



O Dr. Goleman μέσα από συνεχής έρευνες, έχει αποδείξει ότι το 80% της αποτελεσματικότητας των διοικητικών στελεχών οφείλεται στην ικανότητα συναισθηματικής νοημοσύνης που διαθέτουν. Με άλλα λόγια το επίπεδο του IQ συνεισφέρει όχι περισσότερο από 20% στην ικανότητα του ατόμου να λειτουργεί αποτελεσματικά και επιτυχημένα στο πλαίσιο της επιχείρησης.


ΥΓ. Το βιβλίο του Dr. Daniel Goleman, έχει τίτλο “Συναισθηματική Νοημοσύνη”, και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ελληνικά γράμματα”.

πηγή, πηγή

Related articles by Zemanta
•Emotional Intelligence

Ηθική νοημοσύνη: το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ’ ένα παιδί.

Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό απ’ το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων. Με άλλα λόγια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ’ ένα παιδί.

Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι τύποι νοημοσύνης.

Κάποιοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα της μαθηματικής και φιλοσοφικής σκέψης, όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ή ο Μπιλ Γκέιτζ. Κάποιοι άλλοι είναι συναισθηματικά προικισμένοι, για παράδειγμα οι μεγάλοι συγγραφείς, όπως ο Τζον Στάινμπεκ και η Άιρις Μέρντοχ, άνθρωποι δηλαδή που μπορούν να αποτυπώσουν ή να μεταφέρουν το συναίσθημά τους στο ευρύ κοινό.

Επίσης, υπάρχει η πρακτική νοημοσύνη. Είναι οι άνθρωποι που δίνουν λύσεις σε προβλήματα, μπορούν να φτιάξουν ένα αυτοκίνητο, να δώσουν λύση όταν πλημμυρίσει το υπόγειο ή να λύσουν εύκολα μια εξίσωση. Επιπλέον, υπάρχει και η αισθητική νοημοσύνη, αυτή που διαθέτουν οι καλλιτέχνες, οι ζωγράφοι και οι μουσικοί.

Κάποιες φορές, ιδιαίτερα στους μουσικούς και στους συνθέτες, η ευφυΐα αυτή συνδυάζεται με μαθηματική ευφυΐα. Τέλος, υπάρχει κι ένα άλλο είδος ευφυΐας, ίσως το λιγότερο γνωστό, η λεγόμενη ηθική νοημοσύνη. Πρόκειται για το είδος εκείνο της εξυπνάδας που συνδυάζει τη δύναμη του χαρακτήρα με την ορθή κρίση, δύο προσόντα που συνήθως απαξιώνουμε γιατί δεν τα θεωρούμε και τόσο σημαντικά. Είναι η αρετή που μας μαθαίνει να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε και όχι αυτά που μας αρέσει να κάνουμε.

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;

Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral Intelligence Of Children (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης

Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.

Ενσυναίσθηση:

Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων. Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.

Συνείδηση:

Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).

Αυτοέλεγχος:

Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.

Σεβασμός:

Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο. Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση στους καλούς τρόπους. Είναι ένα εφόδιο που θα έχει για όλη του τη ζωή.

Καλοσύνη:

Το να νοιάζεσαι για την ευημερία και τα αισθήματα των άλλων.Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της καλοσύνης, αλλά και μαθαίνοντάς τα να επαναστατούν στη φτώχεια και στη μιζέρια τα εισάγουμε στη δύσκολη αξία της καλοσύνης.

Ανεκτικότητα:

Το να σέβεσαι τις αξίες και τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων ακόμη κι αν διαφωνείς με τα πιστεύω τους.Από πολύ νωρίς τα μικρά παιδιά πρέπει να μάθουν και να τους γίνει συνείδηση πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, θρησκείας ή εμφάνισης.

Δικαιοσύνη:

Το να διαλέγεις την ανοιχτόμυαλη συμπεριφορά και να συμπεριφέρεσαι δίκαια στους άλλους. Μάθετε στο παιδί σας τι είναι δικαιοσύνη, διδάξτε του να συμπεριφέρεται δίκαια καθώς και τους τρόπους να αντιδρά στο άδικο.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού

Μια άλλη επίσης ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή. Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους.

* Να σκέφτεστε θετικά

* Μάθετε να ζείτε τη στιγμή

* Κατεβάστε ταχύτητα

* Να επιβραβεύετε και τη συλλογική προσπάθεια

* Γίνετε χαρούμενοι

* Βρείτε την ψυχή σας

* Κάνετε τα πιστεύω σας πράξεις

* Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε…

* …και ποτέ δεν είναι αργά

Αναλυτικά τα παραπάνω εδώ

Ηθική νοημοσύνη για μια πιο έξυπνη κοινωνία

Το χτίσιμο της ηθικής νοημοσύνης δεν είναι βοηθητικό μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την κοινωνία. Με άλλα λόγια, η ηθική εξυπνάδα είναι το αντίδοτο στη μιζέρια και στην απώλεια της ελπίδας. Ένα ηθικά εκπαιδευμένο άτομο μπορεί να κυριαρχήσει στον άκρατο αυθορμητισμό του, να πολεμήσει τη βία και την κατάθλιψη. Είναι αντίδοτο στη βίαιη συμπεριφορά και μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια άδεια ζωή. Η ηθική νοημοσύνη είναι ίσως η πιο ανθρωποκεντρική απ’ όλες και σίγουρα εκείνη που μπορεί να συμβάλλει στο χτίσιμο μιας πιο δίκαιης και ευτυχισμένης κοινωνίας.

Της Ελένης Χαδιαράκου

Συμπερασματικά και απλά: Να μάθουμε στα παιδιά μαςτο: “Αγαπάτε αλλήλους”

Ο Μητροπολίτης Δημήτριος από το Σοχό Θεσσαλονίκης, "φύλακας άγγελος" των φτωχών της Τανζανίας

"Ίσως, στη δευτέρα παρουσία, ο Χριστός να μην μας ρωτήσει πόσες νηστείες ή πόσες μετάνοιες κάναμε. Σίγουρα θα μας ρωτήσει, όμως, αν δώσαμε νερό στο διψασμένο, φαγητό στον πεινασμένο, φάρμακο στον άρρωστο, στέγη στο ορφανό". Τα λόγια αυτά του επισκόπου Διοκλείας, καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Κάλλιστου Γουέδερ, αντανακλούν με τον καλύτερο ίσως τρόπο τη "φιλοσοφία" όσων έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο ιεραποστολικό έργο. Και δεν είναι πολλοί. Ένας από αυτούς είναι και ο καταγόμενος από τον πανέμορφο ορεινό Σοχό Θεσσαλονίκης, Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως και Σεϋχέλλων Νήσων κ. Δημήτριος, ο οποίος εδώ και τεσσεράμισι χρόνια κάνει "μικρά θαύματα" στην Τανζανία.

Ένα έργο αντάξιο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, του Πατριαρχείου της αγάπης, της προσφοράς και της ελπίδας για τους λαούς της αφρικανικής ηπείρου, που αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον.

Στη χώρα αυτή, γνωστή σε όλο τον κόσμο για το οροπέδιο Σερεγκέτι και τον κρατήρα Γκορογκόρο, με το ένα τρίτο της να καλύπτεται από εθνικά πάρκα και καταφύγια θηραμάτων- προορισμός αγαπητός για εκλεκτούς τουρίστες- οι πολλαπλές ανάγκες των γηγενών είναι αδιανόητες για εμάς, που ζούμε στον πολιτισμένο κόσμο.

Στη χώρα αυτή της Ανατολικής Αφρικής, των σαράντα εκατομμυρίων κατοίκων, δύο στα δέκα παιδιά πεθαίνουν από τη μάστιγα του AIDS, άλλα πεθαίνουν από ασιτία, αβιταμίνωση, έλλειψη καθαρού πόσιμου νερού, τροπικές ασθένειες. Οι γυναίκες, κατά μέσο όρο, ζουν περίπου 45 χρόνια.

Συνηθισμένη εικόνα σε κάθε βήμα στους δρόμους ακόμη και της πρωτεύουσας Νταρ ελ Σαλάαμ, που σημαίνει "Πόλη της Ειρήνης", παιδιά ανάπηρα από πολιομυελίτιδα να σέρνονται κυριολεκτικά στη γη.

Η βοήθεια της ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας δίνεται αδιακρίτως θρησκείας και φυλής, όπως άλλωστε και στις σαράντα από τις πενήντα τρεις χώρες της Αφρικής, όπου αναπτύσσεται συνεχώς το ιεραποστολικό έργο και επί των ημερών του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρου Β΄.

Δεκάδες γεωτρήσεις για την εξασφάλιση καθαρού πόσιμου νερού, συσσίτια για χιλιάδες παιδιά, επτά σχολεία, δύο ορφανοτροφεία, δέκα εκκλησίες, ιατρικές κλινικές, προγράμματα για φορείς του AIDS και καρκινοπαθή παιδιά, συνθέτουν -μεταξύ άλλων- το έργο ανιδιοτελούς αγάπης της Ιεραποστολής του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Τανζανία.

Στόχος εφικτός, όπως εκτιμά ο Μητροπολίτης, έως το 2010 να προσφερθεί καθαρό πόσιμο νερό σε περίπου μισό εκατομμύριο ανθρώπους.

Η αναγνώριση των τοπικών αρχών είναι μεγάλη. Στην Ιρίγκα, μία εύφορη, πλην πάμφτωχη, περιοχή στην ενδοχώρα της Τανζανίας, όπου πριν από λίγα χρόνια κανείς δεν ήξερε την Ορθόδοξη Εκκλησία, σε ένα νέο γυμνάσιο για 2.100 μαθητές, που οικοδομήθηκε από την Ιεραποστολή, στο Κινταμάλι, ως ελάχιστο δείγμα εκτίμησης, οι τοπικές αρχές έδωσαν το όνομα του Μητροπολίτη Δημήτριου.

Το τρίτο δημοτικό σχολείο στην περιοχή θα εγκαινιαστεί τον Ιούλιο από τον Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, ο οποίος στηρίζει το θεάρεστο έργο, όπως και πολλές άλλες Μητροπόλεις της Βορείου Ελλάδος, και όχι μόνο.

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του κ. Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη, ο Νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης προσέφερε χρήματα για τη διάνοιξη τριών νέων πηγαδιών και την κατασκευή άλλων τριών κατοικιών. Στο πλευρό του είναι και οι συντοπίτες του από το Σοχό, με το δήμαρχο Θεοφάνη Παπά να πρωτοστατεί.

"Με τη συμπαράσταση της Εκκλησίας της Ελλάδας, αλλά και τη συγκινητική ανταπόκριση του απλού κόσμου, από κάθε γωνιά της πατρίδας, από την Κύπρο και τη Διασπορά, συνεχίζουμε το έργο μας", δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Μητροπολίτης Δημήτριος, μνημονεύοντας και τη στήριξη των λίγων, αλλά εκλεκτών Ελλήνων της Τανζανίας.

Οι δράσεις όμως δεν σταματούν εδώ. Στο νέο Ιεραποστολικό Κέντρο στους πρόποδες του όρους Κιλιμάντζαρο, στην Αρούσα, κατασκευάζεται μία ακόμη κλινική και ένα νηπιαγωγείο. Έντεκα καινούργια πηγάδια ανοίγουν σε μία άλλη απομακρυσμένη πάμφτωχη περιοχή, στο Μαφρούτο.

"Εκεί, οι γηγενείς ζούνε ξεχασμένοι από τους ανθρώπους, όχι όμως και από το Θεό, που μας οδήγησε εκεί. Τόση φτώχια δεν έχω δει πουθενά", σημειώνει χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης Δημήτριος.

"Για να φτάσουμε στον προορισμό μας- λέει- καθώς δρόμος δεν υπήρχε, ανεβήκαμε με τζιπ την κοίτη ενός ποταμού. Τώρα χτίζουμε και εκεί ένα σχολείο".

Όλες τις δυσκολίες, ο Μητροπολίτης Δημήτριος έχει μάθει να τις αντιμετωπίζει με καρτερικότητα, προσευχή και πολλές φορές με δάκρυα, πάντα όμως "έρχεται το έλεος του Θεού και προχωράμε", όπως λέει με ευλάβεια.

Μονάκριβη ανταμοιβή για τον ίδιο είναι η ανόθευτη αγάπη των γηγενών και η χαρά που εκδηλώνουν προσερχόμενοι στην εκκλησία, έχοντας διανύσει με τα πόδια ξυπόλητα, κάτω από τον καυτό ήλιο, δεκάδες χιλιόμετρα, με χαμόγελο στα χείλη και την ευχή "Μούγκου ακού μπαρίκι Σάνα" (να σας ευλογεί ο Θεός Κύριε).

