ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ!

Αυτός ο χώρος είναι αφιερωμένος σε όλους τους γονείς, τους μαθητές και τις μαθήτριες του 21ου, 22ου, 12ου,4ου, 2ου Εσπερινού Γυμνασίου, 1ου ΕΠΑΛ, 6ου ΕΠΑΛ, , 2ου Λυκείου Πατρών, του Γυμνασίου και Λυκείου Κλειτορίας , του Γυμνασίου Ψωφίδας, Λακκόπετρας και Σαγαιίκων, και από φέτος του 6ου και του 17ου Γυμνασίου Πατρών.



Αγαπημένοι μου μαθητές και γονείς, εδώ θα ενημερώνεστε για τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιούμε στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών καθώς και για άλλα πολλά θέματα που μας αφορούν.


Η Θεολόγος σας


Σταυρούλα Ζευγαρά
















Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΑΠΙΟΥ



Η Ιερά Μονή του Οσίου Παταπίου στο Λουτράκι Κορινθίας με την όμορφη θέα

Σε τοποθεσία με υπέροχη θέα, σε μια απότομη πλαγιά στα Γεράνεια Όρη, πάνω από το Λουτράκι και κοντά στην Κόρινθο, βρίσκεται η Ιερά Μονή του Οσίου Παταπίου.
Η μονή βρίσκεται σε κτηριακό συγκρότημα, που αποτελεί επέκταση του αρχαίου ασκητηρίου του 12ου αιώνος. Η μονή ιδρύθηκε και επεκτάθηκε γύρω από το ασκητήριο, με κόπους και θυσίες το 1952, με εμπνευστή τον π. Νεκτάριο Μαρμαρινό, Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου. Η θέα και η φυσική και πνευματική της ομορφιά ανταμείβει τον προσκυνητή - επισκέπτη. Σήμερα λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι με σπουδαίο φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο, όπως η λειτουργεία Γηροκομείου Γυναικών. 


 http://1.bp.blogspot.com/_ndKdvcK3E8c/TP8V2PlOQkI/AAAAAAAAA_U/EvQ52nn8_9s/s1600/14+%252816%2529.JPG


