ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ!

Αυτός ο χώρος είναι αφιερωμένος σε όλους τους γονείς, τους μαθητές και τις μαθήτριες του 22ου, του 12ου, του 6ου ΕΠΑΛ, του 2ου Εσπερινού Γυμνασίου, του 2ου Λυκείου Πατρών, του 1ου ΕΠΑΛ και του Γυμνασίου και Λυκείου Κλειτορίας.



Αγαπημένοι μου μαθητές και γονείς, εδώ θα ενημερώνεστε για τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιούμε στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών καθώς και για άλλα πολλά θέματα που μας αφορούν.


Η Θεολόγος σας


Σταυρούλα Ζευγαρά
















ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στον βίο του Αρχιμ. Γερβασίου Παρασκευοπούλου


Ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στον βίο του
Αρχιμ. Γερβασίου Παρασκευοπούλου κατά την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων
του από την συμπλήρωση 50 ετών από την κοίμησή του
 Μία παραγωγή της
Αναπλαστικής Σχολής Πατρών


Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Παρακλητικός Κανών στους Νεοφανείς Μάρτυρες Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη





 

Παρακλητικός Κανών στους Νεοφανείς Μάρτυρες Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη



Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.
Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.
Βασιλεῦ
Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά
πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον
ἐν ἠμίν καί
καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Παναγία
τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα,
συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας
ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ
ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία
Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον
ἠμῶν τόν ἐπιούσιον δός
ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα
ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς
εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.

Ψαλμός ρμβ΄ (142)
Κύριε,
εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τή ἀληθεία
σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τή δικαιοσύνη σού• καί μή εἰσέλθης εἰς κρίσιν
μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι
οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. ὅτι
κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου,
ἐκάθισε μέ ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος καί ἠκηδίασεν
ἔπ ἐμέ τό
πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων,
ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων.
διεπέτασα
πρός σέ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρος σοί. Ταχύ
εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου μή ἀποστρέψης τό πρόσωπόν
σου ἄπ ἐμοῦ, καί ὁμοιωθήσομαι
τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον.
ἀκουστόν ποίησον μοί τό πρωί τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοῖ ἤλπισα• γνώρισον
μοί, Κύριε, ὁδόν, ἐν ἤ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἤρα τήν ψυχήν μού•
ἐξελού
μέ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, ὅτι πρός σέ κατέφυγον. δίδαξον μέ τοῦ
ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἰ ὁ Θεός μού• τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν
ὁδηγήσει μέ ἐν γῆ εὐθεία.
Ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις μέ,
ἐν τή δικαιοσύνη σου ἑξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου καί ἐν τῷ ἐλέει
σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου καί ἀπολεῖς πάντας
τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σου εἰμι.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος ἅ΄. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίω, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος β΄. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσαν μέ, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.
Στίχος γ΄. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὔτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἠμῶν.
Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἠμίν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Εἴτα τά παρόντα Τροπάρια.
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῶ.

Τή
τῶν μαρτύρων θαυμαστή προστασία, τῶν ἐν Θερμή ἠμίν ἀρτίως φανέντων, ἀπό
ψυχῆς προσπέσωμεν κραυγάζοντες. Ραφαήλ μακάριε, καί Νικόλαε θεῖε, καί
Εἰρήνη
πανσεμνέ, πάσης ρύσασθε βλάβης καί ἀναγκῶν καί πάσης ἀπειλῆς, τούς τή πρεσβεία ὑμῶν καταφεύγοντας.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.

Ἐν
Λέσβω ἀθλήσαντες, ὑπέρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, αὐτήν ἠγιάσατε τή τῶν λειψάνων
ὑμῶν, εὐρέσει μακάριοι. ὅθεν ὑμᾶς τιμῶμεν, Ραφαήλ θεοφόρε, ἅμα σύν
Νικολάω καί
παρθένω Εἰρήνη, ὡς θείους ἠμῶν προστάτας, καί πρέσβεις πρός Κύριον.

Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Οὐ
σιωπήσομεν πότε, Θεοτόκε, τά, δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀναξιοι• εἰ μή
γάρ σύ προίστασο πρεσβεύουσα, τίς ἠμᾶς ἐρρύσατο ἐκ τοσούτων κινδύνων;
Τίς δέ διεφύλαξεν ἕως
νῦν ἐλευθέρους; Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σού• σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ψαλμός ν΄ (50)
Ἐλέησον
μέ, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου
ἑξάλειψον τό ἀνόμημα μου•επί πλεῖον πλῦνον μέ ἀπό τῆς ἀνομίας μου καί
ἀπό τῆς ἁμαρτίας
μοῦ καθάρισον μέ. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω,
καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστι διαπαντός. Σοί μόνω ἥμαρτον καί τό
πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἄν
δικαιωθῆς ἐν τοῖς λόγοις σου,
καί νικήσης ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν
ἁμαρτίαις ἐκίσσησε μέ ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας,
τά
ἄδηλα καί τά κρύφια της σοφίας σου ἐδήλωσας μοί. Ραντιεῖς μέ ὑσσώπω, καί
καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς μέ, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοί
ἀγαλλίασιν καί
εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα.
Ἀποστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου καί πάσας τάς ἀνομίας
μου ἑξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον
ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καί πνεῦμα
εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψης μέ ἀπό τοῦ προσώπου
σου καί τό πνεῦμά σου τό ἅγιον μή ἀντανέλης ἄπ ἐμοῦ. Ἀπόδος
μοί τήν
ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καί πνεύματι ἠγεμονικῶ στήριξον μέ. Διδάξω
ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ρύσαι μέ ἐξ
αἱμάτων ὁ Θεός,
ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου•αγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου
τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου
ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν,
ἔδωκα
ἀν•ολοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῶ πνεῦμα συντετριμμένον,
καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει.
Ἀγάθυνον, Κύριε,
ἐν τή εὐδοκία σου τήν Σιῶν, καί οἰκοδομηθήτω τά
τείχη Ἱερουσαλήμ• τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί
ὁλοκαυτώματα• τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριον
σού μόσχους.

Εἴτα ψάλλομεν τάς Ὠδᾶς τοῦ Κανόνος.
Ὠδή ἅ΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρᾶν διοδεύσας.