Και να σκεφτεί κανείς ότι μόλις πριν από πέντε χρόνια στην Τανζανία υπήρχαν μόνο 300 Ορθόδοξοι και μία εκκλησία. Σήμερα, οι πιστοί μετράνε χιλιάδες.

Για όσους επιθυμούν να συμβάλουν στο έργο της Ιεραποστολής της Τανζανίας οι λογαριασμοί τραπέζης είναι: ALPHA BANK 714-00-23 10010 680 και EUROBANK : 0026-0124-37-0100969481. Αρκεί να αναφέρουμε ότι μόλις 3 ευρώ στοιχίζει ένα εμβόλιο της ανεμοβλογιάς, δέκα ευρώ ο ορός για την ελονοσία, 100 ευρώ μια χημειοθεραπεία, 150 ευρώ στοιχίζει ένα αναπηρικό καροτσάκι, ενώ 1.500 ευρώ είναι αρκετά για τη διάνοιξη ενός πηγαδιού, που μπορεί να αποβεί σωτήριο για χιλιάδες κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών της Τανζανίας.

"Πάντοτε με τις ευλογίες του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας, του πνευματικού πατέρα της Αφρικής, με τη βοήθεια του Θεού, επιτελούμε το έργο του. Και μην ξεχνάτε ότι κάθε παιδί της Τανζανίας είναι ένα δικό μας παιδί, ένα δώρο του Θεού στο κόσμο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι κοντά τους, προσφέροντας, με τη βοήθειά σας, αγάπη και ζωή", τονίζει ο Μητροπολίτης Δημήτριος, ο οποίος νιώθει ζηλευτή, θα έλεγε κανείς, πληρότητα στην καρδιά του.

"Εμείς, στην Τανζανία, κάθε ημέρα έχουμε μικρές Αναστάσεις και αυτό είναι που μας δίνει ανείπωτη χαρά",καταλήγει.

http://www.athos.gr/s_articles-t_view-id_1323.html

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Research From Dr. Masaru Emoto, says that human thoughts are directed at water before it is frozen, images of the resulting water crystals will be beautiful or ugly depending upon whether the thoughts were positive or negative. Emoto claims this can be achieved through prayer, music or by attaching written words to a container of water. Since 1999 Emoto has published several volumes of a work titled Messages from Water, which contains photographs of water crystals next to essays and "words of intent".

http://www.masaru-emoto.net/english/e_ome_home.html

O Ιάπωνας επιστήμονας Dr. Masaru Emoto επιχείρησε κάτι που μέχρι σήμερα ήταν αδιανόητο: να αποδείξει ότι το νερό είναι μια ζωντανή οντότητα που ανταποκρίνεται συνειδητά όχι μόνο στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος αλλά και στις ανθρώπινες ψυχικές ενέργειες!
Με τη μέθοδο της σύγχρονης επιστήμης και επιστρατεύοντας ένα προηγμένο τεχνολογικά όργανο, τον αναλυτή μαγνητικού συντονισμού, ερευνά την κρυσταλλική δομή του νερού και αποτυπώνει φωτογραφικά τις αλλαγές που επιφέρουν σε αυτό οι ποικίλες περιβαλλοντικές επιδράσεις. Και όμως, το νερό είναι ζωντανό, καταλαβαίνει, νοιώθει, ακούει, διαβάζει ανάλογα πάντα με τα ερεθίσματα που δέχεται. Παρακάτω ακολουθούν φωτογραφίες των κρυστάλλων του νερού από το βιβλίο του Dr. Emoto που το αποδεικνύουν:

Το νερό της καθημερινής μας ζωής (Πόσο υποφέρει το νερό από την ρύπανση του περιβάλλοντος).
Το νερό στη φύση.
Το νερό ακούει ήχους και μουσική;
Το νερό ξέρει να διαβάζει;
Πώς αντιδράει το νερό δείχνοντάς του ονόματα ανθρώπων;




Και όμως το νερό ακούει ήχους και μουσική!

Είναι αλήθεια;
Αν ναι πως αντιδρά στο άκουσμα μουσικής; Μέσα από μια σειρά πειραμάτων το νερό μας δείχνει καθαρά ότι όχι μόνο ακούει ήχους αλλά και μουσική. Όπως και ο άνθρωπος αντιδράει ευχάριστα ή δυσάρεστα σε διαφορετικά ακούσματα μουσικής.
Είναι άραγε πιθανόν ο λόγος που οι άνθρωποι αισθάνονται χαρά όταν ακούνε μουσική, να είναι επειδή το νερό που περιέχεται στο σώμα τους να υφίσταται κάποια αλλαγή;
Οι δονήσεις της μουσικής και των λόγων, που μεταφέρονται μέσω του αέρα, επηρεάζουν το νερό περισσότερο από κάθε άλλο στοιχείο!
Οι φωτογραφίες των κρυστάλλων του νερού αποτελούν μια εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδο παρατήρησης της επίδρασης που έχουν η μουσική και τα λόγια στο νερό και αποδεικνύουν ότι το νερό ακούει!


Φωτογραφία κρυστάλλου νερού βρύσης
πριν από προσευχή.







Φωτογραφία κρυστάλλου νερού βρύσης
μετά από προσευχή.






Μπαχ, ''Αρια για τη χορδή του Χολ''
Ο κρύσταλλος δείχνει να έχει
μαγευτεί από το άκουσμα της μουσικής
αυτού του πασίγνωστου έργου για βιολί.




Ηeavy Metal, Μουσική
Γεμάτη θυμό μουσική.. Η εξαγωνική
δομή αυτού του κρυστάλλου
διασπάστηκε κυριολεκτικά σε
κομμάτια. Το νερό φαίνεται να αντιδρά
αρνητικά στο άκουσμά της.




''Αγάπη / Εκτίμηση''
Τίποτα πιο σημαντικό από την
αγάπη και την ευγνωμοσύνη.
Αυτός ο αληθινά όμορφος
κρύσταλλος μας δείχνει ότι
το νερό το καταλαβαίνει αυτό.





''Ηλίθιο''
(Αγγλική γλώσσα)
Το νερό της 1ης φωτογραφίας μοιάζει πολύ με το νερό της φωτογραφίας που εκτέθηκε σε Heavy Metal μουσική που οι στίχοι της είχαν την ίδια έννοια με την έκφραση ''Ηλίθιο''. Η λέξη ηλίθιο της 2ης φωτογραφίας που είναι στα Αγγλικά αλλάζει τον κρύσταλλο γιατί η ετυμολογία της λέξης έχει διαφορά σε σχέση με τη λέξη ''Ηλίθιο'' στην Ιαπωνία.




Φανταστείτε λοιπόν πόσο επηρεάζεται ο άνθρωπος που αποτελείται περίπου από 70% νερό!

Μπεσλάν videos

Πέντε χρόνια από την τραγωδία στο Μπεσλάν

Η κόλαση λέγεται Μπεσλάν
Σπάραξαν οι καρδιές για τα παιδιά της Βόρειας Οσετίας
Ήταν Τετάρτη 1η Σεπτεμβρίου όταν η εμπόλεμη ζώνη της Τσετσενίας «πέρασε» αιφνιδιαστικά τις πύλες ενός ήσυχου σχολείου της Βόρειας Οσετίας. Τα μάτια του πλανήτη καρφώθηκαν στην εικόνα των παιδιών του Μπεσλάν. Ο ρωσικός λαός μούδιασε, ο Τύπος κατέκρινε το Κρεμλίνο για το χειρισμό της κρίσης και τη λογοκρισία. Και ο Βλαντίμιρ Πούτιν πήρε λαβή για να ενισχύσει την προεδρική εξουσία...

Τσετσένοι αυτονομιστές εισβάλλουν στο σχολείο του Μπεσλάν και υπό την απειλή των όπλων εξαναγκάζουν παιδιά, γονείς και καθηγητές να συγκεντρωθούν στο γυμναστήριο του μαρτυρίου. Η ζέστη είναι αφόρητη και οι όμηροι λιποθυμούν. Επί τρεις ημέρες θα παραμείνουν δίχως τροφή και νερό. Οι απαγωγείς πυροβολούν διαρκώς στον αέρα προς αποφυγή εφόδου των ρωσικών ειδικών δυνάμεων.

Οι φρενήρεις μεσολαβητικές προσπάθειες αποβαίνουν άκαρπες. Δύο ημέρες μετά την κατάληψη του σχολείου, πρωί Παρασκευής, οι Τσετσένοι αυτονομιστές συναινούν τελικά στη είσοδο διασωστών για την περισυλλογή των πρώτων νεκρών. Ξαφνικά το σχολείο του Μπεσλάν σείεται από εκρήξεις και πυροβολισμούς. Κανείς δεν γνωρίζει τι συμβαίνει.

Η σειρά εξέλιξης των γεγονότων δεν έχει έως σήμερα αποσαφηνιστεί. Αυτόπτες μάρτυρες έχουν δηλώσει πως ένας από τους εκρηκτικούς μηχανισμούς του γυμναστηρίου έπεσε και ανατινάχθηκε. Φαίνεται πως ακολούθησε και δεύτερη έκρηξη. Η οροφή του γυμναστηρίου κατέρρευσε και ο όμηροι άρχισαν να τρέχουν τρομοκρατημένοι προς κάθε κατεύθυνση.

Οι απαγωγείς ανοίγουν πυρ αδιακρίτως και οι κυβερνητικές δυνάμεις απαντούν. Εν μέσω της ανταλλαγής πυρών η ζώνη ασφαλείας σπάει και συγγενείς των ομήρων εισέρχονται στο σχολείο. Συγκλονιστικές εικόνες των ομήρων του Μπεσλάν που τρέχουν μακριά από την κόλαση. Ημίγυμνα παιδιά με αίμα στο σώμα αναζητούν την ασφάλεια, ασθενοφόρα και στρατιωτικά οχήματα μεταφέρουν τους τραυματίες σε παρακείμενα νοσοκομεία.

Την ώρα εκείνη κανείς δεν φαντάζεται τον τελικό απολογισμό των 326 νεκρών, εκ των οποίων οι μισοί είναι παιδιά. Όταν οι ειδικές δυνάμεις περνούν (το Σάββατο) τα συντρίμμια του γυμναστηρίου βρίσκονται απέναντι σε εκατοντάδες σορούς. Τα πτώματα είναι σε τέτοιο βαθμό απανθρακωμένα που έως και 72 ώρες μετά τη λήξη του θρίλερ εκατοντάδες άνθρωποι δεν γνωρίζουν εάν τα παιδιά ή οι συγγενείς τους είναι ζωντανοί.

Το μεσημέρι της Παρασκευής το μεγαλύτερο τμήμα του σχολείου τελεί πλέον υπό έλεγχο, ορισμένοι απαγωγείς έχουν διαφύγει, ενώ άλλοι οχυρώνονται στο υπόγειο. Συνολικά 29 εξτρεμιστές σκοτώθηκαν κατά την έφοδο, η οποία σύμφωνα με το Κρεμλίνο δεν ήταν προαποφασισμένη. Στο Μπεσλάν κηρύχθηκε πένθος 40 ημερών και σύσσωμη η Ρωσία έγινε μία φωνή κατά της τρομοκρατίας. Ο Βλ.Πούτιν τελικώς συναίνεσε στη διεξαγωγή κοινοβουλευτικής έρευνας και τον Οκτώβριο απαγγέλθηκαν οι πρώτες κατηγορίες κατά αστυνομικών.

Πέντε χρόνια από την τραγωδία στο Μπεσλάν
Πλήθος επιζώντων και συγγενών των θυμάτων της σφαγής του Μπεσλάν συγκεντρώθηκαν με λουλούδια στα χέρια σήμερα, πέμπτη επέτειο της τραγωδίας, στα ερείπια του σχολείου Νο.1, όπου την 1η Σεπτεμβρίου 2004 ομάδα Τσετσένων και Οσέτιων ανταρτών συνέλαβε και κράτησε επί τρεις ημέρες 1.000 περίπου ανθρώπους ομήρους, για να ακολουθήσει η αμφιλεγόμενη επέμβαση των ρωσικών δυνάμεων ασφαλείας και η αιματοχυσία.
Οι συγγενείς των 332 θυμάτων, ανάμεσά τους 186 παιδιά, εκφράζουν τη λύπη τους για το ότι οι ρωσικές αρχές δεν έχουν διδαχθεί από την τραγωδία της κωμόπολης της Βόρειας Οσετίας, καθώς και για το ότι καμία ανεξάρτητη έρευνα δεν έχει ρίξει φως στις συνθήκες της σύλληψης των ομήρων και της επέμβασης των ρωσικών δυνάμεων ασφαλείας και της πιθανής εμπλοκής των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών.