Το ιερό Σκήνωμα του Οσίου Παταπίου – Η ιστορία του και η θαυματουργική εύρεσή του στο σπήλαιο του Λουτρακίου
Η σημαντικότερη ανταμοιβή του προσκυνητή είναι το ιερό Λείψανο του Οσίου Παταπίου του θαυματουργού (Εορτή 8 Δεκεμβρίου). Γεμάτο ευωδία και θαυματουργική χάρη, κοσμεί και προστατεύει την Ιερά Μονή. Πλήθη ευλαβών προσκυνητών από όλη την Ελλάδα έρχονται στη μονή για να προσκυνήσουν τον Άγιο. Εκτεθειμένο ευλαβικά το Λείψανό του μέσα σε ξύλινη λάρνακα, στο βάθος ενός απέριττου σπηλαίου, δείχνει στον προσκυνητή τον αληθή προορισμό της υπάρξεώς του. Το σπήλαιο του Αγίου Παταπίου είναι δίπλα από την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου και βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας Ελεούσας.
Το άγιο Λείψανο βρήκε με θαυμαστό τρόπο ο ιερέας Κωνσταντίνος Σουσάνης από το Λουτράκι. Το 1904 μια ομάδα Λουτρακιωτών, με επικεφαλής τον ιερέα, ανασκάπτει το σπήλαιο για να διευρύνουν το χώρο. Καθώς ρίχνουν ένα κτιστό πεζούλι δυτικά του σπηλαίου, ανακαλύπτουν το ιερό Λείψανο άφθαρτο και ευωδιάζον, ενώ επάνω του βρήκαν ξύλινο σταυρό και βυζαντινά νομίσματα.
Η αγία Τράπεζα και η Πρόθεση, βρίσκονται μέσα σε λαξευμένο κοίλωμα βράχου.
Στο μοναστήρι επίσης βρίσκεται η Τίμια Κάρα της Αγίας Υπομονής. Η Αγία Υπομονή, πριν γίνει μοναχή ήταν η αυτοκράτειρα Ελένη, η μητέρα του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Έγινε αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Εμμανουήλ Β' του Παλαιολόγου και είχε θέσει υπό την προστασία της το Λείψανο του Οσίου Παταπίου.
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς, ο συγγενής των αυτοκρατόρων Παλαιολόγων και ανηψιός της Αγίας Υπομονής, Αγγελής Νοταράς, προκειμένου να προστατεύσει το άφθαρτο Σκήνωμα του Αγίου Παταπίου, το μετέφερε στο Λουτράκι της Πελοποννήσου σε ένα σπήλαιο - ασκητήριο, το οποίο αργότερα ερήμωσε και έτσι για αιώνες το ιερό Λείψανο του Οσίου Παταπίου έμεινε στην αφάνεια, μέχρι που η πρόνοια του Θεού οδήγησε στην ανεύρεση του πριν 100 περίπου χρόνια.
Ο Όσιος Πατάπιος ο ερημοπολίτης
Ονομάστηκε έτσι γιατί έζησε απομονωμένος στην έρημο, αφήνοντας το θόρυβο της κοσμικής ζωής. Γεννήθηκε τον 4ο αιώνα στην Θήβα της Αιγύπτου από γονείς ευσεβείς χριστιανούς, κοντά στους οποίους με πολλή φροντίδα κι επιμέλεια ανατράφηκε κι έμαθε τα ιερά γράμματα.
Όταν ήλθε σε ηλικία, ο Άγιος Πατάπιος έφυγε στην έρημο. Ήταν η εποχή τότε, που ο αναχωρητισμός και ο μοναχικός βίος στην περιοχή εκείνη της Αιγύπτου βρισκόταν σε μεγάλη ακμή. Γρήγορα ο Άγιος Πατάπιος ξεχώρισε κι έγινε πολύ γνωστός για τη μεγάλη του άσκηση και αρετή, τόσο, που πολλοί έτρεχαν κοντά του, για να ωφεληθούν πνευματικά από τη γνωριμία του και την αναστροφή μαζί του.
Ο Άγιος Πατάπιος τόσο πολύ αγάπησε την ησυχία της ερήμου, ώστε άρχισε να στενοχωρείται, βλέποντας τους ανθρώπους να τρέχουν κοντά του, να τον επαινούν και να τον θαυμάζουν για την ασκητική του ζωή και για την αγιότητα του βίου του. Οι άγιοι ποτέ δεν αφήνουν τον εαυτό τους να πιστέψει εκείνα που ο κόσμος πιστεύει γι' αυτούς• αν το πάθουν αυτό, τότε τα έχασαν όλα. Γι' αυτό ο Άγιος Πατάπιος, αφού έμεινε χρόνια στην έρημο της Θηβαΐδας, ύστερα για να χαθούν τα ίχνη του, έφυγε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη.
Στην Κωνσταντινούπολη ο Άγιος Πατάπιος έμεινε στο προσκύνημα της Παναγίας των Βλαχερνών. Εκεί έζησε άγνωστος και φτωχός, μέσα σε μεγάλη σκληραγωγία και πνευματική περισυλλογή, όπως και στην έρημο, φθάνοντας σε σημείο να θαυματουργεί. Έπειτα ίδρυσε στην Κων/πολη τη μονή των Αιγυπτίων, όπου και κοιμήθηκε οσιακά.
Η μνήμη του Αγίου Παταπίου εορτάζεται στις 8 Δεκεμβρίου και επίσης την Τρίτη της Διακαινησίμου (Τρίτη του Πάσχα) ανάμνηση της ημέρας εύρεσης του λειψάνου του.
Η περιοχή
To μοναστήρι του Οσίου Παταπίου βρίσκεται σε υψόμετρο 650 - 700 μέτρων, είναι γυναικείο και φιλοξενεί 40 καλόγριες. Απέχει 14 χιλιόμετρα από τη γνωστή λουτρόπολη του Λουτρακίου και περίπου 85 χιλιόμετρα από την Αθήνα.
Τηλ.: (+30) 2744022496     Τ.Κ. 20300 Λουτράκι Κορίνθου

Πηγές: 1) Ιερά Μητρόπολη Κορίνθου, 2) agioritis.pblogs.gr , 3) (φωτο) analogion.net



Zoom in (real dimensions: 550 x 413)
Zoom in (real dimensions: 352 x 400)