Ἅγιοί του Θεοῦ, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἠμῶν.
Συνόντες Μαρτύρων θείοις χοροῖς, Ραφαήλ παμμάκαρ, καί Νικόλαε ἱερέ, ἅμα σύν Εἰρήνη δυσωπεῖτε, πολυειδῶν ἠμᾶς ρύεσθαι θλίψεων.
Κευθμώνων
ὡς ὤφθη ἀπό τῆς γής, τό θεῖον σου σκῆνος, ἁγιάζει τούς εὐσεβεῖς. ἀλλ’ ὤ
Ραφαήλ θαυματοφόρε, ἁγιασμόν ἠμίν δίδου καί λύτρωσιν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ἐφάνησαν ἄνθη ὡς νοητά, ὑμῶν τά ὀστέα, ὧν ἡ χάρις ἡ μυστική, Νικόλαε ἅμα καί Εἰρήνη, τήν δυσωδίαν διώκει τῶν θλίψεων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Πηγή
εὐσπλαγχνίας τῆς θεϊκῆς, βλύσον μοί Παρθένε, σωτηρίας τόν γλυκασμόν.
καί λύσον πικρίαν τῆς ψυχῆς μου, ἤν τῶν παθῶν μου τό πλῆθος ἐνέσταξε.

Ὠδή γ΄. Οὐρανίας ἁψίδος

πλουσία σου χάρις, παρά Θεοῦ Ἅγιε, πάσι θαυμαστῶς ἐνεργοῦσα, νέμει τά
κρείττονα. διό τοῖς σπεύδουσιν, ὤ Ραφαήλ τή σή σκέπη, δίδου τά ἰάματα,
ψυχῆς καί σώματος.
Ἠθληκότες νομίμως, ὑπέρ Χριστοῦ Μάρτυρες, πάσης
ἀνομίας καί βλάβης, τοῦ πολεμήτορος, ἠμᾶς λυτρώσασθε, σύν Νικολάω
Εἰρήνη, ταῖς πρός τόν Οἰκτίρμονα ὑμῶν δεήσεσι.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Μυστηρίων
ἐνθέων, ὡς ἀληθῶς ἔκβασις, γέγονεν ὑμῶν ἐν τῷ κόσμω, ἡ ἀποκάλυψις, ὤ
Ραφαήλ ἱερέ, σύν Νικολάω Εἰρήνη. ὅθεν ἠμίν νείματε, φόβον τόν ἔνθεον.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Ὡς
περιδοξος θρόνος, καί φωταυγές σκήνωμα, τοῦ παμβασιλέως τῆς δόξης, καί
Παντοκράτορος, κόρη πανάμωμε, σκεῦος φωτός ἁγνοῦ βίου, τήν ψυχήν μου
ποίησον, ὡς ἄν
σωθήσωμαι.
Διασωσον, ὤ Ραφαήλ καί Νικόλαε καί Εἰρήνη, τούς ἐν πίστει ὑμίν προστρέχοντας Ἅγιοι, ἀπό παντοίων κινδύνων καί νοσημάτων.
Ἐπιβλεψον, ἐν εὐμενεία, πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπί τήν ἐμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, καί ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τό ἄλγος.

Αἴτησις καί τό Κάθισμα Ἦχος β΄.
Πρεσβεία θερμή.

Προστᾶται
ἠμῶν, ἀρτίως ἀνεδείχθητε, καί πάσι πιστοῖς, φαινόμενοι παρέχετε,
παραδόξως ὄψεσι, τά αἰτήματα Ἅγιοι πάντοτε. δία τοῦτο ὑμνοῦμεν ὑμᾶς,
σοφέ Ραφαήλ τέ καί
Νικόλαε.

Ὠδή δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε
Νοσημάτων ἁπάλλαξον, Πάτερ Ραφαήλ, καί πάσης κακώσεως, ἀοράτω ἐπισκέψει σου, τούς τό σόν φωνούντας μέγα ὄνομα.
Ἐκλυτρούμενοι φάνητε, τῆς τοῦ ἀοράτου ἐχθροῦ ἐπιθέσεως, ὤ Εἰρήνη καί Νικόλαε, τούς εἰλικρινῶς ὑμίν προστρέχοντας.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι. χριστιανος.gr
Σωτηρίαν αἰτήσασθε, τήν κατά ψυχήν καί σῶμα τοῖς σπεύδουσι, Ραφαήλ τέ καί Νικόλαε, καί Εἰρήνη πάσιν ὑμίν Ἅγιοι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Τῆς ψυχῆς μου τά τραύματα, ἴασαι Παρθένε τή σή χρηστότητι, καί ὑγείαν τήν κατ’ ἄμφω μοί, καί πταισμάτων αἴτει τήν συγχώρησιν.

Ὠδή ἐ΄. Φώτισον ἠμᾶς
Εἰδον σέ πολλοί, καί χαρᾶς πολλῆς ἐπλήσθησαν. χαροποίησον οὔν Πάτερ καί ἠμῶν, τήν ζωήν λελυπημένην πικραῖς θλίψεσι.
Ἄκουσον ἠμῶν, τῆς φωνῆς θεῖε Νικόλαε, καί παρασχου ὤ Εἰρήνη θαυμαστή, τή ζωή ἠμῶν εἰρήνην ἀστασίαστον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Θεῖοι Ἀθληταί, Ραφαήλ τέ καί Νικόλαε, καί Εἰρήνη τῶν Λεσβίων ἡ χαρά, λυπηρῶν ἠμᾶς, λυτροῦσθε περιστάσεων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Λύτρωσαι ἠμᾶς, Θεοτόκε. Ἀειπάρθενε, μανιώδους του ἐχθροῦ ἐπιφορᾶς, καθ’ ἠμῶν ἀεί ὡς λέοντος σφαδάζοντος.