"Εδώ και πέντε χρόνια , μετά το Μπεσλάν, νομίζαμε ότι ο κόσμος θα άλλαζε. Αλλά, τόσα χρόνια μετά, βλέπουμε ότι τίποτε δεν άλλαξε. Συνεχίζουμε να φοβόμαστε να στείλουμε τα παιδιά μας στο σχολείο, διότι σημειώνονται όλο και πιο τρομακτικές και ύπουλες τρομοκρατικές ενέργειες στον Βόρειο Καύκασο", δήλωσε η Βαλεντίνα Οστάνι, που συνόδευε τον γιο και τον ανηψιό της στην τελετή.

Εάν αυτή η τραγωδία και η αιματηρή της κατάληξη σήμαναν την αρχή μιας σειράς από νίκες της Μόσχας εναντίον των τσετσένων ανταρτών - κυρίως με τον θάνατο το 2006 του οργανωτή της σφαγής, του πολέμαρχου Σαμίλ Μπασάγεφ- ο ρωσικός Καύκασος γνωρίζει τους τελευταίους μήνες νέο κύμα τρομοκρατικής βίας. Σύμφωνα με στοιχεία του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων, από τον Ιούνιο, τουλάχιστον 259 άνθρωποι σκοτώθηκαν στον ρωσικό Καύκασο, ανάμεσά τους 109 αστυνομικοί και στρατιώτες και 110 ένοπλοι.

http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=77976

Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης (Μέρος 2ο)

το κελάκι του Γέροντα

Τα πνευματικά χαρίσματα του Γέροντα

Ο μακαριστός Γέροντας Ιάκωβος έζησε οσίως σαράντα περίπου χρόνια στη Μονή του Όσιου Δαυΐδ, έχοντας προηγουμένως ζήσει «ευαγγελικώς» στον κόσμο τριάντα δύο χρόνια. Δούλεψε στον Κύριο τηρώντας από τη νεότητα έως το γήρας την προθυμία της ασκήσεως. Μιμήθηκε τον όσιο Δαυΐδ, και βάδισε στα ίχνη του. Οι ασκητικοί του αγώνες ήταν εφάμιλλοι των παλαιών οσίων πού αναφέρονται στα Γεροντικά, αλλά και οι εναντίον του επιθέσεις, πνευματικές και αισθητές, οι ποικίλοι πειρασμοί, δοκιμασίες και κακοπάθειές του ήταν ανάλογες με αυτές πού αντιμετώπισαν πολλοί θεοφόροι Πατέρες. Όσο όμως μεγάλωναν οι δοκιμασίες, οι ασθένειες και τα βάσανα του, τόσο ο θεός τον χαρίτωνε με σπάνια πνευματικά χαρίσματα, όπως της διοράσεως και προοράσεως, της διακρίσεως και της παραμυθίας, και τόσο περισσότερες ήταν οι θεοπτείες πού είχε και οι θεοσημείες πού επιτελούσε με την προσευχή του, αλλά και τόσο μεγαλύτερη γινόταν η ακτινοβολία του. Στη Μονή προσέρχονταν για να τον δουν εκατοντάδες απλοί άνθρωποι του λαού, αλλά και πατριάρχες και αρχιερείς, κληρικοί κάθε βαθμού και μοναχοί, άρχοντες και ανώτατοι δικαστές, καθηγητές Πανεπιστημίου και επιστήμονες. Όλοι φεύγοντας από τη Μονή κι έχοντας δει το Γέροντα Ιάκωβο αισθάνονταν ότι έφευγαν από ένα είδος Παραδείσου. Ό καθένας εύρισκε κοντά στο Γέροντα τη βοήθεια πού χρειαζόταν. Οι πονεμένοι εύρισκαν με τους παραμυθητικούς του λόγους την παρηγοριά και την ανακούφιση, οι δαιμονισμένοι εύρισκαν με τις ευχές του την απελευθέρωση από τα δαιμόνια και τη θεραπεία τους, οι ασθενείς εύρισκαν με την παρρησία της προσευχής του την ίαση και την υγεία, οι ταλαιπωρημένοι από τα διάφορα βιοτικά προβλήματα τους εύρισκαν με την ευλογία του την αναψυχή, την ψυχική τους Ισορροπία, την ενδυνάμωση, τη λύση των προβλημάτων τους. Οι φτωχοί εύρισκαν με τη συνεχή και αγόγγυστη ελεημοσύνη του τη λύτρωση από τη θλίψη της φτώχειας και την απελευθέρωση από τα βάρη των χρεών τους. Πολλά άτεκνα ζευγάρια μετά την προσευχή, τις ευχές και την ευλογία του αποκτούσαν τέκνα χαριτωμένα. 'Αλλά και για όσους είχαν τα κατάλληλα μάτια να δουν, ή παρουσία και μόνο του Γέροντα, ή θεωρία του, αποτελούσε ευλογία θεού, φανέρωση των θείων ενεργειών, παρουσία του θεού στη γη. Ιδού τι αναφέρει σχετικώς στην από 14.2.1994 επιστολή του προς την Ιερά Μονή του Όσιου Δαυΐδ ο οικουμενικός πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος: «...Δια τον μακαριστόν Γέροντα με την φωτεινήν μορφήν ισχύει εκείνο το οποίον έγραφεν ο ιερός Χρυσόστομος δια τον άγιον Μελέτιον Αντιοχείας: "Ου γαρ διδάσκων μόνον, ουδέ φθεγγόμενος, αλλά και δρώμενος απλώς, ικανός ή άπασαν αρετής διδασκαλίαν εις την των ορώντων ψυχήν εισαγαγείν".

Ή οσιακή κοίμηση του

Αντάξια της θαυμαστής ζωής του ήταν και η οσιακή κοίμηση του Γέροντα, την οποία προγνώριζε, γι' αυτό και παρακάλεσε αγιορείτη ιεροδιάκονο πού εξομολόγησε το πρωί της 21ης Νοεμβρίου 1991, εκείνης της τελευταίας ημέρας της επιγείου ζωής του να μείνει στο Μοναστήρι ως το απόγευμα για να τον «ντύσει».Και πράγματι στις 4.17 το απόγευμα σαν πουλάκι παρέδωσε το πνεύμα. Ό μακαριστός Γέροντας άφησε το φθαρτό αυτό κόσμο του πόνου κι έφυγε για την αιώνια ανάπαυση, στο Θεό.
Το λείψανο του ήταν λαμπερό, εύκαμπτο, ζεστό, οσιακό και η ιαχή πού έβγαινε από τα χείλη χιλιάδων ανθρώπων «άγιος άγιος... είσαι άγιος» αποτελούσε μία ομόφωνη μαρτυρία της συνείδησης των πιστών για το μακαριστό πλέον Γέροντα Ίάκωβο. Αλλ ο άγιος Γέροντας συνεχίζει και μετά την οσιακή κοίμηση του, όπως το ομολογούν εκατοντάδες πιστοί να τους ευεργετεί με την παρρησία πού έχει στο Θεό. Στη Μονή του Όσιου Δαυΐδ υπάρχουν τουλάχιστον τριακόσιες μαρτυρίες πιστών, πού ο Γέροντας Ιάκωβος τους βοήθησε. Οι μαρτυρίες αυτές, πού περιέχονται σε επιστολές των ίδιων των ευεργετηθέντων ή κατεγράφθηκαν μετά από προφορικές διηγήσεις τους, έχουν σχέση με θεραπείες, ευεργετικές επεμβάσεις, ή μεταθανάτιες εμφανίσεις του Γέροντα.