Το Ιερό Σκήνωμα του Οσίου Παταπίου στο Λουτράκι




Zoom in (real dimensions: 331 x 442)Εικόνα

Στίχος
Φθαρτὸν λελοιπὼς Πατάπιε γῆς πὰτον, Πατεῖς, ὅπου πατοῦσι πραέων πόδες. Ὀγδοάτῃ Πατάπιε χλόης πέδον ἀμφεπάτησας.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως
Θείας κλήσεως, ἰχνηλατήσας, ἐκ νεότητας, τᾶς ἐπιδόσεις, δι' ἀσκήσεως τῷ κόσμῳ ἐξέλαμψας, καὶ δοξασθεῖς ἀπάθειας ταὶς χάρισι, πάθη
ποικίλα ἴασαι Πατάπιε, Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ΄
Ἔν σοι Πάτερ ἀκριβῶς, διεσώθη τὸ κατ᾽ εἰκόνα· λαβὼν γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾷν μὲν σαρκός,
παρέρχεται γὰρ ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Πατάπιε τὸ πνεῦμά σου.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης
Λουτρακίου τὸ κλέος, Κορινθίας τὸ καύχημα, καὶ τῶν ἀρετῶν τὸ δοχεῖον, θεοφόρον Πατάπιον, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις ἱεροῖς· ἰάσεις γὰρ παρέχει
δαψιλεῖς, τοῖς τῇ θήκῃ τοῦ λειψάνου αὐτοῦ πιστῶς, προστρέχουσι καὶ κράζουσι· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι,
δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον
Τὸν ναόν σου Ἅγιε, πνευματικὸν ἰατρεῖον, οἱ λαοὶ εὑράμενοι, μετὰ σπουδῆς προσιόντες, ἴασιν τῶν νοσημάτων λαβεῖν αἰτοῦνται, λύσιν τε, τῶν
ἐν τῷ βίῳ πλημμελημάτων· σὺ γὰρ πάντων τῶν ἐν ἀνάγκαις, προστάτης ὤφθης, Πατάπιε Ὅσιε.

Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ ὑπερμάχῳ
Τοῦ Παρακλήτου δοξασθεὶς τῇ θείᾳ χάριτι τῶν ἰαμάτων ἀναβλύζεις τὰ δωρήματα τοῖς τῷ θείῳ σου λειψάνῳ προσερχομένοις. Ἀλλ’ ὡς πάντων τὰ
αἰτήματα δωρούμενος πάσης θλίψεως καὶ νόσου ἀπολύτρωσαι τοὺς βοῶντάς σοι, χαίροις Πάτερ Πατάπιε.

Κάθισμα Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα
Πάθη τοῦ σώματος, Θεομακάριστε, Πάτερ ἐξήρανας, δακρύων ῥεύμασι, καὶ ἰαμάτων ποταμούς, Πατάπιε ἀνέβλυσας· ὅθεν προσερχόμενοι,
τῷ τιμίῳ λειψάνῳ σου, χάριν τε καὶ ἔλεος, προφανῶς ἀρυόμεθα, τιμῶντές σου τὴν μνήμην ἀξίως, πίστει θερμῇ θεομακάριστε.

Ὁ Οἶκος
Ἡ σορός σου Σοφὲ πᾶσι βρύει ἰάματα, ἐξ ὧν πάντες πιστοὶ ἀρυόμενοι, σῴζονται ἐκ νόσων πολλῶν, ψυχῶν καὶ σωμάτων, ὧνπερ ὁ τάλας ἐγὼ
πεπείραμαι ῥυσθεὶς τῶν θλιβόντων με· καὶ διὰ τοῦτο τὴν σὴν ἀντίληψιν νῦν ἀνευφημῶ, καὶ διηγοῦμαι τρανῶς, πῶς ἐπιφθάνεις τοὺς ἐν ἀνάγκαις,
καὶ ἐκλυτροῦσαι πειρασμῶν τοὺς προσιόντας σοι θερμῶς. Διὸ δίδου ἰσχὺν μοι ἀνυμνεῖν σε· σὺ γὰρ πάντων τῶν ἐν ἀνάγκαις, προστάτης ὤφθης,
Πατάπιε Ὁσιε.

Μεγαλυνάριον
Βίον θεοτύπωτον ἐκ παιδός, Πάτερ ἀγαπήσας, ἐξενώθης τῶν γεηρῶν· ὅθεν ᾠκειώθης, τῷ ξένοις θαυμασίοις, Πατάπιε πλουσίως σὲ μεγαλύναντι.


Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Η αρχική μορφή του Τάφου του Χριστού και του βράχου του Γολγοθά το έτος 33 μ.Χ.