Ὠδή στ΄. Τήν δέησιν ἐκχεῶ
Ὀράσεσι,
καί πολλαῖς θεωρίαις, τοῖς πιστοῖς ἐμφανιζόμενος μάκαρ, τῶν κεκρυμμένων
τήν γνῶσιν ἐκφαίνεις, ἀλλά καί νῦν μυστικῶς ἐπιφάνηθι, Ὁσιομάρτυς
Ραφαήλ, καί
παρασχου ἠμίν τά αἰτήματα.
Φανέντες, ὡς ἐξ ἀδύτων τῷ
κόσμω, ὑπό γῆν χρόνοις πολλοῖς κεκρυμμένοι, τῆς τοῦ Θεοῦ εὐσπλαγχνίας
τόν πλοῦτον, πρεσβευτικῶς τοῖς ἀνθρώποις παρέχετε, Νικόλαε
μάρτυς στερρέ, καί Εἰρήνη σεμνή καλλιπάρθενε.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Οἱ
νέοι, τῆς Ἐκκλησίας φωστῆρες, οἱ ἀθλήσει ἀριστεύσαντες πάλαι, ὁ Ραφαήλ ὁ
σοφός θεηγόρος, καί σύν Εἰρήνη ὁ θεῖος Νικόλαος, ἐπιστασίαις ταῖς ὑμῶν,
τῶν ἐν βίω
δεινῶν ἠμᾶς ρύσασθε.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Ρυσθῆναι
μέ, τῶν παθῶν τῆς κακίας, καί ἁπάσης του ἐχθροῦ κακουργίας, τή σῆ
εὐδόκησον Κόρη πρεσβεία, πρός τόν Υἱόν καί Θεόν σου καί Κύριον, καί
δίδου μοί ὡς ἀγαθή,
μετανοίας σωτήριον δάκρυον.
Διασωσον, ὤ
Ραφαήλ καί Νικόλαε καί Εἰρήνη, τούς ἐν πίστει ὑμίν προστρέχοντας Ἅγιοι,
ἀπό ἀπντοίων κινδύνων καί νοσημάτων. χριστιανος.gr
Ἄχραντε, ἡ διά λόγου τόν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικήν παρρησίαν.



Αἴτησις καί τό Κοντάκιον
Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου ρείθροις

Ὡς
ἀντιλήπτορες πάντων θερμοτατοι, ὤ Ραφαήλ καί θεοφρον Νικόλαε, ἀεί
βοηθεῖτε τοῖς πάσχουσι, καί τῶν παθῶν τάς ὀδύνας κουφίζετε, ὑμῶν
ταχιναῖς ἀντιλήψεσι.

Προκείμενον.
Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις Αὐτοῦ.
Στίχ. Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τή γῆ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος. χριστιανος.gr

Εὐαγγέλιον κατά Λουκᾶν (Κέφ. 21: 12-19)
Εἶπεν
ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς. προσέχετε ἀπό τῶν ἀνθρώπων. ἐπιβαλούσι
γάρ ἐφ’ ὑμᾶς τάς χείρας αὐτῶν καί διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγᾶς
καί φυλακάς,
ἀγομένους ἐπί βασιλεῖς καί ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός
μου. ἀποβήσεται δέ ὑμίν εἰς μαρτύριον. Θέσθε οὔν εἰς τάς καρδίας ὑμῶν
μή προμελετᾶν ἀπολογηθῆναι. ἐγώ γάρ
δώσω ἠμίν στόμα καί σοφίαν, ἡ οὐ
δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδέ ἀντιστῆναι πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμίν.
Παραδοθήσεσθε δέ καί ὑπό γονέων καί συγγενῶν καί φίλων καί φίλων
καί
ἀδελφῶν, καί θανατώσουσι ἐξ ὑμῶν, καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων διά
τό ὄνομά μου. καί θρίξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μή ἀποληται. ἐν τή ὑπομονή
κτήσασθε τάς
ψυχᾶς ὑμῶν.

Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ταῖς τῶν Ἀθλοφόρων πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Προσόμοιον.
Ἦχος πλ. β΄. Ὅλην ἀποθέμενοι

Στίχος: Ἐλεῆμον, ἐλέησον μέ ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου.

Ἄστρα
ὡς νεοφῶτα, τή τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, ἐκ τῆς Λέσβου λάμψαντες, πάντας
καταυγάζετε ἐν τοῖς θαύμασι, Ραφαήλ μέγιστε, σύν τῷ Νικολάω, καί Εἰρήνη
καλλιπάρθενε,
καί διαλύετε, τήν τῶν παθημάτων σκοτόμαιναν, πιστοῖς
ἐπιφαινόμενοι, πλήρεις συμπαθείας καί χάριτος. ὅθεν ἐκβοῶμεν. ἐν πάση τή
ζωή ἠμῶν σοφοί, μή διαλίπητε σκέποντες,
πάσης περιστάσεως.

Ὁ Ἱερεύς:
Σῶσον
ὁ Θεός τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σού• ἐπισκεψαι τόν
κόσμον σου ἐν ἐλέει καί οἰκτιρμοῖς. Ὑψωσον κέρας Χριστιανῶν ὀρθοδόξων
καί καταπεμψον
ἐφ’ ἠμᾶς τά ἐλέη σου τά πλούσια• πρεσβείαις τῆς
παναχράντου Δεσποίνης ἠμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας• δυνάμει τοῦ
Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυρού• προστασίαις
τῶν τιμίων ἐπουρανίων
Δυνάμεων Ἀσωμάτων• ἰκεσίαις τοῦ Τιμίου καί Ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου
καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου• τῶν ἁγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων Ἀποστόλων•
ὧν
ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἠμῶν, μεγάλων ἱεραρχῶν καί οἰκουμενικῶν διδασκάλων
Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ
Χρυσοστόμου, Ἀθανασίου καί
Κυρίλλου, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμμονος,
πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Νικολάου τοῦ ἐν Μύροις, Σπυρίδωνος ἐπισκόπου
Τριμυθοῦντος, τῶν Θαυματουργών• τῶν ἁγίων ἐνδόξων
μεγαλομαρτύρων
Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, Θεοδώρων Τύρωνος
καί Στρατηλάτου, τῶν ἱερομαρτύρων Χαραλάμπους καί Ἐλευθερίου, τῶν ἁγίων
ἐνδόξων
καί καλλινίκων Μαρτύρων. Τῶν ὁσίων καί θεοφόρων Πατέρων ἠμῶν. Τῶν ἁγίων
καί δικαίων θεοπατόρων Ἰωακείμ καί ’Ἄννης. Τῶν ἁγίων νεοφανῶν μαρτύρων
Ραφαήλ,
Νικολάου καί Εἰρήνης, καί πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἰκετεύομεν σέ, μόνε
πολυέλεε Κύριε. Ἐπάκουσον ἠμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν δεομένων σου καί ἐλέησον
ἠμᾶς.

Ὠδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας
Οἱ
τήν σήν κατιδόντες, Ραφαήλ θεοφόρε θέαν οὐράνιον, ἐδέξαντο ἐκ ταύτης,
φῶς θείας εὐφροσύνης. δός καμοί οὔν μακάριε, τῆς βοηθείας τῆς σῆς, τάς
σωτηρίους δόσεις.
Ἰατρεύειν τά πάθη, τῶν ψυχῶν καί σωμάτων ἠμῶν μή
παύσησθε, Νικόλαε τρισμάκαρ, καί πανσεμνέ Εἰρήνη, καί διδόναι ἑκάστοτε,
ἀπαλλαγήν τῶν δεινῶν, καί ἀναγκῶν τήν
λύσιν.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Γνωρισθέντες
τῷ κόσμω, ὡς γνωστοί τῷ Κυρίω πάλαι τυγχάνοντες, λαμπρῶς
θαυματουργεῖτε, προφθάνοντες ταχέως, Ραφαήλ καί Νικόλαε, τούς προσιόντας
θερμῶς, ὑμῶν
τή προστασία. χριστιανος.gr
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Ἐξ
ἀχράντου γαστρός σου, προελθῶν ὁ τῶν ὅλων Θεός καί Κύριος, μορφή τή
ἀνθρωπίνη, προστάτιν σέ δεικνύει, παντός κόσμου Πανάμωμε. ὅθεν ἐκ πάσης
ἠμᾶς, ἁπάλλαξον
ἀνάγκης.

Ὠδή ἡ΄. Τόν Βασιλέα
Ρῶσιν παρασχου, καί τήν κατ’ἄμφω ὑγείαν, τοῖς προστρέχουσι τοῖς θείοις σου λειψάνοις, Ραφαήλ παμμάκαρ, καί σέ ὑμνολογούσι.
Ἄλυπον βίον, ἐν ἀληθεῖ εὐπραγία, καταξίωσον ἠμᾶς πιστῶς ἀνύειν, ταῖς σαῖς ἰκεσίαις, Νικόλαε θεοφρον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Σθένος μοί δίδου, ἐν ταῖς τοῦ βίου ἀναγκαις, καί παράκλησιν ἐν πάσαις ἀθυμίαις, ὤ τριάς ἁγία, νεοφανῶν Μαρτύρων.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.

Θεοτοκίον
Ἴασαι Κόρη, τήν θλιβομένην ψυχήν μου, καί θεράπευσον τοῦ σώματος τό ἄλγος, τή συμπαθεστάτη, προνοία σου Παρθένε.

Ὠδή θ΄. Κυρίως Θεοτόκον
Μεγάλων χαρισμάτων, κατηξιωμένος, παρά Χριστοῦ Ραφαήλ ἱερώτατε, μέγας προστάτης ἐδείχθης ἠμῶν καί στήριγμα.
Οἱ Μάρτυρες Κυρίου, οἱ δεδοξασμένοι, σύν Νικολάοω Εἰρήνη θεονυμφε, τῆς τῶν παθῶν ἀδοξίας ὑμας λυτρώσασθε.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Ὑψόθεν ἀοράτως, σκέπετε ἀπαύστως, ὤ Ραφαήλ ἱερέ καί Νικόλαε, σύν Εἰρήνη τούς πίστει ὑμᾶς γεραίροντας.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. χριστιανος.gr

Θεοτοκίον
Ὑμνοῦμεν σου τήν χάριν, Κεχαριτωμένη. ὅτι ἠμᾶς διασώζεις ἑκάστοτε, καί ἀσφαλῶς κατευθύνεις πρός θεῖον θέλημα.

Ἄξιον
ἐστίν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί
παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ καί
ἐνδοξοτέραν
ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν τήν ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.

Καί τά Μεγαλυνάρια
Χαίροις
τῆς Ἰθάκης θεῖος βλαστός, Ραφαήλ τρισμάκαρ, καί τῆς Λέσβου ὁ ἀρωγός.
χαίροις διακόνων, Νικόλαε λαμπρότης. χαῖρε σεμνή Εἰρήνη, Χριστοῦ
ὀσφράδιον.
Πάλαι ἐναθλήσαντες καρτερῶς, καί ἄρτι γνωσθέντες, ἐν τή
Λέσβω περιφανῶς, λάμπετε ἐν κόσμω, θαυμάτων ἐνεργείας, εἰς δόξαν τοῦ
Κυρίου, Ἅγιοι Μάρτυρες.
Δόξη λαμπρυνόμενοι θεϊκή, ὀράσεσι πλείσταις,
ἐκκαλύπτετε τοῖς πιστοῖς, ἀγνώστων πραγμάτων, σαφέστατα τήν γνῶσιν, ὡς
θεῖοι τοῦ Σωτῆρος, Ὁσιομάρτυρες.
Χαίρετε τῆς Λέσβου κλέος καινόν,
Θερμῆς πολιοῦχοι, καί τοῦ λόφου τῶν Καρυῶν, Ραφαήλ παμμάκαρ, ὁμοῦ σύν
Νικολάω, καί τή σεμνή Εἰρήνη, πυρσοί θεοφωτοι.
Χαίρει κεκτημένη ὡς
θησαυρούς, πλουτίζοντας πάντας, ἰαμάτων ταῖς δωρεαῖς, Ραφαήλ θεοφρον,
σύν θείω Νικολάω, ἡ Λέσβος τά πανέντιμα ὑμῶν λείψανα.
Πάντας τούς
προστρέχοντας εὐλαβῶς, ὑμῶν τή πρεσβεία, πάσης ρύσασθε συμφορᾶς, Ραφαήλ
Εἰρήνη, ὁμού σύν Νικολάω, τήν τῶν πταισμάτων λύσιν, ἠμίν αἰτούμενοι.
Πᾶσαι
τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι
πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἠμᾶς.

Τό Τρισάγιον
Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἠμᾶς. (τρεῖς φορές)
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. χριστιανος.gr
Παναγία
τριάς, ἐλέησον ἠμᾶς. Κύριε ἰλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν. Δέσποτα,
συγχώρισον τάς ἀνομίας ἠμίν. Ἅγιε, ἐπισκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας
ἠμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.
Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον, Κύριε ἐλέησον.
Δόξα Πατρί καί Υἱῶ καί Ἁγίω Πνεύματι.
Καί νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πάτερ
ἠμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τό ὄνομά Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία
Σου, γεννηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν οὐρανό καί ἐπί τῆς γής. Τόν ἄρτον
ἠμῶν τόν ἐπιούσιον
δός ἠμίν σήμερον, καί ἅφες ἠμίν τά ὀφειλήματα
ἠμῶν, ὡς καί ἠμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἠμῶν, καί μή εἰσενέγκης ἠμᾶς
εἰς πειρασμόν ἀλλά ρύσαι ἠμᾶς ἀπό τοῦ πονηροῦ.
Ὁ Ἱερεύς•
Ὅτι Σου ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα τοῦ Πατρός καί τοῦ
Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν
αἰώνων.