Ή παρρησία του π. Ιακώβου στο Θεό-Σύγχρονες μαρτυρίες

1.Ό ιερεύς π. Ιωάννης Βερνέζος, εφημέριος του Προσκυνηματικού Ιερού Ναού του Άγιου Ιωάννου του Ρώσου στο Προκόπι της Ευβοίας ανέφερε τα εξής: «Είχα ένα ογκίδιο στο δεξί μου χέρι. Έκτος των κινδύνων πού έκρυβε, ήταν και αντιαισθητικό. Γι' αυτό, όταν οι χριστιανοί μου φιλούσαν το χέρι, το κάλυπτα με το ράσο μου. Την ημέρα της κηδείας του Γέροντος Ιακώβου (22.11.1991) παρεκάλεσα το Γέροντα για το θέμα αυτό. Και καθώς ασπαζόμουν το ιερό σκήνωμα του, ακούμπησα το χέρι μου πάνω στο λείψανο του. Από εκείνη τη στιγμή το ογκίδιο άρχισε να υποχωρεί, ώσπου εξαφανίστηκε. Μεγάλη ή χάρη του οσίου Γέροντα. "Ας έχουμε την ευχή του!».
2. Ή κ. Ανδρομάχη Πασχάλη, κάτοικος Λίμνης Ευβοίας, σε επιστολή πού έστειλε στη Μονή γράφει τα έξης:«Στις 18 Νοεμβρίου 1993 παρουσιάστηκε στην άκρη της γλώσσας μου ένα μικρό κεράτινο ογκίδιο. Περνώντας οι μέρες αυτό μεγάλωσε, κρεμόταν μπροστά στη γλώσσα μου και με ενοχλούσε στην ομιλία, την ώρα πού έτρωγα και όταν έπινα νερό. Πέρασαν δυο μήνες από την ημέρα πού το πρωτοείδα, το ογκίδιο εξακολουθούσε να υπάρχει και ή ψυχολογική μου κατάσταση ήταν πολύ άσχημη. Μέσα στη μεγάλη ψυχολογική ένταση πού βρισκόμουν, κι ενώ σκεπτόμουν ότι από Δευτέρα έπρεπε να πάω στην Αθήνα για γιατρό, άρχισα να λέω το πρόβλημα μου στον παππού Ίάκωβο κοιτάζοντας μία μικρή φωτογραφία του πού είχα απέναντι στο τραπέζι μου. Τον παρακάλεσα να με βοηθήσει, να μην αρχίσω τις ατέλειωτες εξετάσεις στους γιατρούς πού χρειάζονται για τέτοιου είδους περιστατικά και κατά τις δυο τα μεσάνυκτα ανέβηκα για ύπνο στο δωμάτιο μου. Το πρωί πού σηκώθηκα, την ώρα πού έπινα καφέ, διαπίστωσα ότι δεν με ενοχλούσε τίποτα στη γλώσσα μου. Όλο αγωνία πήγα στον καθρέφτη και είδα ότι το ογκίδιο πού είχα εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ούτε σημάδι. Έτσι απλά παρακάλεσα τον άγιο Ιάκωβο να με βοηθήσει, κι αυτός έτσι απλά με βοήθησε.»
3. Ό πανιερώτατος μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος σε μία από τις επισκέψεις του στη Μονή, ως αρχιμανδρίτης τότε, ανέφερε μεταξύ άλλων θαυμάτων πού επιτελεί ο άγιος Γέροντας Ιάκωβος σε Κυπρίους αδελφούς μας, τους οποίους αγαπούσε πολύ, και το εξής θαυμαστό:«Είχα φέρει στην Κύπρο λάδι από το καντήλι του τάφου του Γέροντα. Το 1993 με πήρε στο τηλέφωνο ο εφημέριος του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Λάρνακος, ο π. Παναγιώτης Ζάρος, και μου είπε: «Πάτερ Νεόφυτε, δεν είμαι καλά. Έχω ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας, αλλά δεν το λέω. Έχω ραγάδες στο έντερο και έχω μεγάλη αιμορραγία. Και αυτές τις ημέρες έχω έντονους πόνους και μεγάλη ροή αίματος, και σε παρακαλώ κάνε μια παράκληση στον άγιο Γεώργιο, πού ζεις στο μοναστήρι του, και στον πατέρα Ιάκωβο να μου δίνουν υπομονή, γιατί όταν πονώ υποφέρω πολύ και φωνάζω και στενοχωρούνται και ή παπαδιά και τα παιδιά μου».Λυπήθηκα πολύ και του είπα ότι θα κάμω παράκληση και θα του πήγαινα λαδάκι από το καντήλι του πατρός Ιακώβου, για να σταυρωθεί. Αυτά είπα και έκλεισα το τηλέφωνο. Μετά από δέκα πέντε λεπτά ο π. Παναγιώτης ήρθε στο μοναστήρι και μου είπε: «Ήρθα να πάρω το λαδάκι του Γέροντα μόνος μου, γιατί πιστεύω πολύ σε αυτόν τον άνθρωπο, ότι ο Θεός τον χαρίτωσε και θα με βοηθήσει». Του έδωσα λάδι και σταυρώθηκε στο μέτωπο και έφυγε. Το βράδυ με πήρε στο τηλέφωνο και μου είπε χαίροντας και κλαίοντας ότι ή ροή του αίματος σταμάτησε. Από τότε έγινε τελείως καλά. Ό π. Παναγιώτης υπέφερε από αυτό από τα εφηβικά του χρόνια και τώρα ήταν περίπου 40 ετών. Όταν έγινε καλά υποσχέθηκε να τελεί θεία Λειτουργία και μνημόσυνο στο Γέροντα Ιάκωβο κάθε χρόνο σαν αυτή την ήμερα της θεραπείας του. Όταν όμως πέρασε ένας χρόνος από το θαύμα αυτό ο π. Παναγιώτης ξέχασε την υπόσχεση του. Τη θυμήθηκε όταν εκείνη την ημέρα (στο χρόνο επάνω) του παρουσιάσθηκε ελάχιστο αίμα. Εκπλήρωσε την υπόσχεση του και η ροή του αίματος σταμάτησε. Από τότε το θυμάται κάθε χρόνο και επιτελεί θεία Λειτουργία και μνημονεύει το Γέροντα ανάμεσα στους Άγιους.
4. Ό κ. Γιώργος Ίωαννίδης, γιατρός παθολόγος από το Βόλο, (προσωπικός τότε γιατρός του τότε Μητροπολίτου Δημητριάδος και τώρα Αρχιεπισκόπου κ. Χριστοδούλου) ανέφερε μεταξύ άλλων και τα έξης:«Φεύγοντας από τη Μονή του Όσιου Δαυΐδ, οπού είχα έλθει με την οικογένεια μου για προσκύνημα το Σεπτέμβριο του 1997, κι ενώ βρισκόμουν στην πύλη της αισθάνθηκα μέσα μου μια δυνατή επιθυμία να πάω να ξαναπροσκυνήσω τον τάφο του Γέροντα Ιακώβου. Αισθανόμουν όπως αισθάνεται κάποιος πού ξέχασε πίσω του κάτι πολύτιμο και θέλει να γυρίσει να το πάρει. Πραγματικά γύρισα με το γιο μου και στο ένα μέτρο πριν από τον τάφο του Γέροντα βλέπω κάτω στη γη ένα κομποσχοίνι. Παίρνω το κομποσχοίνι στο χέρι μου, το υψώνω και το κρατώ επιδεικτικά, ώστε αν κάποιος από τους γύρω προσκυνητές το έχασε, να το δει και να 'ρθει να το πάρει. Εκείνη όμως ακριβώς τη στιγμή ακούω φωνή πίσω μου πού μου έλεγε: «Τι ψάχνεις; Για σένα είναι το κομποσχοίνι». Γυρίζω και σε απόσταση ενός μέτρου βλέπω ολοζώντανο το Γέροντα Ιάκωβο να μου χαμογελά. Τον είδα ολοκάθαρα. Διέκρινα την υγρασία των ματιών του, τις φλεβίτσες στο πρόσωπο του, τη γενειάδα του, όπως την είχε. Ένοιωσα κάτι το ξεχωριστό, συγκλονίστηκα. Ή κυριολεκτικά αυτή ζωντανή παρουσία του Γέροντα Ιακώβου μπροστά μου ήταν καθοριστική κι έβαλε μέσα μου τη σφραγίδα περί της βεβαιότητας της θείας παρουσίας».
5. Τις ημέρες πού γραφόταν αυτό το κείμενο και συγκεκριμένα στις 10 Όκτωβρίου 2001 ήρθε στη Μονή ο κ. Γιαννούλης, ναυτικός, από την Άνδρο και βουρκωμένος χωρίς καν να μπορεί να μιλήσει καλά-καλά από τη συγκίνηση και τα κλάματα ανέφερε τα έξης:«Ταξίδευα προ καιρού και ευρισκόμουν στην Ινδία. Κάποια μέρα αντιμετώπισα σοβαρό πρόβλημα με την καρδιά μου. Στο Νοσοκομείο εκεί πού με πήγαν οι γιατροί είπαν στους συναδέλφους μου ότι τελειώνω. Εγώ, παρ' όλο πού ήμουν σε κωματώδη κατάσταση, ένιωθα ότι κάποια αόρατη θεία δύναμη με βοηθάει. Όταν αργότερα άνοιξα κάποια στιγμή τα μάτια μου τον πρώτο πού είδα μπροστά μου ήταν ο Γέροντας Ιάκωβος πού είχα διαβάσει αρκετές φορές το βιβλίο του. Μου είπε: "Μη φοβάσαι, κύριε Γιαννούλη, θα σε βοηθήσω, θα γίνεις τελείως καλά και θα ξαναγυρίσεις στην πατρίδα". Και από εκείνης της ώρας πράγματι έγινα τελείως καλά».Από τις υπάρχουσες προφορικές και γραπτές μαρτυρίες των πιστών διαπιστώνεται ότι ο Γέροντας Ιάκωβος έχει μεγάλη παρρησία στο θεό και γι' αυτό ευχόμεθα να πρεσβεύει υπέρ υγείας όλων μας στο δωρεοδότη Θεό.

Πατήρ Ιάκωβος Τσαλίκης (μέρος 1ο)

Π. Ιάκωβος Τσαλίκης



Συνεχής η θαυματουργική παρουσία του π. Ιάκωβου Τσαλίκη στους πιστούς

Ο γέροντας γεννήθηκε σης 5 Νοεμβρίου 1920 από ευσεβείς γονείς. Την Θεοδώρα από το Λιβίσι της Μικράς Ασίας και τον Σταύρο από την Ρόδο. Η οικογένεια της μητέρας του ήταν γνωστοί στο Πατριαρχείο, ευεργέτες των σχολείων της Μάκρης και με σπουδαία εκκλησιαστική παράδοση. Στις αρχές του 1922 «Τούρκοι πιάσανε τον πατέρα του ο οποίος οδηγήθηκε στα βάθη της Ασίας. Μετά την καταστροφή η οικογένεια του ακολούθησε τον σκληρό δρόμο της προσφυγιάς. Το καράβι τους μετέφερε στην Ιτέα και από εκεί πήγαν στην Άμφισσα Εκεί για καλή τους τύχη το 1925 βρήκαν τον πατέρα του μικρού Ιακώβου και μαζί πλέον η οικογένεια μετακινήθηκε στο χωριό Φαράκλα της Εύβοιας. Ο μικρός Ιάκωβος ήταν επτά χρονών και είχε μάθει απέξω την θεία Λειτουργία χωρίς να γνωρίζει γράμματα. Το 1927 πήγε σχολείο και διακρίθηκε για τις επιδόσεις του. Η αγάπη του για την εκκλησία ήταν έκδηλη. Την ίδια χρονιά εμφανίσθηκε μπροστά του η Αγία Παρασκευή και του φανέρωσε το λαμπρό εκκλησιαστικό του μέλλον ενώ συχνά διάβαζε ευχές, προσευχόταν και θεράπευε συγχωριανούς του. Το 1933 τελείωσε το δημοτικό αλλά οι οικονομικές δυσκολίες της οικογένειας του δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει στο γυμνάσιο. Ακολούθησε τον πατέρα του στην δουλειά του. Ο μητροπολίτης Χαλκίδος εντυπωσιασμένος από το ψάλσιμο του τον χειροθέτησε αναγνώστη. Από το 1938 και μετά η ζωή του ήταν καθαρά ασκητική. Έτρωγε λίγο, κοιμόταν ελάχιστα, προσευχόταν συνεχώς και δούλευε σκληρά. Τα βάσανα και οι κακουχίες της κατοχής ταλαιπώρησαν τους άτυχους πρόσφυγες. Τον Ιούλιο του 1942 πέθανε η μητέρα του προλέγοντας του ότι θα γίνει ιερέας. Το 1947 ο Ιάκωβος πήγε στρατιώτης. Τα πειράγματα των συναδέλφων του που του είχαν βγάλει το παρατσούκλι ο «πάτερ Ιάκωβος» αλλά και ο χλευασμός τους δεν τον πτοούσαν. Ο διοικητής του τον εκτιμούσε ιδιαίτερα και ήταν από τους λίγους που κατάλαβε το λαμπρό μέλλον που θα είχε το νεαρό προσφυγόπουλο. Μετά την απόλυση του από το στρατό (1949) ο Ιάκωβος σε ηλικία 29 χρονών χάνει και τον πατέρα του. Ο αγώνας του τώρα για να αποκαταστήσει την αδελφή γίνεται εντονότερος, χωρίς όμως να παραμελεί αυτό το οποίο ποθεί από τα παιδικά του χρόνια. Να γίνει μοναχός.

Η ΝΕΑ ΤΟΥ ΖΩΗ ΣΑΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ

Έχοντας εκπληρώσει την επιθυμία της μητέρας του, να παντρέψει την αδελφή του το Νοέμβριο του 1952 προσέρχεται στο μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ στις Ροβιές, για να εκπληρώσει και την δική του επιθυμία Σε ηλικία 32 ετών πλέον ο Ιάκωβος γίνεται δόκιμος μοναχός και στις 19 Δεκεμβρίου 1952 στην Χαλκίδα ο Μητροπολίτης Γρηγόριος τον χειροτόνησε ιερέα. Έτσι συνέχισε η ζωή του ασκητή Ιάκωβου, εργασία στο μοναστήρι, προσευχή στο ασκητήριο του Οσίου Δαβίδ, οι θεοπτίες και θαύματα τα οποία με τον καιρό πλήθαιναν. Ο βαθμός άσκησης του ήλθε σε υψηλά πνευματικά επίπεδα και πολλές φορές οι δαίμονες τον έδειραν βάναυσα Ο ίδιος έβλεπε και συνομιλούσε συχνά με τους οσίους Δαβίδ και Ιωάννη Ρώσο, ενώ το προορατικό του χάρισμα ήταν σπουδαίο. Τον Αύγουστο του 1963 με θαυμαστό τρόπο τάισε με δυόμισι οκάδες μανέστρα, 75 εργάτες με πλουσιοπάροχες μερίδες και περίσσεψε και μισή κατσαρόλα.! Στις 25 Ιουνίου 1975 ο γέροντας Ιάκωβος ανέλαβε το πηδάλιο της μονής της μετανοίας του. Από την λιτοδίαιτη και ασκητική ζωή η υγεία Του άρχισε να κλονίζεται. Οι φλέβες του ποδιών του ήταν σάπιες, έκανε εγχείριση Βουβωνοκήλης, σκωληκοειδίτιδας, προστάτη, καρδιάς και σύμφωνα με τις μαρτυρίες του καθηγητή Κρεμαστινού που του έβαλε τον βηματοδότη «..η θεία δύναμη κρατούσε τον παππού..». Από το 1990 και μετά ο γέροντας δεν είχε πλέον δυνάμεις και οι κρίσεις στην υγεία του αυξήθηκαν. Τον Σεπτέμβριο του 1991 μετά από μικρο-εμφράγματα νοσηλεύθηκε στο Γενικό Κρατικό. Επιστρέφοντας στην μονή έπαθε φλεγμονή η οποία εξελίχτηκε σε πνευμονία Ο ίδιος είχε διαισθανθεί το τέλος του. Το πρωί της 21ης Νοεμβρίου 1991 πήγε στην ακολουθία, έψαλε και κοινώνησε. Μετά εξομολόγησε μερικούς πιστούς και έκανε τον γύρο της μονής εσωτερικά και εξωτερικά. Το μεσημέρι εξομολόγησε μία πνευματική του κόρη, ενώ τον υποτακτικό του Ιλαρίωνα, τον οποίον εκείνη την μέρα θα χειροτονούσε σε ιεροδιάκονο ο μητροπολίτης Χαλκίδος. Μόλις ήλθαν οι πατέρες ο γέροντας προσπάθησε να σηκωθεί, αλλά ζαλίστηκε. Η αναπνοή του βάρυνε, ο σφυγμός του εξασθένησε και από τα χείλη του βγήκε ένα μικρό φύσημα Ο γέροντας είχε πάρει πλέον τον δρόμο για την μακαρία ζωή. Οι λαϊκοί που ειδοποιήθηκαν γη την κηδεία του ήταν ελάχιστοι. Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά ο ένας στον άλλο μετέδιδαν το θλιβερό γεγονός. Την επόμενη μέρα χιλιάδες κόσμου κατέκλυσαν το μοναστήρι, κληρικοί όλων των βαθμίδων, πνευματικοπαίδια του γέροντα από όλη την Ελλάδα, ήλθαν να δώσουν τον τελευταίο ασπασμό. Η αυλή της μονής ήταν κατάμεστη. Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στο ύπαιθρο και μετά από τους επικήδειους λόγους, ο πρώην Κεφαλληνίας Προκόπιος είπε να υψώσουν το φέρετρο ψηλά να δουν α πιστοί τον Όσιο γέροντα. Μόλις εφάνη το ιερό λείψανο με μία φωνή οι χιλιάδες των πιστών κραύγασαν « Άγιος, Άγιος». Σήμερα 10 χρόνια ακριβώς μετά από εκείνη την ημέρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, έχει γίνει πλέον πεποίθηση σε όλη την Ελλάδα ότι ο γέροντας Ιάκωβος με τα δεκάδες μετά θάνατον του θαύματα, έχει καταταγεί στην χορεία των Αγίων. Μένει να το αντιληφθούν και οι εκκλησιαστικοί μας ταγοί και να του δώσουν και αυτοί την θέση που του αρμόζει και επίσημα στην ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εμείς αιτούμεθα από τον γέροντα Όσιο Ιάκωβο να μας προστατεύει και να πρεσβεύει υπέρ ημών στον Κύριο και Θεό μας.