PHOTO 4


Χάρη Σκαρλακίδη, «Άγιον Φως – Το θαύμα του Φωτός της Αναστάσεως στον Τάφο του Χριστού».
Το 1960, οι τρεις κοινότητες που έχουν δικαιώματα στον Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ – Έλληνες, Ρωμαιοκαθολικοί και Αρμένιοι – ξεκίνησαν ένα ευρύ πρόγραμμα ανασκαφών σε περισσότερες από δέκα τοποθεσίες εντός του ναού, το οποίο διήρκεσε περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι ο Γολγοθάς και ο Τάφος του Χριστού αποτελούσαν μέρος ενός αρχαίου λατομείου που είχε διαστάσεις περίπου 200 επί 150 μέτρα. Τα κεραμικά αγγεία που βρέθηκαν στις ανασκαφές φανέρωσαν ότι η χρήση του λατομείου είχε αρχίσει ήδη από τον 7ο π.Χ. αιώνα.
PHOTO 1
Τοπογραφικό διάγραμμα που αποτυπώνει τη μορφολογία του βραχώδους εδάφους του λατομείου που βρίσκεται κάτω από τον Ναό της Αναστάσεως.
Το διάγραμμα συνετάχθη από τους αρχαιολόγους Shimon Gibson και Joan Ε. Taylor, οι οποίοι συνδύασαν όλα τα γνωστά δεδομένα και τα ευρήματα των ανασκαφών. Η μορφολογία του λατομείου της εποχής του Χριστού βρίσκεται πολύ κοντά σε αυτή την αποτύπωση. Βλ. S. Gibson & J. Taylor, Beneath the Church of the Holy Sepulchre, Λονδίνο 1994.
PHOTO 2
Η χαμηλότερη περιοχή του αρχαίου λατομείου κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας που διεξήχθη από τον αρχαιολόγο Virgilio Corbo.
Είναι εμφανή τα ίχνη από τα εργαλεία των αρχαίων λατόμων. Σε αυτό το μέρος – που βρίσκεται 14,50 μέτρα χαμηλότερα από τη σημερινή κορυφή του Γολγοθά – βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός το έτος 326 μ.Χ.
PHOTO 3
Χάρτης της Ιερουσαλήμ της εποχής του Χριστού.
Διακρίνουμε τις θέσεις του Παναγίου Τάφου και του Γολγοθά μέσα στο αρχαίο λατομείο. Με τη διακεκομμένη γραμμή εικονίζεται η διαδρομή που ακολούθησε ο Ιησούς από τον τόπο της σύλληψής του προς την οικία του Καϊάφα, και ακολούθως προς το Πραιτώριο και τον Γολγοθά (σχέδιο χάρτη Χ. Σκαρλακίδης).
Τον 1ο π.Χ. αιώνα το αρχαίο λατομείο εγκαταλήφθηκε και μετατράπηκε σε περιοχή με οικογενειακούς τάφους και καλλιεργήσιμους κήπους. Ο Τάφος του Χριστού βρισκόταν μέσα στον οικογενειακό κήπο-οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας, στο βορειοδυτικό μέρος του πρώην λατομείου.
Ο γράφων, χρησιμοποιώντας το τοπογραφικό διάγραμμα των αρχαιολόγων Gibson και Taylor, καθώς και πλήθος άλλων αρχαιολογικών και ιστορικών δεδομένων, πραγματοποίησε μια σειρά αναπαραστάσεων του τόπου της σταύρωσης και της ταφής του Χριστού, όπως αυτός φαινόταν το έτος 33 μ.Χ. Σε όλες τις αναπαραστάσεις, οι τοποθεσίες του Γολγοθά και του Τάφου του Χριστού – οι αποστάσεις μεταξύ τους, τα μεγέθη, τα υψόμετρα και οι προσανατολισμοί – διέπονται από πραγματικές τιμές και από μέγιστη τοπογραφική ακρίβεια.
Ο Γολγοθάς δεν ήταν ένας φυσικός χωμάτινος λόφος, αλλά ένα βραχώδες ύψωμα – ένας κάθετα κομμένος βράχος που σχηματίστηκε από τις εργασίες λατόμησης. Το μέγιστο βάθος της εκσκαφής στην ανατολική πλευρά του βράχου ξεπερνάει τα 11 μέτρα.
Σύμφωνα με τον Ισραηλινό αρχαιολόγο Shlomo Margalit, «η ανατολική πλευρά του Γολγοθά είχε μετατραπεί σε τόπο λατρείας από τους πρώτους χριστιανούς αμέσως μετά την Ανάσταση του Ιησού». Την άποψη αυτή είχε τεκμηριώσει αρχικά ο Ιταλός καθηγητής Emmanuele Testa – θέση που τελικά επιβεβαιώθηκε από τον Ισπανό αρχαιολόγο Fernandez Diez, βάσει των ευρημάτων της διπλής σπηλιάς στην ανατολική πλευρά του βράχου.
PHOTO 4
Η ανατολική πλευρά του βράχου του Γολγοθά (ύψους 11,20 μ.) μέσα στους κήπους-οπωρώνες του αρχαίου λατομείου (αναπαράσταση Χ. Σκαρλακίδης).
Στο βάθος, στο σημείο Α, βρίσκεται ο Τάφος του Χριστού, σε απόσταση 45 μέτρων από το σημείο της Σταύρωσης (σημείο Β). Στο σημείο Γ βρίσκεται η διπλή σπηλιά που ανακαλύφθηκε στην ανασκαφή του 1977, η οποία σύμφωνα με τον Ισπανό αρχαιολόγο Fernandez Diez είχε μετατραπεί σε τόπο λατρείας του Χριστού κατά τον 1ο αιώνα. O τόπος της Σταύρωσης ήταν οριοθετημένος με έναν πέτρινο περίβολο, τον οποίο αποδώσαμε υποθετικά με διαστάσεις 16 Χ 8 μέτρα. Οι κάτοικοι της πόλης έβλεπαν τον Εσταυρωμένο από απόσταση, ευρισκόμενοι περιμετρικά του λατομείου. Οι γνωστοί του Ιησού, όπως γράφει ο ευαγγελιστής Λουκάς, «εστέκοντο και έβλεπαν από μακρυά» (Λουκάς 23, 49).