Ἦχος β΄. Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου
Ἐν
Λέσβω ἀθλήσαντες, ὑπέρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, αὐτήν ἠγιάσατε, τή τῶν
λειψάνων ὑμῶν, εὐρέσει μακάριοι. ὅθεν ὑμᾶς τιμῶμεν, Ραφαήλ θεό΄φόρε, ἅμα
σύν Νικολάω, καί
παρθένω Εἰρήνη, ὡς θείους ἠμῶν προστάτας, καί πρέσβεις πρός Κύριον.

Ἐκτενής καί Ἀπόλυσις, μεθ’ ἤν ψάλλομεν τό ἑξῆς
Ἦχος β΄. Ὄτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Πάντας
τούς ἐν πίστει ἀκλινεῖ, τοῖς ὑμῶν ἁγίοις λειψάνοις, φοιτώντας Ἅγιοι,
καί πρός τήν ἀντίληψιν, τήν ὀξυτάτην ὑμῶν, ἀφορώντας ἑκάστοτε, Ραφαήλ
τρισμάκαρ, Εἰρήνη καί
Νικόλαε, Θαυματουργοί Θαυμαστοί, πάσης ἐπηρείας καί βλάβης, λύπης καί πικρῶν νοσημάτων, ρύσασθε ὑμῶν τή θεία χάριτι.

Ἦχος πλ. δ΄.
Δέσποινα προσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καί λύτρωσαι ἠμᾶς, ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Ἦχος β΄.
Τήν πάσαν ἐλπίδα μου, εἰς σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξον μέ ὑπό τήν σκέπην σου.

Ὁ Ἱερεύς: Δί’ εὐχῶν τῶν ἁγίων πατέρων ἠμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἠμᾶς. Ἀμήν.

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Ο Γέροντας Ισίδωρος Φιλοθεΐτης - βιντεάκια σχετικά με το γέροντα Ισίδωρο


...Στον δρόμο, μας αντάμωσε  άφταστος   ασκητής,

της Παναγιάς παιδί αγνό, τυφλός εκ γενετής …

Μια αγκαλιά από αρώματα  πρόσφερε στις ψυχές,

Λείψανα, δάκρυα, νυχτερινές ζέουσες  προσευχές…

Πώς τις κρατούσε στοργικά σε σταυροκεντημένα  υφάδια …

Έβλεπε ολοκάθαρα! Mε χάρη τη  Φιλόθεη λάμψανε  τα σκοτάδια …

Και ο Γέροντάς του, που ρχετε κρυφά  για να τον δει…

Παρηγοράει πάντοτε  όποιον τον χρειαστεί …

Νοιώσαμε πως τους σκέπαζε  όλους με την ευχή του …

Κι ασίγητα  πως ακούγεται η σαν παιδιού  φωνή του,

να λέει  το  Κύριε Ιησού Χριστέ, έρχου κι  ελέησέ με

κι η Φιλοθέου ν’ αντηχεί, κι όλοι μας να κλαίμε,

που είναι μακρόθυμος Αυτός  και ακόμα υπομένει,

ύβρεις, ήλους,  ραπίσματα και όλους μας περιμένει…

( νώντας σκοπετέας) 




….Ο Γέροντας Ισίδωρος ο τυφλός, είναι για το σημερινό Όρος ένα σημείο φωτεινής αναφοράς. Ένας χαρούμενος, αεικίνητος Μοναχός που σε δυναμώνει  όταν ολιγόπιστα και με απογοήτευση τη ζωή σου παίρνεις λάθος, πολλές φορές και με ένα από τα πασίγνωστα σκαμπηλάκια του, που σαν χάδι τα’ νοιωσαν όσοι τα δέχτηκαν. Χαίρεται με το καθετί, μα κυρίως  με το σκοτάδι των ματιών του.
  


Είναι αυτό που τον κρατά στερρό και εδραίο,  στον δικό του Γολγοθά ώσπου του Παραδείσου τ’ όνειρο να βγει αληθινό… Γι αυτό και όταν ήταν μικρό  παιδί στην Πάτρα, και πουλούσε λαχεία για να ζήσει, όταν μια μέρα  άρχισε να βλέπει θαμπά και να ξεχωρίζει μορφές και αντικείμενα, παρακάλεσε την  Παναγία να μην επιτρέψει να βρει το φως του, γιατί αλλιώς δεν θα τα κατάφερνε να γίνει Μοναχός! 
Και αμέσως  ξανατυφλώθηκε για πάντα ….  Από μικρό παιδί ο Γέροντας κατάλαβε με την αγνή του καρδιά, αυτό που κάποτε ο ίδιος ο Χριστός μας είπε στον εκλεκτό του Παύλο: Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται 
…Το ‘χε πει πολύ όμορφα και ο Γέροντας Παΐσιος αυτό που ζει ο Πατήρ Ισίδωρος: Για να πάει  κανείς στον γλυκό Παράδεισο, πρέπει να φάει  πολλά πικρά εδώ, να έχει  το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι. Ο τυφλός ασκητής βέβαια και ένα άλλο διαβατήριο έχει πάντα και κρατά μαζί του. Αυτό που του επιτρέπει  να επισκέπτεται τον αγαπημένο του Γέροντα Εφραίμ στην Αριζόνα …

Ο δυνατός  του πόθος και η τόσο ανθρώπινη χαρά του, να γιορτάζει τις μεγάλες μέρες της πίστης μας στο πλάι του Πατέρα του, είναι τόσο εμφανή!  Αυτό μας έλεγε και αργότερα γεμάτος από ενθουσιασμό παιδιού … 
Έκανα Πάσχα το 12 και το 13 με τον Γέροντά μου!
 Φέτος αν θέλει ο Θεός θα κάνω και Χριστούγεννα!
 Ταξίδι αμέτρητων ωρών και κούραση απερίγραπτη με έξοδα και θυσίες ποικίλες, για να βρεθεί απλά στο στασίδι πλάι του,  απέναντι απ’ την Αριζονίτισσα την Παναγία ... 
Για άλλους, αυτό θα θεωρείται σκέτη τρέλα! Μα είναι τυφλός θα  πουν ..τι πάει να δει; 

Ναι, είναι τρελός για τον Θεό και θα ευγνωμονεί αιωνίως εκείνον  που πότισε την ψυχή του με του γλυκού του Παραδείσου τα νάματα. Θείος έρως εν κεκαθαρμένη καρδία !