Το δεύτερο μέρος άρθρου του Αρχιμανδρίτη π. Κυρίλλου,
Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Ευβοίας
στο περιοδικό «ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ», αφιερωμένο στον Γέροντα Ιάκωβο
………………………………………………………………………………………………
Αρχική επιθυμία του π. Ιακώβου ήταν να πάει στους Αγίους Τόπους κι εκεί να ζήσει στην Έρημο ως Ασκητής. Θεώρησε όμως καλό πριν ξεκινήσει για τους Αγίους Τόπους να επισκεφθεί το μοναστήρι του Όσιου Δαυίδ, για να ζητήσει τη βοήθεια και τη μεσιτεία του οσίου. Ή ολοζώντανη όμως εμφάνιση ενώπιον του με την άφιξη του εκεί του ίδιου του οσίου Δαυίδ πού τον υποδέχθηκε και η ουράνια και παραδείσια πολιτεία των ασκητών πού είδε μπροστά του σε δράμα, αντί του παλαιού και ερειπωμένου Μοναστηριού πού υπήρχε στην πραγματικότητα, τον έκαναν να υποσχεθεί στον Άγιο, ότι θα παραμείνει στη Μονή, όπως και παρέμεινε. Την εποχή εκείνη ζούσαν στη Μονή τρία γεροντάκια με το ιδιόρρυθμο σύστημα. Ηγούμενος ήταν ο μακαριστός αρχιμανδρίτης Νικόδημος Θωμάς, άνθρωπος ενάρετος, ηθικός και πολύ ελεήμων, εργασθείς με πολύ ζήλο για την αναστήλωση της Μονής.

Ή μοναχική ζωή του Γέροντα Ιακώβου

Ό πατήρ Ιάκωβος ξεκινώντας τη μοναχική ζωή έβαλε αρχή απαράβατη την υπακοή και δεν έκανε τίποτα χωρίς ευλογία του ηγουμένου, την οποία για να λάβει απαιτείτο πολλές φορές να κάνει κοπιαστικές πορείες τεσσάρων και πέντε ωρών, αφού ο Γέροντας του ασκώντας και εφημεριακά καθήκοντα ευρίσκετο συχνά στην κωμόπολη της Λίμνης. Ή αγόγγυστη υπακοή αυτή του π. Ιακώβου και ο πύρινος ζήλος με τον όποιο εργαζόταν στην πνευματική και σωματική εργασία μέσα στη Μονή εκίνησαν το φθόνο του μισόκαλου διαβόλου, ο όποιος αρχικά ξεσήκωσε τους παλαιούς ιδιόρρυθμους πατέρες εναντίον του. Θλίψεις, πικρίες και δοκιμασίες πολλές επέτρεψε ο Θεός και τον βρήκαν εξ αίτιας της συμπεριφοράς των πατέρων αυτών. Όμως δεν κάμφθηκε, συνέχισε τον αγώνα του.

Δοκιμασίες και πειρασμοί

Από την άλλη είχε να αντιμετωπίσει τη δοκιμασία της απίστευτης φτώχειας της Μονής, εκείνης της εποχής και του ερειπωμένου παγωμένου κελιού του με τα χαλασμένα παντζούρια πού από τις χαραμάδες τους στους βαρείς χειμώνες ό αέρας περνούσε το χιόνι μέσα, και με τα τρύπια πατώματα, πού από κάτω τους βάζανε τα γίδια της Μονής. Ακόμη ή στέρηση απολύτως αναγκαίων αγαθών και των χειμερινών ακόμη ρούχων και παπουτσιών τον έκαναν με τις βροχές, τους πάγους και το πολύ χιόνι να τρέμει σύγκορμος και να αρρωσταίνει συχνά. Όλες αυτές οι ταλαιπωρίες στιγμάτιζαν το σώμα του, καμμιά όμως δεν βρήκε την ψυχή του, καμμιά δεν πείραξε το πνεύμα του.

Ή ιερατική ζωή του

Ό Θεός αξίωσε τον π. Ιάκωβο και του μεγάλου χαρίσματος της ιεροσύνης. Ό ίδιος ο μακαριστός Γέροντας έλεγε χαρακτηριστικά:«Εγώ ποτέ στη ζωή μου δεν επεθύμησα θέσεις και αξιώματα, ούτε και φαντάστηκα κατά διάνοιαν ότι ήταν δυνατόν να αξιωθώ τέτοιας τιμής. Δέχτηκα μόνον από υπακοή προς το Γέροντά μου και από σεβασμό προς τον άγιο εκείνον επίσκοπο Χαλκίδος, το μακαριστό Γρηγόριο». Ή χειροτονία του σε διάκονο έγινε τις 18 Δεκεμβρίου του 1952 στο εκκλησάκι της Άγιας Βαρβάρας στη Χαλκίδα και σε ιερέα την επομένη 19 ,Δεκεμβρίου στο παρεκκλήσι του Έπισκοπείου. Ό μητροπολίτης είπε στον π. Ιάκωβο μετά τη χειροτονία του ένα λόγο προφητικό: «Και συ παιδί μου, θ΄ αγιάσεις. Να συνεχίσεις με τη δύναμη του Θεού και θα σε ανακηρύξει η Εκκλησία».

Πνευματικά γεγονότα της ζωής του

Ό π. Ιάκωβος μέσα στο ναό κατά τη διάρκεια της θείας Λατρείας ζούσε ως ιερεύς πολλά πνευματικά γεγονότα. Γινόταν επίγειος άγγελος «συλλειτουργών», όπως ο ίδιος έλεγε σε ορισμένα πρόσωπα, με Χερουβείμ και Σεραφείμ και με Άγιους. Στην αγία προσκομιδή είδε και άγγιξε το ίδιο το πανάγιο Αίμα του Κυρίου, την ώρα πού ετοιμαζόταν να καλύψει τα Τίμια Δώρα. Εκεί, άλλοτε, είδε Αγγέλους Κυρίου να παραλαμβάνουν τις μερίδες των μνημονευομένων και να πηγαίνουν να τις εναποθέτουν σαν προσευχές στο θρόνο του Δεσπότου Χριστού. Άλλοτε είδε «πνευματικώ τω τρόπω», όπως ο ίδιος έλεγε, κεκοιμημένους να του εμφανίζονται κατά κάποιο τρόπο με τη χούφτα ανοιχτή και να του ζητούν να βγάλει μερίδα υπέρ αυτών, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών τους, κι όταν το έκανε τους έβλεπε να πηγαίνουν στον τόπο τους αναπαυμένοι. Ένα φωτοειδή αστέρα είδε άλλοτε να στέκεται επάνω από το κεφάλι ευλαβούς Ιερέως πού είχε επισκεφθεί τη Μονή και λειτουργούσε, την ώρα πού έθετε τον αστερίσκο επάνω του Αμνού κατά την κάλυψη των Τιμίων Δώρων. Πνευματικά γεγονότα τέτοια ανάλογα υπάρχουν πολλά, όλα αυτά, μεγάλες δωρεές του Θεού προς τον εκλεκτό του δούλο Ιάκωβο. Ως πνευματικός πατέρας διέπρεψε. Κανένας δεν έφευγε από το πετραχήλι του χωρίς να είναι αναπαυμένος και ευχαριστημένος. Με την πολλή του αγάπη θυσιαζόταν για όλους και παρόλο πού, ιδίως τα τελευταία χρόνια, υπέφερε από πολλές αρρώστιες σε κανέναν δεν είπε: «δεν μπορώ να σε δω, να ακούσω το πρόβλημα σου». «Ό κόσμος», έλεγε στη συνοδία του, «ούτε να φάει ζητάει, ούτε να πιει, ζητάει την αγάπη μας. Αν μπορούμε αυτό να το κάνουμε θα επιτύχουμε στη ζωή μας ως μοναχοί».Από το 1975, οπότε με θεοφώτιστη απόφαση του σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου ανέλαβε την ηγουμενία και «ο λύχνος ετέθη επί την λυχνίαν», αποκαλύφθηκαν εξ ανάγκης τα πολλά του χαρίσματα πού αγωνιζόταν επιμελώς να κρύβει. Ή φήμη της Μονής για τα θαύματα του οσίου Δαυΐδ, τον αγιασμένο ηγούμενο της π. Ιάκωβο, τον ανύστακτο κόπο και την αβραμιαία φιλοξενία των πατέρων της διαδόθηκε σιγά-σιγά παντού και πλήθη πιστών από την Ελλάδα και το εξωτερικό κατέφθαναν στη Μονή, η οποία έτσι αναδείχθηκε, όπως γράφτηκε, «κυψέλη πνευματικής ζωής και φάρος Όρθοδοξίας, πανελλήνιο προσκύνημα, πανορθόδοξη αναφορά του αιώνα μας».Από τα πενήντα πέντε χρόνια του και μετά παρεχώρησε ο θεός κι ο πατήρ Ιάκωβος πέρασε εκτός των άλλων δοκιμασιών και πολλές και επώδυνες ασθένειες. Έλεγε χαρακτηριστικά ο μακαριστός Γέροντας «πήρε ο εωσφόρος την άδεια να πειράξει το σώμα μου». Αυτό είπε αποκαλυπτικά και το δαιμόνιο μέσω μιας δαιμονισμένης φανερώνοντας και τις παθήσεις πού είχε ο Γέροντας, τις όποιες μόνο ο ίδιος ήξερε. Κι ο Γέροντας συνέχιζε λέγοντας: «Έμενα πού ποτέ άνθρωπος δεν με είδε γυμνό, εκτός από τη μητέρα μου όταν ήμουν παιδάκι, παραχώρησε ο θεός να με δουν οι γιατροί και οι νοσοκόμοι και να με χειρουργήσουν επανειλημμένως. Έγινα θέατρο αγγέλοις και ανθρώποις».Δεν ήταν λίγες οι φορές βέβαια πού οι Άγιοι, όπως ο όσιος Δαυίδ, ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος, οι άγιοι Ανάργυροι, ή αγία Παρασκευή, επενέβησαν μετά από παρακλήσεις του και τον βοήθησαν στις ασθένειες του χαρίζοντας του την ίαση και την υγεία. Ή τελευταία δοκιμασία με την υγεία του πού τελικά οδήγησε το Γέροντα στην άλλη ζωή ήταν ή πάθηση της καρδιάς του, ή οποία προέκυψε εξ αίτιας κάποιου πειρασμού πού πέρασε.


Για να μη σας κουράσω άλλο, θα δημοσιεύσω αύριο το 2ο μέρος.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ!!!

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ, ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ, ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
ΠΛΗΣΙΑΣΤΕ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΤΟΥ. ΞΕΔΙΠΛΩΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΑΣ , ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΘΑΥΜΑΤΑ!
ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΛΟΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΤΙΜΟΥΝ. ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΑΣ, ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ. ΔΟΥΛΕΨΤΕ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΔΕΙΞΤΕ, ΟΤΙ ΕΚΤΙΜΑΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ, ΟΣΟ ΜΙΚΡΗ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ. ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΑΣ ΒΙΩΝΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗ ΧΑΡΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΝ...ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ...ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΚΕΤΟΙ.
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΑ!

ΜΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΑ

Αναζητώντας καταφύγιο...

http://www.youtube.com/watch?v=ifhSTPubgZM


Ένα βίντεο για πολιτική ανικανότητα και ηλιθιότητα, επανηλειμένη εγκληματική αμέλεια και συμπεριφορά κατά της κοινωνίας, εμπρησμό και διαφυγή, αλλά επίσης για την υπεράνθρωπη προσπάθεια, ηρωισμό και αυτοθυσία. Ένα βίντεο φτιαγμένο με πόνο ψυχής και ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΜΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ, με μοναδικό σκοπό να εκφράσει την οργή, την αγανάκτηση και την ανάγκη για διαμαρτυρία.

Ας μην αφήσουμε αυτές τις εικόνες να φύγουν απ την μνήμη μας. Είναι ευθύνη μας να τα διορθώσουμε και στο χέρι μας να τα διατηρήσουμε!

Το βίντεο αυτό αφιερώνεται στους πυροσβέστες και εθελοντές, τους πραγματικούς ΗΡΩΕΣ της απαίσιας εποχής στην οποία ζούμε.

Ο Γέροντας Παίσιος λέει...

Για ν' απαντήσει ο Θεός στο αίτημα μας και να μας δώσει ότι του ζητάμε, πρέπει πρώτα απ' όλα να έχουμε ταπείνωση, την οποία εμείς δεν έχουμε. ‘Ολοι μας, μικροί και μεγάλοι, έχουμε πολύ εγωισμό και δεν δεχόμαστε υπόδειξη και παρατήρηση. ‘Ολα τα γνωρίζουμε, είμεθα όλοι σοφοί. ‘Οταν μας κυριεύει ο εγωισμός, μικρό θέμα, μεγάλος καυγάς.

Ο Θεός μας δίνει πολλές ευκαιρείες για να κερδίσουμε τον Παράδεισο, αλλ' εμείς αυτές τις ευκαιρείες δεν τις δεχόμαστε όλες, τις διώχνουμε. Εάν όσα οφείλει ο άνθρωπος τα ξεπλήρωσε σ' αυτή τη ζωή, σώζεται.

Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην προσευχή, γιατί αυτή μας κρατεί σε επαφή με το Θεό. Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής. Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι ανάγκη της ψυχής και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρεία. Η προσευχή για ν' ακουστεί από το Θεό πρέπει να γίνεται με ταπείνωση, με συναίσθηση βαθιά της αμαρτωλότητας μας, και να είναι καρδιακή. Εάν δεν είναι καρδιακή, δεν ωφελεί. Ο Θεός ακούει πάντοτε την προσευχή του ανθρώπου που είναι πνευματικά ανεβασμένος. Η μελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει πολύ την προσευχή, θερμαίνει την ψυχή και μεταφέρει τον προσευχόμενο σ' ένα πνευματικό χώρο. Η προσευχή είναι ξεκούραση.

Όταν εμείς αναθέτουμε τα πάντα σ' Αυτόν, ο Θεός υποχρεώνεται να μας βοηθήσει.

Ο Θεός επιτρέπει τους πειρασμούς «για να μας ξεσκονίζουν και να εξαγνίζεται έτσι η ψυχή μας με τις θλίψεις και τα κλάματα και να αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε στο Θεό για τη σωτηρία μας».

Οι κανόνες, όταν εφαρμόζονται χωρίς διάκριση, γίνονται κανόνια.

Η στοργή και η αγάπη των γονέων είναι απαραίτητα στοιχεία για την ψυχική ισορροπία των παιδιών. Σήμερα υπάρχει έλλειψη στοργής και ενδιαφέροντος εκ μέρους των γονέων για τα παιδιά. Τους δίνουν χρήματα, και τους κάνουν κακό. Τους παίρνουν μοτοσυκλέττες και πάνε και σκοτώνονται τα παιδιά. Δεν είναι η στοργή, που έχουν ανάγκη τα παιδιά.

Όποιος έχει χάρη Θεού θα του δοθεί κι' άλλη, κι όποιος έχει λίγη και την περιφρονεί, θα του αφαιρεθεί κι' αυτή. Η χάρη του θεού δεν υπάρχει στους σημερινούς ανθρώπους, γιατί πετάνε και την λίγη που είχανε. Κι' όταν φύγει η χάρη, ορμούν όλοι οι δαίμονες μέσα στον άνθρωπο.

Όταν η νοικοκυρά λέει την ευχή, κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού, όλα αγιάζονται. Και, το φαγητό της, κι' αυτοί που τρώνε το φαγητό της.

Στην εποχή μας πλήθυναν δυστυχώς τα λόγια και τα βιβλία, και λιγόστεψαν τα βιώματα, διότι επηρεάστηκαν οι άνθρωποι πάλι από το κοσμικό πνεύμα, που επιδιώκει όλο τις ευκολίες και αποφεύγει τον σωματικό κόπο. Αναπαύονται δηλαδή οι περισσότεροι από εμάς στο πολύ διάβασμα και στην λίγη ή καθόλου εφαρμογή. Θαυμάζουμε μόνον τους Αγίους Αθλητάς της Εκκλησίας μας, χωρίς να καταλαβαίνουμε το πόσο κοπίασαν, διότι δεν κοπιάσαμε, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τον κόπο τους, για να τους αγαπήσουμε και να αγωνισθούμε από φιλότιμο να τους μιμηθούμε.

Όταν κανείς φοβάται τον θάνατο, τον κυνηγάει ο θάνατος.

Ότι δε γίνεται ανθρωπίνως να το αναθέτουμε στο Θεό. Είναι εγωιστικό να επιμένουμε.

Όταν διορθώσω εγώ τον εαυτό μου, διορθώνεται ένα κομμάτι της Εκκλησίας, οπότε μπορούμε να συνεννοηθούμε. Ένα είναι το Άγιο Πνεύμα. Τώρα οι άνθρωποι κάνουν πολλά πνεύματα. Δεν μπορώ να καταλάβω.

Μοιάζουμε με τις τσουκνίδες. Από μακριά φαίνονται πράσινες, δροσερές, σαν πεδιάδα, σαν κήπος, μα όταν πλησιάσεις και τις αγγίξεις, τότε βλέπεις την ασχήμια τους και νοιώθεις το κεντρί τους.

Σήμερα κοιτάζουμε να αγιάσουμε με λίγο κόπο . Ξεφύγαμε από την παράδοση. Δεν βλέπουμε τον πρώτο μέσα στον στίβο, αλλά τους τελευταίους.

Στις κρίσεις σας πάντα να βάζετε ένα ερωτηματικό. Δεν ξέρουμε τι μπορεί να συμβαίνει.

http://www.facebook.com/group.php?gid=63395819538

Αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ

Αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ




Ο Άγιος Σεραφείμ της Βιρίτσα (1866-1949) είναι ένας από τους περίπου χίλιους διακόσους (1.200) αγίους τους οποίους ανεκήρυξε η Αρχιερατική Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας. Η Σύνοδος συνήλθε στις 13 – 16 Αυγούστου του 2000 στο ναό του Χριστού Σωτήρος στη Μόσχα.
Το παρακάτω κείμενο αποτελεί ένα γράμμα που εστάλη από τον πατέρα Σεραφείμ σε ένα πνευματικό του παιδί, επίσκοπο, ο οποίος βρισκόταν στη φυλακή. Είναι ένας λόγος παρηγοριάς και νουθεσίας που ο Δημιουργός Θεός απευθύνει στην ψυχή του ανθρώπου.

«Έχεις ποτέ σκεφθεί ότι όλα όσα αφορούν εσένα, αφορούν και Εμένα; Διότι αυτά που αφορούν εσένα αφορούν την κόρη του οφθαλμού Μου.
Είναι πολύτιμη στα μάτια Μου (ομιλεί για την ψυχή), και σε έχω αγαπήσει, γι’ αυτό είναι ιδιαίτερη χαρά για Μένα να σε εκπαιδεύσω.
Όταν οι πειρασμοί έρχονται επάνω σου και ο πόλεμος, σαν το ποτάμι, θέλω να ξέρεις ότι,
Από Μένα ήταν αυτό.
...........................................................................................................

Είμαι ο Θεός σου, οι περιστάσεις της ζωής είναι στα χέρια μου, δεν βρέθηκες τυχαία στη θέση σου, είναι ακριβώς η θέση που σου έχω ορίσει.
Δεν με παρακαλούσες να σου μάθω την ταπείνωση; Και να, σε έβαλα σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον, στο σχολείο όπου διδάσκουν αυτό το μάθημα.
Το περιβάλλον σου, και αυτοί που ζουν γύρω σου, εκτελούν μόνο το θέλημά Μου. Έχεις οικονομικές δυσκολίες και μόλις τα βγάζεις πέρα, να ξέρεις ότι,
Από Μένα ήταν αυτό.

Έκανες σχέδια και είχες δικούς σου σκοπούς. Μου τα έφερες να τα ευλογήσω.
Αλλά Εγώ θέλω να αφήσεις σε Μένα, να κατευθύνω και να χειραγωγώ τις περιστάσεις της ζωής σου, διότι είσαι το ορφανό, και όχι πρωταγωνιστής.
Σε βρήκαν απροσδόκητες αποτυχίες, και η απελπισία κατέλαβε την καρδιά σου, να ξέρεις,
Από Μένα ήταν αυτό.


Διότι με αυτή την κούραση και το άγχος δοκιμάζω πόσο ισχυρή είναι η πίστη σου στις υποχρεώσεις Μου και την παρρησία σου στην προσευχή για τους συγγενείς σου.

..................................................................................................

Να θυμάσαι πάντοτε ότι κάθε δυσκολία που θα συναντήσεις, κάθε προκλητική λέξη, κάθε διαβολή και κατάκριση, κάθε εμπόδιο στα έργα σου, που θα μπορούσε να προκαλέσει αγανάκτηση και απογοήτευση, κάθε φανέρωση της αδυναμίας και της ανικανότητός σου, θα χρίεται με αυτό το έλαιο,
Από Μένα ήταν αυτό.

Να θυμάσαι πως κάθε εμπόδιο είναι νουθεσία από το Θεό, και γι’ αυτό να βάλεις στην καρδιά σου αυτό το λόγο, που σου έχω αποκαλύψει την ημέρα αυτή,
Από Μένα ήταν αυτό.

Να ξέρεις και να θυμάσαι πάντα όπου και να είσαι, ότι οποιοδήποτε κεντρί θα αμβλυνθεί μόλις θα μάθεις σε όλα να βλέπεις Εμένα. Όλα σου στάλθηκαν από Μένα, για την τελείωση της ψυχής σου:


Όλα αυτά ήταν από Μένα».


Ευχαριστώ το Γιάννη Σπάνο που μου γνώρισε μέσα από την κοινότητα του † Άγιο Όρος (Agio Oros) - Mount Athos τον Άγιο Σεραφείμ της Βίριτσα.
--------------------

Ακόμη περισσότερα στοιχεία από τη ζωή του Αγίου Σεραφείμ της Βίριτσα και τις πνευματικές του νουθεσίες



