ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ!

Αυτός ο χώρος είναι αφιερωμένος σε όλους τους γονείς, τους μαθητές και τις μαθήτριες του 21ου, 22ου, 12ου,2ου Εσπερινού Γυμνασίου, 1ου ΕΠΑΛ, 6ου ΕΠΑΛ, , 2ου Λυκείου Πατρών, του Γυμνασίου και Λυκείου Κλειτορίας , του Γυμνασίου Ψωφίδας, Λακκόπετρας και Σαγαιίκων και από φέτος του 6ου Γυμνασίου Πατρών.



Αγαπημένοι μου μαθητές και γονείς, εδώ θα ενημερώνεστε για τις δραστηριότητες που θα πραγματοποιούμε στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών καθώς και για άλλα πολλά θέματα που μας αφορούν.


Η Θεολόγος σας


Σταυρούλα Ζευγαρά
















Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Είδα πώς η αγάπη, μπορεί να κλειστεί σε μια αγκαλιά...





Με τη μουσική όλα γαληνεύουν... κλίκαρε, στο αφιερώνω!

Την περασμένη Τετάρτη, αποφασίσαμε να κάνουμε μια επίσκεψη...


Μία επίσκεψη διαφορετική από τις άλλες. Την είχαμε προετοιμάσει. Συγκεντρώσαμε 40 τσάντες με τροφίμα και ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε. Και ποιος δε θέλει να ακολουθήσει, όταν είναι να επισκεφτείς παιδιά και μάλιστα μικρούς αγγέλους, πληγωμένους, με σπασμένα τα φτερά και να προσφέρεις κάτι από εσένα;
 20 μαθητές του 1ου ΕΠΑΛ Πατρών και  καθηγητές, περάσαμε το κατώφλι της <<Κιβωτού της Αγάπης>> και από τότε κάποια πράγματα άλλαξαν μια για πάντα, μέσα μας.

Έχω κάνει πολλές φορές και με διάφορα σχολεία αυτή την επίσκεψη, αυτή τη φορά όμως κάτι διαφορετικό συνέβη. Είδα μαθητές να αφιερεώνουν  όχι μόνο λίγο χρόνο από το χρόνο τους, όχι ένα άγγιγμα ή μια αγκαλιά, όχι ένα τραγούδι  ή  ένα παιχνίδι...
Είδα να αφιερώνουν από την καρδιά τους, αγάπη. Αυτή τη γνήσια αγάπη που σε εκπλήσσει όταν την αντικρίζεις και δε θέλεις να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της, φοβούμενος μήπως τη χάσεις μια για πάντα. Αισθάνθηκα πώς τους μαθητές μου δεν τους ξέρω τόσο καλά και πώς να προλάβω άλλωστε, με μόλις μία ώρα Θρησκευτικά στο Επαλ, όμως πιστεψέ με, τους γνώρισα όλους μέσα από εκείνη την επίσκεψη. Είδα νέους και νέες με σεβασμό, με συμπόνια, με αγάπη, γεμάτους χαρά, να γίνονται ένα, με το Δημήτρη, με το Γιώργο, με τον Ανδρόνικο, με τη Διαμάντω, με τη Μαρία, με τη Βασούλα...

Ένα μαζί τους κι εγώ κι ανάμεσά μας ο Χριστός...Ποιος μπορεί να σπάσει τους δεσμούς της αγάπης;














The windmills of your mind (By george davidson) (+playlist)

George Davidson - Mariage D'amour

Shopen Music

Ο Χριστός και ο Μίσα!