Ο Γέροντας Ισίδωρος Φιλοθεΐτης λεέι την ευχή



Είχαμε αγωνία για το αν θα καταφέρναμε να τον συναντήσουμε …Μας βρήκε εκείνος  και μας υποδέχτηκε σχεδόν ένα χιλιόμετρο μακριά απ την μετάνοιά του! Εκεί και πιο κάτω, συνήθως ξεβγάζει τους προσκυνητές που φεύγουν για άλλα μέρη …
Μα πως θα γυρίσετε πίσω Γέροντα; τον ρωτούν εκείνοι απορημένοι… 
-Μη νοιάζεστε παιδιά...πάτε εσείς στην ευχή της Παναγιάς μας και έχει ο Θεός! Και γυρίζει πίσω μόνος, και ανεβαίνει τους ορόφους και διασχίζει αμέτρητες φορές μέσα στη μέρα την Φιλοθέου απ άκρη σ’ άκρη, σκορπώντας κουράγιο και ελπίδα σε όσους κατάπληκτοι τον θωρούν.  Όλους τους νουθετεί  με λόγους του Γέροντά του. Πάντα το προσθέτει αυτό στο τέλος των συμβουλών του: -Δεν είναι δικά μου αυτά παιδιά …
Ο Γέροντας τα λέει … Του φιλήσαμε όλοι το χέρι και εκείνος άρχισε να μας ρωτά με ενδιαφέρον ….  Αίφνης  ακούστηκε … η φωνή του Γέροντος Εφραίμ:  Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με … ήχος κλήσης στο τηλέφωνο του τυφλού Μοναχού που δεν σταματά να χτυπά … Έτσι  είναι σαν ο Γέροντάς  κάθε φορά να του λέει: Σήκωσε το τηλέφωνο και παρηγόρησε την ψυχή που σε καλεί. Μην ραθυμείς, μην δυσανασχετείς, αυτό είναι το διακόνημά σου και το ευλογώ εγώ, κάνε αγάπη και υπακοή 
 … Άρχισε να μιλά και να δίνει συμβουλές σε μια γυναίκα που τον κάλεσε… Έπειτα ήρθε ξανά προς το μέρος μας και μας είπε να πάμε να πάρουμε δωμάτια, να ξεκουραστούμε λίγο και θα ερχόταν εκείνος να μας βρει …
Κοιταχτήκαμε μεταξύ μας με έκπληξη και εκείνος σαν να το κατάλαβε πρόσθεσε: Μην ανησυχείτε, θα έρθω! 

Ο Αρχοντάρης ένας νέος ευγενέστατος και πράος Μοναχός, μας τακτοποίησε  σε δωμάτιο του πρώτου ορόφου απέναντι απ το καθιστικό με την βιβλιοθήκη, δίπλα ακριβώς στο πανέμορφο  παρεκκλήσι του Αγίου  Νικολάου. Θα μοιραζόμασταν το δωμάτιο με δυο Λευκορώσους αδερφούς μας. Έναν πατέρα με τον γιό του που περιδιάβαιναν με τα πόδια όλο το Άγιο Όρος με πίστη και κατάνυξη ολόθερμη ν αποτυπώνεται σε κάθε τους κίνηση. 

Δεν είχε περάσει λίγη ώρα και ακούστηκε σχεδόν έξω απ την πόρτα μας η φωνή του Πατρός Ισιδώρου που μας αναζητούσε. Βάλαμε τον Γέροντα να καθίσει σε μια καρέκλα στο κέντρο του δωματίου. Και εμείς πήραμε θέση γύρω του νοιώθοντας πραγματικά ευλογημένοι. Κρατούσε μια μεγάλη πλαστική τσάντα . Έβγαλε ένα μεγάλο δέμα από μέσα. Αντικρίσαμε ένα πορφυρό  πετραχήλι με χρυσοκέντητους Σταυρούς   διπλωμένο να το  τυλίγει σε σχήμα μαξιλαριού.
 -Τι είναι Γέροντα αυτό;  τον ρωτήσαμε … 
-Έχει μέσα λείψανα του παππού Ιωσήφ του ησυχαστή, και διάφορα του Γέροντά μου … Τη φανέλα του, το μικρό χαλάκι  που προσευχόταν .…  Με δέος το πήραμε στα χέρια μας και αρχίσαμε να το ασπαζόμαστε ευλαβικά. Δεν βρίσκαμε λέξεις για να περιγράψουμε το θείο άρωμα που ανέδυε …
Τόσο, που ολιγόπιστοι και αδύναμοι μπροστά στου Θεού τα υπέρλογα, αρχίσαμε να ψηλαφίζουμε αδιάκριτα και να ρωτάμε τον Γέροντα για το αν μέσα είχε και λιβάνι … 
Ο Γέροντας χαμογέλασε και μας διαβεβαίωσε λέγοντας με τον απλό του τρόπο: - Αστεία θα λέμε τώρα; Κρατώντας στα χέρια μας ή καλύτερα στις αγκαλιές μας εκείνο το μικρό μυροβόλο δεματάκι αρχίσαμε να ακούμε λόγια μπολιασμένα με σοφία Θεϊκή, βγαλμένα απ την αγνή ψυχή του παιδιού της  Παναγιάς. 
-Παιδιά ας μην τα βάζουμε με τον Θεό και τα… μαθηματικά Του … 
Ήρθε κάποιος και παραπονιόταν που ο Θεός πήρε νέο έναν δικό του.
 Και του λέω: Ξέρεις σε τι ηλικία πήρε ο Θεός τον Μέγα Βασίλειο;  49 ετών! Λες να μην είχε να δώσει, να προσφέρει ακόμα αυτός ο μέγας Φωστήρας της Οικουμένης; Ξέρει ο Θεός, μην ζητάμε εξηγήσεις … 
Έβγαλε τότε μια φωτογραφία. Εικονιζόταν ο ίδιος  μαζί με τον Γέροντά του και την Αγγελική μορφή του Μακαριστού Γέροντος Εφραίμ του Αγίου Καθηγουμένου της Ξηροποτάμου. 