Ο όσιος Σεραφείμ την Βίριτσα κατά κόσμο Βασίλειος Μουραβιόβ του Νικολάου γεννήθηκε
Στις 31 Μαρτίου του 1866, με το παλιό ημερολόγιο, στο χωριό Βαχρομέγεβο τηςBIRITSA copy.jpg (13923 bytes) περιοχής Ριμπινσκ, νομού
Γιαροσλάβλ. Μετά τον Βασίλειο στην οικογένεια γεννήθηκαν δύο κοριτσάκια η Ελισάβετ το έτος 1871 και η Ευδοκία το έτος 1875. Και τα δυο όμως πέθαναν πολύ σύντομα, δεν έζησαν ούτε ένα χρόνο.
Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1876 πέθανε από φυματίωση, ο πατέρας του Βασιλείου και το παιδί έμεινε με την μητέρα του, που και αυτή ήταν άρρωστη.
Από μικρός ήθελε να γίνει μονάχος. Μια μέρα πήρε την άδεια από το αφεντικό του, πήγε πρωί πρωί στην Λαύρα του αγίου Αλεξάνδρου Νίεβσκι με σκοπό να μιλήσει με τον ηγούμενο. Επειδή όμως ήταν νωρίς ο ηγούμενος δεν τον δέχτηκε και οι μοναχοί του πρότειναν να πάει να μιλήσει με ένα γέροντα μεγαλόσχημο
μοναχό. Η απάντηση του διορατικού αυτού γέροντα ήταν η εξής.
Να μείνει στο κόσμο, να κάνει οικογένεια, να θρέψει τα παιδιά του και μετα μαζί με την σύζυγο του να
αφιερώσει το υπόλοιπο της ζωή του στην μοναχική άσκηση.
Πράος και ταπεινός όπως ήταν ο Βασίλειος δέχτηκε τα λόγια αυτά στην καρδιά του σαν να ήταν θέλημα Θεού και προσπάθησε να εναρμονίσει την ζωή του στην κατεύθυνση που του έδωσε ο Κύριος μέσω του πιστού του δούλου.
Εργαζόμενος στο εμπορικό κέντρο ο Βασίλειος έμαθε μόνος του γράμματα. Στα δεκαέξι του χρόνια ο ιδιοκτήτης του καταστήματος τον έκανε βοηθό του και στα δεκαεφτά του πρώτο διαχειριστή του καταστήματος, που ήταν πρώτος μετα τον καταστηματάρχη.
Το 1890 η Όλγα Ναϊντενοβα του Ιωάννου παντρεύτηκε τον Βασίλειο.
Η Όλγα γεννήθηκε το 1872 στο χωριό Κομπιλίνο και ήταν από αγροτική οικογένεια.
Από παιδί ήθελε να γίνει μοναχή. Μια μέρα πήγε εκδρομή στο μοναστήρι των Ιβήρων. Εκει είχε συζήτηση με μια μεγαλόσχημη μονάχη Πελαγία, η οποια ήταν καθοριστική για όλη της την ζωή.
Η γερόντισσα τις έδωσε ευλογία να μείνει στο κόσμο, να παντρευτεί ένα ευσεβή άνθρωπο και μετα από πολλά χρόνια οικογενειακής ζωής και κατόπιν κοινής συμφωνίας να λάβει το μοναχικό σχήμα.
Ο Βασίλειος ασχολήθηκε με το εμπόριο γουναρικών. Η επιχείρηση προχωρούσε παρά πολύ καλά, τόσο που το όνομα της έγινε γνωστό όχι μόνο στην Ρωσία αλλά και στην Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο Βασίλειος έγινε εκατομμυριούχος αλλά ποτέ δεν ξέχασε την ευλογία του γέροντος της Λαύρας. Προσπαθούσε πάντα να κάνει το καλό και να βοήθα τους φτωχούς και ανήμπορους ανθρώπους. Το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων του, το έδινε στα μοναστήρια, τις εκκλησίες και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Το 1897 ο Βασίλειος τελείωσε την ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΤΗΝ Αγια ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ.
Τότε στην οικογένεια Μουραβιόβ γεννήθηκαν δυο παιδία, ένα αγόρι που το ονόμασαν Νικόλαο και μετα ένα κορίτσι, που βαπτίστηκε με το όνομα Όλγα.
Η μικρή Όλγα έζησε μόνο ένα χρόνο. Μετα το θάνατο της οι σύζυγοι με κοινή συμφωνία ζούσαν σαν αδέλφια.
Το Σεπτέμβριο του 1920 ο Βασίλειος έγινε δόκιμος στην Λαύρα του Άγιου Αλεξάνδρου Νίεβσκι.
Στις 16 Οκτωβρίου του ίδιου έτους έγινε μονάχος με το όνομα Βαρνάβας. Μετα από λίγο χειροτονήθηκε διάκονος και στις 29 Αυγούστου του 1921, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.
Το 1927 ο πατήρ Βαρνάβας ενδύθηκε το μεγάλο σχήμα και μετονομάστηκε Σεραφείμ, προς τιμή του αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ.
Τότε έγινε και πνευματικός της Λαύρας.
Την άνοιξη του 1949 ο πατήρ Σεραφείμ αρρώστησε βαριά.
Όλα τα πνευματικά του παιδιά προσεύχονταν για την υγεία του. Δεν μπορούσαν να φανταστούν πως θα ζούσαν χωρίς αυτόν.
Ο πατήρ Σεραφείμ τους έλεγε. «Τι νομίζεται, ότι ο Θεός δεν ακούει τις προσευχές μας; Αν Τον, παρακαλούσα, αμέσως θα μου χάριζε υγεία. Αλλά όχι όπως θέλω εγώ- ας γίνει Πάτερ το θέλημα σου, τώρα και στους αιώνες, ας γίνει το δικό σου θέλημα και όχι το δικό μου. Ας με επισκεφτούν όλες οι αρρώστιες. Να γίνει κατά το θέλημα σου!»
Λίγο πριν πεθάνει ο πατήρ Σεραφείμ κοιμόταν δώδεκα μέρες και δώδεκα νύχτες συνεχόμενες. Όλο αυτό το διάστημα τον παρακολουθούσε γιατρός. Η καρδιά του σχεδόν δεν ακουγόταν όλες αυτές τις μέρες.
Όταν ο γέροντας ξύπνησε, είπε στην αδελφή Σεραφείμα.
«Επισκέφτηκα πολλές ΄χώρες. Και δεν βρήκα χώρα καλύτερη από την δική μας και πίστη δεν είδα καλύτερη. Να λες σε όλους να μην αφήνουν την Ορθοδοξία.
Λίγο πριν το θάνατο του τον επισκέφτηκε η Παναγία. Η Θεοτόκος ήρθε την νύχτα.
Ο Γέροντας γνώριζε ποιος θα τον επισκεφτεί, για αυτό είπε στις γυναίκες που τον υπηρετούσαν, να ανάψουν όλα τα καντήλια.
Η Παναγία του φανερώθηκε κάτω από μια σημύδα που φύτρωνε μπροστά στο παράθυρο του κελιού του.
Ο πατήρ Σεραφείμ έλεγε, σε καμιά περίπτωση να μην κοπή αυτό το δέντρο.
Δυο βδομάδες πριν την κοίμηση του ο πατήρ σεραφείμ είπε στον πατέρα Αλέξιο Κιμπάρντιν, ιερέα της εκκλησίας της Παναγίας του Καζάν στην Βιρίτσα, ότι η Παναγία πρόσταξε να μεταλαμβάνει κάθε μέρα των Αχράντων Μυστηρίων.
Ο πατήρ Αλέξιος διηγείται.
«Κοινωνούσα τον Γέροντα κάθε νύχτα, σύμφωνα με τον λόγο του. Αλλά μια φορά κοιμήθηκα και δεν άκουσα το ξυπνητήρι. Ξύπνησα στις τέσσερις το πρωί συνήθως τον κοινωνούσα στις δυο πήρα τα Τίμια Δώρα και κυριολεκτικά έτρεξα προς το σπίτι του Γέροντα.
Όταν μπήκα μέσα στο σπίτι και μετα στο κελί του ο Γέροντας ήταν ξαπλωμένος πάνω στο κρεβάτι και το πρόσωπο του σκορπούσε φως. Του ζήτησα συγγνώμη αλλά ο πατήρ Σεραφείμ μου είπε.
Μην ανησυχείτε, πάτερ, οι άγγελοι ήδη με έχουν κοινωνήσει.
Κοίταξα το πρόσωπό του και κατάλαβα ότι είναι αλήθεια.»
Ήλθε η τελευταία μέρα της ζωής του Γέροντα. Την ημέρα αυτή ο πατήρ Σεραφείμ είπε.
Σήμερα δεν μπορώ να δεχτώ κανένα. Θα προσεύχομαι.
Το βράδυ κάλεσε στο κελί του τους συγγενείς του και έδωσε στο καθένα ευλογία, εικόνα του οσίου Σεραφείμ του Σαρόβ.
Άναψαν όλα τα καντήλια και όλοι γονάτισαν. Άρχισαν να διαβάσουν τους χαιρετισμούς της Υπεραγίας Θεοτόκου, του Άγιου Νικολάου και του οσίου Σεραφείμ του Σαρόβ.
Κάλεσαν τον πατέρα Αλέξιο του Καζάν για να εξομολογηθεί ο Γέροντας τελευταία φορά. Όταν ο πατήρ Αλέξιος άκουγε την εξομολόγηση του στο πρόσωπο του έτρεχαν δάκρυα. Μετά την εξομολόγηση ο πατήρ Σεραφείμ μετάλαβε των Αχράντων Μυστηρίων.
Συνέχεια ρωτούσε τι ώρα είναι. Τελικά είπε στην αδελφή Σεραφείμα.
Διάβασε τις νεκρώσιμες ευχές.
Μετά, τελευταία φορά ρώτησε τι ώρα είναι. Ήταν γύρω στις δύο την νύχτα.
Τέλειωσαν.
Τελευταία φορά έκανε το σημείο του σταυρού, λέγοντας.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Σώσε Κύριε και ελέησε όλο τον κόσμο.
Και έβαλε τα χέρια πάνω στο στήθος.
Ο Γέροντας κοιμήθηκε την νύχτα στις 3 Απριλίου το 1949 στο σπίτι του στην λεωφόρο Μάισκι. Μετα την κοίμηση του μια βδομάδα όλη η Βίριτσα ευωδίαζε.

ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΗΣ ΒΙΡΙΤΣΑ

* Τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας πρέπει να ανάψουμε κερί για αυτούς πουthe church of Kazan Mother of God copy.jpg (23432 bytes) προσβάλαμε, που απατήσαμε, που κλέψαμε κάτι, που χρωστούσαμε και δεν ξεχρεώσαμε.
* Ο Κύριος έχει δύναμη να αναδείξει τους εργάτες αν εμείς θα Τον παρακαλούμε. Άς προσευχόμαστε και ας Τον ικετεύουμε και τότε από τις πέτρες θα αναδείξει ο Κύριος τους εκλεκτούς του.
* Όταν κάποιος παραπονιόνταν στον Γέροντα ότι τους συκοφαντούν, εκείνος έλεγε «ας λένε οι άλλοι για μας άσχημα λόγια. Εμείς να προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα καλά».
* Ο Γέροντας έλεγε, ότι θα έλθει καιρός που κοντά σε κάθε πιστό θα είναι σαράντα άπιστοι και θα τον ικετεύουν να τους σώσει.
* Ο Κύριος μπορεί και χίλια χρόνια να περιμένει για να σωθεί έστω και ένας άνθρωπος για να αναπληρωθεί ο αριθμός των αγγέλων που έπεσαν.
* Και στους πιο δύσκολους καιρούς θα μπορέσει εύκολα να σωθεί αυτός που θα ασχοληθεί με επιμέλεια με την προσευχή του Ιησού, ανεβαίνοντας με την συχνή επίκληση του ονόματος του Υιού του Θεού στην αδιάλειπτη προσευχή.
* Ο γέροντας πολλές φορές έλεγε ότι πρέπει οπωσδήποτε ο χριστιανός να προσεύχεται για τους εχθρούς του. Και πιο συγκεκριμένα έλεγε το εξής. «Οπωσδήποτε να προσευχόμαστε για τους εχθρούς μας. Αν δεν προσευχόμαστε είναι σαν να ρίχνουμε πετρέλαιο στην φωτιά και η φλόγα γίνεται όλο και πιο μεγάλη ...;Πάντα να ευχαριστείς για όλα, ακόμα και για τις θλίψεις τον Κύριο και την Παναγία» ...;
* « ...;.Θα έλθει καιρός που όχι οι διωγμοί αλλά τα χρήματα και τα αγαθά αυτού του κόσμου θα απομακρύνουν τους ανθρώπους από τον Θεό. Και θα χαθούν ψυχές πολύ περισσότερες από ότι τον καιρό των διωγμών. Από την μια μεριά θα χρυσώνουν τους τρούλους και θα βάζουν επάνω τους τους σταυρούς και από την άλλη παντού θα βασιλεύει κακία και ψεύδος. Η αληθινή Εκκλησία πάντα θα διώκεται. Αυτοί που θέλουν να σωθούν θα σώζονται με τις ασθένειες και τις θλίψεις. Ο τρόπος που θα γίνονται οι διωγμοί θα είναι πολύ πονηρός και θα είναι πολύ δύσκολο κανείς να προβλέψει τους διωγμούς. Φοβερός θα είναι αυτός ο καιρός, λυπάμαι αυτούς που θα ζουν τότε».
* Ο γέροντας αγαπούσε παρά πολύ την νεολαία. Τότε οι νέοι δεν πήγαιναν σχεδόν καθόλου στην εκκλησία και ο Γέροντας χαιρόταν παρά πολύ, όταν αυτοί τον επισκέπτονταν. Ο πατήρ Σεραφείμ έλεγε ότι θα είναι παρά πολύ μεγάλος ο ρόλος της νεολαίας στην μελλοντική αναβίωση της εκκλησιαστικής ζωής. Έλεγε επίσης ότι θα έλθει η εποχή που η διαφθορά και η ακολασία μεταξύ των νέων θα φτάσει σε έσχατο σημείο. Παρθένοι νέοι σχεδόν δεν θα υπάρχουν. Θα βλέπουν την ατιμωρησία τους και θα νομίζουν ότι όλα τους είναι επιτρεπτά για να ικανοποιούν τις επιθυμίες τους ...;..θα τους καλέσει, όμως ο Θεός και θα καταλάβουν ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίσουν μια τέτοια ζωή και με διάφορους τρόπους θα οδηγηθούν στον Θεό. Σε πολλούς θα υπάρχει τάση για ασκητική ζωή. Αυτοί που παλιά ήταν αμαρτωλοί και οινοπότες θα γεμίσουν τις εκκλησίες και θα αισθανθούν μεγάλη διψά για την πνευματική ζωή. Πολλοί θα γίνουν μοναχοί. Θ` ανοίξουν τα μοναστήρια και οι εκκλησίες θα είναι γεμάτη πιστούς. Θα πάνε οι νέοι προσκύνημα στους αγίους τόπους. Ωραία θα είναι εκείνη η εποχή. Το ό,τι σήμερα αμαρτάνουν πολύ, θα τους οδηγήσει σε πιο βαθιά μετάνοια. Όπως το κερί που πριν σβήσει λάμπει δυνατά και πετάει σπινθήρες και με το φως του φωτίζει το γύρο σκοτάδι, έτσι θα είναι και η ζωή της εκκλησίας στην έσχατη εποχή. Και ο καιρός αυτός είναι κοντά.
* Ο πατήρ Σεραφείμ έλεγε συχνά. «Πολλές φορές γινόμαστε άρρωστοι επειδή δεν προσευχόμαστε πριν αρχίσουμε το φαγητό μας και δεν ζητάμε από τον Θεό να το ευλογήσει. Παλιά οι άνθρωποι όλα που έκαναν τα έκαναν με προσευχή. Προσεύχονταν όταν όργωναν τη γη, στη σπορά Προσεύχονταν, Προσεύχονταν και όταν θέριζαν τους καρπους. Εμείς σήμερα δεν γνωρίζουμε ποιοι παράγουν αυτά που τρώμε και πολλές φορές δεν ξέρουμε ποιοι μαγειρεύουν το φαγητό μας. Μπορεί αυτοί να βρίζουν και να βλασφημούν, όταν το μαγειρεύουν, γι` αυτό καλό θα ήταν πριν φάμε το φαγητό μας να ρίξουμε πανό του λίγο αγιασμό. Όλα αυτά που χρησιμοποιούμε για τροφή είναι δώρα της αγαπης του Θεού στους ανθρώπους. Μέσω αυτών όλη η φύση και ο νοητός κόσμος των αγγέλων διακονούν τον άνθρωπο. Για αυτό κάθε φορά όταν καθόμαστε να φάμε, πρέπει να προσευχόμαστε με πολλή επιμέλεια ...;.».