PHOTO 5
Ο βράχος του Γολγοθά την εποχή του Χριστού μέσα στους κήπους-οπωρώνες του αρχαίου λατομείου (κοιτάζουμε ανατολικά).
Πάνω στον βράχο διακρίνεται η σεισμική ρωγμή, η οποία διασώζεται μέχρι και σήμερα. Στο βάθος διακρίνονται τα τείχη της Ιερουσαλήμ και ο Ναός. Στο κάτω μέρος της εικόνας έχουμε σχηματίσει μία κατακόρυφη τομή της δυτικής πλευράς του λατομείου, στην οποία αποτυπώνεται ο Τάφος του Χριστού σε τομή, στην πραγματική του θέση. Στην κάτω εικόνα βλέπουμε σε μεγέθυνση την τομή του Τάφου (ύψους 1,90 μ.), κοιτάζοντας ανατολικά, προς την είσοδο του σφραγισμένου μνήματος (αναπαραστάσεις Χ. Σκαρλακίδης).
PHOTO 6
PHOTO 7
Η είσοδος του Τάφου του Χριστού μέσα στον οικογενειακό κήπο-οπωρώνα του Ιωσήφ της Αριμαθαίας. Η διαδρομή προς τον Τάφο είχε κλίση ανηφορική (αναπαραστάση Χ. Σκαρλακίδης).
PHOTO 8
Ο βράχος του Γολγοθά όπως φαινόταν μέσα από τον Τάφο του Χριστού.
Στο βάθος διακρίνεται ένα μικρό μέρος από τα τείχη της Ιερουσαλήμ. Ο Εσταυρωμένος είχε το πρόσωπό του στραμμένο προς τον Τάφο του – προς τη δύση του Ηλίου. Αν βάζαμε έναν τίτλο στην εικόνα, αυτός θα ήταν: «Η Σταύρωση μέσα από την Ανάσταση». Η Σταύρωση και η Ανάσταση του Χριστού είναι δύο γεγονότα αδιαίρετα και αδιαχώριστα, καθώς συνιστούν την έναρξη και την αυλαία του ίδιου έργου: του έργου της σωτηρίας και της απολύτρωσης του ανθρωπίνου γένους.
Το άρθρο και οι εικόνες προέρχονται από το βιβλίο του Χάρη Σκαρλακίδη, «Άγιον Φως – Το θαύμα του Φωτός της Αναστάσεως στον Τάφο του Χριστού».

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Η λίστα ιστολογίων μου

Snap Shots

Get Free Shots from Snap.com

Follow by Email