- Παιδιά το 1979 ήμασταν εδώ 92 Μοναχοί. Έστειλε λοιπόν  ο Γέροντάς μας τότε τον Φιλόθεο στην Καρακάλλου, τον Αγάθωνα στην Κωνσταμονίτου και τον Εφραίμ στην Ξηροποτάμου . Αυτός που λέτε παιδιά μαρτύρησε …  Ο Θεός επέτρεψε να κοιμηθεί με μαρτυρικό τρόπο νεότατος μόλις 40 ετών…. Ξέρετε γιατί; Γιατί βάπτισε Χριστιανούς Ορθοδόξους πρώην  Μουσουλμάνους! Έκπληκτοι ακούσαμε κάτι που δεν γνωρίζαμε…  Είχαμε ακούσει ότι ο Ξηροποταμινός Εφραίμ είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό … μα τώρα το πράγμα έμπαινε  στην αληθινή του διάσταση …. 
Σκέφτηκα πως στην Αμερική από τότε που πήγε ο Φιλοθεϊτης Εφραίμ έχουν βαπτιστεί οχτακόσιες χιλιάδες ψυχές  … 
Γι αυτό τον λόγο ο Γέροντας δέχεται συνεχώς απειλές για τη ζωή του και απίστευτες συκοφαντίες. Κι όμως συνεχίζει… 
Δεκαεννιά επίσημα καταγεγραμμένα Μοναστήρια!  Δυο στο κέντρο του Διεθνούς Σιωνισμού την Νέα Υόρκη, στο Σικάγο, στον Καναδά… Και ετοιμάζονται δυο ακόμα ….
Στην Αριζόνα, το Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου όπου εδρεύει ο Γέροντας φτιαγμένο μέσα στην έρημο μοιάζει με τον  πιο πράσινο  εύφορο τόπο του κόσμου. Φιλοξενεί μονίμως περίπου 500 προσκυνητές που φτάνουν από παντού αποζητώντας να ξεδιψάσουν τις ψυχές τους.  Με  άφθονο νερό που με θαυμαστό τρόπο βρέθηκε εκεί ποτίζονται χίλια και πλέον στρέμματα με 6000 ελιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, φυστικιές Αιγίνης, αμπέλια και άλλα μέχρι πρότινος αδιανόητα  για το κλίμα της περιοχής . Μα τα αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό…


Για όλα αυτά μας μιλά ο Γέροντας Ισίδωρος με αγάπη αληθινή και σπάνια . Μας λέει και άλλα που αποδεικνύουν το μεγαλείο του Θεού. Για τον αγιασμό που δεν χαλά ποτέ,  για το όρος Θαβώρ και την Μεταμόρφωση του Χριστού μας . Εμάς μας αρκεί και που τον βλέπουμε … Μας δίνει ξεραμένο βασιλικό …-Βάλτε το πάνω στο προζύμι και θα δείτε πως θα φουσκώσει … Πάρτε και λαδάκι απ την Παναγία μας και αγίασμα απ του Αγίου Αθανασίου  …  Δεν θέλαμε να τον αποχωριστούμε …Κρατούσαμε ακόμα το γεμάτο από Χριστό και την ευχή του μαξιλαράκι και ήταν σαν να αγκαλιάζαμε τα αχώρετα και απλησίαστά Του έστω για λίγες στιγμές …-Σε λίγες μέρες θα έρθω και κοντά στα μέρη σας, στο Ξυλόκαστρο , τον ακούσαμε έκπληκτοι να λέει …Πράγματι ο πάτερ Ισίδωρος «οργώνει» όλη την Ελλάδα. Πηγαίνει σε σπίτια αγαπημένων του παιδιών που έχει δει βαθιά μέσα τους, και εκείνα τον φιλοξενούν και μετατρέπουν το σπίτι τους σε αρχονταρίκι Αγιορείτικο καλώντας και άλλους αδερφούς που συνωστίζονται αγαπητικά ν’  ακούσουν και να ξαναθυμηθούν βιωματικά την αγάπη την άπειρη και την μακροθυμία του Θεού, μέσα απ τα απλά μα τόσο ψυχένδροσα λόγια του τυφλού ασκητή. 


-Παιδιά εγώ φεύγω τώρα να ξεκουραστείτε για τις ακολουθίες. Θα σας βρω και έπειτα …  Την ευχή του Χριστού μας και της Παναγιάς μας να έχετε! - Με τον Γέροντα μιλάτε στο τηλέφωνο; τον ρωτήσαμε. - Επικοινωνούμε με πνευματικό τρόπο είπε χωρίς να προσθέσει τίποτα άλλο …Δεν χρειαζόταν. Ήμουν σίγουρος ότι συχνά τον επισκέπτεται όπως και όλα τα Φιλόθεα παιδιά του, όποτε και οπουδήποτε δυσκολεμένα ζητήσουν την ενισχυτική παρουσία του…
Στην Φιλοθέου όταν η ησυχία σκεπάζει απόλυτα τον αγιασμένο τούτο  τόπο, αν κλείσεις τα μάτια, σίγουρα θ ακούσεις από κάπου μακριά να φτάνει η  απαλή φωνή του Πατρός Εφραίμ … Δίχως παύση να λέει την ευχή του Ιησού και να επικαλείται κάθε τόσο την Παναγία Μητέρα, με δάκρυα στα μάτια προσευχόμενος για τον κόσμο ολάκερο, παρατείνοντας το Θεϊκό έλεος . Τον φαντάστηκα εν τω  μέσω της νυκτός, σε μια χορεία σύγχρονων εν ζωή Γερόντων με παρρησία υιών Θεού και  κρουνούς δακρύων να τρέχουν απ τα μάτια τους,  σχεδόν να «κανοναναρχούν» την Σωτήρια Ευσπλαχνία, επαναλαμβάνοντας ο ένας μετά τον άλλον: Ὅτι Θεὸς ἐλέους, οἰκτιρμῶν καὶ φιλανθρωπίας ὑπάρχεις… .  

Ο Γέρων Ισίδωρος έφυγε όπως ήρθε …Μόνος του χωρίς βοήθεια από κανέναν…

Όσοι τον υποβαστάζουν ενίοτε, νομίζουν ότι τον βοηθούν. Βλέπει ολοκάθαρα με της φωτεινής ψυχούλας του τα μάτια τα αμόλυντα, με το όμμα της καρδίας του… Όσο ζούμε θα θυμόμαστε εκείνη την τόσο συγκινητική του επίσκεψη. Η φωτογραφία που βγάλαμε στο πλάι του κρατώντας το ευλογημένο μαξιλάρι της Αγάπης του, θα φωταγωγεί  πάντα τα μέσα μας σκοτάδια… 





Ο ΤΥΦΛΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ."“Τι πράγματα είναι αυτά. Για κοίτα με στο πρόσωπο. Πως με βλέπεις εμένα. Με βλέπεις δυστυχισμένο, λυπημένο; Χαρούμενο δεν με βλέπεις. Εγώ είμαι εκ γενετής τυφλός. Και δοξάζω την Παναγία γιατί έτσι κάνω λιγότερες αμαρτίες."