Εικόνα: Η Γέννησις του Χριστού. Παρεκκλήσιον Αγίου Ιωάννου Θεολόγου.
Βατοπαιδινό Κελλί Αγίου Προκοπίου

Το παρακάτω περιστατικό συνέβη σ΄ένα ορφανοτροφείο στη Ρωσία, όπου περιθάλπονται μικρά παιδάκια, εγκαταλελειμμένα και κακοποιημένα. Στο ορφανοτροφείο, λοιπόν, αυτό, πήγε παραμονές Χριστουγέννων ένας καθηγητής να μιλήσει στα παιδιά για τη μεγάλη αυτή γιορτή. Τα περισσότερα άπ’ αυτά άκουγαν για πρώτη φορά για το Χριστό και για τη Γέννηση του. Ένα αγοράκι έξι χρονών, ο Μίσα, άκουγε με ιδιαίτερη προσοχή τα λόγια του καθηγητή.

Στη συνέχεια δόθηκαν στα παιδιά υλικά για να φτιάξουν τη σπηλιά, τη φάτνη και όλα τα σχετικά.

Παρακολουθώντας ο καθηγητής τα χειροτεχνήματα των παιδιών, πρόσεξε κάτι πού του έκαμε εντύπωση σε εκείνο του Μίσα. Μέσα στη φάτνη τοποθέτησε δύο μωρά.

- Ο ένας είναι ο Χριστός, του είπε ο καθηγητής. Ποιό είναι το άλλο παιδάκι στην κούνια;

Τότε ο μικρός Μίσα άρχισε να του λέγει την ιστορία της Γέννησης του Χριστού πού πριν λίγο είχε ακούσει από το στόμα του καθηγητή, προσθέτοντας, όμως, και κάτι δικό του. Όταν έφτασε στο σημείο όπου η Θεοτόκος τοποθέτησε το βρέφος στη φάτνη συνέχισε με αυτά τα λόγια: «Τότε ο μικρός Χριστός γύρισε, με κοίταξε και με ρώτησε αν είχα ένα μέρος να μείνω. Εγώ του είπα ότι δεν έχω ούτε μητέρα, ούτε πατέρα, ούτε πουθενά για να μείνω. Τότε ο Χριστός μου είπε να μείνω μαζί του.

Εγώ τότε σκέφτηκα πώς δεν είχα κανένα δώρο να του δώσω, όπως οι άλλοι. Πώς θα με κρατούσε μαζί του;

Το μόνο δώρο πού μπορούσα να του προσφέρω ήταν να τον κρατήσω ζεστό. Γι΄ αυτό τον ρώτησα:

- Αν σε κρατάω ζεστό, είναι για σένα αυτό ένα καλό δώρο; Ο Ιησούς μου απάντησε:

- Αν με κρατήσεις ζεστό, αυτό θα είναι το καλύτερο δώρο πού μου έχει δώσει κανείς ποτέ.


Έτσι μπήκα στη μικρή κούνια, κι αφού γύρισε και με κοίταξε ο Ιησούς μου είπε ότι μπορούσα να μείνω μαζί του για πάντα
».

Όταν τέλειωσε την ιστορία ο μικρός Μίσα, τα μάτια του ήταν γεμάτα δάκρυα πού έτρεχαν ασυγκράτητα στα μαγουλάκια του. Έσκυψε πάνω στο τραπέζι, κάλυψε το πρόσωπο με το χέρι κι έκλαιγε γοερά. Το μικρό ορφανό είχε βρει, επί τέλους, κάποιον πού δε θα τον εγκατέλειπε ποτέ, πού δε θα τον κακοποιούσε. Κάποιον πού θα του έλεγε να μείνει μαζί του για πάντα.

Πηγή: Το δώρο του Μίσα, σελ. 57-59, σελ. 241-242, Περιοδικό «Παρά την Λίμνην», Μηνιαία έκδοση Εκκλησίας Αγίου Δημητρίου Παραλιμνίου, περίοδος β΄, έτος ιη΄, αρ. 12, Δεκέμβριος 2008
Σε παρακαλώ Χριστέ μου, έχε στην Κούνια σου όλα τα ορφανά του κόσμου!
 
Σ ευχαριστώ Ελένη!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Η λίστα ιστολογίων μου

Snap Shots

Get Free Shots from Snap.com

Follow by Email