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ

Ο άγιος Σεραφείμ έχει κάνει πολλά θαύματα τόσο στο βίο του όσο και μετα την κοίμηση του. Θα αναφέρουμε ορισμένα ενδεικτικά.

Την πρώτη μέρα μετα την κοίμηση του πατρός Σεραφείμ μια γυναίκα ήλθε μαζί με την κόρη της που ήταν τυφλή να αποχαιρετίσει τον Γέροντα. Τον πλησίασαν και η γυναίκα είπε στο κορίτσι.
Φίλησε το χέρι του παππούλη.
Το κορίτσι φίλησε το χέρι του Γέροντα και αμέσως ανέβλεψε.

Η μάρτυρας των γεγονότων Ελένη Σ. λέει « ...;Η κηδεία του Γέροντα έγινε στις 24 Μαρτίου με το παλιό ημερολόγιο. Μέχρι τότε το λείψανο του βρισκόταν στην εκκλησία. Οι ιερείς συνέχεια ψάλανε τις νεκρώσιμες ακολουθίες και όλος ο κόσμος προσευχόταν. Εγώ αρκετές φορές πλησίασα τον Γέροντα και φίλησα το χέρι του. Και κάθε φορά το χέρι του ήταν θερμό και μαλακό, σαν το χέρι ενός ζωντανού ανθρώπου ...; ...;».


ΠΩΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕ ΕΝΑΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ

Μια μέρα μια γυναίκα επισκέφτηκε τον πατέρα Σεραφείμ στο σπίτι του στην λεωφόρο Πίλνι. Πριν φύγει ο Γέροντας του είπε.
Θα βγεις στην λεωφόρο Κομμουνάλνι, θα περάσεις την γέφυρα και Εκει θα συναντήσεις ένα αξιωματικό.
Αυτός είναι σε πολύ δύσκολη θέση, δώσε του αυτόν τον φάκελο.
Μέσα στο φάκελο ήταν ένα σεβαστό ποσό. Πράγματι μόλις πέρασε την γέφυρα συναντήθηκε με ένα αξιωματικό. Στην αρχή τράπηκε να του δώσει τα χρήματα, αλλά για να μην παρακούσει τον Γέροντα τον πλησίασε και του είπε, ότι ο πατήρ Σεραφείμ θέλει να του δώσει αυτά τα λεφτά. Ο αξιωματικός με δάκρυα στα μάτια πήρε τον φάκελο. Είπε στη γυναίκα ότι το σπίτι του κάηκε και βρέθηκε στο δρόμο σχεδόν γυμνός
Τον ρώτησε που μένει ο άγιος αυτός Γέροντας να πάει να τον ευχαριστήσει.

Όταν ο πατήρ Σεραφείμ τελούσε ευχέλαια και αγιασμούς, μετα το τέλος της ακολουθίας, έκανε για όλους κοινό τραπέζι. Πριν αρχίσει το φαγητό ο Γέροντας μόνο του έκοβε το ψωμί και έδινε στον καθένα από ένα κομμάτι. Επισεις μαζί με το ψωμί έδινε στο καθένα από τρία κομμάτια ζάχαρη. Δίνοντας τα στον άνθρωπο τον ευλογούσε ταυτόχρονα. Στους αρρώστους ο Γέροντας έδινε πρόσφορα τα οποια τρώγοντας οι άνθρωποι γίνονταν καλά.

Άνθρωποι που έχουν επισκεφτεί τον Γέροντα, λένε ότι πάντα γύρω από το σπίτι, όπου ζούσε ο πατήρ Σεραφείμ, υπήρχε ευωδιά. Και κάθε επισκέπτης αισθάνονταν την παρουσία της θειας χάριτος.

Λίγες μέρες πριν αρχίσει ο πόλεμος μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Γερμανίας ο Γέροντας είπε σε μια γυναίκα, πνευματικό του παιδί.
Την Παρασκευή να έλθεις οπωσδήποτε γιατι την Κυριακή θ` αρχίσει πόλεμος, και δεν θα ειδωθούμε πολύ καιρό.
Την Παρασκευή εκείνη δεν ήλθε και την Κυριακή, στις 22 Ιουνίου του 1941 άρχισε ο πόλεμος.

Ένας ιερέας άρχισε να πίνει. Δυο φορές είδε στο όνειρό του τον πατέρα Σεραφείμ που του είπε αυστηρά.
Πρέπει να σταματήσεις να πίνεις!
Εκείνος όμως δεν σταμάτησε. Τίτε ο Γέροντας εμφανίστηκε μπροστά του και του είπε.
Αν δεν πάψεις να πίνεις θα πεθάνεις!!
Αλλά ούτε αυτό τον έκανε να σταματήσει.
Μετα από λίγο αρρώστησε. Οι γιατροί είπαν ότι έχει καρκίνο.
Τότε ο ιερέας εκείνος άρχισε να κλαίει και να μετανοεί.
Αυτό όμως δεν μπόρεσε ν` αλλάξει την κατάσταση, η ασθένεια προχωρούσε και σε λίγο, όπως και το είχε πει ο πατήρ Σεραφείμ, ο ιερέας αυτός πέθανε.

Μια γυναίκα γιατρός που ήταν άνθρωπος πιστός συνελήφθη και στάλθηκε στην εξορία γιατί δεχόταν τους ασθενείς χωρίς να έχει άδεια των κρατικών αρχών. Όταν γύρισε από την εξορία δεν ήθελε να ασχολείται πια με την ιατρική γιατι φοβόταν μήπως την εξορίσουν ξανά. Αλλά μόλις έπαψε να δέχεται τους αρρώστους η ίδια τυφλώθηκε. Στην συνεχεία παραθέτουμε την ιστορία που την διηγείται η ίδια.
«Άκουσα ότι στην Βιρίτσα ζει ένας Γέροντας που μπορεί να με βοηθήσει και παρακάλεσα τον άνδρα μου να με πάει σ` αυτόν.
Δεν ήξερα ότι ήδη έχουμε πάει σ` αυτόν τον Γέροντα πριν πολλά χρόνια. Την πρώτη φορά πήγαμε σ` αυτόν επειδή ο άνδρας μου άρχισε να πίνει και τότε ο Γέροντας τον θεράπευσε.
Όταν φτάσαμε στο σπίτι του και μπήκαμε στο κελί του Γέροντα εγώ βέβαια δεν μπόρεσα να τον γνωρίσω, αλλά εκείνος μας θυμήθηκε αμέσως. Τον παρακάλεσα.
Γέροντα προσευχηθείτε για μένα, δυο χρόνια τώρα που δεν βλέπω τίποτα.
Και τι τα χρειάζεσαι τα μάτια;
Πώς τι τα χρειάζομαι, αφού σας λέω ότι δεν βλέπω τίποτα.
Και από πού ξέρεις ότι μπορώ να σε βοηθήσω;
Οι άλλοι μου το είπαν.
Προσευχηθείτε για μένα βοηθήστε με.
Δεν βοηθάω εγώ, ο Θεός βοηθάει.
Και για πιο λόγο να σε θεραπεύσω;
Εσύ έφυγες, φοβήθηκες να μην σε βάλουν μέσα.
Φοβάσαι και δεν δέχεσαι κανένα. Αφού δεν θέλεις να βλέπεις τον πόνο των συνανθρώπων σου και δεν θέλεις να τους βοηθάς, ο Θεός σου έστειλε την τύφλωση.
Πάτερ σας υπόσχομαι, αν αναβλέψω, θα βοηθάω τους ανθρώπους μέχρι το τέλος της ζωής μου και άς με στέλνουν όπου θέλουν.
Και εσύ είπε ο Γέροντας στον άνδρα μου δεν θυμάσαι πως μου υποσχέθηκες ότι δεν θα πίνεις και δεν θα καπνίζεις;
Γιατί άρχισες πάλι;
Και τώρα μου έφερες την γυναίκα σου για να την θεραπεύσω. Και εσύ φταις για την αρρώστια της. Μαζί με όλα τα άλλα και εσύ την έκανες τυφλή. Αυτή είναι τυφλή στα μάτια και εσύ τυφλός στο πνεύμα.
Ο γέροντας μιλούσε με μας πολλή ώρα και μας νουθετούσε.
Θυμήθηκα πως το είχαμε επισκεφθεί παλιά, ομολογήσαμε τις αμαρτίες και τα σφάλματα μας και του ζητήσαμε συγγνώμη. Μετα από όλα αυτά ο πατήρ Σεραφείμ είπε.
Φέρτε μου λίγο λάδι.
Όταν έφεραν το λαδί, μου είπε.
Χρίσε μ` αυτό τα μάτια σου.
Το έκανα. Μετα από μια δυο ώρες ο Γέροντας πάλι είπε.
Και τώρα ΄φέρτε αγιασμό.
Έφεραν τον αγιασμό. Έπλυνα μ` αυτό τα μάτια μου, όπως μου είπε ο Γέροντας και ανάβλεψα! Είδα τον Γέροντα ξαπλωμένο πάνω στο κρεβάτι του.
Δεν μπορώ να περιγράψω την χαρά μου. Ο πατήρ Σεραφείμ μου είπε.
Να μην λες σε κανένα ποιος σε γιάτρεψε.
Άρχισα πάλι να δέχομαι τους αρρώστους και από τότε δεν αρνιόμουν ποτέ να προσφέρω βοήθεια στους ανθρώπους που την ζητούσαν»


ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΤΟΥ ΆΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΗΣ ΒΙΡΙΤΣΑ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΡΩΣΙΚΑ

Ως αστέρι λαμπερό της Ρωσίας έλαμψες στην Βίριτσα,
όσιε πάτερ Σεραφείμ και από την δύναμη του Αγίου Πνεύματος, καθοδηγούμενος,
με το φως των θαυμάτων σου, φώτισες νοερός την χώρα μας.
Για αυτό προσφεύγοντας στον τάφο σου με κατάνυξη κράζουμε.
Πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ να σωθούν οι ψυχές μας.



ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