1:30 ώρα το μεσημέρι. Η βροχή έπεφτε, άλλες φορές με ορμή, άλλες φορές χαλάρωνε. Παρ` όλο που έβρεχε είπαμε να πάμε με τα πόδια στην γειτονική μονή Φιλοθέου. Μισή ώρα απόσταση, μέσα από ένα γοητευτικό ανηφορικό μονοπάτι μέσα στις καστανιές. Τόσο πυκνό που η βροχή δεν έφτανε. Ψιχάλες μόνο μας ενοχλούσαν. Ένα καλυβάκι εγκαταλελειμμένο. Ένα ρυάκι. Ευτυχώς δεν είχε φουσκώσει και πατώντας προσεχτικά στις πέτρες το περάσαμε αβρόχοις ποσί. 


Ύστερα από 20 λεπτά σταμάτησε και μπήκαμε σε αμαξωτό δρόμο. εδώ δεν είχαμε την κάλυψη των δέντρων και γίναμε παπιά. Σε 10 λεπτά φτάσαμε. Το κόκκινο χρώμα, τόσο στην εκκλησία, όσο και στους τοίχους μας έκανε εντύπωση. Προσκυνήσαμε στην εκκλησία. Πριν φύγουμε πετύχαμε τον γέροντα Ισίδωρο τον τυφλό. Του είπα για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω.


Πήρε το μπαστούνι του και με χτύπησε ελαφρά στα πόδια.

“Τι πράγματα είναι αυτά. Για κοίτα με στο πρόσωπο. Πως με βλέπεις εμένα. Με βλέπεις δυστυχισμένο, λυπημένο; Χαρούμενο δεν με βλέπεις. Εγώ είμαι εκ γενετής τυφλός. Και δοξάζω την Παναγία γιατί έτσι κάνω λιγότερες αμαρτίες. Πριν γίνω μοναχός, στην Πάτρα από όπου είμαι, μια μέρα ενώ πουλούσα λαχεία για να ζήσω, στην πλατεία Γεωργίου άρχισα να βλέπω θολά. Ξεχώριζα κάποια πράγματα. Έτσι ξαφνικά. Οπότε λέω στην Παναγία. Παναγία μου, μην επιτρέψεις να δω το φως μου, γιατί αν το δω δεν θα γίνω μοναχός. Και εκείνη τη στιγμή ξανατυφλώθηκα“


Μα, επέμενα εγώ, δύσκολο είναι να μην στενοχωριέσαι στις θλίψεις, στις δυσκολίες
“Α, δεν με ακούς εσύ. Εγώ βαράω. Μάθε να έχεις εμπιστοσύνη στο Θεό. Δεν ξέρει ο Θεός και ξέρεις εσύ. Αν ο Θεός στο επιτρέπει αυτό είναι επειδή είναι προς όφελος της σωτηρίας της ψυχής σου. Άντε μη βαρέσω“


Με αυτά τα λόγια πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Ένα από τα καλύτερα μοναστήρια, χάρη στον προηγούμενο της τον Εφραίμ. Μεγάλη μορφή. Εκτός της Φιλοθέου επάνδρωσε άλλα 3 μοναστήρια του Αγίου όρους και 1 σκήτη. Και τώρα είναι στην Αμερική και έχει φτιάξει μέχρι στιγμής 20 μοναστήρια. Δεν το κάνει ο καθένας. Ο Ισίδωρος κυκλοφορούσε με μια κουβερτούλα του Εφραίμ που μοσχομύριζε. Και δεν ήταν κολόνια. Γιατί στην αρχή η μυρωδιά ήταν έντονη και σταδιακά μειώνονταν έως που εξαφανιζόταν.
ΠΗΓΕΣ
(http://voutsinasilias.blogspot.com)



νώντας σκοπετέας /Ημερολόγιο Όρους 2013

Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Ο Πνευματικός των Σέρβων πατήρ Θαδδαίος



O πατήρ Θαδδαίος γεννήθηκε το 1914. Όταν έκλεισε τα 18 πήγε σε μοναστήρι. Η επιθυμία του ήταν να υποβάλλει τον εαυτό του σε πολύ σκληρούς κανόνες της μοναχικής ζωής. Γι αυτό το λόγο πήγε στο μοναδικό Ρώσικο μοναστήρι στη Σερβία, στο μοναστήρι Μιλίκοβο δίπλα στο Σβιλαΐνατς. Από το 1928 οι περισσότεροι από την αδελφότητα του μοναστηριού ήταν Ρώσοι μοναχοί από την έρημο της Όπτινα, οι οποίοι ξέφυγαν από την κομμουνιστική εξορία στη Ρωσία.
Στην αρχή της δεκαετίας του ΄50, το Μιλίκοβο γίνεται γυναικείο μοναστήρι. Ο πατήρ Θαδδαίος έμενε στα μοναστήρια Γόρνιακ και Τούμαν και μετά πήγε στο Κόσσοβο και σε Μετόχια. Ήταν ο ηγούμενος του Πατριαρχείου της Πέκης και μετά ο ηγούμενος στο μοναστήρι Βιτόβνιτσα. Στο μοναστήρι Βιτόβνιτσα ο πατήρ Θαδδαίος γίνεται ένας από τους πιο γνωστούς πνευματικούς στη Σερβία. Πολλοί θέλουν να τον συναντήσουν, να εξομολογηθούν, να μιλήσουν για λίγο μαζί του, να πάρουν την ευχή του. Για τον πατέρα Θαδδαίο μιλάνε πολλοί πιστοί οι οποίοι ένιωσαν την πνευματική του δύναμη. Για τον θαυματουργό γέροντα από το Βιτόβνιτσα μιλάνε όλα τα ΜΜΕ στη Σερβία.
Αναπαύθηκε στις 16 Απριλίου και η εξόδιος ακολουθία έγινε 19 Απριλίου 2003.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Η λίστα ιστολογίων μου

Snap Shots

Get Free Shots from Snap.com

Follow by Email